گزارشي از مراسم روز جهاني كارگر در تهران
ما كارگريم نه برده
چهارشنبه 12 اردیبهشت 1386 [2007.05.02]
نويد احمدي
سرانجام برغم مخالفت هايي كه با برگزاري مراسم روز جهاني كارگر از سوي استانداري و فرمانداري تهران به عمل آمد، اين مراسم صبح ديروز در تهران به شكل بسيار گسترده اي برگزار شد.
تشكل هاي كارگري پيش از اين درخواست كرده بودند مراسم 11 ارديبهشت يا روز جهاني كارگر مانند هميشه در خيابان طالقاني و مقابل سفارت آمريكا برگزار شود، اما فرمانداري با اين مساله مخالفت كرد.
بر اساس اظهارات مسوولين برخي تشكل هاي كارگري، نظر شوراي تامين و نيز مسوولان دولت نهم و بخصوص "جهرمي" وزير كار اين بود كه مراسم روز جهاني كارگر در مكاني سربسته و محصور برگزار شود تا بدين ترتيب با کنترل آن از ايجاد حساسيت جلوگيري شود.
نظر شوراي تامين هم بر اين بود كه چون دولت در حال حاضر با اعتراضات دانشجويان و معلمان روبرو است نبايد اجازه داد كارگران هم در خيابانهاي تهران به برگزاري مراسم خود بپردازند.
به اين ترتيب در نهايت ورزشگاه شيرودي تهران كه فاصله اندكي با سفارت سابق آمريكا دارد به عنوان محل برگزاري مراسم روز جهاني كارگر از سوي خانه كارگر اعلام شد. به گفته نمايندگان تشكل هاي كارگري بيش از 10 هزار تن از كارگران كشور با شركت در اين مراسم ضمن برشمردن مطالبات صنفي خود، از مسوولان خواستند پيش از آنكه مشكلات كارگران به بحراني فراگير و غير قابل كنترل تبديل شود، در راستاي حل مشكلات موجود گام بردارند.
اين كارگران که ازمقابل خانه كارگر به سوي ورزشگاه شيرودي راهپيمايي كردند، در طول مسير با سردادن شعارهايي مطالبات خود را اعلام كردند كه اغلب در ارتباط با مسائل معيشتي، حقوق، بيمه و نيز منزلت اجتماعي بود.
حرکت کارگران و شعارهاي آنان در طول مسير نيز با اقبال عمومي مواجه شد، اما در نهايت تعداد كمتري از اين كارگران توانستند خود را به داخل ورزشگاه شيرودي برسانند؛ جايي كه تعداد ديگري از کارگران در آنجا فرياد مي زدند:
"جهرمي، استعفا، استعفا".
از سوي ديگر تعدادي از كارگران كه نتوانسته بودند خود را به داخل ورزشگاه برسانند در خيابانهاي اطراف ورزشگاه يعني "مفتح" و "زركش" و حتي تا ميدان 7 تير پراكنده بودند. در ميان اين کارگران عده اي بودند که تشكل هايي همچون" انجمن هاي اسلامي كار" و نيز "خانه كارگر" را تشكل هاي دولتي مي خواندند و آنها را "عامل كارشكني در روند دستيابي كارگران به حقوق خود" مي دانستند. اين دسته از کارگران با راهپيمايي به سمت ميدان هفت تير در امتداد خيابان "مفتح شعار مي دادند: "مرگ بر حامي سرمايهدار"، "وزير بي ليافت استعفا، استعفا" و "دولت، مجلس؛ شعار نده، عمل كن"، "امنيت شغلي حق مسلم ماست"، "زندگي شايسته حق مسلم ماست"، "قرار داد موقت ملغي بايد گردد"، "قانون كار ايران يادگار امام است"، "حكومت عدل علي، اين همه بي عدالتي"، "كارگر، كارگر، اتحاد، اتحاد"، "كارگر، دانشجو، اتحاد، اتحاد" و "مرگ بر ظالمين".
در جمع اين کارگران برخي از چهره هاي اصلي سنديكاي كارگران شركت واحد تهران از جمله "منصور اسانلو" ديده مي شدند.
