| بازگشت به صفحه اول | از راديو فردا |
|
«برخورد با معلمان در آستانه سال تحصيلی جديد»
در آستانه سال تحصيلی جديد، گزارش ها از ادامه «برخورد دولت محمود احمدی نژاد با فعالان حقوق معلمان و تشکل های صنفی آنان دارد». در اين ارتباط، روند احضار فعالان حقوق معلمان و برخوردهای اداری و قضايی با آنان ادامه دارد. از جمله، به نوشته سايت اينترنتی کانون صنفی معلمان، روسای ادارات نواحی آموزش وپرورش شهرستان همدان برای نزديک به ۷۰۰نفرازمعلمانی که درگردهمايی ها واعتراضات صنفی ارديبهشت ماه در ضمن، به کانون های صنفی معلمان در شهرهای کرمانشاه و همدان رسما منحل اعلام شده و به کانون صنفی معلمان در تهران و سازمان معلمان ايران در تهران گفته شده است که به دليل نقص پرونده، حق تشکيل جلسه و فعاليت ندارند. در اين ارتباط، سايت اينترنتی کانون صنفی معلمان خبر داده است که چندی پيش اموال کانون صنفی معلمان تربت حيدريه بوسيله فرمانداری، آموزش پرورش شهرستان وسازمان آموزش وپرورش استان خراسان به غارت رفته ودفتر اين کانون پلمپ شده است. آيا چند صد معلمی که اکنون تحت فشارهای اداری و قضايی هستند، به اندازه آجر و آهن و سيمان مدارس، اهميت ندارند که مشمول مهرورزی دولت قرار گيرند و پرونده هايشان مختومه شود. شيرزاد عبداللهی، روزنامه نگار و کارشناس مسايل آموزش و پرورش، در مورد اين فشارها به رادیو فردا گفت:«از اواخر مرداد ماه، دادگاه های فعالان حقوق معلمان شروع شده است و تاکنون حدود ۲۰ تن از آنها در تهران و بين ۱۰ تا ۱۵ نفر در شهرستان ها به دادگاه های انقلاب مراجعه کرده اند. منتها جز در يک مورد، يعنی آقای عليرضا هاشمی، حکمی صادر نشده است.» عليرضا هاشمی، دبير کل سازمان معلمان ايران، که در روزهای پايانی اسفندماه بازداشت شد و ۱۹ روز را در سلول انفرادی به سر برد، به سه سال حبس تعزيری محکوم شده است. شيرزاد عبداللهی اشاره کرد که از طرف ديگر، فشارهايی نيز از سوی هيات های تخلفات اداری وجود دارد که در اين خصوص، تعداد معلمانی که به دليل شکايت سازمان های آموزش و پرورش، دارای پرونده هستند، خيلی زياد است که به ۲۸۰ نفر می رسد. آقای عبداللهی احکام صادر شده توسط اين هيات ها را متفاوت ارزيابی کرد و افزود:«اين احکام شامل اخراج از خدمات دولتی، تبعيد، کسر حقوق، بازنشستگی پيش از موعد و توبيخ با درج در پرونده می شود.» اين روزنامه نگار و کارشناس مسايل آموزش و پرورش اضافه کرد که شمار احکام صادر شده توسط اين هيات ها بسيار زياد است و افزود:«البته اين احکام از سوی هيات های بدوی صادر شده اند و معلمان اميدوارند که اين احکام درهيات های بالاتر در وزارت آموزش و پرورش بشکند، زيرا تقاضاهای آنان صنفی بوده است و با روش های مسالمت آميز دنبال شده اند. و در کل، فعاليت آنها ارتباطی با مسايل سياسی و امور امنيتی نداشته است.» شيرزاد عبداللهی به اين پرسش که اينگونه برخوردها با فعالان حقوق معلمان چه تاثيری بر معلمان و کيفيت آموزش و پرورش خواهد داشت، پاسخ داد:«مسئولان دولت در حال حاضر، صحبت از مهربانی