| بازگشت به صفحه اول |
|
|
تریبون آزاد ستاره ها در اوین، دوشنبه در صحن مرکزی پلی تکنیک برگزار خواهد شد طبق اعلام رسمی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی امیرکبیر روز دوشنبه این هفته تریبون آزادی تحت عنوان ستاره ها در اوین با محوریت اعتراض به صدور احکام ناعادلانه قضایی برای دانشجویان دربند پلی تکنیک، اعمال نفوذ دولت احمدی نژاد در پرونده قضایی سه دانشجو، شکایت رئیس دانشگاه از سه ستاره در اوین و گسترش بازداشتهای خودسرانه و سرکوب جامعه مدنی در صحن این دانشگاه برگزار خواهد شد. کلیه کلاسهای دانشگاه در اعتراض به صدور این احکام ناعادلانه نیز از روز دوشنبه تعطیل است . از سوی دیگر انجمن اسلامی دانشجویان با اعلام برگزاری برنامه های متعدد در دانشگاه امیرکبیر و دنباله دار بودن اعتراضات دانشجویی طی چند روز آینده خبر از ملتهب بودن فضای این دانشگاه و همچنین احتمال دامنه دار شدن این اعتراضات دانشجویی به دانشگاههای دیگر داد. عده کثیری از اساتید دانشگاه نیز ضمن اعلام مواضع یکسان با دانشجویان و اعتراض به این احکام ناعادلانه قضایی اعلام کردند که در تریبون آزاد دوشنبه شرکت خواهند کرد. انجمن های اسلامی سایر دانشگاههای تهران و همچنین دفتر تحکیم وحدت نیز اعلام کرده اند که در این تجمع دانشجویی شرکت خواهند کرد. --------- بیانیه انجمن اسلامی پلی تکنیک در اعتراض به صدور احکام ناعادلانه برای داشجویان و فشار بر جامعه مدنی خبرنامه امیرکبیر: انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی(پلی تکنیک تهران)، با صدور بیانیه ای نسبت به احکام سنگین صادره برای مجید توکلی، احمد قصابان و احسان منصوری شدیدا اعتراض کرد. متن این بیانیه به شرح زیر است: به ویرانی این اوضاع هستم مطمئن زان رو / که بنیان جفا و جور بی بنیاد می گردد در چند روز گذشته استبداد، عریان تر از همیشه، دشنه ی کین از کمر برکشید و بر سینه ی دانشگاه نشاند و دستگاه عدالتش! مجید توکلی، احمد قصابان و احسان منصوری را در پیش پای اربابانش بر زمین زد و گناهکار شناخت و مستحق زندان طویل المدت دانست. صدور این احکام ظالمانه برای دانشجویان دربند دانشگاه صنعتی امیرکبیر بار دیگر مهر تاییدی بر دخالت سازمانهای اطلاعاتی و امنیتی مقصر در جعل نشریات دانشجویی در روند رسیدگی به پرونده ی دانشجویان زندانی نهاد و از سوی دیگر بیش از گذشته درماندگی دستگاه جور را در رویارویی با دانشجویان آزاداندیش این آب و خاک به رخ کشید. پروژه ی جعل نشریات دانشجویان از آغاز چنگی به دل نزد و پرده ای نیفکند که مسببان آن بتوانند برای مدتی طولانی در پس آن نهان شوند و از همان روز نخست سیمای کریه جاعلان بر همگان آشکار شد. اما در حالیکه تکذیب مدیران مسئول که با صدای نگران و چشمان بهت زده، مظلومانه و سراسیمه از این توطئه شوم اعلام نفرت و انزجار می کردند و تبری می جستند، گوش فلک را پر کرده بود، این صوت معصومانه را، راهی به مجریان عدالت! نبود که خداوند قلب و چشم گوششان را بسته که هر آنچه تا کنون دیده اند و شنیده اند کافیست، که بارها نشان داده اند که بندگی خدا را وانهاده، سرسپردگی حاکمیت اقتدارگرا را به جان خریده اند. بیدادگران اینبار هم تصمیم گرفتند که نشنوند و کسانی که بر مسند قضا (محل جلوس پیامبر) تکیه زده اند در حالیکه دیگران را از روز جزا نهیب می زنند جایگاه پیامبری را به عروسک خیمه شب بازی ظالمان تنزل دادند و بی گناهان را مجرم نامیدند. اما با تکیه بر کدام مستندات؟ آیا مدرکی جز اعترافات تحت شکنجه های وحشیانه ی قرون وسطایی علیه دانشجویان دربند وجود دارد؟ کدام قانون شکنجه را برای حصول به نتیجه ی دلخواه مجاز می شمرد؟ مگر دستگاه قضایی جمهوری اسلامی مدعی نیست که معیار احکام صادره موازین شرع است و مگر مفسران شرع عالمان دین نیستند؟ و مگر هفته گذشته نبود که تعداد زیادی از مراجع تقلید بیان کردند که اعترافات دانشجویان پلی تکنیک در زندان هیچ حجت شرعی و قانونی ندارد و معیار همان هایی است که قبل از بازداشت گفته اند و مگر مراجع تقلید رای بر برائت دانشجویان امیرکبیر ندادند؟ نکند منظور آقایان از شرع، دینی به جز دین مبین اسلام! اگر چنین است بهتر است مطرح نمایند تا تدبیری اندیشه شود و همگان تکلیف خود را بدانند. اگر چه انتظار بیش از این از دولتی که می کوشد دروغ را به تمامی ارکان خود مستولی سازد، ساده اندیشی است. رئیس دولتی که بی آزرم در مقابل چشم میلیون ها بیننده در ماه مبارک رمضان لب به دروغ می گشاید و با تحویل دادن لبخندهای شنیع و استفاده از الحان شوخ و زننده حیثیت و تاریخ ملتی را به سخره می گیرد و ایران را آزادترین کشور دنیا می داند، آیا توجیهی برای احکام صادره برای دانشجویان دربند پلی تکنیک دارد؟ دستگیری ها و بازداشتهای خودسرانه و خشن اخیر جز حاکم کردن فضای ترس و ارعاب و اختناق چه هدفی را دنبال می کنند؟ کسی که توهین اجنبی در کلمبیا لبخند به لبانش جاری می کند را چه می شود که از مواجهه با دانشجوی وطنی هراسان است و به وسیله ی گاز اشک آور که از وسائل متداول جهت مهرورزی مورد نظر ایشان است از مهلکه پاسخگویی به سوالات آنها می گریزد؟ مسلم است که تاوان انتقاد از سیاست های ویرانگر دولتی که ارکان ذهنیتش دروغ و کینه توزی است، نشریه جعلی و زندان خواهد بود. وقتی که رئیس منتصبش در دانشگاه خود شخصا مبادرت به پرونده سازی برای دانشجویان بی گناه می کند و تمام اهتمام و نفوذ خود را برای نگاه داشتن آنها در زندان به کار می بندد، از اربابش چه توقع می توان داشت؟ جواب رئیس دولت نهم به این همه، هجمه بر جامعه ی مدنی نیست؟ بازداشت باقی، هادی قابل، محبوبه مقدم، منصور اسانلو و… آیا نشانه وجود آزادی بی نظیر یا کم نظیر در این مرز و بوم است؟ البته آقای احمدی نژاد می تواند مدعی شود که ما در ایران زندان نداریم، دانشجو نداریم، باقی نداریم، قابل نداریم… اما تاریخ گواهی خواهد داد که ما حق نداریم و آزادی نداریم و خیلی چیزهای دیگر نداریم. آری انتظار جعل نشریه از دولت دروغ، انتظاری گزاف نیست؟ و گویا تا اطلاع ثانوی زندان، شکنجه و محرومیت حق مسلم تمام منتقدان خواهد بود و حفظ اتحاد و مقاومت در مقابل موج خفقان و سرکوب تنها راه پیش روی عاشقان و دلسوزان میهن است تا از این را به سلامت گذر کنیم. هزار بار هم که ما را از اسب بیاندازند از اصل نخواهیم افتاد. شب گرچه غم افزاید، خورشید از او زاید… انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی تکنیک تهران) احکام صادره برای دانشجویان این دانشگاه (احمد، احسان، مجید) را محکوم کرده و اعلام می کند این انجمن بیانیه تحلیلی شماره ۵ خود را که در آن شرح ادله و مدارکی که اثبات بی گناهی این سه دانشجو و نقش نیروهای امنیتی و اطلاعاتی در تهیه و پخش این نشریات را فریاد می زند، تا همگان بدانند مدعیان دروغین اسلام چه می کنند و که هستند؟ همچنین ضمن محکوم کردن بازداشت دیگر فعالان جامعه مدنی خواستار آزادی فوری و بی قید و شرط همه ی آنها می باشد و بار دیگر تاکید می کند که هرچه خط برخورد با منتقدان شدیدتر شود دستاورد اندک تری برای اقتدارگرایان در پی خواهد داشت و طعم پیروزی را در هنگام دمیدن خورشید، شیرین تر در کامشان خواهد ریخت. ناخدای استبداد، خدای آزادی را به زمین نخواهد زد. ار چه ماهرانه بجنگد!! اگر چه بام شب تاریک است / بگو به مژده آن یاران را / که ای دلاوران!! / سپیده نزدیک است! انجمن اسلامی دانشجویان ----------- شکایتنامه انجمن اسلامی امیرکبیر به اساتید: رئیس دانشگاه برای دانشجویان پرونده سازی می کند
اساتید محترم دانشگاه صنعتی امیرکبیر، همان گونه که مستحضرید در اردیبهشت ماه سال جاری ۴ نشریه موهن به طرز مشکوکی در دانشگاه پخش شد. مدیران مسئول این نشریات در کوتاه ترین زمان ممکن جعلی بودن این نشریات را به اطلاع مدیریت دانشگاه، دکتر رهایی، رسانده و خواستار جمع آوری این نشریات از سطح دانشگاه شدند. مدیریت دانشگاه امیرکبیر در همان ساعات اولیه پخش این نشریات، با اهمال کاری و عدم توجه به درخواست یکی از مدیران مسئول جهت جمع آوری نشریه جعلی پخش شده در دانشگاه، زمینه پخش تدریجی ۳ نشریه جعلی دیگر را فراهم نمود. در حالی که تمامی شواهد و قراین نیز حکایت از جعلی بودن ۴ نشریه دانشجویی مذکور داشت، مدیریت دانشگاه امیرکبیر در همان زمان به عوض تلاش برای مقابله با جوسازی های مسموم بر علیه دانشجویان مظلوم و بیگناه این دانشگاه، اصرار فراوانی بر گناهکار بودن ایشان داشت و طی بیانیه ها و موضع گیری های خود در جمع نیروهایی که هر روز به صورت هماهنگ شده به مقابل دانشگاه آورده می شدند، خواستار برخورد شدید با این دانشجویان می شد. مدیریت دانشگاه بعد از شروع این غائله با احضار گسترده دانشجویان به کمیته انضباطی (۴۸ نفر)، صدور احکام سنگین انضباطی محرومیت از تحصیل منجر به اخراج برای دانشجویان(۱۲ نفر)، ممنوع الورود کردن بی جهت آن ها به دانشگاه(۱۰ نفر)، صدور دستور ضرب و شتم ایشان به نیروهای حراست و انتظامات دانشگاه و… در کنار پذیرفتن نیروهای به اصطلاح معترضی که به صورت سریالی به مقابل دانشگاه آورده می شدند، در ساختمان و اتاق ریاست دانشگاه و همچنین پذیرایی گرم، با شربت گوارا و جوجه کباب، از آن ها زمینه برخورد سنگین و شدید با دانشجویان را فراهم نمود. در همان زمان مدیریت دانشگاه با صدور اطلاعیه ای به غایت غیرمنصفانه و جانبدارانه دانشجویان مظلوم پلی تکنیک را مسبب چاپ نشریات موهن دانسته بود. در بخشی از این اطلاعیه آمده بود: «نه تنها در روزهای اخیر بلکه طی چند سال گذشته با سوءاستفاده از رافت اسلامی و باورهای آزادیخواهانه و عدالتطلبانه، گروهی اندک رفتاری را پیش گرفتند که طی سالهای گذشته، برخی از مواقع درصدد ایجاب آشوب و بلوا در این دانشگاه برآمده و حریمشکنی و طرح مسائل هنجارشکن سخیف به بهانه آزادیخواهی