تقدیم به کیانوش سنجری ، احمد باطبی ، کیوان انصاری

 و همه ی دانشجویان زیر شکنجه

پرویز داورپناه

شانزدهم آذر ، روز ِدانشجو

نِدا در داد داروغه :

آسوده بخوابید !

شهر در امن و امان است !

امّا . . .

با شعار ِپر طنین ِ

اتحاد ، مبارزه ، پیروزی

برای کسبِ استقلا ل وآزادی

خروشان بود دانشگاه

بانگ زد داروغه :

نمی بینید ؟   نمی بینید ؟

« دِنیس رایت»  

نقشه ریزِ ِکودتا را

ساکت !  ساکت !

« ریچارد نیکسون »

در راه است.

تهنیت گوئید !

سپاس و حمد گوئید !

پاداش می خواهند.

شیرهای نفت  ،

چرا بسته ست.؟

امّا . . . 

خروشان بود دانشگاه

فریاد زد داروغه :

آتش !  آتش !

شلیک ! شلیک !

 قربانی کنید ! 

جوانان را

ناگهان  . . .

صفیر ِگلوله ها برخاست.

سه دانشجو

احمد قند چی 

مصطفی بزرگ نیا

مهدی شریعت رضوی

غلطیدند در خون ِخود

و مظلومانه

جان باختند

بر سر ِآرمان هایشان

زان روز

در تاریخ ِایران

شانزدهِ آذر

ثبت شد ،

بنام روز ِدانشجو.

بنام روز ِاستقلا ل و آزادی.

پرویز داورپناه ـ آذر ماه 1385

زیر نویس :

1 ـ « دنیس رایت » کاردار سفارت بازگشائی شده ی انگلیس در تهران.

2 ـ « ریچارد نیکسون » معاون رئیس جمهوری وقت آمریکا که قرار بود

به ایران بیاید تا نتیجه بیست و یک میلیون دلار کودتای بیست و هشت

مرداد را ببیند.