نامه باقر باطبی، (پدر احمد باطبی) به نقل از عفو بین الملل

نمیخواهیم فرزندمان احمد باطبی را در گوشه زندان از دست بدهیم! کمک کنید تا آزاد شود!

میخواهم با شما سخن بگوئیم. ما از شما مردم در هر کجا که هستید برای نجات پسر عزیزمان احمد استمداد می طلبیم. خواهش میکنیم برای نجات پسرمان احمد باطبی ما را یاری کنید! این انتظار یک پدر و مادر از شما است. احمد مٽل فرزند شماست. برای نجات فرزندتان کاری کنید!

اسم احمد باطبی پسر عزیز و جگر گوشه ما دیگر نه تنها برای شما بلکه  برای مردم سراسر دنیا آشنا است. عکس پسرم توسط تمام خبرگزارهای دنیا مخابره شده است و همه با تصویر احمد باطبی که پیراهن خونین یک دانشجو را بلند کرده است، اشنا هستند.

پسر من هیچ جرمی مرتکب نشده است. جرم او از قرار این است که پیراهن خونین یکی از هم دانشگاهی هایش را در جریان اعتراضات ۱۸ تیر ۷۸ بلند کرده است. برای این اقدام فرزند ما دستگیر شد و برایش حکم اعدام صادر شد.

با دستگیری و صدور حکم اعدام برای فرزندمان معنا و روال زندگی ما عوض شد. من و مادر احمد دیگر شب روز نداشتیم. فقط یک هدف داشتیم. نجات فرزندمان از اعدام. پس از تلاشهای بسیار، پس از دوندگیهای زیاد، پس از اعتراضات گسترده شما در گوشه و کنار دنیا، پس از ارسال نامه های متعدد به سازمانهای حقوق بشری و ملاقات با مسئولین دولتی، پرونده احمد مجددا بازبینی شد و حکم احمد به ۱۵ سال زندان تغییر کرد.

ما شاد بودیم که پسرمان از اعدام نجات یافته است. جشن گرفتیم. اما ما مٽل بسیاری از شما پدر و مادریم و نمیخواهیم که خراشی به زندگی فرزندمان وارد شود. میخواستیم که آزاد شود. و از اینکه باید شاهد این باشیم که احمد بهترین دوران زندگی اش را در گوشه زندان سپری کند دچار غم و اندوه بزرگ دیگری شدیم.

روزها و سالها سپری می شد و ما در تلاش برای آزادی فرزندمان هر تلاشی کردیم. از همگان تقاضای کمک برای آزادی او کردیم. به سراغ هر نهاد و هر مقام دولتی رفتیم. و هر روز شاهد بودیم که چگونه فرزند ما پژمرده تر می شود و روز به روز وضعیت جسمی اش در زندان بعلت نبود ابتدائی ترین امکانات زیستی ضعیف تر می شود.

۷ سال بازداشت در زندان دیگر چنان وضعیت جسمی احمد را به تحلیل برده بود که برای مداوا مجبور شدند او را از زندان مرخص کنند. احمد تحت نظر پزشک بود و مداوای او ادامه داشت تا اینکه در ۷ مرداد ماه سال ۸۴ مجددا در منزل دستگیر شد و به زندان اوین بازگردانده شد.

این بار دیگر مادرش حتی قدرت رفتن و مراجعه کردن به مسئولین و ملاقات او در زندان را نداشت. بعلاوه فشار مقامات امنیتی علیه ما نیز افزایش پیدا کرد. مصاحبه ها و نامه نگاریهای ما با رسانه ها با تهدید نیروهای امنیتی روبرو شود. اما مگر میشود در مقابل این تهدیدات دست از تلاش برای آزادی فرزندتان بردارید؟

من مٽل بسیاری از شما یک پدرم. مٽل همه پدران آرزوی خوشبختی فرزندم را دارم. آرزو دارم که درمراسم فارغ التحصیلی اش، درمراسم ازدواج و عروسی اش، و در آرزوی تولد فرزندش شرکت کنم. اما در عوض ۸ سال است که چشم به عکسهای احمد دوخته ایم و اشک می ریزیم، تازه باید شاهد این باید باشیم که همسرش سمیه نیز در تاریخ ۲ اسفند ربوده و زندانی شود. از زمین و آسمان برای ما مصیبت میبارد.

اکنون احمد در اعتراض به دستگیری همسرش دست به اعتصاب غذای خشک بزند. دیگر تحمل این وضعیت را نداریم. کمکمان کنید. کمک کنید تا فرزند دلبند مان را آزاد کنند! کاری از از دست ما جز درخواست و تقاضای کمک مجدد از شما مردم ساخته نیست. خطر مرگ زندگی احمد را تهدید میکند. سمیه در زندان است. کمک کنید! 