و مدنیتجویی، زمینه ایجاد تنش و اخلال بر بستر آرام آموزش و پژوهش این دانشگاه فراهم مینمودند و این بار این گروه اندک و ساده لوح در دام توطئه هدایتشده قرار گرفتند و به روال سنوات گذشته، گام در مسیر شومی نهادند». پس از آن نیز با همکاری مستقیم نهادهای مختلف دانشگاه دانشجویان یک به یک در دام نیروهای امنیتی می افتادند. مقداد خلیل پور پس از آن که حراست دانشگاه از وی خواست از خوابگاه خارج شود به طرز وحشیانه ای دستگیر شد. احسان منصوری نیز با همکاری شایان توجه حراست دانشگاه امیرکبیر در دام نیروهای امنیتی افتاد و پس از ضرب و شتم فراوان به بند ۲۰۹ منتقل شد. عباس حکیم زاده و علی صابری نیز که به توصیه اکید معاونت دانشجویی دانشگاه به مشهد و به منزل پدری شان رفته بودند، بلافاصله پس از حضور در مشهد توسط نیروهای اداره اطلاعات مشهد بازداشت و به تهران، بند ۲۰۹ زندان اوین، منتقل شدند. دانشگاه همچنین تلاش کرد با بیرون انداختن علی عزیزی از خوابگاه، وی را نیز تحویل نیروهای امنیتی بدهد. مدیریت دانشگاه امیرکبیر همچنین در بهار گذشته چند تن از کارمندان اداره انتظامات دانشگاه را مجبور کرد از دانشجویان عضو انجمن اسلامی به سبب آن چه «ضرب و شتم انتظامات» خوانده می شد، به دادگاه شکایت کنند. دانشگاه نیروهای انتظامات را تهدید کرده بود در صورت شکایت نکردن از دانشجویان از ادامه کار آن ها جلوگیری خواهد کرد. علاوه بر این در طول سال گذشته همواره به محض ایجاد کوچکترین تجمع اعتراضی در دانشگاه، نیروی های انتظامی و امنیتی به درخواست ریاست دانشگاه اطراف دانشگاه را محاصره می کردند و انتظامات دانشگاه نیز به دستور مدیریت تلاش وافری جهت هدایت معترضین به بیرون دانشگاه و تحویل آن ها به نیروی انتظامی می کرد. تاسف انگیزتر از همه آن که دکتر علیرضا رهایی به عوض تلاش برای رهایی هر چه سریعتر دانشجویان از بند، پرونده هایی مخلوط به راست و دروغ از ریز فعالیت های دانشجویی دانشجویان در بند را در اختیار مقامات امنیتی قرار می دهد تا مستمسکی جهت اخذ اعترافات تحت فشار و عاملی برای محکومیت دانشجویان در دادگاه باشد. این مسئله را کلیه ۹ دانشجویی که در بهار امسال بازداشت شدند تایید می کنند. همچنین قاضی پرونده به ۳ دانشجویی که همچنان در بازداشت به سر می برند اعلام کرده که علیرضا رهایی به عنوان شاکی خصوصی از ایشان شکایت کرده و خواستار مجازات دانشجویان شده است. دکتر علیرضا رهایی، همچنین در فصل امتحانات پایان ترم، زمانی که اساتید و دانشجویان دست در دست یکدیگر، تصمیم داشتند با عدم برگزاری امتحانات از ۸ عضو در بند خود دفاع کنند، در اقدامی بی سابقه یکی از نیروهای امنیتی را به شورای دانشگاه دعوت نمود تا اساتید را در خصوص دست داشتن دانشجویان بازداشت شده در انتشار نشریات موهن قانع کند. دکتر رهایی به این هم بسنده نکرد و به توصیه نهادهای امنیتی چند تن از اساتید را راهی زندان اوین نمود تا اساتید با مشاهده اعترافات دانشجویانی که تا سر حد مرگ شکنجه شده بودند تا به گناه نکرده اعتراف کنند، قانع شوند که از به تعویق انداختن امتحانات صرف نظر کنند. در همان زمان اساتید به این شرط حاضر به برگزاری امتحانات شدند که دانشجویان در بند بتوانند امتحانات خود را پس از آزادی بدهند. اما