اين كارگران كه حدود 500 نفر بودند تا ميدان هفت تير راهپيمايي كردند و در نهايت با فشار نيروي انتظامي متفرق شدند. چند تن از ماموران لباس شخصي قصد داشتند
منصور اسانلو را در ايستگاه مترو ميدان 7 تير بازداشت كنند كه با ممانعت كارگران و برخورد شديد آنان از اين كار منصرف شدند. اما راهپيمايان در ادامه اين اقدام شعار دادند:"نيروي انتظامي، خجالت خجالت".
اما در مراسم ورزشگاه شيرودي نيز چند تن از مسوولين تشكل هاي كارگري به سخنراني پرداختند؛از جمله "حسن صادقي" معاون امور شهرستانهاي خانه كارگر كه گفت: "مسوولين به كارگران كم لطفي دارند كه مصداق ان هم عدم اعطاي مجوز برگزاري راهپيمايي است از اين رو به عنوان يك خادم از كارگران به علت تغيير محل راهپيمايي عذرخواهي مي كنم".
معاون دبير كل خانه كارگر در ادامه گفت: "علت عدم صدور مجوز براي راهپيمايي اين بود كه استدلال كردند در سال گذشته به ساحت فلان مقام دولتي توهين شده است".
رييس اسبق كانون عالي شوراهاي اسلامي كار كشور در ادامه با خطاب قرار دادن وزير كار افزود: "شما مدعي رهبري جامعه كارگري هستيد اما بدانيد شما كه با نيروي كار و تشكيلات كارگري آزاد و با پيمان هاي دسته جمعي مخالفت مي كنيد و به دنبال تشكيل نهادهاي كارگري دستوري هستيد، بالاخره تاريخ چهره كريه تان را افشا خواهد كرد".
در ادامه اين مراسم عليرضا محجوب دبيركل خانه كارگرنيز طي سخناني گفت: "ما از مسوولان گله داريم اما شوراها، انجمن هاي اسلامي و انجمن هاي صنفي همه در يك راستا حركت ميكنند، بنا براين بايد به هدف فكر كرد و به نام تشكل اهميتي نداد".
هنگام سخنراني عليرضا محجوب، خانه كارگر را تشكل كارگري نمي دانستند سعي در برهم زدن سخنراني و قطع سخنان محجوب داشتند كه البته موفق نشدند؛ هر چند شعارهاي آنان از همه جا به گوش مي رسيد: "مرگ بر ظالمين".
در ادامه اين مراسم "سيد جواد موسوي " عضو شوراي اسلامي كار شركت ايران خودرو ديزل گفت :" از دولت خواهش مي كنيم كه از شعارزدگي بپرهيزد و مشكلات واقعي كارگران را حل كند. كارگران برده نيستند".
وي افزود:" اگر حداقل 27 ميليون بيمه شده تامين اجتماعي دست به دست هم دهيم، هيچ قدرتي نميتواند جلويمان بايستد.چرا بايد آقازاده ها هميشه آقازاده و كارگران هميشه بدبخت باشند".
در مراسم ديروز كارگراني از" شركت دامداران بروجرد"، "نمايندگان تشكل هاي استان قزوين"، " نمايندگان تشكل هاي استان كردستان"، "اسلامشهر"، "مشهد"، "كرمانشاه"، "همدان"، "آذربايجان شرقي"، "كرج"، ""پادز اينچ قزوين" و.. حضور داشتند.همچنين 68 كارگر قوه پارس قزوين كه بالاي 22 سال سابقه كار داشته و 10 ماه حقوق، نيمي از عيدي سال 84، كل عيدي سال 85 و بن كارگري خود را دريافت نكرده اند، در اعتراض به اين تبعيض در مراسم ورزشگاه شهيد شيرودي حاضر شدند.
در ادامه مراسم نيز پس از پايان سخنراني ها كارگران قزويني حاضر در ورزشگاه شهيد شيرودي همزمان با خروج از اين مجموعه ورزشي شيرودي، تابوتي را تحت عنوان "تابوت قانون كار" حمل كردند كه روي آن را با پارچهاي سياه پوشانده و روي آن نوشته بودند: "مرگ كارگر بر اثر قوانين كار" و "جهرمي، جهرمي اين آخرين اخطاراست".
