کاوه خلاق

معلمان امروز از ساعت 1 تا 5 ظهر جلوي ساختمان مجلس تجمع مي کنند تا به استرداد لايحه هماهنگ حقوق توسط دولت اعتراض و از موضع مجلس دفاع کنند. با علي اکبر باغاني، دبيرکل کانون صنفي معلمان کشور درخصوص لايحه مزبور و تجمع معلمان گفت و گو کرده ايم. او به دولت هشدار مي دهد که اگر اين لايحه را پس بگيرد معلمان سر کلاس هاي درس حاضر نخواهند شد. متن گفت و گو را مي خوانيد.

عيدي معلمان، امسال همان 275 هزار تومان است. چرا عيدي شما افزايش نيافته؟
اين را بايد از دولتيان پرسيد. دولت اصلا نسبت به معلمان توجهي ندارد. علامت هاي مشخصي هم در اين زمينه نشان مي دهد.

چه علائمي؟
عدم توجه به لايحه خدمات، بي توجهي به پرداخت مطالبات معلمان، تعاوني معلمان، مسکن و غيره. اينها همه علائمي است که نشان از بي توجهي دولت آقاي احمدي نژاد نسبت به وضعيت معلمان دارد، اما اين بي توجهي براي دولت مشکل ايجاد خواهد کرد.

در چند سال اخير اصلا سابقه داشته که عيدي معلمان اضافه نشود؟
عيدي معلمان تابع عيدي ساير مشاغل است. اما امسال که تورم افزايش يافته، باآنکه عيدي کارگران افزايش خوبي يافته اما عيدي ما اصلا اضافه نشده است. به هرحال امسال فشار بيشتري نسبت به معملمان وجود دارد.

آموزش و پرورش مي گويد حتي براي خريدن بخاري هاي استاندارد بودجه ندارد تا مدارس دچار آتش سوزي نشوند. آيا واقعا وزارتخانه آموزش و پرورش تا اين اندازه دچار کمبود بودجه است؟
آموزش و پرورش اصلا به فکر اينجور چيزها نيست. من مقاله اي نوشته ام که هفته بعد در نشريه قلم معلم چاپ مي شود. در آنجا نوشته ام که خانه از پاي بست ويران است. ما مشکلات فراواني داريم ازجمله اينکه 45 هزار کلاس داريم که در حال ريزش هستند. بخاري ها که مهم نيستند، سقف کلاس ها دارند مي ريزند. 9 ميليون دانش آموز در مدارس سه شيفته درس مي خوانند. معلمان مناطق محروم در اين سه ماه در همان روستاها بيتوته مي کنند و وسايل حمل و نقل برايشان وجود ندارد. ما در هيچ مدرسه اي ابزار آموزشي، مثل کامپيوتر به حد کفايت نداريم. مشکلات خيلي فراتر از اين است که بخاري تهيه کنند. وقتي سقفي دارد مي ريزد، وقتي صندلي و نيمکت استاندارد براي نشستن وجود ندارد، وقتي معلمان براي نشستن ميز ندارند، بخاري که براي آقايان مشکلي محسوب نمي شود. آن ها مي گويند خب بخاري براي سه ماه است و اين سه ماه هم زود مي گذرد و کسي بخاري نمي خواهد. اصلا معلمان داراي ارزش نيستند. حق مسکن به معلمان پرداخت نمي شود و خيلي مشکلات ديگر.

آيا معلمان هم به اين وضع واقف هستند؟
واقف هستند اما به خاطر فشاري که به آن ها وارد مي شود از اعتراض ابا دارند. الان بعضي از بچه هاي ما را تبعيد کرده اند. آقاي پيمان نودينيان را که در روز 13 مهر، روز جهاني معلم، سخنراني کرده بود به يکي از روستاهاي شهر طارم تبعيد کردند که براي رسيدن به کلاس بايد 4 ساعت در يخ و يخبندان پياده راه برود. فشارهاي ديگري هم به معلمان تهران، کرمان، يزد و اصفهان وارد شده است. در واقع معلمان از بي عدالتي در آموزش و پرورش آگاهند اما به اين دلايل وارد صحنه نمي شوند اما هميشه اينگونه نيست. مثل فردا که يک تجمعي جلوي مجلس داريم.

يعني به خاطر همين مشکلات است که اعتراضات گسترده معلمان نسبت به زمان خاتمي کمتر شده است؟
بله، به خاطر فشار بيشتر است. اما اگر دولت لايحه خدمات را پس بگيرد بحران ها عليه دولت شروع خواهد شد.

