گزارش تجمع اعتراضي دانشجويان دانشگاه پيام نور مريوان

امروز چهارشنبه 16/5/2007 دانشجويان مركز پيام نور مريوان در اعتراض به ساختار نامنظم مديريتي و فكري دانشگاه براي چندمين بار متوالي تجمع اعتراضي كردند . در اين تجمع كه در سالن دانشگاه پيام نور مريوان بر گزار شد تعداد كثيري از دانشجويان اين مركز شركت كرده بودند و با در دست داشتن پلاكارد هايي و خواندن سرود يار دبستاني من  اعتراض خود را به سيستم مديريتي ضعيف و ناكار آمد دانشگاه اعلام كردند. بيشترين اعتراض دانشجويان نسبت به رياست دانشگاه بود كه چندين ماه است به بهانه استعفا دادن در دانشگاه حضور نداشته و باعث ايجاد اختلال در بسياري از كارهاي اداري دانشجويان شده است .

در همين راستا با يكي از كساني كه مديريت اين تجمعات را بر عهده داشت مصاحبه اي انجام دادم و سوالاتي از ايشنا پرسيدم كه متن اين سوالات و پاسخ ايشان ذكر شده است .

1- اولين تجمع دانشجويان مركز از چه تاريخي شروع شده است و مطالباتي كه شما را وادر به اعتراض كرده است چه چيزهايي هستند ؟

براي اولين حركت در تاريخ 3/2/86 جمعي از دانشجويان جهت حل مشكلات دانشجويان با فرماندار مريوان ديداري را برگزار نمودند، اما بعد از 10 روز انتظار كوچكترين اقدامي جهت حل مشكلات ما انجام نشد. به همين دليل در تاريخ 12 /2 /86 تجمع اعتراضي دانشجويان در اعتراض به وضعيت موجود در دانشگاه شروع شده است و تا پاسخگويي مسئولين به مطالبات دانشجويان ادامه خواهد داشت .

مشكلات  ما دانشجويان مركز پيام نور مريوان به شرح زير است :

1 – ضعف مديريت :

الف ) عدم حضور رياست در دانشگاه در مدت 8 ماه گذشته و امضاي نامه هاي اداري و دانشجويي در خارج از دانشگاه (‌منزل شخصي رياست دانشگاه )

ب ) عدم نظارت كافي بر وضعيت اداري و پرسنل دانشگاه .

ج ) برخورد نا مناسب و تحقير آميز با دانشجويان

د ) ممانعت از اجراي فعاليت هاي دانشجويي ( علمي و فرهنگي )

2- نداشتن هيئت علمي

3- عدم وجود كتابخانه اي مجهز و مناسب

الف ) نداشتن سالن مطالعه

ب ) نداشتن كتاب و منابع كافي

ج ) ضعف مديريت كتابدار و برخورد نا مناسب وي با دانشجويان به صورتي كه دانشجو ز كتابخانه فراري مي باشد .

4- كمبود فضاي مناسب آموزشي و تفريحي

الف ) نداشتن فضاي مناسب براي برگزاري كلاسهاي رفع اشكال

ب ) نا مناسب بودن محوطه دانشگاه

ج ) سهل انگاري در واگذاري فاز دوم ساختمان دانشگاه

5 – جلوگيري از فعاليت هاي علمي و فرهنگي وفكري دانشجويان

6- عدم وجود بوفه و تغذيه سالم و بهداشتي براي دانشجويان

7- عدم وجود سرويس ايب و ذهاب ( در حالي كه فاصله دانشگاه از شهر بيش از 3 كيلومتر است )

8- حاكم بودن جو امنيتي و خفقان در دانشگاه و اختناقي كه بر دانشجويان تحميل شده است

همچنين قابل ذكر است كه تعداد 9 دستگاه كامپيوتر از اين مركز به سرقت رفته است اما هيچ كدام از مسئولين اين ماجرا را پيگري نكرده اند و حاضر به پيگيري نيستند .

2 – آيا از سوي مسئولين و رياست دانشگاه تا بحال پاسخي به شما داده شده است ؟

رياست دانشگاه هر بار با بهانه هاي واهي و وعده وعيد هاي دروغين دانشجويان را به آرامش فراخوانده است . خانم رسائي رئيس اين مركز هر بار به بهانه استعفا دادن خودش شانه از مسئوليت خالي كرده است . زماني با وعده انتخاب شدن رئيس جديد و پوچ بودن اين وعده و زماني به بهانه استاني شدن مركز پيام نور (‌كه 2 ماه است استاني شده است ) و به شيوه هاي ديگر از قبول مسئوليت امتناع مي كردند  و مشكلات دانشجويان را ناديده گرفته اند و تا بحال هيچ گونه جواب قانع كننده اي به دانشجويان در خصوص رفع مشكلاتشان داده نشده است .

3- در صورتي كه مسئولين دانشگاه به خواسته هاي شما كه ابتدايي ترين حقوق يك دانشجو به حساب مي آيند توجه نكنند چه اقداماتي انجام خواهيد داد ؟

در اين راه اكثر دانشجويان با ما همراه و هم صدا هستند . همه ما  با تمام توان به اعتراضات ادامه خواهيم داد و حتي اگر دامنه اين تجمعات اعتراضي به دوران امتحانات دانشگاه كشيده شود حاضر به شركت در امتحانات نخواهيم شد و تا گرفتن جواب قانع كننده مسئولين و كسب ابتدايي ترين حقوق خود به اين تجمعات ادامه خواهيم داد.

البته قابل ذكر است كه در اين تجمع كه در سالن طبقه دوم دانشگاه پيام نور و د رجلوي دفتر رياست انجام شد خانم رسائي كه اوضاع را شلوغ ديدند به ترفند هايي خود را به جمع دانشجويان وارد كردند و زيركانه خواستند كه خود را هم صدا با دانشجويان معترض نشان دهند . اما خوشبختانه چنين ترفند هايي ديگر در دانشجويان تاثير نخواهد داشت . خانم رسائي كه مجبور به شنيدن انتقادات دانشجويان شد و هر بار كه سوالي از وي پرسيده مي شد با جواب هاي بي معني و غير قابل قبول شانه خود را از مسئوليت وارده خالي مي كردند .

در پايان اميدوارم دانشجويان مركز پيام نور مريوان كه حتي اين حق را نداشته اند كه نشريه دانشجويي را انتشار دهند و رئيس اين دانشگاه نشريات دانشجويي را غير قانوني مي خواند به حقوق ابتدايي خود دست يابند و به اعتراضات خود ادامه دهند تا لحظه پيروزي آنها در اين راه .

مبين دهباشي

خبرنگار آزاد