در راهپيمايي ديروز همچنين پلاكاردهاي متعدد و پارچه نوشته هايي با جملات مختلف از جمله "قراردادهاي موقت كار بهره برداري نوين در قرن 21 است"، "رزمندگان ديروز، بيچارگان امروز"، "امنيت شغلي"، "زندگي شايسته حق مسلم ماست"، "بيا مهدي جان شب هجران ما را سحر كن"، " صبر كارگران ديگر تمام شده است" به چشم مي خورد.
نکته جالب اينکه خانواده هاي بسياري از كارگران، از جمله زنان و دختران كارگردر مراسم ديروز حضور داشتند.
حضور خبرنگاران خارجي از جمله BBC، CNN، الجزيره، الشرقيه، يورو نيوز، CCTV4 و تعداد ديگري از خبرگزاريهاي خارجي در كنار خبرنگاران نشريات و خبرگزاري هاي داخلي و نيز دوربين صدا و سيما به چشم مي خورد.
تجمع كنند گان همچنين در پايان قطعنامه اي صادر كردند.در اين قطعنامه از جمله آمده بود: "اول ماه مه مصادف با 11 ارديبهشت ماه يادآور مبارزه كارگراني است كه از ظلم سرمايهداري به تنگ آمده و فرياد آزاديخواهي و حقوق انساني سر ميدهند. در اين روز كارگران در سراسر جهان به دنياي سرمايه اعلام ميكنند كه در تقسيم ارزش افزوده و رفاه ايجاد شده بايد سهم نيروي كار را به طور عادلانه در نظر بگيرند. در غير اين صورت بايد منتظر عواقب مقابله به مثل نيروي كار باشند و اين هشداري است كه همه دولتها و كارفرمايان بايد آنرا جديد تلقي كنند".
در ادامه اين بيانيه كارگران "ضمن هشدار به مسوولين به منظور حل مشكلات فراوان پيش رو" خواسته هاي خود را مطرح کردند که از جمله عبارت بود از: "پايان دادن به دخالتهاي آشكار در امور تشكلهاي كارگري، تشكلهاي كارگري مستقل، حل مشكلات كار و توليد با همفكري شركاي واقعي اجتماعي، پرهيز از رفتارهاي قيم مابانه در مورد تشكلات كارگري و كارفرمايي، اعمال سياستهاي جبران مزدي از يك طرف و تقويت حمايتهاي مستقيم و غير مستقيم اجتماعي، حل ريشهاي مشكلات معيشتي نيروي كار، طرح مجدد پيشنهاد فراكسيون كارگري در خصوص ساماندهي قراردادهاي موقت كار در صحن علني مجلس، فرصت هاي اقتصادي برابر براي زنان کارگر، حفظ منابع سازمان تاميناجتماعي".
-------------
تصاويری از مراسم
-------------
از ادوار نيوز
در روز جهانی کارگر حركت خودجوش كارگران با واكنش نيروي انتظامي رو به رو شد
سهشنبه، 11 اردیبهشت 1386
در حالي كه نمايندگان ارشد كارگري حاضر در راهپيمايي روز جهاني كارگر , كارگران را به حفظ آرامش و نظم دعوت مي كردند، حركت خودجوش كارگران به صورت راهپيمايي به سمت ميدان 7 تير آغاز شد كه اين اقدام، درگيريهاي پراكندهاي را با نيروهاي انتظامي به همراه داشت.
در حالي كه نمايندگان ارشد كارگري حاضر در مراسم روز جهاني كارگر، از كارگران ميخواستند كه عليه مسوولان و وزراي دولت شعار ندهند و تنها مطالبات صنفيشان را بخواهند، حدود 600 كارگر به صورت خودجوش به سوي ميدان 7 تير حركت كرده و شعارهايي همچون "وزير بي ليافت استعفا , استعفا" و "دولت, مجلس؛ شعار نده , عمل كن" و "مرگ بر ظالمين" سر دادند .
