Melliun Iran

جناب آقای هاشمی شاهرودی
رياست محترم قوه قضائيه

با سلام،

چنانکه مستحضر هستيد حدود ۳۵ نفر از فعالان حقوق زنان متشکل از اساتيد دانشگاه، پژوهشگران، حقوقدانان، وکلا و روزنامه نگاران که روز يکشنبه ۱۳/۱۲/۸۵ در اعتراض به نحوه محاکمه ی۵ تن از فعالان زن در مقابل دادگاه انقلاب تهران در اجتماعی مسالمت جويانه شرکت کرده بودند، بازداشت و طی چند روز گذشته در بند ۲۰۹ زندان اوين، تحت مديريت وزارت اطلاعات، زندانی شده اند.

در شرايطی که اين تجمع بر مبنای اصول ۹ و ۲۷ قانون اساسی ايران و همچنين ماده ۲۰ اعلاميه جهانی حقوق بشر که "آزادی" و "حق برگزاری تجمعات غيرمسلحانه" را برای شهروندان به رسميت شناخته شده است، در حال انجام بود ماموران دادستانی به صورت سازمان يافته و خشونت آميز به مقابله با آن پرداختند.

اصل نهم قانون اساسی ايران تصريح دارد:" درجمهوری اسلامی ايران آزادی و استقلال و وحدت و تماميت ارضی کشور از يکديگر تفکيک ناپذيرند و حفظ انها وظيفه دولت و آحاد ملت است. هيچ فرد يا گروه يا مقامی حق ندارد به نام استفاده از آزادی به استقلال سياسی، فرهنگی، اقتصادی و نظامی و تماميت ارضی ايران کمترين خدشه ای وارد کند و هيچ مقامی حق ندارد به نام حفظ استقلال و تماميت ارضی کشور آزاديهای مشروع را، هرچند با وضع قوانين و مقررات، سلب کند.".
اصل بيست و هفتم نيزتاکيد می کند: "تشکيل اجتماعات و راهپيمائيها، بدون حمل سلاح، به شرط آنکه مخل به مبانی اسلام نباشد، آزاد است."

جنابعالی اذعان داريد که جمهوری اسلامی ايران متعهد به اجرای اعلاميه جهانی حقوق بشر است. بر اساس بند يک ماده ۲۰ اعلاميه جهانی حقوق بشر"هرشخصی حق دارد ازآزاديتشکيل اجتماعات، مجامع و انجمنهای مسالمت آميز بهره مند گردد." حقی که به طورمکرر در ديگر کنوانسيون های بين المللی و مصوبات مجمع عمومی سازمان ملل از جمله "اعلاميه حقوق ومسئوليت افراد، گروه ها وارگان های جامعه جهت ترويج و حمايت حقوق بشر و آزادی هاياساسی شناسايی شده جهانی" بر آن تاکيد شده است.
جنابعالی رئيس قوه ای هستيد که بر اساس اصل يکصد و پنجاه و ششم قانون اساسی بايد "مستقل" و "پشتيبان حقوق فردی و اجتماعی و مسئول تحقق بخشيدن به عدالت" و عهده دار وظايفی چون "احيای حقوق عامه و گسترش عدل و آزادی مشروع" شهروندان و از جمله دستگيرشدگان اخير باشد.
ما امضا کنندگان زير ضمن اعتراض به نقض قانون اساسی و اعلاميه جهانی حقوق بشر و نحوه ی برخورد، نگهداری و دادرسی اين فعالان حقوق زنان، خواستار آزادی سريع آنان و بازگرداندنشان به دامان خانواده، به ويژه نزد فرزندان خردسال و والدين سالخورده شان هستيم.
۱۳۸۵/۱۲/۱۶
اسامی امضا کنندگان:

بابک آذرآبادگان، فاطمه آرام نژاد، محسن آرمين، محمد آزادی، رضا آشفته، زهره آقاجری هاشم آقاجری، ساسان آقايی، سامر آقايی، رضا آل محمد، ناصر آملی، مسعود آقايی، غلام حيدرابراهيم بای‌سلامی، عباس ابوذری، سمانه ابوليپور، سحر ابونصر، فائزه اثنی عشری، هادی احتظاظی، حميد احراری، طاهر احمدزاده، بهزاد احمدی نيا، حسن احمدی، محسن احمدی، نعمت احمدی، مهدی احمدی، محمود احمديان، بهمن احمدی اموئی، محمدرضا احمدی نيا، مصطفی اخلاقی،‌ بها الدين ادب، ساجد اردبيلی، علی رضا ارشادی فر، سعيد ارکانزاده يزدی، امير اسحاقی، بهروز اسدنژاد، ميلاد اسدی، حسن اسدی زيدآبادی، سعيد اسفنديار، احمد اسلامی، يدالله اسلامی، رشيد اسماعيلی، زهره اسلاميان، مرتضی اشفاق، حميد آصفی، سهيل آصفی، مرتضی اصلاح چی، سحر افاضلی، حسن افتخاراردبيلی، مهدی افروز منش، جلال اقتداری، اعظم اکبرزاده، زهرا اکبرزاده، علی رضا اکبرزادگان، علی اکرمی، پروين امامی، مهسا امرآبادی، محمود امير احمدی، پارسا اميرپور، اکبر اميری، مهدی امينی زاده، اسدالله امينی ، حجت انصاری، حسين انصاری راد، حامد ايرانشاهی، اميد ايرانمهر اشناوری، اميرحسين ايرجی، مصطفی ايزدی، عمادالدين باقی، مجتبی بديعی، کمال الدين بازرگانی، مريم الله ياری، پروين بختيار نژاد، اکبر بديع زادگان، پرويز براتی، رحمت الله برهانی، ابوالفضل بازرگان، عبدالعلی بازرگان، فرشته بازرگان، محمد نويد بازرگان، ملکه بازرگان، فتانه بازرگان، مسعود باستانی، مختار باطولی، روح‌اله باقرآبادی، ايرج باقرزاده، زينب بحرينی، پروين بختيارنژاد، ايمان براتيان، محمد بذرپور، محمد بسته نگار، مهدی بسته نگار؛ کيومرث بليوند، محمد حسين بنی اسدی، ترانه بنی يعقوب، عماد بهاور، زهرا بهبودی، فاطمه بهدشتی، مريم بهرمن، محمد بهزادی، حميد بهشتی، محمد بهفروزی، احمد بورقانی، سهام الدين بورقانی، راضيه بوستانکار، مرضيه بوستانکار، جلال بهرامی، مجتبی بيات، صفا بيطرف، طاهره بيگدلی، مريم بيگلری، ايمان پاک نهاد، مسعود پدرام، محمود پرهامی، جعفر پناهی، داود پنهانی، عباس پوراظهری، سعيد پورعزيزی، رضا پويان، محمود پيش بين، حبيب الله پيمان، مجيد پيمان، سيدمصطفی تاج زاده، عبدالرضا تاجيک، مهدی تاجيک، عباس تاج‌الدينی، محمد علی تبرائی، حميد تاجرنيا، عبدالرضا تاجيک، نسرين تخيری، هادی تفنگچی، مصطفی تنها، رضا تهرانی، محمد تهوری، مرجان توحيدی، هدی توحيدی، غلامعباس توسلی، محمد توسلی، محمدرضا توسلی، محمدعلی توفيقی، خالد توکل، محمد توکل، مجيد تولائی، مجيد جابری، شهاب جزايری، کريم جعفری، شهلا جعفريان، حسن جعفری پور، پروين جلائی، حميدرضا جلائی پور، جلال جلالی زاده، علی جمالی، عباس جنگی، مجتبی جهانی، نرگس جودکی، ماندانا چترچی، حبيب حاج حيدری، رضا حاجی، مجيد حاجی بابائی، مرجان حاجی رحيمی، بهمن حافظی، مهدی حبيبی، سعيد حجاريان، طه حجازی، جلال الدين حجتی، حميد حديثی، حسين حريری، حميد حسامی، آيدين حسنلو، آرش حسن نيا، زهرا حسينی، صديقه حسينی، فائزه حسينی، بهزاد حق پناه، جمشيد حقگو، زينب حقی، فاطمه حقيقت جو، وحيد حقيقی، علی حکمت، منيژه حکمت، ابوالفضل حکيمی، عبدالکريم حکيمی، مجيد حکيمی، محمد رضا حمسی، محمد حيدری، فخرالدين حيدريان، جليل حيدريان يزدلی، جعفر خائف، هادی خانيکی، رضا خجسته رحيمی، ابراهيم خدادادی، امير خرم، مصطفی خسروی، فهيمه خضرمحمودی، حسين خطيبی، محمد خطيبی، الياس خلج، محمدحسين خليلی اردکانی ، مجتبی خندان، راوه خوارزمی، ابراهيم خوش سيرت سليمی، اسماعيل خوش محمدی، ناهيد خيرابی، مسعود خيراتی، هوشنگ خيرانديش،محمدعلی دادخواه، محمد دادفر، رسول دادمهر، محمدمهدی دانشيان، فريبا داودی مهاجر، احسان داوری، امين دربان، محمود درد کشان، سعيد درودی، محمود دل آسايی، اميرخسرو دليرثانی، علی دهقان، مسعود دهقان، عباس دهقان نژاد، مصيب دوانی، پروين دخت دفتری، ابراهيم دينوی، فاطمه راکعی، امير رزاقی، محمد صادق ربانی، تقی رحمانی، ابراهيم رحمتی، شبنم رحمتی، جواد رحيم پور، سعيد رحيمی مقدم، محمدجواد رجائيان، عليرضا رجايی، طاهره رحيمی، سميرا رزاقی، سهراب رزاقی، سمينا رستگاری، مژگان رستمی، احمد رسول زاده، محمود رسول زاده، محمد صادق رسولی، احد رضائی، اصغر رضائی، بيوک رضائی، حميدرضا رضائی، سکينه رضائی، عبدالعلی رضائی، بهمن رضا خانی، سعيد رضوی فقيه، حسين رفيعی، عبدالله رمضان‌زاده، بنفشه رمضانی يگانه، علی رنجی پور، مسعود رهبری، مهدی رهنما، فرزانه روستائی، محمد حسين روشن، رضا رئيس طوسی، صديقه زارع، نفيسه زارع کهن، فياض زاهد، شيوا زرآبادی، جمال زره ساز، علی زرين، اکبر زمانی، صديقه زمانی، محمد ابراهيم زمانی، سجاد زند، پرويز زندی نيا، احمد زيدآبادی، محمد رضا زهدی، سيد مجتبی سادات، عليرضا ساريخانی، جليل سازگارنژاد، احمد ساعی، سجاد سالک، فرزانه سالمی، بنفشه سام گيس، مسعود سپهر، نسرين ستوده، عزت الله سحابی، فريدون سحابی، هاله سحابی، عيسی سحر خيز، نسيم سربندی، محمد سرچمی، اميد سرخی، محمدعلی سعدائی، محمود سعيدزاده، بيوک سعيدی، سعيده‌ سعيدی، عبدالفتاح سلطانی، مرتضی سلطانيه، آرمين سليمانی، محمد جواد سليمانی، علی سماواتيان، علی سميع نژاد، علی سياسی راد، علی اصغر سيدآبادی، سيد رضا سيدزاده، محمدعلی سيدنژاد، سيد محمد علی سيف‌زاده، هاله سينکی، سلمان سيما، محمود بصير شاددل، ابراهيم شاکری، لاله شاکری، تقی شامخی، علی شاملو، محمد محمد شانه چی، حسين شاه حسينی، سپيده شاه محمدی، مريم شبانی، فهيمه شجاع، کاوه شجاعی، جعفر شرف خانی، شهلا شرکت، سعيد شريعتی، محمد شريف، حجت شريفی، سعيد شريفی، محمد شريفی، جواد شرف‌الدينی، معصومه شفيعی، کاظم شکری، الله وردی شمبوری، محمود شمس الواعظين، احمد شهامت دار، حسن شهبازی، محمد شهرابی، ابراهيم شيخلو، نگين شيرآقايی، آمنه شيرافکن، احمد شيرزاد، سعيد شيرکوند، فيروزه صابر، هدی صابر، محمد صاحب محمدی، محمد صادقی، هاشم صباغيان، مصطفی صداقت جو، احمد صدر حاج سيدجوادی، رضا صدر، احمد صدری، سميرا صدری، محمود صدری، صادق صدقگو، رضا صفری، لطيف صفری، مهدی صراف، عليرضا صفائی، عباس صفائی‌فر، يحيی صفی آريان، فضل الله صلواتی، کيوان صميمی، جليل ضرابی، علی اشرف ضرغامی، فريدون ضرغامی، سيد شهاب الدين طباطبائی، مقداد طباطبائی، اعظم طالقانی، حسام طالقانی، طاهره طالقانی، نرگس طالقانی، اکبر طاهری، بهروز طاهری، رئوف طاهری، محمد طاهری، نوشين طريقی، امير طيرانی، کيوان ظهرابی، وحيد عابدينی، ندا عبداللهی، علی عبدی، جمشيد عزيزی، احمد عبادی، سيد جعفر عباس زادگان، کريم عابدينی، سيد منصور عامری، فريبا عباسقلی زاده، فرزانه عربی، فيض‌اله عرب سرخی، مهدی عربشاهی، فرزانه عربی، علی عزيزی، زهرا عصاريان، روئين عطوفت، سيد عظيم عظيمی فر، جواد علائی، باقر علائی، علی علوی، عليرضا علوی تبار، محمدباقر علوی، دلارام علی، سعيده عليپور، رضا عليجانی، امير عليزاده، طاهر عليزاده، علی عليزاده نائينی، محمد جعفر عمادی، محمود عمرانی، فريدون عموزاده خليلی، فريده غائب، علی اصغر غروی، عليرضا غروی، ماجد غروی، مسيح غروی، سعيد غفارزاده، مسعود غفاری، علی غفرانی، مهدی غنی، فريده غيرت، محمدتقی فاضل ميبدی، ليلا فاضلی، باقر فتحعلی بيگی، علی فتوتی، نادر فتورچی، ليلی فرهادپور، گيسو فغفوری، مرتضی فلاح، ارسلان فلاح، ابراهيم فتاحی، مقصود فراستخواه، عذرا فراهانی، پناه فرهادبهمن، مهدی فخر، پويان فخرآيی، مهدی فخرزاده، مريم فرخی، غفار فرزدی، شهين فرزين پژوه، حسن فرح آبادی، مهرآوه فردوسی، فاطمه فرهنگ خواه، حسن فريد اعلم، بهرام فياضی، احمد قابل، هادی قابل، ليلی قاسم زاده، حسن قاضی مرادی، عباس قائم الصباحی، علی قديمی، خسرو قشقايی، ماهرو قشقايی، رحمانقلی قلی زاده، رضا قلی زاده، مهدی قلی‌زاده اقدم، عبدالحسين قمی زاده، عبدالمجيد قندی زاده، نظام الدين قهاری، عبدالحسين قمی‌زاده، مصطفی قهرمانی، ميثم قهوه چيان، حجت الله قياسی، رحمان کارگشا، اسداله کارشناس، حسين کاظمی، مرتضی کاظميان، جعفر کامبوزيا، رسول کامرانزاده، سينا کاميار، هادی کحال‌زاده، محسن کديور، منوچهر کديور، جميله کديور، خسرو کردپور، مسعود کردپور، سارا کرمانيان، علی کرمی، محبوبه کرمی، عليرضا کرمانی، جميله کريمی، روزبه کريمی، حسن کسمايی، فريدون کشکولی، علی رضا کفشکنان، فاطمه کمالی احمدسرايی، ناصر کميليان، پروين کهزادی، الهه کولائی، يعقوب کوثری، محمد کيانوش‌راد، بهناز کيانی، اميد گشتاسبی، بيژن گل افرا، محمد حسن گلرخيان، مهديه گلرو، اکبر گنجی، مسعود لدنی، معصومه لقمانی، حسين لقمانيان، مجتبی لطفی، فريده ماشينی، حميدرضا مالکی، احسان مالکی پور، سعيد متقی، محمد تقی متقی، رجبعلی مزروعی، حسين مجاهد، سعيد مجرب، کريم مجرب، زهره مجردی، احسان محرابی، محسن محققی، جلال محمدلو، نرگس محمدی، نوشين محمدی، محمد محمدی اردهالی، فخرالسادات محتشمی پور، جواد محمودی، سيد علی محمودی، فهيمه محمودی، فريد مدرسی، حسين مدنی، سعيد مدنی، احمد مدادی، ماشاءالله مديحی، ، پيمان مرتب، قاسم مرادی، فريد مرجائی، آرمين مروج، مصطفی مسکين، رضا مسموعی، ضيا مصباح، ليلا مصطفوی، مصطفی مصطفوی، عباس مصلحی، محمد جواد مظفر، عبدالحميد معافيان، محمود معتقد، مهدی معتمدی مهر، احمد معصومی، علی‌اکبر معين‌فر، اصغر معين فر، ضياء مصباح، احمد معصومی، سارا معصومی، ياسر معصومی، بدرالسادات مفيدی، خديجه مقدم، مرتضی مقدم، علی مقيمی، علی ملازمی، فهيمه ملتی، کاظم ملکی، مصطفی ملکيان، علی مليحی، احمد منتظری، جواد منتظری، سعيد منتظری، آذر منصوری، خسرو منصوريان، علی مهرداد، سهيل مهروزی، کيوان مهرگان، نبی موسا، سيد احمد موسوی، سيدرضا موسوی سعادتلو، مهدی موسوی، سيد علی موسوی خوئينی، اتابک موسوی نسب، شهيندخت مولاوردی، عبدالله مومنی، علی مومنی، محمود مومنی، امير ميرخانی، سراج الدين ميردامادی، مريم ميرزائی، فخرالسادات ميرفتاحی، وحيد ميرزاده، الله کرم ميرزايی، فرهنگ نادری، مهدی نارکی، بهنود نادری، سارا نادری، فرشته ناصرگيوه چی، الناز ناطقی، مهدی ناطقی، حسن نراقی، سياوش نژادپور، زهره نصرالله زاده، محمود نعيم پور، علی اکبر نجفی، احمد نعمت زاده، جعفر نقمی، محمود نکوروح، امير نکوفر، محمد تقی نکوفر، علی نکونسبتی، سيد حميد نوحی، امير حسين نوربخش، فخرالسادات نوربخش، منوچهر نوربخش، کامبيز نوروزی، حسين نوری زاده، نوشين نوع پرست، صالح نيکبخت، علی نيکوئی، احمد هادوی، محمد هادی هاديان، هادی هادی زاده يزدی، محمد هاشمی، ناصر هاشمی، بهاره هدايت، سيدهاشم هدايتی، عليرضا هندی، احسان هوشمند، اکبر والی، رسول ورپايی، نسرين وزيری، منصور وفا، فرناز وفائی، باقر ولی بيک، جليل ولی بيک، اعظم ويسمه، رحيم ياوری، علی فريد يحيايی، محمود يگانلی، حنيف يزدانی، کاظم يزدی، ابراهيم يزدی، عاطفه يوسفی، هيوا يوسفی، حسن يوسفی اشکوری، رضا يوسفيان، حسن يوسفيان آرانی.

