برای کار کمپین اولین چیزی که لازم است داشته باشی یک جفت کفش آهنین که نه، فکر کنم فولادین باشد. چون آن قدر از این طرف و آن طرف بانگ نا امیدی و یاس و سنگ اندازی و مخالفت و... می رسد که باید علاوه بر کفشت اعصابت هم فولادین باشد که بازهم بخندی، امیدوار باشی و ادامه دهی. شاید باید خیلی عاشق یا دردکشیده باشی. نمی دانم به هر حال چیزی که امید و توانت را روز به روز مضاعف کند. کمپینمان شاید از نظر خیلی ها کاری بیهوده و بی ثمر یا محافظه کارانه، ناقص و خام بود اما برای خودمان قدم بزرگ و سختی بود. شاید ما ضعیف بودیم. شاید توانمان کم بود اما همین بود. از همین جا شروع کردیم با امید به آینده، با امید پیشرفت و ...

آنقدرها هم آسان نبود. باید پی همه تهدید ها و بازداشت ها و هراس ها و... را به تنت بمالی و باز هم گستاخانه ادامه بدهی. باید پی همه تعجب ها و "این حرفها یعنی چی خانم" ها را به تنت بمالی و صبورانه ادامه بدهی. باید همه محکومیت های چپ و راست را بپذیری و باز هم ادامه بدهی و نفهمی که بلاخره کمپین حامی نظام است یا برانداز نظام و قصد تشویش اذهان عمومی دارد؟ خلاصه که باید چوب هر دو طرف را بخوری یا به عبارتی چوب دو سر طلا باشی! البته معمولا اکثر حرکت های اجتماعی اصلاحی چنین وضعی دارند. از طرفی با بنیادگراها و از طرفی با رادیکال ها و ...

امروز باز هم تهدید به کمیته انضباطی دانشگاه شدم! برای ۴ تا امضا که وقتی بیانیه اش را می خوانی گریه ات می گیرد که مگر ما چه می خواهیم؟ اینها که جزء ابتدایی ترین حقوق بشر هستند!

بلال مرادویسی یکی از مردان جوانی است که در شهر کرمانشاه با کمپین یک میلیون امضا همراه شده و برای تحقق برابری و عدالت تلاش می کند. او مهمترین کارکرد کمپین را در منطقه کرد نشین کرمانشاه آگاه کردن زنان می داند. آگاهی که گرچه در ابتدا غبار تجحر را برهم می زند و گرد خاک برپا می کند، اما دیر یا زود منجر به رسیدن زنان به حقشان می شود.با بلال مراد ویسی درباره روند پیشرفت کمپین یک میلیون امضا در شهر کرمانشاه گفتگو کرده ایم.

• کمپین یک میلیون امضا کی به کرمانشاه رسید؟

اگر شروع کار کمپین را زمان تشکیل کارگاه قرار دهیم، 8 دی¬ماه 1385 شروع رسمی کار کمپین در کرمانشاه و به¬تبع آن شهرهای اطرافش بوده است.اما از از همان ابتدای شکل¬گیری کمپین یک میلیون امضا و از طریق اینترنت با آن آشنا شده بودیم.

• قبل از آغاز به کار کمپین در شهر شما ، فعالیت در حوزه زنان چگونه دنبال می شد و فعالان شهر شما چه شیوه هایی برای طرح مسائل زنان در پیش گرفته بودند؟

با قاطعیت نمی¬توانم به این پرسش جواب دهم اما آن¬چه مشخص است فعالیت منسجمی مختص به زنان در کرمانشاه انجام نگرفته است و اگر هم انجام گرفته بازتابش حداقل به من نرسیده است. البته باید به این نکته اشاره شود که حوزه زنان یکی از دغدغه¬های همیشگی فعالین مدنی کرمانشاهی بوده است و برگزاری همه ساله مراسم روز جهانی زن مؤید این امر است.

• هسته اولیه کمپین در کرمانشاه چطور شکل گرفت؟

قریب به اتفاق اعضای اولیه کمپین اعضای انجمن¬های غیردولتی کرمانشاه و فعالین مدنی این شهر بوده¬اند و همگی حداقل در ابتدا از این ایده استقبال کرده¬اند، هر چند که متاسفانه بعدا فعالیت عده¬ای از اعضای اولیه کمرنگ¬تر شد اما خوشبختانه به مرور زمان علاقه¬مندان دیگری که بعدا با کمپین آشنا گردیده¬اند کمبود به¬وجودآمده را تا حتی جبران نموده¬اند.

