بازگشت به صفحه اول

 از تغییر برای برابری

 
 

حکم های سنگین و بی تناسب شگفتی اذهان عمومی و بین المللی را بیشتر می کند

متن سخنرانی منصوره شجاعی در کنفرانس مطبوعاتی کمیته زن کانون مدافعان حقوق بشر /13 آبان

امروز صحبتم را با این جمله تکراری شروع می کنم که : جریان مبارزات اجتماعی و حقوقی زنان در ایران جریانی است که از دوران مشروطه آغاز شده است. اما امروز تکرار این جمله به این دلیل است که بگویم در جوامع سنتی زنان هرگاه که فرصت حضور عمومی در عرصه های اجتماعی و مبارزاتی را پیدا کرده اند، حتی اگر این فرصت ها به سبب وقایع سیاسی و انقلابی ایجاد شده باشد، زنان را اما به قیاس های حقوقی و اجتماعی واداشته است.

درتاریخ ایران دوبار این واقعه رخ داده است یک باردردوران مشروطه خواهی و بار دیگر در دوران انقلاب 57، بدین معنا که هرگاه زنان پا به پای مردان برای یشبرد اهداف دموکراسی خواهی و ضد استبدادی بیرون آمده و در پیکاری برابر برای پیشبرد جامعه تلاش کرده اند ، پس از دستیابی به پیروزی هایی نسبی همواره در بهره برداری از فرصت سهمی نابرابر با مردان برایشان منظور شده است.

تلاش های حقوقی زنان با پیشینه ای یکصدساله در 5 شهریور ماه 1385 با اعلام رسمی آغار فعالیت کمپین تغییر برای برابری نقطه عطف مبارزات حقوقی زنان ایران را به جامعه مدنی عرضه کرد.ضرورت وجودی کمپین در نگاهی دردمند والبته سازنده نسبت به قوانین تبعیض آمیز و نابرابری که زنان را موجودی نیمه و در بسیاری موارد بدون حق قلمداد می کند ، کاملا به چشم می خورد . مبارزات مدنی ومسالمت آمیز زنان دردودهه اخیر جوهره صلح آمیز و برحق کمپین یک میلیون امضا برای تغییر را به مخالفان و موافقان آن نشان می دهد. علیرغم این جوهره و هویت صلح جو و برابری خواه ، کمپین همواره مورد تهدید و تهاجماتی و اقع شده و می شود.

من امروز می خواهم از همین تریبون از تمام جریانات و افرادی که کمپین را مورد تهدید و حمله قرار می دهند سوال کنم :

آیا درقرن 21 خواست تغییر قوانینی که مادر ، همسر ، خواهر ودختران شما و مارا شایسته برخورداری از حقوق مدنی و احتماعی برابر نمی بیند خواستی قهرآمیز و درضدیت با آرا و عقاید جامعه و اقدام علیه امنیت ملی است ؟

آیا روشی مسالمت جویانه تر از ارتباط دوسویه با هدف انتقال آگاهی و تجربه نسبت به وضعیت زنان :"آنچه که هست و آنچه که می تواند باشد " وجوددارد؟

آیا چنانچه ملتی در پی این باشند که مطالبات حقوقی خویش را با آگاهی کامل در قالب برگه های امضا شده به دست نمایندگان مجلس قانونگذار و دیگر مراجع دادرس برسانند مستحق مجارات اند ؟ آ نهم بدین حد کینه توزانه و خشونت بار؟

از پنجم شهریور که مجوز برگزاری مراسم در موسسه رعد ازما گرفته شد ما خود دانستیم که تنها پناهمان خیابان ها و کوچه های شهر و تنها دلگرمی مان حضور مردم میهمان نواز و صاحبخانه هایی ست که به برکت کمپین خانه هایشان تبدیل به فرهنگسراها ، دانشگاه های ، مدارس و آموزش کده های صمیمی و تاریخ ساز جنبش حقوقی و مدنی زنان شده است. اما حرمت خانه هایمان نیز رعایت نشد و بارها صاحبخانه ها را مورد سوال و کندو کار قراردادند.

میزان دستگیری فعالان کمپین به جرم جمع آوری امضا که هیچگاه جرم محسوب نمی شود رقمی است که نسبت به ماهیت حرکت کمپین شگفت آورترین رقم دستگیری در این مدت کوتاه بوده است.

اکثر جوانان وفعالان کمپین یا در آزادی مشروط با وثیقه و کفالت به سر می برند یا درانتظار داگاه واجرای حکم هستند ویا در زندان به سر می برند.

حکم های سنگین و بی تناسب با ماهیت فعالیتی که موجب دریافت این احکام شده است روز از پی روز موجبات شگفتی اذهان عمومی و بین المللی را بیشتر می کند دلارام علی دختر جوان وپرتلاش کمپین اینک در آستانه دوسال ونیم حبس قرار گرفته است. نسیم سرابندی و فاطمه دهدشتی تنها به دلیل جمع آوری امضا حکم زندان دریافت کرده اند. روناک صفازاده یک ماه است که در زندان است. تهدید فعالان زن در شهرستان ها ادامه دارد. سپیده پور آقایی فعال حقوق بشر در زندان است و خیلی از جوانانی که اسامی اشان یا به سبب کم حافظگی من یا به سبب اعلام نکردن اسامی آنها در وضعیتی نامعلوم به سر می برند.

