به نام خداوند هستی آفرین

آزادی و دموکراسی آخوندی

علی رضا کرمی خیرابادی

آزادی و دموکراسی ، به  تصور و دیدگاه آخوندها در ایران به ظاهر اسلامی ، فقط برای سردمداران رژیم ودر ارتباط با انچه که میخواهند و می پسندند وجود دارد والا برای هیچ قشر و گروه دیگری وجود ندارد . و اصولا از نظر آخوند های حاکم ، ملت ایران استحقاق آزادی و دموکراسی را ندارند و هیچ صنف و گروهی از این محرومیت در امان نیست .

به عنوان مثال :

1. اقلیتهای مذهبی ( اهل تسنن ، زرتشتیان، بهایان )
2. روحانیون غیر حکومتی ( منتظری ، طاهری بروجردی کاظمینی ، میلانی ،...)
3. دراویش فرقه گنابادی
4. دانشجویان
5. فرهنگیان
6. رانندگان شرکت اتوبوس رانی تهران و حومه
7. روزنامه نگاران ، ناشران ، کتاب داران (اهل قلم و تفکر )
8. کارکنان روزنامه های اسیا ، شرق ، ...که به ناحق به  تعطیلی کشیده شده اند
9. نمایندگان مجلس ( علی اکبر موسوی خوئینی ،بهاالدین ادب ، ...
10. کارگران معترض به قانون کار موجود
11. زنان و سرکوب تجمع های انان و ضرب و شتم شاعره شهیر خانم سیمین بهبهانی
12. مخالفان سیاسی
13. و و و و و ...

لذا باید پرسیده شود که وقتی اقشار و گروههای فوق الذکر که خواستار آزادی و حقوق قانونی و بر حق خود هستند ، از گزند آخوندها در امان نمانده و این چنین سرکوب شده و زندانی میشوند ، پس ان آزادی و دموکراسی که برای مردم در نظر گرفته شده و آخوندها از ان دم میزنند کدام است و چه کسانی از ان استفاده میکنند ؟؟!

آزادی و دموکراسی مورد ادعای آخوند های حاکم فقط شامل حال خود و بستگان و اقازاده های انها و اعوان و انصار شان میشود ، که بر علیه قاطبه مردم ایران فعال  مایشاء شده اند .

علی رضا کرمی خیرابادی     زندان گوهر دشت کرج ( رجایی شهر )

 10 / 8/ 1385