-----------------------------

گفتگويی کوتاه با پرستو دوکوهکی پس از آزادی

ميدان زنان

سايت ميدان - «پرستو دوکوهکی» را به عنوان يک روزنامه نگار فعال عرصه زنان می شناسيم. روزنامه نگاری که يکی از پرطرفدارترين وبلاگ ها(زن نوشت) را دارد. برای نوشتن خلاصه فعاليت او می توان کلی سايت و روزنامه رديف کرد. از مجله زنان گرفته و آخری هايش اعتماد بودند و اعتماد ملی.
پرستو از جمله بازداشت شدگان جلوی دادگاه انقلاب بود که در ساعت ۵ بعدازظهر روز ۱۵ اسفند پس از حدود ۵۴ ساعت آزاد شد.
خيلی خلاصه ۳ ساعت بعد از آزادی اش با سايت ميدان گفتگو کرد و روند اين مدت و اتفاقاتی که افتاده است را بازگو کرد. صدايش شاد و سرزنده بود. در مدت کوتاه چند دقيقه ای گفتگو بيش از چند تلفن از دوستانش داشت که کوتاه کوتاه حرف می زد و شاد، سرشار از انرژی. کلی هم مهمان می آمدند و می رفتند. صدای قهرمان، انقلابی گفتن ها می آمد. اما پرستو می گفت :نه ! انقلابی هايش آن تو هستند هنوز. اگر فرصت بود صد تا سوال می شد پرسيد. اما همان گزارش بدون وقفه پرستو به خيلی از سوال ها جواب می دهد.
هر چند او ديگر به اعتصاب غذا نرسيده بود، بهش گفته بودند که می خواهيم سلولت را عوض کنيم. اما اين عوض کردن برابر بود با آزادی. چرا مسئولان زندان اين طور گفته بودند، پرستو می گويد:«شايد می خواستند بقيه بچه ها نفهمند.»
او زياد در جريان اعتصاب غذا هم نبود، چون تصميم گيری ها و يا همان به ديوارها رنگ گرفتن ها برابر بود با زمان های بازجويی از او.

پرتم کردند داخل هايس
پرستو ماجرا را از همان اولين ساعت ها می گويد. از همان دقايقی که آرام جلوی دادگاه انقلاب نشسته بودند :«اولش آرام نشسته بوديم. آنها هم می آمدند و می گفتند، می آييم جمعتان می کنيم و تهديد می کردند. ما هم می گفتيم کاری نداريم منتظر دوستانمان هستيم. بعد يک هايس آمد و يک مينی بوس. همه را به زور بردند سوار هايس کردند. نوبت من شده بود، نگاه کردم ديدم هايس پر است. قدم هايم را آهسته کرده بودم و فکر می کردم بايد بروم سوار مينی بوس شوم ، حدودا ۲۰ نفر سوار هايس بودند که يک دفعه دستی از پشت يقه ام را گرفت و تو هوا بلندم کرد. من آن وسط دست و پا می زدم و هر چی تقلا می کردم فايده ای نداشت. بعد من را پرت کرد داخل هايس. به طوری که بدنم کوفته شد.»
اولش رفتيم عشرت آباد، يک مقدار معطلمان کردند. پليس های زن عوض شدند. بعد رفتيم وزرا.»

به جای دادگاه در هايس
پرستوادامه می دهد:«در هايس بودم که شادی را ديدم. او وکيل يکی از بچه هايی بود که در آن روز دادگاه داشت. آنها هم ديدند بچه ها را دارند می برند، دادگاه را رها کرده بودند و آمده بودند. بعدش بچه های ديگر را هم ديدم »
شادی صدر وکيل پرونده شهلا انتصاری است.

همه در ۲ تا اتاق
ساختمان منکرات در خيابان وزرا حالا ديگر تابلو ندارد. حجم آدم ها، مردان و زنانی که منتظر ايستاده اند، يا ماشين های پليسی که هر چند وقت يک بار می ايستد و تعدادی خانم را با آرايش های ماسيده يا با مانتوهای مشکی کهنه بر روی لباس هايی نامتعارف از نظر ماموران سوار و پياده می کند، از نشانه های شناسايی اين بنای سنگ سفيد است. اما اين بار اين ساختمان مهمانانی نامتعارف و متفاوت با بقيه داشت. زنانی با ظاهرهای معمولی بيشتر شبيه کارمندان و دانشجويان. ۳۳ نفری که در جلوی دادگاه انقلاب بازداشت شده بودند، در ۲ اتاق در کنار هم قرار گرفته بودند. پرستو می گويد:«برای اين که پرونده ای در آنجا تشکيل دهند، ازهمه مان بازجويی کردند، با يکی دو سوال که چرا گرفتنمان و برای چی آنجا هستيم.»
پرستو ادامه می دهد:«آنجا منتظر بوديم .طرف های ساعت ۸ بود که ما را بردند سوار ماشين کردند»
می پرسم گفتند شما را کجا می برند. پرستو می گويد:«گفتند ديگر از اين کارها نکنيد. می خواهيم آزادتان کنيم. من که تجربه استاديوم آزادی را داشتم؛ دروغ گفتنشان مثل روز روشن بود. بعد ما را بردند اوين»
پرستو راست می گفت در تجمع ۱۰ اسفند۸۴ جلوی درب غربی استاديوم آزادی تعدادی از دختران با روسری های سفيد می خواستند به تماشای ديدار تيم ملی با کاستاريکا بروند. چند مامور نيروی انتظامی با يک اتوبوس قديمی می آيد و به آنها قول می دهد که از درشرقی آنها را به داخل ببرد. سوار شدن همه همان و ترساندن و ارعاب کردن همان. آنها را ۳۰ – ۴۰ دقيقه در شهر می گردانند و بعد در خيابان رهايشان می کنند عده ای دوباره برمی گردند و بليت هايشان را از درخت آويزان می کنند.