در اين مراسم ماموران نيروي انتظامي تمام تلاش خود را براي بازكردن مسير و تسهيل عبور و مرور انجام داده و سعي دارند اين مراسم بدون هيچگونه مشكلي به پايان برسد.
در ادامه عدهاي از كارگران كه شعار "مرگ بر حامي سرمايهدار" را سر مي دادند، با ماموران نيروي انتظامي كه قصد داشتند كارگران را به پياده روها هدايت كنند، درگير شدند .
درگيري نيروي انتظامي با واكنش شديد كارگران رو به رو شد و كارگران با شعار "نيروي انتظامي؛ خجالت، خجالت" نسبت به اين عملكرد نيروي انتظامي عكس العمل نشان دادند .
اين گزارش ميافزايد: همچنان عده قابل توجهي از كارگران در حال حركت به سوي ميدان 7 تير هستند، به طوري كه مسير شمال به جنوب خيابان مفتح حد فاصل 7 تير تا خيابان طالقاني به طور قابل مسدود و حركت خودروها متوقف شده است.
منبع: ایلنا
---------------- از صدای آلمان
جنبش کارگری در ایران و یاری اتحادیههای جهانی کارگری
جنبش کارگران در کشورهای گوناگون برای احقاق حقوقشان بر سنتی متکی است که به تقویت و رشد این جنبش یاری میرساند. این سنت عبارت است از شعار همبستگی میان کارگران در جهان که برگرفته از اندیشه سوسیالیستی است. حمایت اتحادیههای جهانی کارگری به رشد جنبش حقوق کارگری ایران نیز کمک کرده است. این اتحادیهها از امکانها و نفوذی که در کشورهای دموکراتیک دارند بهره برده، به فعالان کارگری زیر فشار در کشورهای دیگر مدد میرسانند.
مصاحبهای در این زمینه با مهدی کوهستانینژاد، مسئول بخش آسیا و خاورمیانه کنگره کار کانادا:
دویچهوله: آقای کوهستانینژاد، تا حدود ۵-۴ سال پیش خبر زیادی در مورد خواستهای کارگران ایران و حرکتهای اعتراضی آنان در رسانههای همگانی دیده نمیشد. اما در این میان وضع دگرگون شده است. به نظر شما چه تحولی در این بین صورت گرفته است؟
مهدی کوهستانینژاد: اگر نگاهی به ۵-۴ سال گذشته بکنیم، میبینیم که تغییراتی اساسی در جامعه ایران شکل گرفته است. یعنی ما با جامعهای طرف هستیم که در آن تکنولوژی بسیار گسترش پیدا کرده است. یعنی ما مثل سال ۱۳۶۴ نمیتوانیم ۵ تا ۶ هفته معطل شویم تا یک خبر کارگری، به فرض اعتصاب کارگران گچساران که به آن عظمت بود، بیاید. نگاه که میکنیم به ۵-۴ سال گذشته، میبینیم که وضعیت اقتصادی جامعه بسیار تغییر کرده است، سیاستهای نئولیبرالی و اقتصاد بازار آزاد و خصوصیسازی به طور وسیعی در جامعه ما گسترش یافته و این گسترش تاثیرات معکوس خودش را هم داشته است. از آن طرف هم کسانی که تحت تاثیر این شرایط قرار میگرفتند عکسالعمل نشان میدهند و این عکسالعملی که ما میبینیم، در این شرایط کمکی که تکنولوژی به این وضعیت میکند، رشد اگاهی خود کارگران، به وجود آمدن نهادهایی که خارج از نهادهای دولتی باشد، فعالینی که به طور شبانهروزی این مسائل را دنبال میکنند، و انتقال اخبار، و از آن طرف هم ما با نیروی وسیعی از علاقهمندان به مسائل کارگری در خارج از کشور روبرو هستیم، که این دو دست به دست هم میدهد و فضایی را به وجود میآورد که میبینیم که تاثیراتش را نشان داده که چقدر رشد کرده است. این بالطبع روی رسانهها هم تاثیر خودش را میگذارد.