• کارگاه آموزشی کمپین را چطور برگزار کردید؟ چند نفر در این کارگاه شرکت کردند؟ بیشتر از چه قشر و چه سنی بودند؟

انجمن غیردولتی ژیار کرمانشاه میزبان کارگاه آموزشی کمپین در کرمانشاه بوده است. کارگاه در محل دفتر انجمن مذکور برگزار شد و هماهنگی¬های لازم برای تشکیل کارگاه نیز بر دوش اعضای این انجمن بود. نزدیک به 30 نفر در کارگاه آموزشی شرکت کردند که قریب به اتفاق آنان جوانان دانشجو بوده¬اند.

• کارگاه چقدر در روند کارتان تاثیر داشت؟

تشکیل کارگاه از یک سو انگیزه¬های ایجادشده در شرکت¬کنندگان را انسجام بخشیده و جهت درستی به آن داده است و از سوی دیگر الگوی مناسبی را جهت فعالیت¬های بعدی اعضا ارائه نموده است که می¬تواند در پیشبرد اهداف کمپین در منطقه مؤثر واقع شود.

• اعضای کمپین در کرمانشاه چطور با هم ارتباط می گیرند و هماهنگی های لازم بین داوطلبان چگونه برقرار می شود؟

اعضای فعال کمپین به¬طور متوسط هر ماه جلسه¬ی حضوری جهت هماهنگی و بررسی فعالیت¬های انجام¬گرفته برگزار می¬کنند. با الگوبرداری از فعالین مرکز، جهت سازماندهی فعالیت¬ها کمیته¬های مختلفی تشکیل شده است و اعضای در این قالب به فعالیت می¬پردازند. ایجاد سایت به¬عنوان یکی از برنامه¬های آتی اعضا مدنظر قرار گرفته است و فعالیت¬هایی نیز در این زمینه انجام گرفته است. هم¬اکنون وبلاگ شخصی شماری از اعضای فعال منعکس¬کننده فعالیت¬های کمپین است.

• در حال حاضر چندنفر در شهر شما با کمپین همکاری می کنند؟

با توجه به گسترده¬شدن روزافزون طرح میان افراد جامعه نمی¬توان رقم درستی از تعداد کسانی که مشغول جمع¬آوری امضا می¬باشند ارائه کرد. آن¬چه روشن است تمایل روزافزون افراد جدیدی برای فعالیت در کمپین است. در حال حاضر 20 نفر از داوطلبان کمپین به¬صورت منسجم و در قالب کمیته¬ها فعال هستند .

• چند نفرشان مرد هستند؟

از جمع 30 نفره¬ی اعضای شرکت¬کننده در کارگاه 7-8 نفر مرد بوده¬اند. از این تعداد 4 نفر هم¬اکنون نیز در کمیته¬ها فعال می¬باشند. البته همان¬طور که قبلا نیز گفته شد در حال حاضر نمی¬توان رقم مشخصی گفت.

• آماری ازتعداد امضاهای جمع شده در کرمانشاه دارید؟

هنوز تعدادی از فعالین امضاهای جمع¬آوری¬شده خود را تحویل نداده¬اند و رقم کلی مشخص نیست. اما تعداد امضاهایی که طی دو ماه اول در اختیار بنده قرار گرفته است نزدیک به هزار امضا است.

• چه برنامه ای برای ادامه روند کار کمپین پیش بینی کرده اید

مهمترین برنامه¬ی پیش روی اعضا برگزاری کارگاه¬های آموزشی در شهرستانهای تابعه است. چه آن¬که بسیاری از علاقه¬مندان ساکن شهرهای اطراف کرمانشاه تمایل خود را جهت همکاری با کمپین ابراز کرده و نوعا در حال حاضر نیز به فعالیت مشغولند. ایجاد سایت، برگزاری نشست¬هایی با حضور فعالین مدنی شهر، هنرمندان، نویسندگان، شاعران و دیگر چهره¬های مطرح منطقه جهت جلب حمایت و به¬تبع آن گسترش فعالیت¬های کمپین از برنامه¬های آتی کمپین در کرمانشاه است.

• واکنش مردم شهرتان نسبت به کمپین چه بوده و چقدر از این مسئله استقبال کرده اند؟

در پاسخ به این سؤال بایستی به مجموعه¬ای از واکنش¬های متناقض اشاره کرد. زنان مناطق کردنشین علاوه بر نابرابری¬های جنسیتی از شمار زیادی نابرابری¬های دیگر به موجب قومیت، مذهب و ... نیز رنج می¬برند. شرایط مذکور منجر به عدم توسعه¬یافتگی شدیدتر این مناطق به نسبت مناطق مرکزی¬تر کشور شده و در نتیجه¬ی آن زنان منطقه کمتر از آموزش به عنوان مهمترین شرط آگاهی برخوردار بوده¬اند.