چشم بند ها را با خشونت بر چشم ها می گذاشتند
حدود ۳۳ نفر با ماشين ها به زندان اوين برده می شوند. پرستو می گويد: «خيلی رفتارشان با ما تحقير آميز بود، چشم بند می زدند و چون بچه ها قبول نمی کردند می گفتند غيرقانونی و شکنجه است، با خشونت چشم بند را بر چشمانشان می گذاشتند. در تمام مدت پذيرش هم صدای دعوای نوشين و پروين و سوسن را با نمی دانم بازپرس يا قاضی پرونده می شنيديم. بلند بحث می کردند و داد و بيداد می شنيديم. انگار می خواستند ما را بترسانند»

انتصاری در سلول انفرادی
از همان ابتدای ورود به زندان اوين يا همان بند ۲۰۹ معروف، شهلا انتصاری را جدا می کنند و به سلول انفرادی می برند. دوکوهکی می گويد:«تا وقتی که من آزاد شدم هم در آن سلول بود» شادی صدر وکيل او هم در بازداشت است.

بازجويی در نيمه شب :۴ ساعت
اين ۳۳ نفر را در اتاق های چند نفره پخش می کنند. ساعت کمی از ۱۱ گذشته است. پرستو می گويد:«من با ژيلا بنی يعقوب، فريده انتصاری و محبوبه حسين زاده در کنار هم بوديم. هنوز نيم ساعت نبود که نشسته بوديم من را صدا کردند.»
پرستو را به داخل می برند، چشم بند بر چشمانش می زنند و او را رو به ديوار می نشانند. اعتراضات پرستو در مورد چشم بند و اين که اين کار غيرقانونی است، چنين جواب داده ميشود که:«می توانی چشم بند را بر داری» او هم چشم بند را بالا می برد.
سوال اول در مورد بيوگرافی و سوال دوم درباره فعاليت های سياسی و اجتماعی است. پرستومی گويد:«گفتم من فعاليت سياسی نداشتم. خيلی سرم درد می کرد. سوال ها را نمی توانستم جواب دهم. »
او را به بهداری می برند، آمپول می زنند و دوباره بر می گردانند. بازجويی با اين جملات آغاز می شود:«خوب حالا بيا با هم گفتگو کنيم»
پرستو اصرار می کند بدون چشم بند و به صورت رو در رو باشد. طرف مقابل هم قبول می کند«تا ساعت حدود ۳.۵ طول کشيد. کل چيزهايی که نوشتم ۲ صفحه نبود. بيشتر او صحبت می کرد و به نوعی مشغول ارشاد کردن من بود. استدلال می کرد که چرا اين کار غلط است و کار بهتر از نظرش کدام است.»
بعد از تفهيم اتهام جرم نوشته شد و پرسيده شده بود که چه دفاعی داريد. پرستو می گويد:«نوشتم اين ها را قبول ندارم. من روزنامه نگارم و برای تهيه خبر رفته بودم. تجمع هم طبق اصل ۲۷ قانون اساسی غيرقانونی نبوده است. »
اينها را پايين ورقه نوشتم. برايم نوشتند که ۵۰ ميليون وثيقه لازم است. پرستو می گويد:«گفتم نمی دانم پدر و مادر هم چيزی را دارند. بايد زنگ بزنم ازشان بپرسم»

تک نويسی
ماجرای تک نويسی ها هميشه در بازجويی ها وجود داشته است. اين بار از پرستو می خواهند درباره شادی صدر، محبوبه عباسقلی زاده، نوشين خراسانی و پروين اردلان، شهلاانتصاری و رضوان مقدم تک نويسی کند. اما او آنها را آن قدر نمی شناخته است، خيلی از آنها را برای بار اول می ديده است. پرستو می گويد:«اطلاعات خاصی درباره شان نداشتم. چيزی ننوشتم»

«زن نوشت» پرينت شده بود
پرستو صبح زود طرف های ساعت ۸ تقاضا می کند که بازجويش را ببيند. به مسئول بند می گويد بايد نکته ای را بگويم. ساعت ۱۰:۳۰ او را می برند. اما مسئول دوم کس ديگری است. اين بار کل مطالب وبلاگش را پرينت گرفته بودند و زيردست آن فرد بوده است. پرستو می خواسته است تا پيگيری وثيقه را انجام دهد. اما اين بار حتی به او اجازه داده نمی شود که چشم بندش را بردارد، اما با همان چشم بند رودر رومی نشيند. اين بار درباره محبوبه عباسقلی زاده هم صحبت می شود. پرستو می گويد:«گفتم من قرار بود شما را ببينم. می خواهم زنگ بزنم ببينم خانواده ام توان پرداخت اين وثيقه را دارند؟»
پرستو جواب می شنود:«احتياجی نيست . بدون وثيقه آزاد می شوی»
اما اين آزادی يک روز و نصفی بعد به او داده می شود.
در سلول بوده که شماره تلفن را می گيرند که از پدرش بپرسند، فيش حقوقی بياورد بگذارد. همان شب البته زنگ می زنند و امروز صبح قرار کفالت گذاشته می شود . پرستو بعد از ظهر آزاد می شود.

يک ساعت کوبيدن برای تلفن
کارها در آن بند که همه بودند، هاهنگ پيش می رود. بعضی مسايل با فرياد زدن به گوش همه می رسيده است. امروز صبح هم که اجازه تلفن داده نمی شده است ، يک ساعت به درها کوبيدند تا اجازه داده شود.

تلفن ممنوع
هر چند بازهم شهلا انتصاری ، سوسن طهماسبی و شادی صدر و محبوبه عباسقلی زاده امکان تلفن زدن پيدا نکردند.

اعتصاب غذا تا آزادی
پرستو زياد در جرين اعتصاب غذا نبوده است. چون همان موقع هايی که اين تصميم به وسيله داد زدن اعلام می شده است، مشغول بازجويی بوده است. او می گويد:«راستش به اعتصاب غذا نرسيدم. فکر می کنم از سلول نوشين اينها شروع شد و به بقيه اطلاع داده شد. خيلی ها ناهار نخوردند و می خواستند شام هم نخورند»
آنها می گفتند:«اعتصاب تا آزادی»

همه تفهيم اتهام شدند
در فاصله ۲۴ ساعت بعد از بازداشت به همه آنهايی که گرفته بودند تفهيم اتهام شده است. پرستو اين موضوع را می گويد و اشاره می کند:«همه را تا ۱۰ شب فردايی که آوردند اوين تفهيم اتهام کردند.»انگار آنها خيلی سعی داشتند کارشان قانونی باشد. به همه تقريبا همان قرار وثيقه ۵۰ ميليونی را گفته بودند.

آزاد می کنند و نمی کنند
پرستو درباره آزاد شدن بقيه می گويد:«بعيد نمی دانم چند نفر ديگر را هم به مرور آزاد کنند. وقتی داشتم بيرون می آمدم، گفتند به آن سه نفر هم بگوييد. اما حتما عده ای را نگه می دارند پس از ۸ مارس آزاد کنند» حدس پرستو درست است سه نفر ديگر هم در شرف آزادی هستند:«زينب پيغمبرزاده»، «ناهيد کشاورز» و «سميه فريد».

-------------------------

اخبار تکان دهنده از زنان بازداشت شده

ميدان زنان

سايت ميدان - ساقی لقايی يکی از آزادشدگان تجمع آرام در جلوی دادگاه انقلاب در گفتگو با سايت ميدان از جنبه های مختلف اين بازداشت ۴۸ ساعته خبر داد. او صبح روز يکشنبه ۱۳ اسفند به همراه خواهرش سارا در اين تجمع دستگير شده بود و در اين مدت دوقلوهای يک ساله و دو ماه ه اش به شدت بی تابی می کردند. او در اين مدت در بند ۲۰۹ زندان اوين بازداشت بوده است. نام بند ۲۰۹ زندان اوين برای خيلی از زندانيان سياسی و فعالان جنبش زنان آشنا است. بندی که متعلق به وزارت اطلاعات است و بودن در آن نامت را در ليست زندانيان داخل اوين ثبت نمی کند.

اعتصاب غذا

"من و محبوبه داريم لاغر می شويم". اين حرفی است که نسرين افضلی به شوهرش نيما نامداری می زند. حالا که ساعت از ۷ گذشته است، ساقی لقايی تاييد و تاکيد می کند:« همه از ظهر امروز اعتصاب غذا کرده اند.»
او می گويد:«ما همه در يک سالن بوديم. راهرويی در وسط ما بود. در يک سلول ۴ نفر و در ديگری ۷ نفر بودند. ما صدای همديگر را می شنيديم قرارشد اعتصاب غذا کنيم. به اين که شهلا انتصاری در سلول انفرادی است، چند نفر نمی توانند تلفن بزنند. قرار بود آزاد شويم و نشديم.»

بيماری زنان بازداشتی شدت گرفته است

در اين ۴۸ ساعت هرچند حال بسياری از افراد خوب است و دکتر نيز در صورت نياز مراجعه می کرد، اما تعدادی از زنان نيز دچار بيماری و مشکل شده اند. در اين ساعت ها بيماری پروين اردلان شدت گرفته است، شهلا انتصاری که در سلول انفرادی به سر می برد نيز فشارخونش بالاست و رضوان مقدم زونا گرفته است، مهناز محمدی نيز قبل از اين بيمار بود و بيماری اش شدت گرفته است.

تلفن زدن ممنوع

در اين مدت بيش از ۱۰ نفر از زنان با خانواده هايشان تماس گرفته اند. هم چنين از طرف زندان هم به تعدادی از خانواده ها زنگ شده و اطلاع داده شده که همسرشان بازداشت هستند. اما لقايی می گويد:«چند نفر از زنان بازداشت شده نيز با ممنوعيت استفاده از تلفن روبرو هستند. »

بازجويی

در اين مدت «ساقی لقايی» يک بار مورد بازجويی قرار گرفته و تفهيم اتهام شده است. اتهام او و خواهرش ماده ۶۱۸ قانون مجازات اسلامی بوده است و به او گفته اند که اتهامش اقدام عليه امنيت ملی بوده است. هر چند در اين ماده درباره امنيت ملی چيزی گفته نشده است و متن دقيق آن اين است:«هر کس با هياهو و جنجال با حرکات غيرمتعارف يا تعرض به افراد موجب اخلال نظم و آسايش و آرامش عمومی گردد يا مردم را از کسب و کار باز دارد به حبس از سه ماه تا يکسال و تا ۷۴ ضربه شلاق محکوم خواهد شد.»
با استناد به اين ماده بوده است که آنها برای ساقی لقايی و خواهرش سارا لقايی يک جواز کسب به عنوان وثيقه درخواست کرده اند.
اما از ديگران تعداد بيشتری بازجويی انجام گرفته است.
آزادی

او ساعت ۵ بعد از ظهر امروز ۱۵ اسفند آزاد شده است و بلافاصله برای ديدن دوقلوهايش به خانه اشان در کرج رفت. خانواده او غير از مادرش که مراقبت از دوقلوهای پسرش را بر عهده داشت، در تمام اين مدت در پشت در زندان اوين و اماکن حضور داشتند.