ظاهرا دولت اين لايحه را به احتمال زياد پس خواهد گرفت؟
اگر پس بگيرد ما اعتصاب هايمان را با شروع دوباره کلاس ها پي خواهيم گرفت. وزير نفت گفته ما شيرهايمان را مي بنديم، ما هم مي گوييم کلاس هايمان را مي بنديم تا حقوق مان به وزارت نفتي ها برسد. تمام شهرستاني ها براي آمدن به تهران و جمع شدن جلوي سازمان مديريت آماده اند و اگر دولت به خواسته هايمان رسيدگي نکند ما هم دست به اعتصاب سراسري مي زنيم.

از شعار نفت بر سر سفره مردم معلمان نصيبي بردند؟
ما حتي بويش را هم نشنيديم چه برسد به اينکه سر سفره ما بيايد. در اين مدت درآمدهاي ما کاهش پيدا کرده. حتي معلماني که با دولت موافق بودند الان ديگر موافق نيستند. چون فشارهاي بيش از حدي به معلمان وارد شده. متوسط حقوق ما 278 هزار تومان است که کمترين حقوق دريافتي در بين ادارات است. حتي کمترين عيدي را هم به ما پرداخت مي کنند که پول چند کيلو پسته هم نمي شود. اگر عيدي ما را بخواهيد برحسب تورم و افزايش قيمت ها در نظر بگيريد امسال بايد 1 ميليون و 700 هزار تومان شود.

ميانگين حقوق شما 278 هزار تومان است اما خط فقر 543 هزار تومان محاسبه شده. چطور با اين شرايط زندگي مي کنيد؟
معلمان به چند دسته تقسيم مي شوند. بعضي از معلمان اين شغل را شغل سومشان قرار داده اند. در آژانس ها، بيمارستان ها و در کارهاي جانبي مثل معاملات کار مي کنند و مي آيند درس مي دهند تا از همين چندرغاز هم نيافتند. حق شان هم هست چون به آن ها توجهي نمي شود. يک عده هم کارهاي ديگري دارند و به حقوق معلمي نياز ندارند. يک عده هم که خانم هستند و ظاهرا اصلا حق اعتراض ندارند. اما مشکل اصلي به مردم برمي گردد. مردم هنوز اين آگاهي را پيدا نکرده اند که بايد از معلمان دفاع کنند. مثلا ما پارسال 4 ميليون مردودي داشتيم. علتش را که از وزير پرسيدم نتوانست پاسخ بدهد. شايد سال ديگر به 8 ميليون برسد و سال بعد تر هم به 10 ميليون. اگر نرسد جاي تعجب دارد. چون معلم نمي تواند با 180 تومان و با قسط هاي زيادي که دارد زندگي کند. اين مردودي ها ربط مستقيمي با مشکلات معيشتي معلمان دارد.

دولت چرا 6 ماه حقوق کارمندان فلسطيني را يک جا پرداخت مي کند اما به حقوق کارمندان خودش بي تفاوت است؟
چون فهم فرهنگي ندارد. درک عميق فرهنگي ندارد. وزير ما يک وزير عامي است. اصلا تخصص وزارت ندارد. يک مهندس عادي است، خسته، بازنشسته و ناتوان که درک عميقي از فلسفه تعليم و تربيت و تاثير فرهنگ بر جامعه ندارد. اصلا 80 درصد مديريت آموزش و پرورش دست افرادي است که رشته شان غير مرتبط با نوع کارشان است. در ضمن اين ها آموزش و پرورش را خيلي سياسي کرده اند. يعني گروهي سياسي به جاي يک گروه متخصص دارندآموزش و پرورش را اداره مي کنند. مثلا در تهران مديران و رييس سازمان همگي نيروهاي سياسي متعلق به يک گروه خاصي هستند.

فردا جلوي مجلس تجمعي داريد. ارتباطتان با نمايندگان مجلس چگونه است؟
ما فردا از نظر نمايندگان دفاع خواهيم کرد. آقاي حاج بابايي، آقاي نوعي اقدم و آقاي حق شناس و نمايندگان ديگر خواهان تصويب لايحه خدمات هستند. به هرحال آينده اين ها به انتخابات بعدي گره خورده.

يعني موضع مجلس بهتر از موضع دولت است؟
در اين زمينه بله. هم به خاطر انتخابات بعدي هم به خاطر زحمتي که روي لايحه کشيدند نسبت به دولت عميق تر فکر مي کنند. نمايندگان مجلس فهيم تر از اعضاي دولت هستند. اعضاي دولت در حد اداره يک مدرسه هستند نه اداره يک کشور. اما عده اي از نمايندگان به دليل تجربه اي که در قوه مقننه دارند مسايل را بهتر مي فهمند.