اصغر  پارسا از رهبران نهضت ملی ایران در گذشت

اصغر پارسا از رهبران نهضت ملی و مبارز پیگیر در راه آزادی و استقلال ایران جهان را بدرود گفت . شادروان پارسا در جریان  نهضت ملی شدن  صنعت در کميسيون مخصوص نفتِ مجلس شورايملی که تحت رياست دکتر محمد مصدق تشکيل شد بعنوان نماينده دولت شرکت داشت.

اصغر پارسا همراه زنده یادان آقایان دکترعلی شایکان و حسن صدردر اوائل  تیر ماه 1330 بنام هیئتی از جانب دولت ايران  برای ارائه جواب به دادگاه لاهه رفته بود.  « این هیئت مأموریت داشت  که بدون شرکت  در جلسه عمومی  دیوان( 8 تیر ماه 1330) ، دلائل  ایران را برعدم صلاحیت دیوان عالی دادگستری بین المللی ( دادگاه لاهه )  برای بررسی پرونده بود، به استحضار قضات برساند. امری که بعداً خود دادگاه لاهه بر آن صحه گذاشت. « با مطرح شدن نام اصغر پارسا در اخبار، مردم خوی از ايشان خواستند که خود را نامزد نمايندگی مجلس شورايملی از شهر خوی کند و به رقابت با "جمال امامی" سرسپرده انگلیس  و منصوب از جانب "دربار"   سردسته ی مخالفان حکومت ملی مصدق در مجلس 16  شورای ملی   بپردازد.

    بدين ترتيب او به نمايندگی دوره ۱۷ مجلس شورايملی انتخاب و در مجلس سخنگوی فراکسيون نهضت ملی گشت.»

    یکی از «مهمترین عوامل تهدید کننده ای که درسر راه  مصدق قرار داشت، دوره 17 مجلس شورای ملی  بود که از اوایل  خرداد 1332 به صورت پایگاه تحریکات و توطئه های دشمنان داخلی و خارجی در آمده بود.

    در برنامه مقدماتی عملیات تی. پی. آژاکس در«  ارتباط با مجلس»   به این نکته  بطور روشن اشاره شده است که:«  این امر، جهت اقدام شبه قانونی ، دارای  اهمیت است. به این منظور، باید به نمایندگان مجلس  رشوه پرداخت شود.    در گزارش  سازمان« سیا» آمده است: «پس از نشستهای  ماه  مه سال 1953 در نیکوزیا گستره این فعالیتهای ضد مصدقی به شدت افزایش  یافت. مجموعه ای از این فعالیتها تلاشی بود که با تخصیص دوازده  هزار دلار در هفته در بیستم ماه مه از سوی تیم سیا برای «خریدن» اعضای  مجلس صورت گرفت. مجلس در آن زمان فقط  هفتاد و نه عضو داشت و  بنابراین این مبلغ برای انجام دادن چنین کاری بسیار زیاد بود

 الف -  هدف اساسی، کسب 41 رأی علیه مصدق و نیز تضمین حد نصاب  رأی جهت اقدام شبه قانونی مزبور،  از طریق اتکا به 53 نماینده درمجلس است ( از نظر سرویس اطلاعاتی  بریتانیا باید به 20 نماینده ای  که اکنون در کنترل ما نیستند، رشوه پرداخت شود)

ب . تماس  با نمایندگان باید از طریق عوامل محلی  سرویس  اطلاعاتی  بریتانیا انجام گیرد. سیا   هنگام نیاز  و از راه فشار بر نمایندگان مجلس ، پشتیبانی را صورت می دهد و  بخشی از وجه را فراهم خواهد کرد. »

مصدق از طرفداران خود در مجلس خواست که استعفاء دهند. با استعفای طرفداران مصدق از مجلس، هرچند بسیاری از نمایندگان  استعفاء دادند،

مجلس تعطیل نشد. مصدق سپس در چهارم اوت/ سیزدهم مرداد رفراندومی را طراحی کرد که پارسا پس از  استعفا  بعنوان نماينده تام‌الاختيار دکتر مصدق برای نظارت بر رفراندم به آذربايجان اعزام شد.  مردم با اکثریتی قاطع به انحلال مجلس رأی دادند.

پس از کودتای ننگين "انگليسی-آمريکائی"  ۲۸ مرداد  1332  که با رهبری دو روحانی بهبهانی و کاشانی و با همکاری در بار پهلوی و قراردادن اراذل واوباش پیشاپیش قوای نظامی بر ضد حکومت ملی دکتر مصدق  صورت گرفت،  او را در  شهر خوی دستگير کردند.  بعد از مدتی، کمتر از يکسال، او از زندان آزاد شد  و در نهضت مقاومت ملی که یاران و طرفداران مصدق بوجود آورده بودند، فعالانه شرکت و در انتشار "راه مصدق"  شرکت داشت . اين نهضت نيز پس از مدتی از طرف رژیم کودتا  سرکوب شد.

    پارسا در  تشکيل جبهه ملی دوم (30 تیر ۱۳۳۹)  شرکت  کرد و از اعضاء مؤسس جبهه دوم بود . در کنگره جبهه ملی (4 دیماه 1341)  با آرای بالائی ( 138 رأی) به عضويت شورای مرکزی جبهه ملی انتخاب گشت و در تدوين منشور جبهه ملی شرکت کرد.

   «در جريان تحصن در مجلس سنا، در سال ۱۳۳۹ در اعتراض به عدم آزادی انتخابات، چند ماهی در بازداشت درمجلس سنا قرار داشت و بار ديگر در سال ۱۳۴۲ نزديک به يکسال به زندان افتاد.

   پس از انقلاب بهمن ۵۷ و فعاليت مجدد جبهه ملی  او به عنوان عضو شورای مرکزی و هیئت رهبری جبهه ملی ایران ونيز مسئول "پيام جبهه ملی ايران" به فعاليت مشغول شد و تا قريب به يکسال چندين شماره از "پيام" را منتشر کرد» .  در اواخر خرداد 60 نشریه "پيام" بخاطر  موضعگیری برسرلايحه قصاص همانند دیگر روزنامه ها و جریده ها نظیر انقلاب اسلامی ، میزان و .... تعطیل شد و پس از کودتای خرداد 1360 بر ضد اولین رئیس جمهورمنتخب مردم ایران و  سرکوب آزادیها ،  زنده یاد اصغر پارسا  مخفی شد و  در سال ۱۳۶۲ دستگير وبه مدت سه سال و سه ماه در زندان بود. از ویرانگریهای استبداد ، از سلطنتی و « مذهبی » یکی سانسور شدید شخصیتهای مبارز و خدمتگزار ایران است . تا مگر نسل امروز و نسلهای فرداها، نمادهای مبارزه در راه استقلال و ﺁزادی را به یاد نیز نیاورند . اما استبدادیان نادانند و نمی دانند که خدمت و یا خیانت اشخاص به مردم و کشور ، از وجدان تاریخی نازدودنی است .

 روانش شاد باد