شما به عنوان مسئول بخش آسیا و خاورمیانه در کنگره کار کانادا با مسائل و جنبشهای کارگری کشورهای دیگر منطقه هم آشنایی نزدیک دارید. در مقایسه، الان جنبش کارگری ایران در چه سطحی است و چه خصوصیاتی دارد؟
ما با جنبش کارگریای روبرو هستیم که از لحاظ سیاسی بسیار سطح بالایی دارد. امروز اگر ما بخواهیم جامعه ایران را در خود منطقه مقایسه بکنیم، شاید از لحاظ قوانین کارگری بسیار عقبتر از حتی فلسطین است. اگر مقایسه کنیم با قانون کار کشور فلسطین، که آنقدر در رابطه با آن در کشور ما صحبت میکنند، خیلی از لحاظ قانونهای کارگری عقبتر هستیم. در مقایسه با کشورهای منطقه خاورمیانه از لحاظ سیاسی جنبش رشدیافتهای داریم. میتوانم بگویم که ایران مثل آرژانتینی است در منطقه خاورمیانه. اگر وسیعتر نگاه کنیم، جامعه ما در عرض ۳۰ سال گذشته تغییراتی اساسی از لحاظ رشد شناخت وضعیت جهانی از لحاظ سیاسی کرده است. جنبش کارگری ما از لحاظ سیاسی یا شناختمان جلوتر است، اما از لحاظ ساختار اقتصادی بسیار وضعمان خرابتر است. حتی من بخواهم امروز با افغانستان مقایسه بکنم، میبینیم که در حداقل ۱۰ واحد بخش دولتی و غیردولتیشان تشکل دارند. حالا این تشکلها شاید نتوانند بخاطر وضعیت اقتصادی کارگران حق عضویت از کارگران بگیرند، ولی حداقل غیردولتی هستند.
با توجه به تجربه خودتان، به نظر شما مهمترین چیزی که میتواند به رشد جنبش حقوق کارگری در ایران کمک کند چیست؟
مهمترین چیزی که به نظر من میتواند کمک کند این است که خلاصه دولت باید این را بپذیرد که سیاستهای اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، اتحادیهای، همهاش زیر سوال است. و تا نپذیرد که کارگران حق دارند که طبق قوانین بینالمللی تشکل خود را در ایران داشته باشند، این مشکل دارد. بزرگترین کمک به اینها در این شرایط، حق تشکل آنهاست.
نقش اتحادیههای جهانی کارگری در رشد این جنبش چه بوده و چه میتواند باشد؟
این یک ارتباط دوطرفه است. زمانی که میبینیم که فعالین کارگری ایران یا نهادهای مستقل کارگری با این اتحادیهها و نهادها ارتباط میگیرند، بالطبع این ارتباط دوطرفه است و تاثیر روی هم میگذارند. کمک میکنند به هم. و این اتحادیههای جهانی هم کمکی که میتوانند بکنند یکی از لحاظ حقوق بشر کارگری است که دفاع میکنند و به دولتهایشان فشار میآورند، نمیگذارند حداقل این صدایی که خیلی ضعیف بیرون میتواند بیاید با آن شرایطی که خودمان در آن جامعه میبینیم، این صدا در آن جامعه خفه شود. انعکاسی به آن صدا میدهند و وسیعترش میکنند و در جهت این میروند که ببینند چرا آن چیزی که حداقل بالای صد سال در کشورهای دیگر وجود داشته و حتی در کشورهای بغل دستی ما هم وجود دارد، در کشور ما وجود ندارد. آن هم عبارت است از حق تشکل مستقل، دفاع از حقوقی است که کارگران از دست میدهند، گرفتن حقوقشان است. میبینیم که زنان اولین قربانیان اخراجها هستند. آمار رسمی داریم که بالای چهارصدهزار نفر کودک زیر ۱۵ سال در ایران دارند کار میکنند. و البته از همه مهمتر به نظر من داشتن حق تشکل است. این اتحادیهها کمک میکنند و انعکاس این مسائل را میدهند.