برخوردهایی که در شهرستانها با فعالان کمپین میشود نیز برگی دیگر از اعمال خشونت بر کمپین است. مانند اتفاق اخیر در خرم آباد که هنگام برگزاری کارگاه آموزشی به خانه میزبان هجوم آورده و با خشونت آمیزترین برخوردها نه تنها به آموزش دهنده و آموزش گیرنده بلکه به ساحت مقدس آموزش اهانت روا داشتند.

کمپین حرکتی مسالمت آمیز و مدنی است . کمپین برآیند قرنی تجربه ومبارزه اجتماعی و حقوقی است . این مبارزه روش ها و ابزار متناسب با هویت خویش را دارد. جریاناتی که در پی آنند که با تنگ تر کردن فضا و با فشار به عزیزانمان و اجرای احکام سنکین ، روش های خشونت بارخویش را برما تحمیل کنند بدانند که هویت کمپین تعیین کننده کنش های مبارزاتی و حمایت از فعالان آن است .

فعالان کمپین به ابتکار، خلاقیت و استقلال عمل در اتخاذ روش های حقوق بشری پاسخی برای حرکات ضد حقوق بشری خواهند یافت .کنش مستقل و مدنی کمپین برخاسته ازهویت صلح جوی آن است هویت کمپین خشونت نیست و خشونت پیشگان رابرسر سفره خشونت بار خویش گرسنه نگه خواهدداشت . کمپین غذایی بر سفره خشونت نخواهد گذاشت.

----------

بازداشت هانا عبدی یکی دیگر از فعالان حقوق زن در کردستان

پس از گذشت یک ماه از بازداشت و بی خبری از روناک صفازاده ، دیروز 13 آبان 1386 هانا عبدی فعال دیگر حقوق زنان و کمپین در کردستان بازداشت شد. او دوست و همراه روناک صفازاده و از اعضای انجمن زنان آذر مهر زنان کردستان است. طبق گفته خانواده او، هانا را ماموران امنیتی در خانه پدر بزرگش در سنندج بازداشت کردند. ماموران که حدود 7 نفر بودند، پس از بازداشت هانا، به خانه پدر او رفتند و پس از بازرسی خانه کیس کامپیوتر هانا و چند دفترچه حقوقی کمپین را با خود بردند.

هانا 21 سال دارد، دانشجوی رشته روان شناسی در دانشگاه پیام نور بیجار است و در جمع آوری امضا برای کمپین فعال بوده است.به نظر می آید که تلاش برای بی صدا کردن صدای حق طلبانه زنان ابعادی تازه و گسترده یافته است. دیروز دلارام علی در تهران حکم زندان گرفت، هانا عبدی در سنندج بازداشت شد و روناک صفازاده هم همچنان در بازداشت به سر می برد.

---------------

نگران فعالین جنبش زنان هستیم
کمیته دانشجویی دفاع از زندانیان سیاسی

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
سه‌شنبه  ۱۵ آبان ۱٣٨۶ -  ۶ نوامبر ۲۰۰۷

با گذشت چهار هفته از بازداشت روناک صفار زاده، روز گذشته، هانا عبدی فعال حقوق زنان و عضو کمپین یک میلیون امضا برای تغییر قوانین تبعیض آمیز توسط ماموران وزارت اطلاعات بازداشت شد. ماموران عملیات وزارت اطلاعات بدون ارائه حکم قضایی وی را بازداشت و کلیه وسائل شخصی اعم از کیس کامپیوتر و دست نوشته هایش را ظبط کردند .

خانواده عبدی تهدید شده اند در صورتیکه خبری در مورد وضعیت هانا به رسانه ها داده شود به ضرر فرزندشان تمام خواهد شد.

هانا عبدی،۲۱ ساله، دانشجوی رشته روان شناسی و در انجمن زنان آذر مهر کردستان فعالیت داشته است. بازداشت این فعال حقوق زنان و دیگر فعالان، از جمله اعضای کمیپن یک میلیون امضا نشان می دهد که نهاد های امنیتی تلاش دارند با خفه کردن فریاد زنان آزادی خواه ایران برای احقاق حقوقشان، در برابر فعالیت های آنها مانع ایجاد کنند.

واحد تحقیق کمیته دانشجویی دفاع از زندانیان سیاسی با اعلام اینکه موج جدیدی از سرکوب فعالین سیاسی و حقوق بشری توسط وزارت اطلاعات در کلیه ی شهرهای کشور آغاز شده است، اعلام می کند در تمامی موارد بررسی شده افراد بازداشت شده از کوچکترین حقوق انسانی محروم بوده اند و اکثرا پس از بازداشت در سلول انفرادی که مصداق نقض حقوق بشر است تحت شدیدترین فشار های روحی و جسمی برای اخذ اعتراف قرار گرفته و از دیدار با وکلایشان محروم بوده اند.

روناک صفار زاده یکی از این افراد است که با گذشت ۲۷ روز از زمان بازداشت، همچنان در سلول انفرادی نگهداری می شود و از دیدار با وکلای مدافع و تماس با خانواده اش محروم بوده است .

کمیته دانشجویی دفاع از زندانیان سیاسی، با اعلام حمایت از فعالین حقوق زنان تاکید میکند این گونه رفتارها با فعالین جامعه مدنی نشان دهنده ی نبود آزادی در کشور است و روند برخوردهای غیر قانونی و خلاف حقوق شهروندی باید متوقف شود.

کمیته دانشجویی دفاع از زندانیان سیاسی

دوشنبه ۱۴ آبان ۱٣٨۶

 
 
 
بازگشت به صفحه اول

رجوع به مطالب مشابه