از زمان آزادی ۵ دانشجو در تابستان تاکنون، دکتر رهایی، با خلف وعده، هنوز اجازه اخذ امتحانات را به دو نفر از آن ها، عباس حکیم زاده و علی صابری، نداده است. اکنون نزدیک به ۶ ماه از بازداشت ۳ دانشجوی در بند پلی تکنیک تحت سخت ترین و غیرانسانی ترین شرایط ممکن می گذرد و علیرغم اعلام برائت چندین باره این دانشجویان قبل و پس از بازداشت، حتی در مرحله بازپرسی و برگزاری دادگاه، دادگاه تشکیل شده برای این دانشجویان، هفته گذشته طی احکامی شدید و بی سابقه ایشان را به حبس های طویل المدت محکوم نمود، تا سیر این سناریو به سر منزل مقصود طراحان بد طینت آن برسد. تا پیش از این همواره روسای دانشگاه ها، به عنوان عضوی از جامعه دانشگاهی، تلاش می کردند از بازداشت شدن دانشجویان و یا در حبس ماندن ایشان جلوگیری کنند. رفتارهای رئیس کنونی دانشگاه امیرکبیر با دانشجویان به خصوص ۳ دانشجوی در بند، احمد قصابان، مجید توکلی و احسان منصوری که نزدیک به ۶ ماه است که تحت سخت ترین شرایط در بازداشت به سر می برند، در نوع خود جدید و مایه تاسف است. چون دوست دشمن است شکایت کجا بریم؟! آن چه واضح و مبرهن است آن است که کینه توزی و عداوت نهادهای خارج از دانشگاه بر علیه دانشجویان پلی تکنیک طی سالیان گذشته مسبوق به سابقه بوده و بیش از این از آن ها انتظاری نیست. اما آن چه پلی تکنیک را به مثابه خانواده ای همواره در کنار یکدیگر قرار داده، حل و فصل تمامی مشکلات داخل دانشگاه و ایستادگی در مقابل هجمه های بیرونی علیرغم اختلاف نظرهای احتمالی بوده است. اما مدیریت فعلی دانشگاه امیرکبیر همواره برای حل مشکلات دانشگاه به صورتی آشکار به نهادهای امنیتی خارج از دانشگاه تکیه می کند و تلاش دارد با پیگیری سیاست «النصر بالرعب»، قلع و قمع دانشجویان فعال و ایجاد جو سرکوب و اختناق در دانشگاه تمامی مشکلات موجود را حل نماید. همچنین مدیریت انتصابی دانشگاه امیرکبیر تاکنون نقش بارز و بی بدیلی در پیشبرد سناریوی شوم نشریات جعلی بازی کرده است. آخرین مورد از برخوردهای کینه توزانه دکتر رهایی با دانشجویان، ارسال جوابیه ای تند و دون شان دانشگاه امیرکبیر برای روزنامه اعتماد در پاسخ به درج خبر برگزاری مراسم افطاری انجمن اسلامی در این روزنامه است. در جوابیه مدیریت دانشگاه به روزنامه اعتماد آمده است: «هرچند تصویر مندرج و اسامی سخنرانان روشن می کند که نشست مذکور، نه نشست دانشجویان دانشگاه امیرکبیر، بلکه جمع اندکی از فعالان سیاسی است که با سوءاستفاده از عنوان این دانشگاه دور هم جمع شده اند که نه مراسم افطاری که فاتحه خوانی عملکرد رو به موت خود که تاریخ گویای آن است را برگزار کرده اند. لذا به این جمع اندک توصیه می شود به جای بررسی مسائل دانشگاه ها به گذشته تاریخی خود پرداخته و علت طرد خود را از جانب ملت ایران، کالبد شکافی نمایند و سمت های مستعجل و زودگذر خود را که با همت و هوشیاری ملت ایران از دست داده اند، نه برای جوانان بلکه به دیوار منزل خود آویزان نمایند و به همین قانع باشند». انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی امیرکبیر گر چه دست های زیادی را در انجام و اجرای سناریو نشریات جعلی دخیل می داند، اما بر این نظر است که پیش بردن این پروژه قطعا بدون همکاری