بازگشت به صفحه اول

از روز

 
 

برنامه نظارت بر حمايت مدافعين حقوق بشر: کشاورز و حسين زاده سريعا آزاد شوند

دوشنبه 20 فروردین 1386 [2007.04.09] keshavarzhosenzadeh444.jpg

برنامه نظارت بر حمايت مدافعين حقوق بشر، برنامه اي مشترک از "سازمان جهاني مبارزه عليه شکنجه" [OMCT] و "فدراسيون بين المللي حقوق بشر" [FIDH]، اطلاعات جديدي را درخصوص دو تن از فعالان حقوق زن در ايران دريافت کرده است.

اطلاعات جديد:

برنامه نظارت از سوي منابع قابل اطمينان، از جمله انجمن ايراني دفاع از حقوق بشر مطلع شده است که خانم ناهيد کشاورز و خانم محبوبه حسين زاده، به عنوان دو تن از اعضاي کميته رسانه "کمپين يک ميليون امضا" مجدداً دستگير و بازداشت شده اند.

با توجه به اطلاعات رسيده، خانم ناهيد کشاورز و خانم محبوبه حسين زاده در تاريخ 2 آوريل 2007 درحال جمع آوري امضا براي عريضه مبارزه با تبعيض حقوق زنان در پارک لاله تهران دستگير شده اند.

ازطرف ديگر، خانم سارا ايمانيان، آقاي همايون نامي و خانم سعيده امين، به عنوان سه عضو ديگر اين کمپين، پس از گذراندن يک روز بازداشت [در اداره پليس] آزاد شده اند.

در تاريخ 3 آوريل 2007، خانم ناهيد کشاورز و خانم محبوبه حسين زاده به دادگاه انقلاب برده شده و در مدت بازجويي از آنها خواسته شده تا موافقت خود را مبني بر خاتمه دادن به فعاليت هايشان در "کمپين" اعلام کنند. و زماني که از انجام اين کار سرباز زده اند، آنها را به "اقدام عليه امنيت ملي" محکوم کرده و به زندان اوين منتقل کرده اند. آن دو درحال حاضر در بند 209 اين زندان بسر مي برند.

به علاوه، به آنها گفته شده که خواسته هاي "کمپين" برخلاف موازين اسلامي است. اين خواسته ها عبارتند از: رعايت حقوق مساوي زنان در مقوله وراثت؛ ارزش برابر بين زن و مرد به عنوان شاهد در دادگاه؛ پرداخت ديه مساوي براي زن و مرد؛ لغو داشتن چند همسر در آن واحد [براي مردان].

قابل ذکر است که خانم ناهيد کشاورز همچنين يکي از اعضاي مرکز فرهنگي زنان مي باشد که به طور مرتب گزارشات و مقاله هايي را براي وب سايت اين سازمان غيردولتي مهم [www.herlandmag.info] و وب سايت "کمپين" [www.weforchange.net] تهيه و تنظيم مي کند. به علاوه، خانم کشاورز به عنوان يک جامعه شناس با نشريات مهم کشور نيز همکاري مرتب دارد.

خانم محبوبه حسين زاده نيز يکي از اعضاي مرکز آموزش و تحقيقات سازمان جامعه مدني ايران است که اخيراً توسط نيروي انتظامي بسته شد [www.koneshgaran.net]. وي به عنوان روزنامه نگار وب سايت اين سازمان غيردولتي برجسته با هدف تحکيم و تعميق جامعه مدني فعاليت داشته است.

اطلاعات اوليه:

در تاريخ 4 مارس 2007، تعداد 33 فعال حقوق زن به دنبال يک گردهمايي مسالمت آميز و آرام در مقابل دادگاه انقلاب تهران که به منظور يادآوري روز بين المللي زن [8 مارس] انجام شده بود دستگير و بازداشت شدند. انگيزه ديگر اين گردهمايي اعتراض به محاکمه شش مدافع حقوق زن بود که به گردهمايي مسالمت آميز ژوئن 2006 و "کمپين يک ميليون امضا"يي مربوط مي شد.

قابل ذکر است که خانم ناهيد کشاورز، خانم محبوبه حسين زاده و همچنين خانم سارا ايمانيان در ماه مارس، يعني قبل از اينکه به قيد وثيقه آزاد شوند، دستگير شده بودند.