و مهرورزی می کنند و می گويند که آموزش و پرورش، کانون مهرورزی است و مدرسه، محل مهرورزی است. حتی صحبت اين هم هست که طراحی سازه و معماری مدارس هم بايد بر اساس مهر و مهرورزی باشد.» او افزود:«آيا چند صد معلمی که اکنون تحت فشارهای اداری و قضايی هستند، به اندازه آجر و آهن و سيمان مدارس، اهميت ندارند که مشمول مهرورزی دولت قرار گيرند و پرونده هايشان مختومه شود.» اين روزنامه نگار و کارشناس مسايل آموزش و پرورش، شروع سال تحصيلی جديد با اين وضعيت را مناسب ندانست و اضافه کرد:«معلمان آزرده خاطر خواهند بود، زمانی که همکاران خود را تحت تعقيب ببينند.» وی سياست برخورد با معلمان را از سوی دولت جمهوری اسلامی ايران، بی نتيجه خواند و راه صحيح برخورد با معلمان را «گفت و گو و حل و فصل مسايل آنان ، بويژه با لايحه خدمات مديريت دولتی که متاسفانه بين ارگان های قانونگذار، سرگردان است و معلوم نيست که سرنوشت آن چه خواهد بود.» --------------از صدای آلمان «هیچ خبر خوشی در آستانه اول مهر برای معلمان نداریم!»
از سال ۱۳۸۵ که دولت نهم از مجلس خواست تا لایحه خدمات کشوری را به دولت پس بفرستد، اعتراضات معلمان نسبت به این تصمیم دولت آغاز شد. گفتوگویی با شیرزاد عبداللهی، کارشناس مسائل آموزشی درباره صدور احکام سنگین برای معلمان.لایحهی خدمات کشوری که از آن با نام "نظام پرداخت هماهنگ" نیز یاد میشود، در صورت تصویب میتواند بسیاری از مشکلات مالی معلمان را حل کند. از ۲۳ اسفند ۸۵ که تجمع مسالمتآمیز معلمان در برابر مجلس به خشونت کشیده شد و تعداد زیادی معلم دستگیر و روانه زندان شدند تا به امروز، اعتراضات صنفی معلمان ادامه دارد. معلمان حقالتدریسی نیز در این اعتراضات شرکت کرده و خواهان رسیدگی به وضعیت استخدامی خود هستند.
دویچه وله: آقای عبداللهی قرار بود معلمان حقالتدریسی روز یکشنبه برابر دفتر ریاست جمهوری تجمع کنند. آیا این تجمع برگزار شد؟
شیرزاد عبداللهی: بله، حدود ۴۰۰ نفر از معلمان حقالتدریسی در برابر دفتر ریاست جمهوری تجمع کردند. قبل از آن هم اینها در برابر مجلس تجمع کرده بودند و بهطور کلی تجمع معلمان حقالتدریسی در پنجـ شش سال اخیر در برابر نهادهای دولتی ایران و یا مجلس تبدیل به یک پدیدهی عادی شده است. اما من فکر نمیکنم که گشایشی در کار معلمان حقالتدریسی ایجاد بشود.
مطالبات آنها دقیقا چه هست؟
معلمان حقالتدریسی وضعیت بسیار بدی دارند از نظر شرایط کار، شرایط زندگی و رفت و آمد. اینها بیمه ندارند، بازنشستگی ندارند، سوابق کارشان برایشان محاسبه نمیشود، دستمزدها و حقوقهایشان بسیار اندک است، بهطوری که در مناطق روستایی و بخشهای دورافتاده واقعا حقوقی که میگیرند صرفا صرف رفتوآمد اینها میشود. بهطور کلی در وضعی هستند که واقعا نمیشود کار حقالتدریسی را بهعنوان یک شغل تلقی کرد. اینها خواستار این هستند که این وضعیت تغییر پیدا بکند و از مزایای کارمندان رسمی دولت برخوردار بشوند، صاحب بیمه بشوند، بازنشستگی به آنها تعلق بگیرد. و بهرحال از یک ثبات و امنیت شغلی برخوردار بشوند.
