۱۴۴ تن از اساتيد، اعضای هيأت علمی و کارشناسان منابع طبيعی و محيط زيست ایران در نامه‌ای سرگشاده به رييس‌جمهوری ایران، خواستار ابطال مصوبه احداث جاده بلده- نور به گرمابدر-لواسان از داخل پارك ملی لار، مصوب در بيست و دومين سفر استانی دولت در مازندران، شده و از محمود احمدی‌نژاد خواستند اجازه ندهد تا به بهانه احداث اين جاده، آخرين شريان‌های حيات البرز قطع شده و شاهد مرگ خاموش اين اسطوره هميشه استوار ايران‌زمين باشيم.

در فهرست امضاكننندگان اين نامه ، نام دكتر محمدحسن عصاره، رييس مؤسسه تحقيقات جنگل‌ها و مراتع كشور، مهندس انوشيروان نجفی، معاون سابق محيط طبيعی سازمان حفاظت محيط زيست، مهندس ناصر مقدسی، معاون سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخيزداری كشور در مناطق خشك و نيمه خشك، دكتر تقی شامخی، عضو هيات علمی دانشكده منابع طبيعی دانشگاه تهران، رييس انجمن جنگلبانی ايران و رييس اسبق موسسه تحقيقات جنگل‌ها و مراتع كشور، دكتر خسرو ثاقب‌طالبی، رييس بخش تحقيقات جنگل موسسه تحقيقات جنگل‌ها و مراتع كشور و استاد دانشگاه تهران، دكتر حسن مداح عارفی، ریيس بانك ژن موسسه تحقيقات جنگل‌ها و مراتع كشور، دكتر مجيد مخدوم، استاد دانشگاه تهران و پدر دانش محيط زيست نوين در ايران و … به چشم می‌‌خورد.

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران، در اين نامه خطاب به محمود احمدی‌نژاد نوشته شده است: “همان طور كه حضرت عالی استحضار داريد، مهرماه گذشته ۱۵۳ نفر از دانشگاهيان و متخصصان محيط زيست كشور ـ طی نامه‌ای سرگشاده ـ نگرانی عميق خود را در خصوص تعريض جاده پارك ملی گلستان به اطلاع رساندند. متأسفانه تا اين تاريخ نه تنها به درخواست متخصصان امر در خصوص انتقال جاده مزبور، موضوعی كه مصوبه هيأت وزيران نيز بوده و بودجه آن نيز تخصيص يافته است، پاسخ مثبتی داده نشد؛ بلكه شاهد مصوبات ديگری در سفرهای استانی دولت بوديم كه نگرانی دوچندان در ميان متخصصان، اساتيد و نخبگان منابع طبيعی و محيط زيست كشور ايجاد كرد كه از آن جمله بايد به اجازه احداث جاده گرمابدرـ بلده از ميان منطقه حفاظت شده البرز مركزی و ادامه آن در پارك ملّی لار اشاره كرد”.

در ادامه اين نامه آمده است: “از ۲۵۰ هزار گونه گياهان آوندی شناخته شده در جهان، حدود ۷ هزار و ۳۰۰ گونه گياهی در ايران رويش دارند كه طبق تحقيقات انجام شده ۲۵ درصد آنها انحصاری (اندميك) اين مرز و بوم هستند. با توجه به آنكه دو سوم ايران از آب و هوای خشك و بسيارخشك برخوردار است، بخش عمده اين تنوع در دو رشته كوه البرز و زاگرس و شمال خراسان متمركز شده است. يكی از بزرگترين افتخارات تمدن ما اين است كه ايرانيان ارزش اين ذخاير ژنتيكی را به خوبی دانسته و در چندين هزار سال پيش، گياهان مهمی مانند گندم، جو، پسته، انار، انگور، اسفناج، پياز و گونه‌های متعدد ديگر را اهلی كرده‌اند؛ گياهانی كه امروزه بدون آنها، تصور سير كردن جمعيت بالغ بر ۶ ميلياردی جهان ناممكن می‌‌نمود … در اين ميان، كوهستان البرز از مهمترين رويشگاه‌های كشور، با تنوع زيستی بالا بوده و يك منبع طبيعی ارزشمند و انكارناپذير محسوب می‌شود؛ كوهستانی كه متاسفانه بايد اعتراف كنيم: به دليل فشارهای انسانی، ساخت و سازهای متعدد و غلظت بی‌‌نظير عمليات تخريبی در آن، اينک در شمار شكننده‌ترين و آسيب‌پذيرترين مناطق ايران جای گرفته و به تلخی بايد اعتراف كرد: سيمای طبيعي البرزبه شدت تخريب يافته و گونه‌های زيادی از گياهان و جانوران در معرض خطر انقراض قرار گرفته يا نابود شده‌اند.اما با تأسف و ناباوری شاهديم كه يكی از مصوبه‌های اخير دولت محترم در بيست و دومين سفر استانی به مازندران، در تقابلی آشكار با راهبردی‌ترين ملاحظات زيست‌محيطی قرار گرفته و از همين رو، دل‌نگرانی جدی ميان اساتيد، پژوهشگران و ديگر فعالان عرصه محيط زيست كشور ايجاد كرده است.”

در اين نامه همچنين آمده است: “احداث اجاده گرمابدر ـ بلده، كه با عبور از مناطق به شديد شكننده و لغزان حوضه آبخيز لتيان، پارك ملی لار را نيز به دو نيم خواهد كرد، با ايجاد پديده قطعه قطعه شدن و جدايی زيستگاه‌ها، منجر به انقراض نسل بسياريیاز گونه‌های گياهی و جانوری می‌‌شود. پديده‌ای كه باعث انقراض شير ايرانی و ببر مازندران شد و در حال حاضر بقای يوزپلنگ ايرانی را تهديد می ‌كند”.

متخصصان منابع طبيعی و محيط زيست در ادامه نامه خود خطاب به رييس‌جمهوری آورده‌اند: “باور ما اين است كه با وجود دست‌كم پنج جاده كه در عرض حدود ۲۰۰ كيلومتر و به موازات هم، البرز را قطع كرده‌اند، نياز به احداث جاده‌ای جديد و قطعه‌قطعه شدن بيشتر منطقه حفاظت‌شده البرز مركزی نيست”.

منبع: ایسنا