و همیاری مدیریت دانشگاه امکان پذیر نبود. لذا ما مسئولیت تمام تضییقات و محدودیات هایی را که در این مدت به صورت غیرقانونی بر دانشجویان اعمال شده است، بر عهده شخص دکتر رهایی می دانیم و معتقدیم ایشان بایستی در برابر ظلمی که بر دانشگاه و دانشجویان می رود، پاسخگو باشد. بی شک دوره ریاست رهایی در تاریخ پلی تکنیک به عنوان سیاه ترین دوره مدیریت دانشگاه در قبل و بعد از انقلاب ثبت خواهد شد و نام وی برای ابد با ننگ سرکوب دانشجویان آزادیخواه پلی تکنیک و تبدیل امیرکبیر به جولانگاه نیروهای امنیتی و شبه نظامی گره خواهد خورد. انجمن اسلامی دانشگاه امیرکبیر به نمایندگی از دانشجویان این دانشگاه، دست نیاز به سوی اساتید محترم که بی شک در طول تاریخ این دانشگاه نقش پدرانه خود را در خانواده بزرگ پلی تکنیک به بهترین شکل ایفا نموده اند، دراز می کند. ما به نمایندگی از عموم دانشجویان پلی تکنیک شکایت خود از دکتر علیرضا رهایی، رئیس انتصابی دانشگاه، را که در این مدت با چوب حراج زدن به حیثیت پلی تکنیک، آبرو و اعتبار چندین ساله این دانشگاه را به ثمن بخس معامله کرده است، با اساتید گرانقدر خود در میان می گذاریم. ما معتقدیم گره از کار فروبسته امروز دانشگاه امیرکبیر تنها با همیاری و همکاری کلیه اعضای این خانواده میسر خواهد بود. اساتید محترم پلی تکنیک، «اینک ما مانده ایم و زندانی آباد، دانشگاهی ویران و جامعه ای رنجور. دانشجو و استاد همه تاوان استقلال خود را می پردازند و هر کس سر بر آستان قدرت ندارد بایستی آستین به خون جگر بشوید که حاکمیت اقتدارگرا جز مرید مطیع نمی پسندد.» انجمن اسلامی دانشجویان تصمیم دارد به نشانه همبستگی با مجید توکلی، احمد قصابان و احسان منصوری و در اعتراض به پایمال شدن حقوق مسلم این ۳ دانشجوی پلی تکنیکی در بند که تاکنون دو نیمسال تحصیلی خود را پشت میله های زندان و تحت شکنجه های قرون وسطایی سپری کرده اند، صدور احکام سنگین و ناعادلانه برای آن ها و همچنین همکاری شرم آور دکتر رهایی در این قضیه با نهادهای طراح این سناریو، کلاس های درس را در روزهای دوشنبه، سه شنبه و چهارشنبه، تعطیل نماید و از اساتید محترم دانشگاه انتظار دارد به نشانه همدردی و انجام وظیفه اخلاقی خود در برابر این سه دانشجوی مظلوم و بیگناه، با دانشجویان در تعطیلی کلاس ها همکاری داشته باشند. انجمن اسلامی دانشجویان از اساتید محترم درخواست می کند بیش از این سکوت را در مقابل هجمه همه جانبه بدخواهان به درخت تناور پلی تکنیک و به بند کشیدن سه دانشجوی مظلوم آن ادامه ندهند. چرا که دانشجویان در دو سال گذشته بیشترین ایستادگی را کرده اند و هزینه های گزافی نیز در این راه پرداخت کرده اند. اینک این اساتید دانشگاه، به عنوان عضوی از اعضای خانواده بزرگ پلی تکنیک، هستند و مسئولیت اخلاقی و انسانی شان در مقابل سه دانشجوی زندانی که در این مدت تحت انواع و اقسام شکنجه های روحی و جسمی قرار داشته اند. «دیر شده است، طفل انتظار پیر شده است، دل صبر از این شیوه سیر شده است. اگر ایران است، اگر ایمان است، اگر کرامت انسان است، اگر خرد و برهان است، اگر عشق و عرفان است، همه دستخوش تاراج و طوفان است. کجاست شیر دلی کز بلا نپرهیزد؟» انجمن اسلامی دانشجویان
|
| بازگشت به صفحه اول |