سايت ميدان - طبق آخرين اخبار بدست آمده از بند ۲۰۹ زندان اوين، تعدادی از زنان بازداشتی در جلوی دادگاه انقلاب حالشان خوب نيست و هر لحظه بدتر می شود.

در حال حاضر مهناز محمدی که مبتلا به بيماری است، به شدت حال عمومی بدی دارد به طوريکه حتی توان راه رفتن ندارد.
فاطمه گوارايی در اغما به سر می برد و رضوان مقدم زونا گرفته است. غير از اينها خبری هم از شهلا انتصاری نيست. او از همان ابتدا در سلول انفرادی محبوس شده است.
مسئله اعتصاب غذا هم چنان ادامه دارد و ۳ تن از زنان جوان را به عنوان عاملان اين اعتصاب به بند عمومی منتقل کرده اند.

نسرين افضلی، زارا امجديان و مريم حسين خواه اين ۳ نفر هستند که اينک به بند عمومی منتقل شده اند.

طبق آخرين خبرها از زندان اوين مسئولان در حال پراکنده کردن زنان بازداشتی هستند. اينک آنها به سلول های سرد و تاريکی منتقل شده اند که حتی پتويی نيز برای گرم کردن خود ندارند.

عصر ديروز تعداد ۸ نفر از زنان بازداشت شده در جلوی دادگاه انقلاب آزاد شدند، اما همراهان ديگرشان از اين موضوع اطلاع نداشتند. به اين ۸ نفر و هم سلولی هايشان گفته بودند که می خواهند سلولشان را عوض کنند.
در حال حاضر مسير بازجويی از زنان دستگير شده تغيير کرده است و ديگر سوالات درباره تجمع و نحوه بازداشت نيست، بلکه کاملا معطوف به فعاليت های گذشته، سفرهای خارجی، ارتباطات و گاه سوال های نا هنجار اخلاقی است.

------------------------

ديده بان حقوق بشر: فعالان و مروجان حقوق زنان را آزاد کنید!

ایران: فعالان و مروجان حقوق زنان را آزاد کنید
دستگیری فله‌ای نشانه‌ای از دور جدیدی از سرکوب است

(نیویورک، هفتم مارس ٢٠٠٧) – سازمان دیده‌بان حقوق بشر امروز از دولت ایران خواست تا ٢٦ تن از فعالان برجسته حقوق زنان را که روز چهارم مارس بازداشت شدند، آزاد کند و به پیگرد و آزار و اذیت همه فعالان حقوق زنان پایان دهد. دیده‌بان حقوق بشر عمیقا نگران سلامتی و ایمنی بازداشت شدگان است و دولت ایران را مسئول کامل وضعیت سلامتی آنها می‌داند.

مقامات ایرانی از ارائه هرگونه اطلاعات رسمی در خصوص دستگیری بیست و شش تن از زنان در تاریخ چهارم مارس و همچنین اجازه به خانواده‌ها و وکلایشان برای دیدار با آنها خودداری کرده‌اند. روزسه شنبه، ششم مارس، زنان دستگیر شده در داخل زندان دست به اعتصاب غذا زدند تا به بازداشت خود اعتراض کنند. حداقل یکی از زندانیان به نام شهلا انتصاری در زندان انفرادی نگهداری می‌شود.

سارا لی ویتسون مسئول بخش خاورمیانه و شمال آفریقای سازمان دیده‌بان حقوق بشر در این زمینه گفت: "این دستگیری‌ها سرکوب فعالان اجتماعی در ایران را وارد مرحله جدیدی می‌کند. مطلقا هیچ زمینه حقوقی برای دستگیری زنان یاد شده تحت قوانین ایران و قوانین بین‌المللی وجود ندارد."

دولت ایران به صورت محسوسی بر آزار و اذیت و ارعاب فعالان حقوق زنان در هفته‌های گذشته افزوده است. در صبح چهارم مارس، قوه قضاییه، دادگاه چهار تن از فعالان زنان را که به جرم "اقدام علیه امنیت ملی از طریق شرکت در تجمعات قانونی" متهم شده بودند، برگزار کرد. تجمع یاد شده ، تجمع مسالمت‌آمیز دوازدهم ژوئن ٢٠٠٦ بود که در اعتراض به قوانین تبعیض‌آمیز علیه زنان برگزار شد.

به گفته نسرین ستوده و محمد دادخواه، دوتن از وکلایی که وکالت چهار زن یاد شده را به عهده داشتند، مقامات قوه قضاییه دادگاه را پشت درهای بسته برگزار کردند و به موکلان اجازه ندادند که وارد اتاق دادگاه شوند. مقامات رسمی به دو وکیل اجازه دادند که به دادگاه وارد شوند ولی به آنها اجازه مطالعه پرونده متهمین را ندادند. دادگاه هنوز حکمی برای این پرونده صادرنکرده است.

در اعتراض به پیگرد زنان یاد شده، چند ده تن از فعالان برجسته حقوق زنان، از جمله برخی وکلا، روزنامه‌نگاران، وبلاگ نویسان و فعالان اجتماعی در جلوی دادگاه تجمع اعتراض آمیزبی صدا و ساکتی را برگزار کردند.

شاهدان عینی به دیده‌بان حقوق بشر گفتند که تظاهرکنندگان منظم و مسالمت‌آمیز بودند. آنها آرام کنار پیاده رو ایستاده بودند و پلاکاردهایی با عنوان "آزادی اجتماعات قانونی حق مسلم ماست" در دست داشتند. مامورین امنیتی کرارا به آزار و اذیت زنان پرداخته تا موجب متفرق شدن آنها شوند. بعد از اینکه چهار مدعی علیهان از دادگاه خارج شدند تا به حمایت کنندگان از خود بپیوندند، پلیس ٣٤ زن یاد شده از جمله چهار نفر یاد شده را سوار ماشین‌های ون خود کرده و به بازداشت گاه واقع در خیابان وزرای تهران منتقل کردند.

شب چهارم مارس، مقامات، زندانیان را به بند ٢٠٩ زندان بدنام اوین تهران منتقل کردند. وزارت اطلاعات، مسئولیت بند ٢٠٩ را به عهده دارد، جایی که بسیاری از زندانیان سیاسی در آن نگهداری شده‌اند.

مسئولان، هشت نفر از جوانترین دستگیر شدگان را روز ششم مارس بدون اقامه هیچ اتهامی علیه آنان آزاد کردند. مامورین همچنین هیچ اطلاعاتی در خصوص دیگر زندانیان باقی مانده ارائه نکردند.

سارا لی ویتسون در این زمینه گفت: "دولت محمود احمدی‌نژاد تلاش می‌کند تا آزادی‌های نسبی که توسط جامعه مدنی ایران طی دهه گذشته به دست آمد را به عقب بازگرداند."

سازمان دیده‌بان حقوق بشر یاد آورد می‌شود که هشتم مارس، روزجهانی زن، به صورت سنتی در ایران با برگزاری اجتماعات گرامی داشته می‌شود. دیده‌بان حقوق بشر همچنین از دولت ایران می‌خواهد به حقوق شهروندان خود برای برگزاری تجمعات مسالمت‌آمیز احترام بگذارد، و امنیت و ایمنی هر کسی که روز جهانی زن را گرامی دارد، تضمین کند.

آزادی اجتماعات توسط قوانین بین‌المللی حقوق بشر تضمین شده است. ماده بیستم بیانیه حقوق بشر برای هرکسی حق برگزاری تجمعات مسالمت آمیز را میسر می‌کند. ماده ٢١ کنوانسیون بین‌الملی حقوق مدنی و سیاسی، که ایران نیز عضو آن است، حق اجتماع مسالمت‌آمیز را به رسمیت می‌شناسد و تصریح می‌کند که "هیچ محدودیتی نباید در راه اعمال این حق در برابر قوانینی دیگر که یک جامعه دموکراتیک با علائقی چون امنیت ملی یا برای ایمنی عمومی، نظم عمومی، حفاظت از سلامتی یا اخلاقیات یا حفاظت از حقوق و آزادی‌های دیگران که در یک جامعه دموکراتیک نیازمند است به وجود بیاید."

قانون اساسی ایران همچنین حق تجمعات مسالمت‌آمیز را تضمین می‌کند. ماده ٢٧ قانون اساسی ایران تصریح می‌کند که "تشکیل اجتماعات و راه ‏پیمایی‏ها، بدون حمل سلاح، به شرط آن که مخل به مبانی اسلام نباشد آزاد است."

زنان زندانی شده عبارتند از: نوشین احمدی خراسانی، پروین اردلان، سوسن طهماسبی، ناهید کشاورز، محبوبه حسین‌زاده ، آسیه امینی، شادی صدر، مینو مرتاضی لنگرودی، فاطمه گوارایی، شهلا انتصاری، محبوبه عباسقلی‌زاده، مریم میرزا، مریم حسین‌خواه، ناهید جعفری، آزاده فرقانی، ژیلا بنی‌یعقوب، الناز انصاری، جلوه جواهری، زهرا امجدیان، زینب پیغمبرزاده، نسرین افضلی، مهناز محمدی، سمیه فرید، رضوان مقدم، سارا لقمانی و مریم شادفر.

(New York, March 7, 2007) – The Iranian government should immediately release the 26 prominent women’s rights activists arrested on March 4, and stop its prosecution and persecution of all women’s rights advocates, Human Rights Watch said today. Human Rights Watch is deeply concerned about the health and safety of the detainees, and holds the Iranian government fully responsible for their well-being.

The authorities have refused to provide any official information regarding the arrests of the 26 women on March 4, or to allow their families or lawyers to visit the detainees. On Tuesday, March 6, the arrested women started a hunger strike inside the prison to protest their arbitrary detention. At least one detainee, Shahla Entesari, is being held in solitary confinement.

“These arrests raise Iran’s repression of peaceful activists to a new level,” said Sarah Leah Whitson, director of the Middle East and North Africa division at Human Rights Watch. “There are absolutely no legal grounds for arresting these women, under international or Iranian law.”

The government has considerably increased its harassment and intimidation of women’s rights activists in recent weeks. On the morning of March 4, the Judiciary held a trial for four women’s rights activists charged with “acting against national security by participating in an illegal gathering.” The gathering at issue was a peaceful demonstration on June 12, 2006 to protest discriminatory laws against women.

Nasrin Setoudeh and Mohammad Dadkhah, the two lawyers representing the four women, told Human Rights Watch that the judicial authorities held the trial behind closed doors and did not allow the defendants into the courtroom. The authorities allowed the two lawyers into the courtroom but did allow them to see the defendants’ files. The court has not issued a decision in the case.

To protest the prosecution of the four women, several dozen prominent women’s rights advocates, including lawyers, journalists, bloggers and activists, held a silent protest in front of the court.

Eyewitnesses told Human Rights Watch that the protestors were orderly and peaceful. They stood silently on the sidewalk, holding signs stating, “Freedom of peaceful assembly is our right.” The security forces repeatedly harassed the women in an attempt to disperse them. As the four defendants left the courthouse to join their supporters, police vans blocked incoming traffic, and security agents forced 34 women, including the four defendants, into the vans and transported them to a detention center on Vozara Street in Tehran.

On the evening of March 4, the authorities transferred the detainees to ward 209 of Tehran’s notorious Evin prison. The information ministry, which effectively carries out intelligence functions, is in charge of ward 209, where many political prisoners are held.

The authorities released the eight youngest detainees on March 6 without charging them. The authorities have not provided any information to the families of the remaining detainees.

“The government of President Ahmadinejad is trying to roll back even the modest freedoms won by Iranian civil society over the last decade,” Whitson said.

Human Rights Watch notes that March 8 is International Women’s Day, which is traditionally celebrated in public gatherings in Iran. It calls on the Iranian government to respect its citizens’ rights to assemble peacefully, and to guarantee the security and safety of anyone who wants to commemorate International Women’s Day.