شما در جریان هستید که امروز هم به مناسبت روز جهانی کارگر، کارگران ایران از جمله در تهران و سنندج و سقز سعی کردند که این مراسم را برگزار کنند و در مواردی خود یا خانوادهشان با ضرب و شتم و دستگیری مواجه شدند. شما چشمانداز حرکات کارگری ایران را چگونه میبینید؟
ما اگر مقایسه کنیم با پنج سال گذشته که به هیچ وجه تشکلات مستقل یا فعالین کارگری نمیتوانستند حداقل بیایند توی خیابان و جامعه و این مراسم را به طور مستقل جشن بگیرند، ولی امروز تفاوت کرده است. امروز شاید ما نگاه کنیم که کسانی چون آقای عمانی، صدیق کریمی یا شیوا خداکرمی یا حتی الان یعقوب سلیمی دستگیر شدهاند، یعنی نشان میدهد که هنوز این فشار بر علیه تشکلهای مستقل کارگری وجود دارد. ولی در هر صورت کشت و کشتار و زدن و دستگیری و اینها هم یک حدی دارد. من فکر نمیکنم که دیگر خیلی بتوانند از این جلوتر بروند یا اگر هم بروند این ذاتی است. یعنی بخشی از جامعه امروز ایران است، یعنی دولت ما این کار را در ۲۹-۲۸ سال کرده است. من امیدوار و خوشبینم که شرایط تغییر میکند. یعنی ما در چند سال آینده خواهیم داشت که دیگر خانه کارگر و شوراهای اسلامی کار نمیتوانند مثل امروز قبل از اینکه حتی کارگران خودشان وارد استادیوم بشوند، برنامه را تعطیل کنند و پلیس ضدشورش همه را با باتوم و کتک و اینها از منطقه دور بکند یا مثل مورد سنندج. وضع تغییر میکند. این خوشبینی وجود دارد و شرایط تغییر میکند.
مصاحبهگر: کیواندخت قهاری (رادیو
دویچه وله
---------------
از ايلنا
دستمزد 183 هزار توماني جوابگوي نيازهاي ابتدايي كارگران نيست،
شوراي عالي كار با تركيب فعلي را منحل كنيد
اراك- خبرگزاري كار ايران رييس كانون شوراهاي اسلامي كار استان مركزي با اعتراض به تصميم شوراي عالي كار در تعيين دستمزد 183 هزار توماني، گفت: نمايندگان كارگران نسبت به اين تصميم گيري معترض هستند و خواهان انحلال شوراي عالي كار با شكل موجود هستند.
علي زند، در گفت و گو با خبرنگار ايلنا، با تاكيد بر اينكه با 183 هزار تومان نمي توان هزينههاي زندگي را تامين كرد، تصريح كرد: كساني كه براي شوراهاي عالي كار كشور انتخاب شده اند، از سوي اداره هاي كار معرفي شده و نمايندگان كارگران نيستند. وي در خصوص اصل 44 قانون اساسي و شيوه واگذاري سهام گفت: اگر دولت معتقد به اصل سه جانبه گرايي است، بايد نماينده كارگران هم در جلسات متشكله در رابطه با اصل 44 حضور داشته باشند. وي گفت: تشكل هاي كارگري در نحوه واگذاري به بخش خصوصي حرف دارند و در واگذاريها، اولويت بايد به كارگران شاغل در همان مجموعه داده شود. رييس كانون شوراهاي اسلامي كار استان مركزي، با اشاره به اشتغال بيش از 170 هزار كارگر در صنايع استان، بر لزوم تعامل بيشتر مسوولين با كارگران تاكيد كرد و گفت: براي خيلي از مسائل و مشكلات كارگران مثل تصفيه حساب هاي سفيد امضا و قراردادهاي موقت، راهكارهاي خود را به مسوولين و استانداري مركزي اعلام كرده ايم كه چنانچه پرداخت ها از طريق بانك صورت گيرد، بحث تصفيه حساب سفيد نيز از بين خواهد رفت. زند برتوسعه نظارتي نيروي انساني تاكيد كرد و گفت: مشكلات قانون كار با شعار حل نمي شود و نياز به نظارت دلسوزانه مسوولين دارد.