آیا لایحه خدمات کشوری که در مجلس مورد بحث است و سرعت بخشیدن به تصویب این لایحه دلیل اعتراض معلمان بوده است، شامل معلمان حقالتدریسی هم میشود؟
نه، اصلا! آن فقط شامل معلمان شاغل رسمی آموزش و پرورش و بازنشستگان میشود که آن هم سرنوشتاش دچار ابهامات زیادی هست و بین شورای نگهبان، مجلس، مجمع تشخیص مصلحت و دولت سرگردان است و مهمترین مانعاش هم مخالفت دولت است که میگوید من منابع لازم برای تامین اعتبارات این لایحه را ندارم.
آیا در آستانهی سال تحصیلی جدید، حکم جدیدی به معلمانی که قبلا به آنها حکم داده بودند یا منفصل از خدمت شده بودند و یا منتظر خدمت بودند، آیا حکم جدیدی به آنها ابلاغ وتغییری در رویههای قبلی در برخورد با معلمان داده شده است یا خیر؟
راستش تحولی به سود معلمان صورت نگرفته است. روند قضایی رسیدگی به پروندهی معلمان هچنان ادامه دارد. پروندهها از دادسرا فرستاده شده است دادگاه. تعداد زیادی از معلمان در مرداد و شهریور به دادگاه مراجعه کردند و جلسات دادگاهشان برگزار شده و یکیـ دو مورد منجر به صدور حکم شده است و بقیه هم منتظر صدور حکم هستند. و این دادگاهها ادامه دارد و در مهرماه و آبان ماه هم تداوم خواهد داشت. از طرف دیگر، هیئتهای رسیدگی به تخلفات اداری همچنان در کار صدور احکام سنگین تنبیهی علیه معلمان هستند. تا بهحال احکام بسیار شدیدی علیه تعداد زیادی از معلمان صادر شده است. این احکام شامل اخراج، بازنشستگی پیش از مورد، کسر حقوق از طریق کسر گروه پایه، تغییر محل جغرافیایی که حکم بسیار سنگین و شدیدیست...
منظورتان از تغییر محل جغرافیایی، تبعید است، میتوانیم از آن بهعنوان تبعید نام ببریم؟
بله! در قانون از آن بهعنوان "تغییر محل جغرافیایی" اسم برده شده است، ولی در واقع همان تبعید است. مثلا بخشی از معلمان همدان به ایلام تبعید شدهاند، بعضیهاشان به استان خراسان شمالی و معلمان اصفهانی به اراک یا به مازنداران تبعید شدهاند، و بخشی از معلمان تهران به شهرهای اطراف تهران فرستاده شدهاند. در واقع همان تبعید است. یعنی اینها را از محلی که آنجا فعالیت میکردند دور میکنند که شاید به این طریق بتوانند مانع فعالیتشان بشوند.
درمورد ممنوعیت فعالیت کانونهای صنفی معلمان آیا خبر جدیدی دارید؟ کانون صنفی جدیدی هست که مجوزش لغو شده باشد و جلوی فعالیتهایش گرفته شده باشد و یا برعکس، شاید خبر خوشی از فعالیتهای کانون صنفی داشته باشید؟
تا کنون به خیلی از این کانونها در شهرستانها رسما ابلاغ شده است که شما دیگر حق فعالیت ندارید و یا مجوز شما لغو شده است. از جمله مثلا کانون صنفی کرمانشاه و کانون همدان. در مورد بقیه کانونها و تشکلهای معلمان هم بهطور غیررسمی به آنها اطلاع داده شده است که شما حق تشکیل جلسه، فعالیت و صدور اطلاعیه را ندارید و معمولا توجیهشان هم یکسری بهانههای اداری هست که مدارک شما ناقص است، انتخابات شما این ایرادات را داشته یا مثلا هیات مدیرهتان باید دوباره انتخاباتش برگزار بشود یا اینکه مثلا این تعداد از افراد هیات مدیره شما صلاحیت ندارند. به نظر من سیاستهای کلی دولت در جهت انحلال کامل تشکلهای مستقل صنفی فرهنگیان است.