اقدامات مورد درخواست:

1. تحت هر شرايطي، سلامت روحي و جسماني خانم ناهيد کشاورز و خانم محبوبه حسين زاده را تضمين کنند.
2. اطمينان دهند که اين اشخاص هر چه سريعتر و بي قيد و شرط آزاد خواهند شد، زيرا که محکوميت آنها کاملاً مستبدانه است.
3. سريعاً به هرگونه اتهامات خودکامه عليه اين دو و 31 فعال ديگر که آنها نيز در زندان بسر مي برند پايان دهند.
4. سريعاً به هرگونه اقدام تهديدآميز و آزاردهنده عليه تمامي مدافعين حقوق بشر در ايران پايان دهند.
5. به مواد بيانيه مدافعين حقوق بشر، تصويب شده توسط مجمع کل سازمان ملل در تاريخ 9 دسامبر 1998، احترام گذاشته و آن را رعايت کنند. به ويژه ماده پنجم آن [قسمت اول] که مي گويد: "هر شخصي به صورت فردي يا گروهي و به هدف حمايت و ارتقاي حقوق بشر و آزادي هاي اصلي، اين حق را دارد که در سطوح ملي و يا بين المللي اقدام به تجمع مسالمت آميز نمايد" و همچنين ماده 8.2 که مي گويد: "هر شخصي به صورت فردي يا گروهي اين حق را دارد که در راستاي عملکرد بهتر و ترقي سازمان ها و ارگان هاي دولتي کشورش و همچنين حمايت از حقوق بشر و تحقق بخشيدن به آزادي هاي اصلي پيشنهاد يا انتقادهايي را مطرح نمايد".
6. به طور کلي، تحت هر شرايطي اطمينان دهند که در ايران مفاد حقوق بشر و آزادي هاي اصلي مطابق با استانداردهاي بين المللي حقوق بشر و ديگر دستگاه هاي بين المللي که توسط ايران نيز تصويب شده رعايت خواهند شد.

مترجم: علي جواهري
alijava_rooz@yahoo.es

-----------------------

از ايران امروز

اطلاعیه مرکز فرهنگی زنان

ورود به بند یک زندان اوین «موهبتی اجباری» بود که نصیب دو تن از فعالان جنبش زنان شد تا از نزدیک نتایج نابرابر بی حقوقی زنان را ببینند. شرایط این بند و زنان ساکن آنجا تا به حدی دردناک و دشوار است که زنان زندانی نه تنها زندگی دیگران بلکه زندگی خود را نیز در خطر و انهدام و نیستی قرار داده‌اند.

اطلاعیه مرکز فرهنگی زنان
در مورد دستگیری ناهید کشاورز و محبوبه حسین زاده
و وضعیت اسف بار «بند یک» زندان زنان اوین


سیزدهم فروردین ماه 1386، تعدادی از اعضای کمپین یک میلیون امضاء به اتهام جمع آوری امضاء برای تغییر قوانین تبعیض آمیز در پارک لاله تهران دستگیر شدند. سه تن از آنان پس از یک شبانه روز آزاد شدند، اما بازداشت ناهید کشاورز و محبوبه حسین زاده ادامه یافت و آنان به زندان اوین منتقل شدند. این درحالی است که کمپین یک میلیون امضاء یکی از مسالمت آمیزترین حرکت های جنبش زنان است و جمع آوری امضاء برای درخواست تغییر قوانین حین آگاهی رسانی در زمینه حقوق و قوانین نه تنها جرم نیست بلکه وظیفه شهروندی تک تک ما زنان است. از این رو ما در مرکز فرهنگی زنان ضمن محکوم کردن دستگیری و ادامه بازداشت غیر قانونی ناهید کشاورز و محبوبه حسین زاده به خاطر جمع آوری امضاء، خواستار توقف تهدیدات علیه فعالان جنبش زنان و آزادی بی‌قید و شرط این دو فعال جنبش زنان هستیم.

دستگیری فعالان کمپین یک میلیون امضا، ما را با مسئله مهم دیگری یعنی وضعیت اسف بار زنان زندانی در بند تنبیهی زنان رو به رو ساخت که بی شک بخشی از این وضعیت حاصل قوانین ناعادلانه، تبعیض آمیز و غیرعقلانی است که بر زنان اعمال می شود و قربانیان اصلی چنین قوانینی خود زنان هستند. از همین رو تغییر و اصلاح قوانین به نفع زنان نه تنها یک خواست، بلکه ضرورتی اجتماعی است که اگر به آن پاسخ داده نشود عواقب و نابسامانی های اجتماعی بیشتری به همراه دارد.

