|
و شانزدهم آذری دیگر فرا
رسید
دهه هاست که شانزدهم آذر رنگ و بویی دیگر دارد.
روزی بزرگ ، از تقویم جنبش دمکراسی خواهی و برگی زرین ، از مبارزات آزادیخواهی در
صنف دانشجویان است ، که ناخود آگاه به سایر اقشار جامعه نیزتسری پیدا میکند.
از آنجائیکه صنف دانشجو در تعامل کامل و کافی با
همه اقشار اجتماعی است ، و با عنایت به شور اجتناب ناپذیرو ذاتی این گروه از جوانان
با پتانسیل غنی و احساس حصار گریز آنان ، باعث گردیده تا رویکرد توده ها بسمت آنان
به عنوان قشر تحصیل کرده و به عبارتی روشنفکر افزون گردد. بهمین دلیل است که
بزرگترین تحولات هر جامعه با پشتوانه آنان و صد البته دیگر اقشار تاثیر گذار شکل
میگیرد. کمی مطالعه بر انقلاب کبیر فرانسه ، نروژ ، ایتالیا و حتی روسیه در اروپا ،
چین ، کره و ... در آسیا و تحولات عظیم اجتماعی در مراکش ، مصر و ... در افریقا ،
بیانگر این مطلب است که این قشر از اقشار جوامع گوناگون میتوانند حکومت ها را وادار
به انعطاف پذیری نماید.
در ایران نیز دیر زمانی است ، دانشجویان تاثیر
گذاری خود را بر جامعه به ویژه حکومت تحمیل نموده و حرفهای بسیاری برای گفتن داشته
اند. روز شانزدهم آذر نیز به همین دلیل در تاریخ ایران به ثبت رسیده و مد نظر قرار
گرفته است. با شهادت سه تن از دانشجویان در این روز از سال 1332 ، جنبش دانشجوئی
دریافت که میتواند با انسجام ، جامعه را بسمت آنچه توده ها در نظر دارند سوق دهد.
به همین دلیل است که این رویکردها معمولا با حساسیت بالای حکومت ها- هر دو حکومت
پهلوی و جمهوری اسلامی – قرار گرفته است. تا آنجائیکه برای ایجاد فاصله بین این
همگرائی ها تلاشهای بسیاری صورت میگیرد.
جنبش دانشجوئی تا زمانیکه بصورت منسجم – خواه قابل
رویت و خواه پنهانی – عمل نماید و بر اساس خواست توده ها حرکت کند ، هیچگاه
نمیتواند با شکست مواجه گردد و مادام که این عزم در اندیشه جوانان و دانشجویان
تقویت گردد همیشه پویا ، فعال و تعیین کننده است. اصولا جمهوری اسلامی با ساختار
جنبش گون هر صنف و رده ایی مخالفت نموده و سعی در تخریب آنها داشته است . بویژه
جنبش دانشجوئی منتقد حکومت را هیچگاه بر نتابیده و مداوما در تلاش بوده که به طرق
گوناگون با انسجام اینگونه تشکلها به اقتضای زمان ، برخورد نماید. اما چون حکومت
به وجود جنبش دانشجوئی همیشه نیازمند است و وجود آنرا ضرورتی برای ظاهر سازی های
دمکراتیک !!! خود میداند پس هیچگاه نخواسته نسبت به انحلال کامل آن اقدام نماید .
اما همواره سعی در به انحراف کشیدن آن داشته و با نفوذ در درون اینگونه تشکلهای
مستقل ، سیاست خود را اعمال نموده است. با همه این تلاشهای حکومتی ، اندیشه دمکراسی
خواهانه نسل جدید دانشجوئی ، راه خود را یافته و آنگونه عمل نموده که باید. ماهیت
وجودی چنین تشکلهایی ، ماهیتی انتقادی است . از مشکلات صنفی گرفته تا بیان دغدغه
های توده ایی ، در زمینه های سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی ، اقتصادی و ... همه و همه
در حیطه نقادانه اینگونه تشکلهاست..
دوره های گوناگون و پر فراز و نشیب در جنبش
دانشجوئی ، چنان تحت تاثیر موقعیت های زمانی قرار گرفته که گاه با نفوذ عوامل حکومت
در آن تبدیل به یک تشکل مدافع حکومت شده و گاه نیز تبدیل به اپوزیسیونی بیدار و
هوشیار گردیده است. تا حدی که وقتی به تکه ایی از قلب نظام پیوند خورده مورد حمایت
افراد حقیقی و حقوقی نظام قرار گرفته و هرگاه به توده ها نزدیکتر گردیده ، مورد
تهاجم دستگاه های امنیتی نظام قرار داشته است.
همچنین شایان ذکر است که موازی سازی در راستای فریب
دانشجو و صد البته اذهان مردم ، نیز همیشه در دستور کار کارشناسان امنیتی بوده است.
چرا که رویکرد جامعه به سیستم موازی ساخته شده بدست حکومت تضمین کننده کنترل در
بیان خواسته ها و انتقادات ، از اهداف همان نیروهای امنیتی است. این در حالیست که
دانشجویان مستقل در تلاشهای محقانه ی خود برای دفاع از مظلومیت ستم دیدگان ، هیچگاه
عقب نشینی نکرده و با حضور فعالانه ی خود در عرصه های مختلف استقلال طلبی و
آزادیخواهی معنویت خواسته های اجتماعی خود را بیان داشته است.
با وجود جبر ، تهدید ، و حتی اخراج از دانشگاه ها و
ممنوع التحصیل شدن تعداد بسیاری از همان دانشجویان مستقل ، و حتی تحت تعقیب و زندان
قرار گرفتن ، همچنان راه پر هزینه ی خود را پیش گرفته و مطالبات منطقی خود را ابراز
نموده است. به همین دلایل است که میتوان به شکست ناپذیری اینگونه تشکلهای زنده و
پویا اطمینان حاصل کرد. اما پیوند های محکم و ناگسستنی مردم با اینگونه تشکلها
همواره لازمه رسیدن به تحولات بزرگ اجتماعی است.
با همه این اوصاف یاد آوری روزها و خاطره های بیاد
ماندنی که در تلاشهای مضاعف دانشجوئی شکل گرفته – از جمله 16 آذر سال 1332 ، و
خرداد ماه 1362 ، 18 تیر 1378 ، 20 خرداد 1382 و ... همه ازروزهائی است که میتوان
آنها را به دانشجو اختصاص داد . روزهایی که با مصائب دانشجویان مواجه گشته و یادآور
شهادت ها ، جسارتها ، زندانی شدن ها و ضرب و شتم های دانشجویان است.
در همین راستا روابط عمومی جبهه دمکراتیک ایران ضمن
پاسداشت روز دانشجو – 16 آذر – و اعلام حمایت از دانشجویان دربند ، احمد باطبی ،
ابوالفضل حهاندار ، کیانوش سنجری و ... خواستار آزادی کلیه زندانیان سیاسی و عقیدتی
، بویژه زندانیان واقعه 18 تیر ماه 1378 بوده و با حمایت از فراخوان دانشجویان
دفتر تحکیم وحدت و ادوار تحکیم وحدت یاد و خاطره اکبر محمدی را نیز مد نظر قرار
دارد.
زنده باد آزادی ، برقرار باد دمکراسی ، گسسته
زنجیر استبداد
روابط عمومی جبهه دمکراتیک ایران
12/9/1385
|