این امر موجب شده است که زنان منطقه از یک سو پتانسیل بسیاری برای شنیدن صدای برابرخواهی کمپین داشته باشند، اما از سوی دیگر فرهنگ به¬شدت مرد سالار حاکم بر منطقه مانع از به فعل رسیدن این پتانسیل¬ها شود.

شخصا معتقدم مهمترین کارکرد کمپین در این منطقه این بوده که ندای برابری¬خواهی آن نقشی را که فرهنگ مردسالار محلی بر ذهن افراد جامعه پیرامونش با غبار تحجر کشیده، به هم زده است. این به¬هم¬زدن اگرچه در ابتدای امر غبار به پا می¬کند و دو طرف را آزار می¬دهد اما هنگامی که گرد و خاک می¬خوابد این ذهنیت آگاه زنان است که دیر یا زود منجر به رسیدن به حقشان می¬گردد.

• فعالان اجتماعی و سازمان های غیردولتی چطور؟

جو شدید اختناق حاکم بر مناطقی که اقلیت¬های قومی و مذهبی زندگی می¬کنند مانع از حمایت آشکار بسیاری از فعالین مدنی و سازمان¬های غیردولتی می¬شود. از طرفی وجود تبعیض¬های ذکرشده در زمینه¬های دیگر بیشتر توجه فعالیت مدنی منطقه را به خود جلب کرده است. اما بی¬شک گسترش روزافزون کمپین توجه این دسته از فعالین را نیز جلب خواهد کرد.

• لطفا کمی هم از تجربه هایی که در جمع آوری امضا داشته اید بگویید؟

به عنوان مرد مهمترین چالشی که در جمع¬آوری امضا با آن مواجهم جنسیتم است! متاسفانه هنوز برای بسیاری هضم این که یک مرد برای برابری حقوق زن و مرد فعالیت کند امکان¬پذیر نیست. کنایه¬ها و اهانت¬های هم¬جنسهایمان و نگاه¬های مشکوک و نامطمئن زنان و دختران جزء لاینفک کار مردان فعال در حوزه زنان است.

• ارتباط تان با فعالین کمپین در تهران و شهرهای دیگر چگونه است؟

فعالین کرمانشاه از طریق ایمیل، تلفن و یا حضورا با فعالین تهران در ارتباط هستند، با فعالین شهرهای دیگر نیز فقط در حد جلساتی که در تهران برگزار می¬شود ارتباط برقرار می¬شود.

• یکی از اتفاقات خجسته ای که در کمپین یک میلیون امضا رخ داده، همکاری و همیاری صمیمانه مردان در راه پیشبرد اهداف این کمپین و تحقق برابری حقوقی است. شما به عنوان یکی از مردانی که از همان ابتدا در کنار کمپین بوده اید چرا و چطور به مسائل حوزه زنان علاقمند شدید؟

تبعیضی که بر زن روا می¬شود فارغ از جنسیت بر تمامی افراد جامعه مستقیم یا غیر مستقیم ضربه وارد می¬کند، جنس این نابرابری¬ها به گونه¬ای است که لمس آن در زندگی پیرامونمان به غایت آسان است و بی¬عدالتی¬های این زمینه بسیار برجسته¬تر از موارد دیگر است، نگاهی گذرا به صفحه حوادث روزنامه¬ها مؤید روزمرگی ظلمی است که به زنان می¬رود. من هم به عنوان یک مرد! بر این عقیده¬ام که زندگی در شرایط نابرابر، حتی اگر این نابرابری در ظاهر به نفع هم¬جنسان من باشد نیز ، غیرقابل تحمل است. به نوبه خود بغض¬های گاه و بی¬گاهم از دیدن و شنیدن این بی¬عدالتی¬ها انگیزه فعالیتی هر چند کوچک در جهت بهبود این شرایط بوده است. کمپین اولین فعالیت جدی من در حوزه زنان است و قبل از آن در حد نوشتن مطالبی در وبلاگ شخصی و نشریات دانشگاهی به حوزه زنان پرداخته¬ام، البته اگر بتوان نام فعالیت بر آن گذاشت.

سپاسگذارم که به سوالات ما پاسخ دادید.