Freedom of assembly is a fundamental right, guaranteed under international law. Recognized in Article 20 of the Universal Declaration of Human Rights, exercise of the right to peaceful assembly is also guaranteed by the International Covenant on Civil and Political Rights. Article 21 of the covenant, to which Iran is a party and legally bound, provides that “no restrictions may be placed on the exercise of this right other than those imposed in conformity with the law and which are necessary in a democratic society in the interests of national security or public safety, public order, the protection of public health or morals or the protection of the rights and freedoms of others.”

The Iranian constitution also provides for the right to peaceful assembly. Article 27 of the constitution stipulates that “public gatherings and marches may be freely held, provided arms are not carried and that they are not detrimental to the fundamental principles of Islam.”

The women in detention are: Noushin Ahmadi Khorasani; Parvin Ardalan; Sussan Tahmasebi; Nahid Keshavarz; Mahbubeh Hosseinzadeh; Asieh Amini; Shadi Sadr; Minoo Mortazi Langerudi; Fatemeh Govarai; Shahla Entesari; Mahbubeh Abbasgholizadeh; Maryam Mirza; Maryam Hosseinkhah; Nahid Jafari; Azadeh Forghani; Jila Baniyaghoub; Elnaz Ansari; Jelveh Javaheri; Zara Amjadian; Zeynab Peyghambarzadeh; Nasrin Afzali; Mahnaz Mohamadi; Somayeh Farid; Rezvan Moghadam; Sara Loghmani; and Maryam Shadfar.

For pictures and short biographies of some of the arrested women, please visit:

-------------------------

بيانيه مطبوعاتی جامعه بين المللی دفاع از حقوق بشر، سازمان جهانی عليه شکنجه و سازمان ديده بانی برای حمايت از مدافعان حقوق بشر

بیــــــــــانیــــــــه مـطبـــــوعــــــــاتــــی

جامعه بين المللی دفاع از حقوق بشر - سازمان جهانی عليه شکنجه
و
سازمان ديده بانی برای حمايت از مدافعان حقوق بشر

به مناسبت بازداشت های خودسرانه زنان و موانع آزادی اجتماعات در ايران

درخواست فوری از همه آزادی خواهان جهان

سازمان ديده بانی برای حمايت از مدافعان حقوق بشر، سازمان جهانی عليه شکنجه و فدراسيون بين المللی حقوق بشر طی برنامه مشترکی از همه آزاديخواهان جهان برای آزادی زنان زندانی در ايران، درخواست کمک عاجل دارند.

شرح مختصری از وضعيت کنونی در ايران:
سازمان ديده بانی حمايت از مدافعان حقوق بشر، از طريق ليگ دفاع از حقوق بشر در ايران مطلع شده است که گردهمايی مسالمت آميز زنان ايران به شدت سرکوب شده و ۳۳ تن از تلاشگران حقوق بشر، در روز ۴ مارس ۲۰۰۷ در تهران بازداشت شده اند.

طبق اطلاعات رسيده، اين بانوان در حال گردهمايی مسالمت آميز، در مقابل دادگاه انقلاب اسلامی تهران بودند تا روز جهانی زن (۸ مارس) را گرامی بدارند و به محاکمه شش زن از مدافعان حقوق بشر، به خاطر شرکت در يک گردهمايی آرام در ژوئن ۲۰۰۶ و همچنين نقش آنان در ارتباط با تبليغات جمع آوری يک ميليون امضاء، اعتراض کنند.

۳۳ بانوی ايرانی دستگير شده اند که اسامی افراد زير در ميان آنان ديده می شود:

آسيه امينی، ژيلا بنی يعقوب، محبوبه عباس قلی زاده، محبوبه حسين زاده، سارا لقمانی، زهرا امجديان، مريم حسين خواه، جلوه جواهری، نيلوفر گلکار، پرستو دوکوهکی، زينب پيغمبرزاده، مريم ميرزا، ساغر لقايی، خديجه مقدم، ساقی لقايی، مهناز مقدم، ساقی لقايی، ناهيد کشاورز، مهناز محمدی، نسرين افضلی، طلعت تقی نيا، فخری شادفر، مريم شادفر، الناز انصاری، فاطمه گوارايی، آزاده فرقانی، سميه فريد، مينو مرتاضی، سارا امانيان

پنج نفر از شش بانوی تحت محاکمه، در ۴ مارس ۲۰۰۷ به حکم دادگاه انقلاب تهران، دستگير شده اند. خانم ها ناهيد جعفری، سوسن طهماسبی، پروين اردلان، نوشين احمد خراسانی، و شهلا انتصاری، فريبا داودی مهاجر شش بانويی هستند که محاکمه خواهند شد. يکی از وکلا به نام خانم شادی صدر نيز بازداشت شده است.
بنا به گزارش های دريافتی، در زمان صدور اين بيانيه، تمامی بانوان نامبرده در بالا، در زندان اوين زندانی هستند و ما از شما درخواست کمک برای آزادی فوری آنان داريم.

ديده بانی حمايت از مدافعان حقوق بشر هيچ گونه نشانه ای مبنی بر جرم يا اتهام رسمی آنان دريافت نکرده است.

ديده بانی حمايت از مدافعان حقوق بشر قويا بازداشت خودسرانه بانوان نامبرده و هم چنين خشونت اعمال شده از سوی پليس عليه گردهمايی صلح آميز ۴ مارس را محکوم می کند.

ديده بانی حمايت از مدافعان حقوق بشر محاکمه شش بانوی مدافع حقوق بشر در ارتباط با شرکتشان در تظاهرات مسالمت آميز را محکوم می کند. موج تازه بازداشت ها بار ديگر نشان دهنده افزايش يورش به زنان مدافع حقوق بشر در ايران است.

ما از تمامی آزادی خواهان تقاضا داريم که به طور عاجل به مقامات ايرانی نامه ای نوشته و از آنان بخواهند:

۱- تضمين نمايند که هيچ گونه آسيب جسمی و روحی به بانوان زندانی نرسانند،

۲- آنان را که بی دليل و خودسرانه بازداشت کرده اند، بدون قيد و شرط و فوری آزاد نمايند،

۳- اتهام خودسرانه عليه خانم ها ناهيد جعفری، سوسن طهماسبی، پروين اردلان، نوشين احمد خراسانی، شهلا انتصاری و فريبا داودی مهاجر را لغو کنند،

۴- به انواع اذيت و آزار عليه مدافعان حقوق بشر پايان دهند،

۵- در تاييد مقررات اعلاميه سارمان ملل در باره مدافعان حقوق بشر مصوبه مجمع عمومی سارمان ملل متحد در ۹ دسامبر ۱۹۹۸ به ويژه بند ۵ آ ، که بيان می کند: "به منظور توسعه و حمايت از حقوق بشر و آزادی های اساسی، هر کس حق دارد به طوری فردی يا در پيوند با ديگران در بعد ملی يا بين المللی صلح آميز گردهم آيد و بند ۸(۲) که تصريح می نمايد:
"هر کس حق دارد چه به طور فردی يا در پيوند با ديگران (جمعی) به تشکيلات دولتی و نمايندگی ها و سازمان ها، نگرانی يا انتقادشان در رابطه با امور اجتماعی؛ و پيشنهاد برای بهبود عملکرد آن ها و جلب توجه به هر شکل از کارهايشان که ممکن است سبب پس ماندگی يا مانع توسعه، حمايت و اجرای حقوق بشر و آزادی های اساسی می شود، اعلام نمايند."

۶- تضميبن نمايند که در هر شرايطی به حقوق بشر و آزادی های اساسی منطبق با استانداردهای بين المللی حقوق بشر احترام گذاشته و پيمان هايی را که ايران متعهد شده و امضا کرده، اجرا نمايد.

ـ رهبر جمهوری اسلامی، عاليجناب آيت الله سيد علی خامنه ای،
کاخ رياست جمهوری، خيابان فلسطين، تقاطع آذربايجان، تهران – جمهوری اسلامی
فاکس : ۹۸۲۱۶۴۹۵۸۸۰/۲۱۷۷۴۲۲۲۸
E-mail: webmaster@wilayat.org

ـ رياست جمهور، حضور محترم آقای محمود احمدی نژاد.
رياست جمهوری، خيابان فلسطين، تقاطع آذربايجان، تهران – جمهوری اسلامی، فاکس: ۹۸۲۱۶۴۹۵۸۸۰
E-mail: khatami@president.ir

ـ رییس قوه قضاییه، جناب آقای جمال کريمی راد، وزارت دادگستری، پارک شهر، تهران، جمهوری اسلامی ايران . فاکس: ۹۸۲۱۸۷۹۶۶۷۱
E-mail: irjpr@iranjudiciary.com

ـ وزارت امور خارجه، جناب آقای منوچهر متکی، وزارت امورخارجه، خيابان شيخ عبدالمجيد کشک مصری
تهران، جمهوری اسلامی ايران. فاکس ۹۸۲۱۳۹۰۱۹۹۹
E-mail: matbuat@mfa.gov

ـ نمایندگی دایم جمهوری اسلامی ایران، در ژنو:
Chemin du Petit-Saconnex 28, 1209 Geneva, Switzerland, Fax: +41 22 7330203, Email: mission.iran@ties.itu.int

ـ سفیر آقای آهنی، سفارت ایران در بروکسل:
• 415 avenue de Tervueren, 1150 Woluwe-Saint-Pierre, Belgium, Fax: + 32 2 762 39 15. Email: iran-embassy@yahoo.com

ـ لطفا به نمايندگی های سياسی جمهوری اسلامی در کشورهای خود بنويسيد.

خواهمشند است ما را در جريان اقدامات خود در ارتباط با درخواست فوق قرار دهيد.
ديده بانی حمايت از مدافعان حقوق بشر، بخشی از اف. آی. دی. اچ. و او. ام. سی تی نيز خود را مسئول حمايت از مدافعان حقوق بشر می داند و آماده است تا حمايت و پشتيبانی خود را در صورت نياز و در هر زمان که لازم باشد، در اختيار آنان قرار دهد.

تماس با ديده بانی برای حمايت از مدافعان حقوق بشر:

Email : Appeals@fidh.omct.org
Tel et fax FIDH : + ۳۳ ۱ ۴۳ ۵۵ ۵۵ ۰۵ / ۳۳ ۱ ۴۳ ۵۵ ۱۸ ۸۰
Tel et fax OMCT : +۴۱ ۲۲ ۸۰۹ ۴۹ ۳۹ / ۴۱ ۲۲ ۸۰۹ ۴۹ ۲۹

International Federation for Human Rights
17, Passage de la Main d’Or
75 011 Paris, France

World Organisation Against Torture
Case postale 21 - 8 rue du Vieux-Billard
1211 Genève 8, Switzerland

ترجمه از : گيل آوايی
gilaavai@yahoo.com
هلند- ۶ فوريه ۲۰۰۷

--------------------

اعلام نگرانی کميساريای عالی حقوق بشر درباره دستگيری فعالين زن ايران

ميدان زنان

لوئيز آربر، کميساريای عالی حقوق بشر سازمان ملل، امروز نگرانی شديد خود را درمورد بازداشت حداقل ۳۱ فعال زن ايران توسط پليس امنيت در مقابل دادگاه انقلاب اسلامی تهران در ۴ مارس ابراز کرد.

کميساريای عالی تاکيد کرد اين زنان براساس حق قانونی خود برای تجمع آرام و آزادی بيان عمل کرده اند و در اعتراض به بازداشت و جلسات دادگاه پنج زن فعال - که متهم به اختلال در نظم عمومی و امنيت ملی به دليل برگزاری تجمع زنان در ميدان هفت تير تهران در ۲۲ خرداد ۱۳۸۵ هستند – در تجمع آرامی شرکت کردند.