تنها یک راه در مقابل ماست. من و مادر احمد اعلام میکنیم که اگر تا روز ۱۰ اسفند فرزندمان و همسرش را تا ۱۰ اسفند برای ادامه معالجاتش آزاد نکنند ما در پارک دانشجو با عکس فرزندانمان تا آزادی شان تحصن خواهیم کرد.

ما از تمامی رسانه های خبری دنیا میخواهیم که برای آزادی فرزندانمان این اعتراض ما را منعکس کنند. صدای استمداد ما را به گوش همه برسانند. ما از تمام خانواده های زندانیان سیاسی میخواهیم که برای آزادی و نجات عزیزانشان به ما بپیوندند.

باقر باطبی

کرج – ایران

۴ اسفند ۱۳۸۵

http://wantedbypeople.wordpress.com/

(مرکز پیگرد سران رژیم اسلامی به جرم جنایت علیه مردم)

------------------------ 

اعلامیه کانون دفاع از آزادی بیان – گوتنبرگ (سوئد)

جان احمد باطبی در خطر است ، آزادش کنید!

آزادیخواهان ایرانی و نهادهای حقوق بشری :

اخبار دریافتی از ایران ، گواه این است که احمد باطبی سمبل مبارزه برای آزادی که تنها به جرم بلند کردن پیراهن خونین یاران دانشجوی خود در خیزش دانشجویان 18 تیر 78، دستگیر و به مرگ و زندان محکوم شده است ، تابستان سال گذشته پس از حدود يک سال، که تحت عنوان مرخصی نامحدود از زندان خارج شده بود، مجدداً به زندان بازگردانده شد. امروز بعد از سالها تحمل زندان و شکنجه در حالت کما قرار دارد و در وضعیت ناگواری بسر می برد.

احمد باطبی که تجربه طولانی زندان و شکنجه وبی توجهی مسئولان زندان را با خود دارد این اواخر پس از ابتلاء به تشنج و به کما افتادن به بیمارستان تجریش منتقل گردید وعلیرغم تجویز پزشکان ، دیگر بار به بهداری زندان اوین برگرداندند وهمچنان در وضعیت دشواری بسر می برد.

 فراتر از این ، انعکاس خبر ربوده شدن همسر احمد باطبی( سمیه بینات)  در چهارشنبه شب 21 فوریه 2007 توسط – بی بی سی- و ناروشنی ابعاد این آدم ربایی ، احمد باطبی را به اعتصاب غذا وا داشت . احمد باطبی به این آدم ربایی آشکار معترض است .

این امر با توجه به دشواری وضعیت او، بیش از  پیش جانش را تهدید می نماید . در اینراه کارنامه سران جمهوری اسلامی در برخورد با زندانیان سیاسی ،ازسالهای پیش به اینسو، آنچنان سیاه و تاریک است که بعد از اعدام حجت زمانی ، اعتراض زندانیان سیاسی به وضعیت زندانهای رجایی شهر واوین و بی توجهی مقامات زندان به حال و روز آنان ، قطع ملاقات ها وعدم توجه به پرونده زندانیان سیاسی، اعتراض و اعتصاب  زندانیان را بدنبال داشته و زندا نبانان کمترین توجهی به آنان روا نمی دارند .

 قتل مشکوک اکبر محمدی و مرگ اسفبار ولی الله فیض مهدوی ، نگاه افکار عمومی ایران را متوجه ابعاد گستر ده جنایات سران زندان نسبت به ناگواری وضعیت زندانیان نموده و همین امر در شرایط دشوارو نگرانی کل جامعه از سیاستهای جنگ طلبانه سران رژیم و تهدیدات بوش و همراهان جهانی وی بعد از صدور قطعنامه شورای امنیت و پایان مهلت 60 روزه آنها، تهدید دیگر باره احمد باطبی به عنوان سنبل مقاومت زندان و ربودن همسر ایشان ، نوعی گرو گشی ابلهانه رژیم برای انحراف افکارعمومی از بحران سازی های خود است .

کانون دفاع از آزادی بیان – گوتنبرگ (سوئد) ؛ نسبت به وضعیت امروزین احمد باطبی هشدار می دهد و همه آزادیخواهان ایران و جهان را به اعتراض فرا می خواند . ما باید فریاد اعتراض خود را برای آزادی بی قید و شرط همسر باطبی و رهایی احمد باطبی از زندان جمهوری اسلامی بگوش تمامی مراکز و نهادهای جهانی برسانیم و بانگ بر آوریم که احمد باطبی و همه زندانیان سیاسی بی قیدو شرط آزاد باید گردند .

کانون دفاع از آزادی بیان – گوتنبرگ ( سوئد)

24 فوریه 2007