فکر میکنید با آغاز سال تحصیلی جدید این فشارها بیشتر بشود یا ممکن است احیانا کمتر بشود؟
نشانهای از کاهش فشارها دیده نمیشود. معلمان رایزنیهای مختلفی کردهاند و با شخصیتهای موثر ملاقاتهایی داشتهاند، با دادستان انقلاب، با آقای کروبی، با حزب مؤتلفه و با رئیس دیوان عدالت اداری ملاقاتهایی داشتند و مسائلشان را در میان گذاشتهاند که بههرحال خواستههای معلمان صنفی هست و انگیزهی معلمان انگیزهی شرافتمندانه است و برای بهبود شرایط کار و معیشتشان است و هیچگونه جریان سیاسی پشت کار معلمان نیست. منتها خب اینها در عمل نتیجه نداده است. به نظر من بهترین کار این است که تعقیب معلمان هم در دستگاه قضایی و هم در سطوح اداری متوقف بشود، احکام صادره لغو بشود و یک فضای دوستی و محبت به وجود بیاید و مشکلات معلمان هم بهرحال مشکلات واقعی هستند و باید در جهت حل این مشکلات دولت گامهای موثری بردارد که مهمتریناش تصویب همان لایحهی خدمات مدیریت کشوری است. ----------- از عصرنو
جرم
آنها پيگيری مطالبات صنفی است
فهرست كامل معلمان مجازاتشده نوروز: برخورد
با فرهنگيانی كه خواستار رفع مشكلات صنفی- معیشتی این قشر هستند، پس از دستگیری
هزار نفر از معلمان در اسفندماه سال ۸۵ همچنان ادامه دارد ودر ماههای اخیر بسیاری از معلمان معترض با احكامی
مانند اخراج، بازنشستگی، انفصال، تبعید توسط هیأتهای تخلفات اداری وزندان مواجه
شدهاند. «نوروز» گزارشی از روند برخوردهای صورت گرفته با معلمان وهمچنین اطلاعاتی
در مورد فرهنگيانی كه با احكام مذكور مواجه شدهاند، تهیه كرده كه در پی میآید. فرهنگیان یك
دهه است كه با هدف رفع مشكلات صنفی- معیشتی فعالیتهای جمعی خود را سامان دادهاند،
بعد از طرح نظام پرداخت هماهنگ در سال 81 و تبدیل شدن آن به لایحه خدمات كشوری كه
بعضی از مسؤولان آن را حلال همه مشكلات معلمان میدانستند، تقریباً همه اعتراضات
به تصویب و اجرایی شدن این لایحه موكول شد. مجلس هفتم در
ابتدای كار دولت قبل را به ارائه لایحه خدمات كشوری مكلف كرد و رئیس مجلس این امر
را به عنوان سند افتخار مطرح میكرد. سال 85 با نزدیك شدن به تصویب و اجرای لایحه،
خبری مطرح شد مبنی بر نامه دولت نهم برای بازپسگیری لایحه، تعدادی از معلمان برای
جویا شدن صحت و سقم مسئله به دیدار
نمایندگان رفتند و با درست بودن خبر، این دیدارها ادامه یافت تا دولت نامه خود را
پس گرفت و لایحه در مجلس تصویب و در شورای نگهبان توقف نمود. دیدار معلمان
با نمایندگان این بار شكلی اعتراضی به خود گرفت، این تجمعات با حضور تعدادی از
نمایندگان مجلس و پیگیری تشكلهای فرهنگیان (كانون صنفی و سازمان معلمان) برای
حصول حداقلی نتیجه ادامه یافت كه متأسفانه با برخورد 23 اسفند با تجمع معلمان كه
كاملاً مسالمت آمیز بوده موضوع به شكل