----------------
بنا بر گزارشات رسیده از سنندج ماموران اطلاعاتی و امنیتی در
روز جهانی کارگر به کارگرانی که قصد داشتند این روز را گرامی بدارند یورش برده
و عده ای را بازداشت و زخمی کردند
ساعت 10 صبح امروز به مناسبت روز جهانی کارگر حدود 400 تن از
کارگران سسندجی به مناسبت این روز و برای در خواست مطالبات تجمعی اعتراضی را
برگزار کردند که در همان ساعات اولیه با یورش مامورین اطلاعاتی و امنیتی به
تجمع کنندگان عده ای از کارگران بازداشت و عده ای به شدت مجروح شدند.
در این میان آقایان بهزاد سهرابی و حسن قادر از فعالین کارگری
بشدت مورد ضرب و شتم قرار گرفته و مجروح شدند و همچنین آقایان صدیق کریمی ( عضو
هیات مدیره اتحادیه کارگران بیکار و اخراجی ) و آقای خالد رسولی ( نائب رئیس
اتحادیه کارگران بیکار و اخراجی ) از سوی مامورین اطلاعاتی و امنتی بازداشت
شدند
-----------------
اسامی
تعدادی ازبازداشت شده گان مراسم اول مه در سنندج طبق گزارش انجمن دفاع از
زندانیان سیاسی وحقوق بشر از سنندج
تعداد
دستگیر شده گان تجمع امروز 15 نفر می باشد که اسامی تعدادی از انها به شرح ذیل
است
صدیق کریمی عضوهیئت مدیره اتحادیه سراسری کارگران اخراجی
وبیکار
اقبال لطيفي
يدالله مرادي
صالح رحیمی
نجمه الدين رجبي
فاروق گويلي
انور مفاخري
صدیق امجدی
جمیل خداکرمی
شیث امانی مورد ضرب وشتم قرار گرفته وهم اکنون آزاد شده است
تعدادی ازاین بازداشتی ها در کلانتری 12 نگهداری وبقیه به
مکانهای نامعلومی انتقال داده شده اند تلاش خانواده ها برای ملاقات دریافت
اطلاع از سرنوشت فرزندانشان تا بحال بی جواب مانده است.
به محض دریافت اخرین اطلاعات از دستگیرشده گان شهر سنندج خبر
تکمیلی به اطلاع عموم میرسد .
کانون دفاع از زندانیان سیاسی وحقوق بشر ایران
-----------------
تاریخ : 10/02/86
شماره :249 – 85
به نام آزادی
بنا بر گزارشات رسیده از سنندج
ماموران اطلاعاتی و امنیتی در روز جهانی کارگر به کارگرانی که قصد داشتند این
روز را گرامی بدارند یورش برده و عده ای را بازداشت و زخمی کردند.
ساعت 10 صبح امروز به مناسبت روز
جهانی کارگر حدود 400 تن از کارگران سسندجی به مناسبت این روز و برای در خواست
مطالبات تجمعی اعتراضی را برگزار کردند که در همان ساعات اولیه با یورش مامورین
اطلاعاتی و امنیتی به تجمع کنندگان عده ای از کارگران بازداشت و عده ای به شدت
مجروح شدند.
در این میان آقایان بهزاد سهرابی
و حسن قادر از فعالین کارگری بشدت مورد ضرب و شتم قرار گرفته و مجروح شدند و همچنین
آقایان صدیق کریمی ( عضو هیات مدیره اتحادیه کارگران بیکار و اخراجی ) و آقای خالد
رسولی ( نائب رئیس اتحادیه کارگران بیکار و اخراجی ) از سوی مامورین اطلاعاتی و
امنتی بازداشت شدند.
فعالان حقوق بشر در ایران سرکوب
تجمعات کارگری و در روز گرامی داشت کارگر را محکوم می کند و از کلیه سازمان های
حقوق بشری و در راس آن از سازمان جهانی کار می خواهد سرکوب وحشیانه کارگران ایران
را محکوم نمیاد.
Human Rights Activists in Iran
Hra.Iran@Gmail.Com
www.Hra-Iran.Blogfa.Com
|