کميساريای عالی خاطرنشان کرد که بازداشت اين زنان چهار روز پيش از بزرگداشت روز جهانی زن (۸ مارس) اتفاق افتاده است در حاليکه موضوع روز جهانی زن امثال "پايان بخشيدن به خشونت عليه زنان و دختران" است. در اين رابطه همچنين کميساريای عالی به حمله نيروهای امنيتی ايران به تجمع آرام صدها زن ايرانی برای درخواست حقوق برابر در ۸ مارس سال گذشته در پارک دانشجو تهران اشاره کرد.

کميساريای عالی يادآوری کرد ايران عضو کنوانسيون بين المللی حقوق مدنی و سياسی (ICCPR)، کنوانسيون بين المللی رفع همه اشکال تبعيض نژادی(CERD)، کنوانسيون بين المللی حقوق اقتصاد، مدنی، و فرهنگی(ICESCR)، و کنوانسيون بين المللی حقوق کودک (CRC)است. ايران ملزم به پايبندی به تعهدات قانونی توافق نامه های بين المللی ذکر شده و احترام به حقوق بشر بدون هرگونه تبعيض است. همچنين، کميساريای عالی به دولت ايران توصيه می کند پيوستن به ديگر توافق نامه های بين المللی حقوق بشر، بخصوص کنوانسيون رفع همه گونه تبعيض عليه زنان و پرتکل های الحاقی آن را تصويب کند.

تلاش‌هاى گسترده براى آزادى فعالان زن از زندان

دبيركل عفو بين‌الملل: دولت ايران بجاى دستگيرى زنان خواستهای آنان را جدى بگيرد

دستگيرى بيش از سى نفر از فعالان جنبش زنان كه از روز يكشنبه در بازداشت به سر می‌برند موجى از اعتراضات را در عرصه بين المللى به همراه داشت. دبيركل عفو بين‌الملل خواستار اعتراض همگانى به اين اقدام دولت ايران شده و حزب سبزهاى آلمان و فرانسه نيز هركدام در اطلاعيه‌هايى اين حركت را محكوم كردند. جبهه مشاركت نيز در اطلاعيه‌اى نسبت به دستگيرى فعالان زن در آستانه روز جهان زن اعتراض كرده است. امروز هم چنين دانشجويان دانشگاه تهران به نشان محكوميت اين گونه اقدامات دست به تجمع در محوطه دانشگاه زدند.
طبق آخرين خبرها، هشت تن از بازداشت‌شدگان امروز آزاد شده‌اند اما بقيه هم چنان در اسارت بسر می‌برند و در اعتراض به بازداشت غيرقانونى خود دست به اعتصاب غذا زده‌اند. دويچه وله با دكتر عبدالكريم لاهيجى حقوقدان، فخرالسادات محتشمى‌پور عضو جبهه مشاركت و فعال زنان، سعيد شريعتى عضو شوراى مركزى جبهه مشاركت و پيمان عارف فعال دانشجويى تماس گرفت.

اعتصاب غذاي زنان در زندان

آزادي 8 نفر از 33 زن دستگيرشده

شيرين عبادي: دستگيري ها، واکنش به کمپين است

چهارشنبه 16 اسفند 1385 [2007.03.07]

اميد معماريان
m.memarian@roozonline.com

چهل وهشت ساعت پس ازبازداشت سي وسه تن ازفعالان حوزه زنان، هشت تن ازآنها به نام هاي پرستو دوکوهکي، سارا لقايي، ساقي لقايي، نيلوفر گلکار، پرستو سرمدي، ناهيد انتصاري، فريده انتصاري و سارا ايمانيان با قيدقرارکفالت آزاد شدند. شب گذشته همچنين با خانواده هاي چندين تن ديگر اززندانيان ياد شده تماس تلفني برقرارشده تا امروزبا قرارکفالت آزاد شوند. ازجمله اين افراد مي توان به ناهيد کشاورز، ناهيد جعفري، آسيه اميني، سميه فريد و زينب پيغمبرزاده اشاره کرد.

اين درحالي است که پروين اردلان و مهناز محمدي ازبيماري "ام اس" و خديجه مقدم از بيماري قلبي رنج مي برند و فعالان حقوق زنان، به شدت نسبت وضعيت سلامت آنان در زندان - که در صورت عدم مصرف داروهاي لازم به وخامت خواهد گراييد - ابراز نگراني مي کنند. يکي از افراد آزاد شده ديروز به "روز" گفت که محبوبه حسين زاده روزنامه نگار وعضو سازمان غيردولتي کنشگران نيز به لحاظ روحي در زندان تحت فشار قرار گرفته است. محبوبه حسين زاده پيش از اين در روزنامه هاي مختلف و از جمله اعتماد مشغول به فعاليت بوده است.

شيرين عبادي برنده جايزه صلح نوبل، در گفتگو با روز در مورد علت دستگيري گسترده فعالان زنان در سيزدهم اسفند مي گويد: "مهمترین موضوعی که به نظر می رسد باعث اين برخورد شده باشد، اعتراض گسترده جنبش زنان ایران از طریق کمپین یک میلیون امضا نسبت به قوانين تبعيض آميز موجود است." عبادي مي افزايد: "استقبالی که از این طرح شد خیلی بیشتر از آن بود که همگان انتظارش را داشتند. به نظر من این موضوع ، خاطر بعضی از دولتمردان ایرانی را ناراحت کرده، چون تصور نمی کردند که زنان اینچنین منسجم به مخالفت با قوانین تبعیض آمیز برخیزند."

لازم به يادآوري است که از ميان دستگير شدگان، افرادي چون پروين اردلان، نوشين احمدي خراساني وسوسن طهمباسبي طي ماه هاي گذشته بارها توسط مسئولين براي بازجويي درخصوص فعاليت هاي مسالمت آميزي که درحوزه زنان انجام مي دهند براي بازجويي احضار شده بودند. درآخرين مورد هنگامي که سوسن طهماسبي ازسفر خارج ازکشور بازمي گشت، پاسپورت وي توسط مسئولين توقيف شده بود. مجموعه اي ازافراد ياد شده، فعاليت کمپين يک ميليون امضا براي تغيير قوانين ضد زن را همراهي مي کردند. محبوبه عباسقلي، مديرسابق انتشارات جامعه ايرانيان وسردبيرفصلنامه فرزانه نيزهمراه باشادي صدر روزنامه نگار و وکيل دادگستري کمپين "قانون بدون سنگسار" را طي ماه هاي گذشته پي گيري مي کردند.

سايت کنشگران ديروز با انتشارخبري اعلام کرد براي برخي از زندانيان وثيقه هاي سنگين تعيين شده که با مخالفت آنها روبه روشده است. سايت زنستان نيز خبر از اعتصاب غذاي زنان زنداني داده است. به نوشته اين وب سايت "نوشين احمدي خراساني، درتماس تلفني که با همسرش داشته است اعلام کرده است که از امروز ظهر بنا بر تصميمي دسته جمعي همه سي و سه زن بازداشت شده اعتصاب غذا را شروع کردند. احمدي خراساني به همسرش، جواد موسوي خوزستاني گفته است که اين تصميم گروهي را به اين دليل اخذ کرده اند که مسولان قول مساعد داده بودند که امروز همه دستگير شدگان جوان را آزاد کنند و چون اين اقدام صورت نگرفته است، در اعتراض اعتصاب غذا را آغاز کرده اند."

گفت وگوي يکي ازآزادشدگان با "روز"

يکي ازآزاد شدگان روز گذشته درگفت وگو با روز گفت: "پس ازدستگيري، حدود هشت ساعت دراداره اماکن خيابان وزار بوديم. همه اين مدت درزيرزمين به سر برديم. بعد از آن ما را به وسيله دودستگاه ماشين ون به بند 209 زندان اوين منتقل کردند. تا رسيدن به بند 209 چشمانمان باز بود. اما پيش از رفتن به اين بند چشم بند زدند.کلا سي وسه نفر بوديم. آنها ما را به صف کردند تا به داخل سلول ها برند. حدود يک ساعت دريک راهروکنار ديوار با چشمان بسته ايستاده نشسته بوديم. براي شام به ما نان وپنير وچاي دادند. درحالي که چشمانمان بسته بود. همه به وضعيتي که آنجا داشتيم اعتراض کرديم، اما درپاسخ به ما فحش دادند. فحش محبوبشان که خيلي مي گفتند اين بود: «پدرسگ هاي ضد انقلاب». تا اينجا کساني که با طرف بودند همه مرد بودند. بعد تحويلمان دادند به خواهر ها. يکي از زن ها شادي صدر وکيل دادگستري وروزنامه نگار را شناخت. به گفت احوال شما خانم صدر؟ شادي صدر که چشم بند داشت گفتم که شما را نمي بينم. بعد به شادي گفت که چشم بندت را بردار. بعد دهان به دهان رسيد که همان پليس امنيت صبح در جلوي درب دادگاه انقلاب بوده است."

وي درخصوص وضعيت سلول ياد شده گفت: "همه با چشم بند درسالن بوديم. بعد هرچهار پنج نفر را به يک سلول فرستادند. بستگي به فضاي سلول. شنيدم يکي هم شش تايي بوده است. سلوال ما توالت داشت. اما شنيدم که بقيه توالت نداشتند. به نظرم کاملا سلول انفرادي بود که براي چند نفر استفاده مي کردند. من کمتر ازيک ساعت درسلول انفرادي بودم که من را براي بازجويي صداکردند. بازجويي ازساعت 11:30 شب تا سه ونيم صبح طول کشيد. بازجويي هاي تک تک بود. "

"درحين بازجويي بي احترامي نشد. حداقل به من. بازجوها مرد بودند. زني دراتاق نبود ودرمورد اينکه قراراست نگهمان دارند نيز صحبتي نکردند. شنيدم به برخي از افراد ديگر هم خبرداده اند که فردا (چهارشنبه) آزاد مي شوند. "

مخالفت با دستگيري گسترده زنان

خبر دستگيري زنان انعکاس زيادي دررسانه هاي خارجي داشته است ازجمله روزنامه هاي نيويورک تايمز وواشنگتن پست به انعکاس گسترده اخبار اين دستگيري عجيب پرداخته اند. برنامه نظارت بر حمايت مدافعين حقوق بشر (به عنوان برنامه اي مشترک از "سازمان جهاني مبارزه عليه شکنجه" و "فدراسيون بين المللي حقوق بشر") و نيز سازمان عفو بين الملل با انتشار بيانيه هايي دستگيري زنان را محکوم کرده خواستار آزادي آنها شده اند.

در داخل ايران نيز، گروه هاي هاي مختلف به واکنش نسبت به اين واقعه ادامه داده اند. در يکي از آخرين واکنش ها، کانون مدافعان حقوق بشردراعتراض به اين دستگيري ها آن را غيرقانوني اعلام کرده است. نرگس محمدي سخنگوي اين کانون گفته است: "بازداشت فعالان جنبش زنان از سوي نيروي انتظامي امري خلاف قانون است، چرا كه طبق اصل 27 قانون اساسي هرگونه اجتماعي به شرط آن كه مخل به مباني اسلام و مسلحانه نباشد، آزاد است، بنابراين تجمع فعالان جنبش زنان يك تجمع مسالمت‌‏آميز و در راستاي قانون بود و برخورد كنندگان با اين تجمع، امري خلاف قانون انجام داده‌‏اند."

نرگش محمدي که خود ازفعالان حوزه زنان است با اشاره به ماده بيستم اعلاميه جهاني حقوق بشراضافه کرده است: "اين اعلاميه برگزاري هرگونه اجتماعي را از حقوق بنيادين و اساسي بشر معرفي كرده كه جمهوري اسلامي ايران نيز متعهد به اجراي اين اعلاميه است، چرا كه اين اعلاميه از سوي ايران پذيرفته شده و تمامي دولت‌‏ها در ايران نيز بايستي تابع اين اعلاميه باشند و خود را ملزم به اجراي مفاد آن بدانند. او همچنين محمدي، برخورد با زنان تجمع كننده مقابل دادگاه انقلاب تهران در آستانه هشتم مارس (روز جهاني زن) را اقدامي نگران كننده براي جوامع و فعالان حقوق بشري دانست: " ر طول سال‌‏هاي اخير با تجمعات زنان در هشتم مارس، 22 خرداد و نشست آنها براي كمپينگ يك ميليون امضا براي رفع قوانين تبعيض‌‏آميز عليه زنان برخورد شده است كه اين امري نگران كننده است."