امنیتی- قضایی درآمد. لایحه اینك بعد
از گذشت 7 ماه از موضوع تجمعات و حدود 5 سال از طرح اولیه هنوز بین مجلس و شورای
نگهبان و مجمع تشخیص مصلحت بلاتكلیف است و با تغییراتی كه نموده شاید دیگر از آن
آبی برای معلمان گرم نشود ،در حالیكه وعدههای داده شده در ذهن معلمان زنده است. واكنش مسئولان
نسبت به اعتراضات معلمان به جای توجه به خواستههای صنفی آنان عبارت بود از
دستگیری 1000 نفر از فرهنگیان در 23 اسفند 85، تشكیل پرونده در هیأتهای تخلفات و
دادگاه انقلاب برای حدود 300 معلم، زندانی نمودن فرهنگيان در بندهای انفرادی
خصوصاً بند 209 زندان اوین، صدور احكام اخراج، بازنشستگی، انفصال، تبعید توسط هیأتهای
تخلفات اداری، تشكیل دادگاه انقلاب برای همه معلمان زندانی كه با وثیقه آزاد شدهاند
كه همكاران در انتظار صدور رأی این دادگاهها میباشند و صدور رأی 3 سال زندان
برای دبیر كل سازمان معلمان برای دو تجمع جلوی خانه ملت. اطلاعات مربوط
به تعدادی از فرهنگیانی كه به دلیل فعالیت در جهت تامین حقوقشان با احكام سنگین
مواجه شدهاند، در پی میآید: حمید
مجیری/خمینی شهر: اخراج دائم سیدمجتبی
ابطحی/خمینی شهر: بازخرید زودهنگام، سی روز بازداشت، وثیقه 40 میلیون عبدالرسول
عمادی/خمینی شهر: تبعید به اراك خانم
دیباجی/خمینی شهر: بازنشسته زودهنگام ستار
زارع/خمینی شهر: سه سال تبعید به استان سمنان نوراله
برخوردار/خمینی شهر: پنج سال تبعید به استان كهكیلویه و بویراحمد خانم
شرافت/خمینی شهر: توبیخ با درج در پرونده سعید
ابوطالب/اصفهان: قطعی، تعلیق یك گروه علی اكبر
باغانی/تهران: (25+16) روز بازداشت، سه ماه انفصال، وثیقه سی میلیون محمد
خاكساری/تهران: بازجویی، وثیقه 100 میلیون محمود بهشتی
لنگرودی/تهران: (17+31) روز بازداشت وثیقه سی میلیون علیرضا اكبری
نبی/تهران: 26 روز بازداشت، وثیقه سی میلیون حمید
پوروثوق/تهران: 26 روز بازداشت، سه ماه انفصال، وثیقه سی میلیون محمدرضا
رضایی/تهران: 26 روز بازداشت، سه ماه انفصال، وثیقه سی میلیون كریم
قشقاوی/تهران: 16 روز بازداشت، وثیقه سی میلیون محمدتقی
فلاحی/تهران: 29 روز بازداشت، وثیقه سی میلیون محمود باقری/تهران:
33 روز بازداشت، وثیقه سی میلیون علی اصغر
منتجبی/تهران: 26 روز بازداشت، وثیقه سی میلیون ثریا
دارابی/تهران: 10 روز بازداشت، وثیقه چهل میلیون رسول
بداقی/تهران: 16 روز بازداشت، وثیقه سی میلیون محسن
كمالی/تهران: 16 روز بازداشت، وثیقه سی میلیون میراكبر رئیس
زاده/تهران: 14 روز بازداشت، وثیقه هشتاد میلیون نوراله
اكبری/تهران: 19 روز بازداشت، وثیقه سی میلیون محمد
داوری/تهران: 19 روز بازداشت، وثیقه سی میلیون علی
پورسلیمان/تهران: 19 روز بازداشت، سه ماه انفصال، وثیقه سی میلیون تبعید به
اسلامشهر علیرضا هاشمی