بازداشت شدگان (ناهید کشاورز و محبوبه حسین‌زاده) را در روز اول به بند یک زندان اوین منتقل کرده اند، بندی که به «بند تنبیهی» یا «بند بازسازی نشده» شهرت دارد. این بند از زندان اوین بدترین بخش زندان است. در این بند زنان بسیاری بدون احساس مسئولیت از سوی مسئولان زندان اوین از یک طرف و بدون هیچ امیدی به روزنه ای در زندگی خود، در بدترین وضعیت ممکن بسر می برند. متاسفانه شرایط این بند و زنان ساکن آن جا تا به حدی دردناک و دشوار است که زنان زندانی نه تنها زندگی دیگران بلکه زندگی خود را نیز در خطر و انهدام و نیستی قرار داده‌اند و در این میان به نظر می رسد مسئولان حتا به تماشای نابودی آنان نمی نشینند چه برسد به تلاش برای ترمیم و اصلاح وضعیت آنان.

این قربانیان گناهکار، ساکنان دیار فراموش شده‌ای هستند که از نگاه قانون گذار، و مجریان قانون راه به جایی ندارند. ورود به بند یک زندان اوین «موهبتی اجباری» بود که نصیب دو تن از فعالان جنبش زنان شد تا از نزدیک نتایج نابرابر بی حقوقی زنان را ببینند، وگرنه ورود به زندانی که به "آخر دنیا" تشبیه می شود در بازدیدهای رسمی و تبلیغاتی جایی ندارد و پای روزنامه‌نگاران و فعالان اجتماعی هم کمتر به این زندان ها باز می شود. از این رو ما در مرکز فرهنگی زنان، خواستار پاسخ گویی مسئولان زندان های کشور در مورد وضعیت بند یک زندان زنان اوین هستیم چرا که بی توجهی به حقوق زندانیان و شرایط زیست آنان را با هر جرم و محکومیتی که داشته باشند بی توجهی به حقوق انسانی آنان می دانیم. و از مسئولان مان که توجه به کارهای «بزرگ» در سطح بین المللی را به زندگی «کوچک» زنان زندانی بند یک زندان اوین ترجیح می دهند، می خواهیم لااقل به نهادهای مردمی و انبوه تشکل های زنان (از جمله مرکز فرهنگی زنان) اجازه دهند که از بند یک زندان اوین بازدید کرده و ضمن نیازسنجی از زنان آسیب دیده در این بند، در حد توان اندک خود بتوانند لااقل مشاوره های مددکاری، خدمات مشاوره ی حقوقی و بهداشتی خود را به این زنان زندانی ارائه کنند.

بی شک اگر مسئولان زندان اوین در مورد این زندانیان (که "خطرناک" بودن آنان نه به دلیل "فطرت شان" که به خاطر شرایط نامساعد زندگی و وضعیت نابسامان اجتماعی است) مسئولیتی احساس نمی کنند لااقل به تشکل های غیردولتی زنان امکان دهند که در حد توان شان پی گیر وضعیت آنان باشند. ما نه تنها نگران وضعیت عضو مرکز فرهنگی زنان (ناهید کشاورز) و نیز محبوبه حسین زاده هستیم بلکه نگران صدها زن زندانی هستیم که به عنوان انسان، حق دارند از وضعیت بهتری نسبت به آنچه در آن بسر می برند برخوردار باشند.

وضعیت خطرناک و نابسامان بند یک زندان اوین، ربطی به خود زنان زندانی این بند ندارد، بلکه به وضعیتی باز می گردد که زندانیان را در آن نگه داری می کنند. چرا که وقتی مسئولان قادرند بنا به اراده قانون (یا گاه غیرقانونی) عده ای را از آزادی انسانی شان محروم سازند حتما این توان را هم دارند که ترتیبی دهند که امنیت جسمی و روحی آنان نیز حفظ شود و برای زندگی سالم و انسانی تر آماده شوند. زندان، به خودی خود تنبیهی است برای انسان هایی که آزاد به دنیا آمده اند، اما ایجاد شرایط نامناسب و اسف بار در زندان ربطی به مجازات های قانونی و تنبیهی برای مجرمان ندارد. از این رو ما علاوه بر آن که به تداوم بازداشت غیرقانونی ناهید کشاورز و محبوبه حسین زاده به شدت اعتراض داریم و خواهان آزادی فوری آنان هستیم، بلکه از مسئولان می خواهیم هرچه سریعتر در مورد بند یک زندان زنان اوین اقدامات فوری و لازم صورت گیرد.

برای این منظور دست یاری به سوی هموطنان مان دراز می کنیم، به خصوص روزنامه نگاران، فعالان جامعه مدنی و نهادها و انجمن های زنانه که با یاری همدیگر و با اطلاع رسانی از وضعیت آنان و فعالیت های موثر خود بی تردید می توانیم سهم هرچند کوچکی در اصلاح و بهبود وضعیت زندان های زنان و یاری رساندن به زنان زندانی داشته باشیم.

مرکز فرهنگی زنان
شنبه 18 فروردین 1386

 

 
 
بازگشت به صفحه اول

رجوع به مطالب مشابه