(عکس: سايت تغير براي برابري)

دوستانمان را آزاد کنيد

اعتراض دانشجويان به بازداشت فعالان زن

چهارشنبه 16 اسفند 1385 [2007.03.07]

نويد احمدي

همزمان با نزديك شدن به 8 مارس روز جهاني زن، مراسم هاي مختلفي در حال برگزاري است. 8 مارس امسال كه مصادف با دستگيري بيش از سي نفر از زنان فعال حقوق زنان شده است بر شدت مراسم اعتراضي افزوده است.

به دنبال دستگيري فعالان زن، روز گذشته مراسم مختلفي در دانشگاه هاي مختلف برگزار شد كه از ميان آنها مي توان به دانشكده ي علوم اجتماعي تهران، دانشگاه فردوسي مشهد، دانشگاه شريف، دانشگاه هنر تهران، دانشكده ي مديريت، دانشكده ي حقوق و علوم سياسي تهران اشاره کرد.

دانشکده علوم اجتماعي

عصر ديروز درتجمع و تريبون آزاد دانشكده ي علوم اجتماعي دانشگاه تهران كه دراعتراض به بازداشت گسترده فعالين زن در مقابل دادگاه انقلاب تهران رخ داد دانشجويان به بيان اعتراضات خود پرداختند و دستگيري آنان را محكوم كردند.

در اين تريبون آزاد كه به همت كميته ي زنان سازمان ادوار تحكيم وحدت برگزار شده بود، علاوه بر دانشجويان دانشكده ي علوم اجتماعي برخي از دانشجويان ديگر دانشكده ها نيز حضور داشتند.

بيش از دويست دانشجو ظهر ديروز‏، سه شنبه، در اين تجمع شركت كرده بودند و پلاكارد هايي كه روي آنها جملاتي همچون "حقوق زن حقوق بشر است" و "دوستانمان را آزاد كنيد" نوشته شده بود، در دست داشتند.

دانشجويان به ويژه اعتراض خود را نسبت به بازداشت 6 دانشجوي دختر دانشگاه تهران به نام هاي سارا لقايي، نيلوفر گلكار، زينب پيغمبر زاده، آزاده فرقاني، نوشين احمدي خراساني و نسرين افضلي اعلام كردند.

در اين مراسم فاطمه دهدشتي‏ يکي از فعالان حقوق زن در ابتدا بيانيه كميسيون زنان سازمان ادوار تحكيم وحدت را كه در اعتراض به بازداشت 33 نفر از فعالين زنان و لغو مجوز برنامه هاي مربوط به 8 مارس، روز زن، صادر شده بود قرائت كرد.

در بخشي از اين بيانيه آمده است: "جمعي از فعالين جنبش زنان كه در حمايت از متهمين پرونده 22 خرداد 85 در مقابل دادگاه انقلاب تجمع كرده بودند دستگير شدند. دستگيرشدگان ابتدا به پليس امنيت و از آنجا به مركز مبارزه با مفاسد اجتماعي (ساختمان وزرا) منتقل شدند. با توجه به اين كه نگه داري فعالين زن درچنين مكاني تناسبي با شان و جايگاه اجتماعي آن ها ندارد و طبق نص صريح قانون اساسي مذكور درماده ي 27 شركت در تجمع هاي اعتراض آميز مردمي مجاز شناخته شده است، چنين اقداماتي نقض آشكار حقوق بشر و خلاف قانون اساسي است".

طلح هم حق ماست

در ادامه ي اين مراسم كاوه مظفري، طي سخناني گفت: "حاكميت كه انرژي هسته اي را حق مسلم مردم مي داند بايد بداند كه صلح، دموكراسي و آزادي جزو حقوق مسلم ماست".

سپس در ادامه ي اين برنامه برخي ديگر از دانشجويان به بيان نظرات خود در همين موارد پرداخته و بازداشت فعالان زن را محكوم كردند. در پايان اين مراسم نيز بيانيه انجمن دموكراسي خواه دانشگاه تهران قرائت شد و نيز طوماري كه در حمايت از افراد بازداشت شده تهيه شده بود به امضا دانشجويان شركت كننده در تجمع رسيد.

گفتني است كه در حاشيه اين تريبون آزاد نمايشگاه عكسي از تجمع 22 خردادماه زنان در ميدان هفت تير بر پا شده بود.

دانشکده مديريت

ديروز همچنين در دانشكده ي مديريت تهران نيز تجمع مشابهي برگزار شد. اين تجمع در يكي از آمفي تئاترهاي دانشكده ي مديريت و اقتصاد دانشگاه تهران برگزار شد كه استقبال چشمگير دانشجويان اين دانشكده را به دنبال داشت.

در تجمع دانشكده ي مديريت نيز چند تن از دانشجويان در حمايت از فعالين زن بازداشت شده سخنراني كردند.

عباس حكيم زاده‏، يكي از دانشجويان دانشگاه اميركبير كه از ورود به دانشگاه خود ممنوع شده است‏، طي سخناني گفت: "حاكميت اقتداگرا با سياستي كه در پيش گرفته نشان داده است كه هر زمان فعالين مدني و فعالين اجتماعي يك گام عقب بنشينند‏، حاكميت در راستاي تضييع حقوق حقه مردم يك گام به جلو بر مي دارد".

وي افزود: "ديروز 54 نفر از دانشجويان دانشگاه اميركبيربه سربازخانه اعزام شدند وامروز شاهد هستيم كه 33 نفر از فعالين زنان را بازداشت مي كنند. تنها راه مقابله با فشارها، تسليم نشدن و ادامه مقاومت است".

در ادامه ي اين تريبون آزاد "فريد هاشمي" عضو شوراي مركزي انجمن اسلامي دموكراسي خواه دانشگاه تهران‏ به سخنراني پرداخته و گفت: "من از برخي سخنرانان كه اين تجمع را غيرسياسي و صرفا صنفي مي خواندند‏ انتقاد دارم، تجمع ما سياسي و در اعتراض به عملكرد حاكميت است".

وي افزود: "در مقابل اين حركت بي سابقه حاكميت واكنش درخورتري بايد نشان داد و تجمع بايستي در فضاي باز دانشكده برگزار شود و تجمعي كه در فضاي در بسته برگزار شود مورد قبول ما نيست".

در اين اظهارات دانشجويان شركت كننده در تجمع با جمع شدن در صحن دانشكده مديريت اقدام به خواندن سرود "اي ايران" و "يار دبستاني" كردند.

در انتهاي اين تريبون آزاد و تجمع نيز "بهنام سپهرمند‏"، عضو ديگر انجمن دموكراسي خواه دانشگاه تهران، در سخنان كوتاهي از دانشجويان شركت كننده در تجمع تشكر كرد.

دانشکده هنر

بعد ازظهرديروز دانشجويان دانشگاه هنر تهران نيز در اعتراض به ايجاد محدوديت‌‏هاي پوشش مختص دانشجويان اين دانشگاه و به بهانه ي روز جهاني زن و دستگيري فعالان زن اقدام به برگزاري تجمع اعتراضي كردند.

دانشجوياني كه در اين تجمع حضور داشتند در ابتدا نسبت به اخذ تعهد از دانشجويان دختر براي اجباري بودن نوع خاصي از پوشش كه در ابتداي ترم از دانشجويان اخذ شده (و طي آن دانشجويان متعهد مي‌‏شوند كه از مانتو، شلوار و مقنعه استفاده كنند و كسي نبايد پوشش روسري داشته باشد) واکنش نشان دادند.

يكي از دانشجويان اين دانشگاه در گفت و گو با روز گفت: "يکي از موضوعات تجمع دانشجويان برخورد توهين‌‏آميز حراست و انتظامات دانشگاه با دانشجويان و مشكلات آموزشي مبني بر نبود استاد با صلاحيت بود كه در نهايت همه را مجبور به تحصن و اعتراض كرد".

اين دانشجو در ادامه گفت: "بحث اين است كه دانشجوياني كه امروز دراينجا متحصن شده اند همه از دانشجويان رشته ي تئاتر و سينما هستند. بنابراين پوشش خاص خودشان را دارند و طي اين تحصن نيز خواهان دارا بودن پوشش متعارف با جامعه هستند و خواهان اين هستند كه رئيس دانشكده اجباري بودند اين تعهد را ملغي كند".

اين دانشجو در ادامه در خصوص ارتباط اين تجمع با روز جهاني زن گفت: "همه ي ما از دستگيري فعالان زن متاسف شديم. متاسفانه اكنون به حقوق بسياري از افراد و اصناف اصلا توجهي نمي شود. فعالان زن مي توانند ما را از جمله حاميان خود بدانند".

دانشگاه فردوسي

به دنبال برگزاري مراسم دانشجويان دانشگاه فردوسي مشهد در استقبال از روز جهاني زن، يكي از فعالان دانشجويي اين دانشگاه در گفت و گو با روز: "اين تجمع در پي لغو مجوز تريبون آزاد ويژه ي روز زن شوراي صنفي در محوطه ي دانشگاه برگزار شد و در آن، دانشجويان نسبت به برخوردهاي جنسيتي مانند مشکلات تعيين نوع پوشش دختران، ايجاد محدوديت ها براي دانشجويان دختر ساکن خوابگاه ها و بازرسي هاي بي مجوز وسايل شخصي آنان، طرح سهميه بندي جنسيتي کنکور، مقابله با تجمع فعالين زن در تهران و بازداشت شماري از آنها، تصويب طرح هايي در مجلس که سعي در جدا سازي فضاي آموزشي دانشگاه دارد و... اعتراض كردند".

وي در ادامه افزود: "در اين تجمع همچنين دانشجويان نسبت به امنيتي شدن فضاي کشور به خصوص فضاي دانشگاه ها شديدا اعتراض نمودند و خواستار مقابله ي شديد با اين اقدامات شدند".

اين فعال دانشگاه فردوسي مشهد در خاتمه تاکيد کرد: "اين تجمع در پايان با خواندن سرود يار دبستاني و سر دادن شعارهايي در محکوميت اقدامات تبعيض آميز جنسيتي و نيز در خواست پاسخگويي مسوولين دانشگاه به اين مسائل خاتمه يافت".

دانشگاه شريف

مراسم ديروز دانشکاه شريف حدود ظهر ديروز برگزار شد و در ابتدا دانشجويان با پخش سرود "اي زن اي حضور زندگي" و "سرود ياردبستاني" به همخواني سرود پرداختند و سپس پلاکارد هاي خود را كه حاوي نوشته هاي اعتراضي بود بالا بردند.

روي پلاکارد ها شعار هايي از جمله "آزادي و برابري"، "رهايي زنان رهايي جامعه است"، " زنان قربانيان اصلي جنگ فقر خشونت هستند"، "لغو تبعيض جنسيتي"، "برابري کامل و بي قيد و شرط زن و مرد"، "جنبش دانشجويي متحد جنبش زنان و جنبش کارگري" و بسياري از جملات ديگر به چشم مي خورد.

در اين تجمع يکي از دختران دانشجو با خواندن مقاله اي در مورد مساله زنان و جنبش برابري طلبانه و آزادي خواهانه زنان، بر لزوم پيوند خوردن و اتحاد بين جنبش هاي اجتماعي ديگر با جنبش زنان تاكيد كرد.

در ادامه مراسم دانشجوي ديگري گفت: "اولين قربانيان جنگ. و خشونت زنان هستند و بايد در مقابل اين جنگ افروزي که موجب از بين رفتن بنيان هاي جامعه مي شوند ايستاد و جنبش زنان در صف اول آن قرار دارد".

در اين تجمع نيروهاي بسيج با همکاري حراست سعي در بر هم زدن مراسم داشتند كه البته تا پايان مراسم موفق به اين اقدام نشدند.