سنجابی/تهران: 19 روز بازداشت، سه ماه انفصال،وثیقه پنجاه و پنج میلیون، تبعید به
شهرری، سه سال حبس(حكم بدوی) سعید
تدینی/تهران: بازداشت، كفالت طیبه
میرزایی/تهران: بازداشت، كفالت نادر
آهنگری/تهران: بازداشت، كفالت اصغر
قنبری/تهران: بازداشت، كفالت منصور
عبدالحمیدی/تهران: بازداشت، كفالت اكبر
اكبری/تهران: زندان، كفالت اسماعیل رسول
خانی/رباط كریم: بازداشت، كفالت حسین
رامشك/رباط كریم:3 بازداشت، سه ماه انفصال حسین
دیندار/قلعهحسن خان: سه ماه انفصال تیمور حسینپور/قلعهحسن
خان: سه ماه انفصال مصطفی قهرمانی
گل/كرج: بازداشت، كفالت رضا عبدی/كرج:
14 روز بازداشت، وثیقه چهل میلیون مختار
اسدی/كرج: پنج سال تبعید، سه ماه انفصال نادر
قدیمی/همدان: 10 روز بازداشت، 5 سال تبعید، كفالت یوسف رفاهیت/همدان: 10 روز بازداشت، سه ماه انفصال،
كفالت علی
نجفی/همدان: 10 روز بازداشت، كفالت هادی
غلامی/همدان: 10 روز بازداشت، سه ماه انفصال، كفالت ایرج
انصاری/همدان: 3 روز بازداشت، سه ماه تعلیق نصرتاله
دوستی/همدان: هشت ماه انفصال دو نفر مدیر
مدارس/همدان: بركناری از پست 40 نفر از معلمان/همدان: هر
كدام چندین روز بازداشت مجید فروزانفر/همدان:
8 روز بازداشت جلال
نادری/همدان: 8 روز بازداشت، كفالت محمد
جلیلیان/همدان: 8 روز بازداشت، كفالت یوسف زارعی/همدان: 9 روز بازداشت، كفالت علی
صادقی/همدان: 8 روز بازداشت، كفالت حمید
رحمتی/شهرضا اصفهان: تبعید به مازندران غلامرضا
شیروانی/فلاورجان: بازداشت، كفالت همت
شبانی/كرمانشاه: بازداشت، كفالت عباس مرادی
موسوی/چهاردانگه ساری: بازداشت، كفالت غلامعلی
عباسی/اردبیل:3 روز بازداشت، كفالت ارسلان
احمدزاده/اردبیل:3 روز بازداشت، كفالت سعید
فتحی/اردبیل:3 روز بازداشت، كفالت هادی لطفینیا/خراسان:
4 روز بازداشت، وثیقه پنجاه میلیون ایرج نجفآبادی/خراسان:
یك هفته بازداشت،وثیقه هشتاد میلیون حسن
رجبی/خراسان: 8 روز بازداشت، وثیقه 150 میلیون سیدهاشم
خواستار/خراسان: سه سال حبس تعلیقی، وثیقه 250 میلیون علی
حشمتی/كرمانشاه: 11 روز بازداشت، كفالت محمد توكلی/كرمانشاه:
11 روز بازداشت، كفالت علی
صادقی/كرمانشاه: 11 روز بازداشت، كفالت اسداله
حیرانی/كرمانشاه: 7 روز بازداشت، كفالت جهاندار
سلطانی/كرمانشاه: 5 روز بازداشت، كفالت كیومرث
لرستانی/كرمانشاه: 7 روز بازداشت، كفالت پیمان
نودینیان/سنندج: سه سال تبعید به روستای ولیس زنجان، سه ماه انفصال فرزاد
اسدپور/سنندج: سه سال تبعید به بانه لقمان
صداقت/بانه/كردستان: اخراج سیامك
مرادی/بانه/كردستان: اخراج اسكندر
لطفی/كردستان: سه سال تبعید به اردبیل بنابراعلام
كانون صنفي فرهنگيان، تعداد همكاران بسیار بیشتر از لیست فوق است ولی تعدادی از
آنان به دلایل شخصی با ذكر نامشان موافقت نكردهاند.
|
| بازگشت به صفحه اول |