ما هم ترمز و دنده عقب نداريم

در مراسم دانشگاه شريف، يکي از دانشجويان در سخناني گزارشي از تجمع و اتفاقات روزهاي گذشته در ديگر دانشگاه ها را ارائه كرده و با اشاره به مسايل كشور گفت: "اگر قطار هسته اي آقايان ترمز و دنده عقب ندارد مطمئن باشند که قطار دانشگاه و جامعه هم ترمز و دنده عقب ندارد. آقايان بايد بدانند که نمي توانند جامعه را به عقب و روز هاي سياه دهه ۶۰ بازگردانند".

در انتهاي اين تجمع نيز دانشجويان با صدور بيانيه اي به اعتراض خود خاتمه دادند. در قسمتي از اين بيانيه آمده بود: "امروز ما حاصل خون ها و مبارزات بيش از 150 سال آزاديخواهان اين سرزمين است از اين رو ما به تمام تلاش آزاديخواهان ارج مي نهيم".

اين بيانيه مي افزود: "ما همراه با ديگر آزاديخواهان خواستار حمايت از جنبش زنان و حضور پررنگ در 8 مارس، روز جهاني زن هستيم".

• تجمع رو جهانی زن در دانشگاه تهران از ساعت ۳۰/۱۲ ظهر روز سه شنبه ۱۵ اسفند در مقابل دانشکده حقوق و علوم سیاسی با سرود یار دبستانی و بالا رفتن پلاکاردها آغاز شد، آزادی و برابری؛ رهایی زن، رهایی جامعه است؛ الغای تبعیض جنسیتی؛ لغو پوشش اجباری زنان؛ لغو طرح سهمیه بندی جنسیتی دانشگاهها؛ لغو تفکیک جنسیتی دردانشگاه ها؛ و مخالفت با جنگ، از جمله درخواست های این تظاهرات بود ...
اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
چهارشنبه ۱۶ اسفند ۱٣٨۵ - ۷ مارس ۲۰۰۷

وبلاگ اخبار جنبش زنان: تجمع رو جهانی زن در دانشگاه تهران از ساعت ٣۰/۱۲ ظهر روز سه شنبه ۱۵ اسفند در مقابل دانشکده حقوق و علوم سیاسی با سرود یار دبستانی و بالا رفتن پلاکاردها آغاز شد، این در حالی بود که کوشش بدفرجام حراست دانشگاه برای ممانعت از حضور فعالین دانشجویی دانشگاه های مختلف در مراسم، ناکام مانده بود. پس از بالا رفتن پلاکاردها یکی از دانشجویان دختر دانشکده حقوق به خواندن بیانیه ای تحت عنوان دانشجویان مستقل پرداخت. پس از قرائت این اعلامیه که مشخصا در آن (به طرح مسئله تفکیک جنسیتی دانشگاه و مسئله سهمیه بندی نسبت ورود دانشجویان دختر به دانشگاه ها اعتراض شده بود)، شرکت کنندگان به تشویق پرداخته و به دنبال آن سرودی را که هم زمان از بلندگو پخش می شد همراهی می کردند. همچنین رفته رفته به تعداد شرکت کنندگان مراسم افزوده می شد و جمع کثیری نیز در اطراف محل برگزاری مراسم به صورت تماشاچی ایستاده بودند.
حوالی ساعت ۱۰/۱ دقیقه بیانیه دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب دانشگاههای ایران توسط یکی از دختران دانشجو خوانده شد. در این بیانیه که به مناسبت روز جهانی زن نوشته و توزیع شده بود، دانشجویان، خواهان برابری بی قید و شرط زنان و مردان و لغو هر گونه نمود ظلم و ستم و تبعیض جنسیتی از تمامی شئون زندگی اجتماعی بوده و مطالباتی را که آن را، خواسته های اساسی این حرکت اعتراضی می دانستند چنین بیان داشتند:
۱- آزادی، برابری
۲- رهایی زن، رهایی جامعه است
٣- تبعیض جنسیتی، ملغی باید گردد
۴- لغو پوشش اجباری زنان
۵- لغو طرح سهمیه بندی جنسیتی دانشگاهها
۶- لغو تفکیک جنسیتی دردانشگاه ها
۷- جنبش زنان متحد جنبش کارگری
٨- ما مخالف حمله نظامی، یا دخالت خارجی در تعیین سرنوشت مردم ایران هستیم
۹- سنگسار، نماد بربریت
در گرما گرم اجرای این حرکت اعتراضی و خوانده شدن این بیانیه، تجمع کنندگان متوجه پخش اعلامیه ای موهوم و بی نام و نشان شدند که در این بیانیه، برگزارکنندگان را به طرفداری از یکی ازاحزاب اپوزسیون خارج از کشور و دستگاه امنیتی داخلی منتسب می کرد و با ادبیاتی لمپنی به برگزارکنندگان فحاشی کرده بود. شرکت کنندگان را نیز از شرکت دراین تجمع منع می نمود. طبق اخبار موثقی که از این تجمع به دست می آمد هر کسی به راحتی می توانست متوجه شود که این کار پلیسی به طور مشخص اقدام کسانی است که از دیر باز دشمنی خود را با جنبش آزادی خواهی و برابری طلبی ثابت کرده اند و برای جبران ضعف نیروی ها حراست و اطلاعاتی مستقر در دانشگاه دست به این کار زده اند.
ساعت ٣۰/۱ دقیقه پس از سخنرانی تعدادی از فعالین اجتماعی حوزه زنان و دانشگاه که در قالب تریبون آزاد این تجمع اعتراضی شکل گرفته بود. که در بخشی از این سخنرانی ها با اشاره به لزوم وحدت بین جنبش ها اجتماعی از جمله جنبش کارگری و زنان ۸ مارس را دست آورد این وحدت دانستند و هچنین یکی از سخنرانان با اشاره به بازداشت جمعی از فعالین زنان خواستار آزادی بی قید و شرط تمامی بازداشت شدگان شد.
در ادامه یکی از دانشجویان پلی تکنیک بیانیه جمعی از دانشجویان صلح طلب را خواند که در آن جنگ را عامل فلاکت تمامی انسان ها خصوصا زنان دانسته بودند. همچنین در این بیانیه گروه های اپوزیسیون راست و سلطنت طلب که برای منافع خود به جنگ افروزی و امید حمله خارجی به ایران دل بسته بودند محکوم شده بودند و هم چنین مرزبندی خود را با گروه ها مدافع نظام حاکم نیز تاکید کرده بودند.
سپس یکی از دانشجویان با اعلام خبر تجمع دانشگاه های شریف و علامه خاطرنشان کرد که این تجمعات همبستگی جنبش دانشجویی با جنبش زنان را نشان می دهد و تاکید کرد که تنها راه نجات جامعه همین حرکت های اجتماعی از پایین و اتحاد و همبستگی بین جنبش های اجتماعی زنان و کارگران و معلمان و دانشجویان است و کسانی را که امید به حمله خارجی و تغییرات از بالا دارند را محکوم کرد و گفت آنان در پی عراقیزه کردن ایران هستند.
دانشجویان که تعداد آنها به ۷۰۰ نفر می رسید با سر داد شعارهایی هم چون "تفکیک جنسیتی ملغا باید گرد". "تبعیض جنسیتی محکوم است" و سرود یار دبستانی و "برپاخیز از جا کن بنای کاخ دشمن" به سمت در اصلی دانشگاه حرکت کردند. به محض حضور دانشجویان پشت در اصلی دانشگاه نیروهای انتظامی و اطلاعات ناجا جلوی سر در دانشگاه حاضر شده و مردمی را که در پی شنیدن شعارهای کوبنده دانشجویان، اطراف سر در جمع گردیده بودند، متفرق می کرد. گفتنی است که پشت در دانشگاه شعارهایی از جمله:
اتحاد، مبارزه، پیروزی
معلم، کارگر، دانشجو، اتحاد اتحاد
زنان زندانی آزاد باید گردند
زندانی سیاسی آزاد باید گردد
حکومت زور نمی خواهیم، پلیس مزدور نمی خواهیم و..
درفضای سر در اصلی دانشگاه تهران طنین انداز شده بود. در این بین حضور نیروهای امنیتی با لباس شخصی و دوربین به دست حتی در بین دانشجویان کاملا ملموس بود.
روی پلاکاردهایی که به مناسبت این روز از قبل تهیه شده بود شعار آزادی برابری، رهایی زن رهایی جامعه ، تبعیض جنسیتی ملغ باید گردد و ... به چشم می خورد. این تجمع پر شور دانشجویی حوالی ساعت ۱۵/۲ پشت در دانشگاه تهران با خواندن سرود سر اومد زمستون و انترناسیونال پایان یافت.
قابل ذکر است بعد از پایان این مراسم و پراکنده شدن دانشجویان، حراست دانشگاه به منظور بازجویی اقدام به انتقال چهار نفر از فعالین دانشجویی به دفتر حراست کرد. که بعد از بازجویی چند ساعته و انتقال به نیروی انتظامی آزاد شدند.

متاسفانه تجمع مسالمت آمیز فعالان جنبش زنان در اعتراض به اعمال فشار و دستگیریهای غیر قانونی و .. با حمله نیروهای انتظامی و بازداشت ۳۷ نفر از زنان شرکت کننده به صحنه ای دیگر از نقض حقوق بشر تبدیل شد.

اعتراضهای بحق عموم احزاب و گروهها و پوشش مناسب خبری رسانه ها ضمن نمایش اتحاد و اتفاق همگانی در تاکید بر رعایت حقوق بشر و آزادیهای شهروندی ، سیاست سکوت و مماشات بخشی از همین گروهها و رسانه ها در مورد سرکوب ، دستگیری و نقض حقوق انسانی فعالان سیاسی و فرهنگی آذربایجان را نمایان تر ساخت و پرده از سیاست یک بام و دو هوای حقوق بشری اینان برداشت.

کمیته دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجان با نفی همه اشکال تبعیض و نابرابری، دستگیری فعالان جنبش زنان را محکوم نموده و خواستار آزادی بی قید و شرط آنان میباشد.

از نظر اخلاقی سانسور و بایکوت موارد نقض حقوق بشر و سکوت در مقابل آن هم تراز با نقض حقوق بشر ارزیابی میگردد لذا ما با تشکر صمیمانه از معدود رسانه هایی که بدون توجه به عقاید و مشی سیاسی افراد از حقوق زندانیان و فعالان سیاسی آذربایجان دفاع می نمایند سایر گروهها و رسانه ها را به برخورد دمکراتیک و انسانی تر در قبال نقض حقوق شهروندی همه افراد و گروهها دعوت می نماییم. بی شک استانداردهای دوگانه در برخورد با مسائل واحد در نهایت به بی اعتباری و افشای مدعیان دروغین دمکراسی و حقوق بشر خواهد انجامید.

کمیته دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجان(آسمک)

نامه سرگشاده بيش از ۶۲۰ فعال سياسی، اجتماعی و فرهنگی به رييس قوه قضائيه در اعتراض به بازداشت گروهی از فعالان حقوق زنان

-----------------------------

گفتگويی کوتاه با پرستو دوکوهکی پس از آزادی

ميدان زنان

-------------------------

اخبار تکان دهنده از زنان بازداشت شده

ميدان زنان

------------------------

ديده بان حقوق بشر: فعالان و مروجان حقوق زنان را آزاد کنید!

-------------------------

بيانيه مطبوعاتی جامعه بين المللی دفاع از حقوق بشر، سازمان جهانی عليه شکنجه و سازمان ديده بانی برای حمايت از مدافعان حقوق بشر

--------------------

اعلام نگرانی کميساريای عالی حقوق بشر درباره دستگيری فعالين زن ايران

ميدان زنان

اعتصاب غذاي زنان در زندان

آزادي 8 نفر از 33 زن دستگيرشده

شيرين عبادي: دستگيري ها، واکنش به کمپين است

چهارشنبه 16 اسفند 1385 [2007.03.07]

دوستانمان را آزاد کنيد

اعتراض دانشجويان به بازداشت فعالان زن

چهارشنبه 16 اسفند 1385 [2007.03.07]