باقی ممنوع‌الملاقات شد؛ خانواده‌اش متهم!

نوروز:«عمادالدین باقی» رييس دربند انجمن دفاع از حقوق زندانیان، ممنوع‌الملاقات شد. این در حالی است که باقی در آخرین ملاقات خود با خانواده‌اش گفته بود که در مورد روند بازجویی و پرونده خود به پنج نفر از مسئولان نامه نوشته و اعلام کرده است که در صورت تداوم روند کنونی چاره‌ای جز اعتصاب غذا نخواهد داشت. «فاطمه کمالی احمد سرایی» همسر باقی، روز دوشنبه در گفتگو با خبرنگار نوروز از حضور خود در زندان و باخبر شدن از ممنوع‌الملاقات شدن باقی گفته است.

- خانم کمالی! امروز در زمانی که برای ملاقات با آقای باقی به زندان رفتید، چه برخوردی با شما شد و چگونه از ممنوع‌الملاقات شدن ایشان مطلع شدید؟
بعد از ملاقات نامناسب قبلی که داشتیم و به خاطر نگرانی بیش از اندازه خانواده درباره سلامت باقی، علي‌رغم اینکه به هیچ‌وجه نه تمایل به ملاقات کابینی و نه توان جسمی لازم برای این کار را داشتم، عزم جزم این دیدار کردم. به همراه فرزند ارشدم و مادر و خواهر باقی به ملاقات رفتیم. اسامی ما نوشته شد و بعد از طی قریب به 50 پله به طبقه ملاقات کابینی رسیدیم. این در صورتی بود که قبلا بیماری زانوی خود را به وسیله وکیل محترممان به شعبه یکم دادگاه امنیت گزارش کرده و حتی گواهی پزشک متخصص را برای ارائه به دادگاه آماده کرده بودم.

متاسفانه در سالن ملاقات کابینی جز رنجی که از مسائل و مشکلات ملاقات‌کنندگان شنیدیم و دیدیم چیزی نصیبمان نشد، سه بار هر بار 20 دقیقه پرده‌ها بالا و پایین رفت و باقی را نیاوردند وبعد از سؤال کردن از اینکه «چرا ما را معطل گذاشته‌اید؟»، گفتند:«به پایین بروید، باقی ممنوع‌الملاقات است». وقتی از مسئول مربوطه در سالن پایین سؤال کردیم:«چرا باقی ممنوع الملاقات است؟»، گفت:«به خاطر مساله‌ای که در ملاقات قبلی پیش آمد، با مسئول شعبه یکم امنیت تلفنی صحبت کردیم و ایشان گفتند که ملاقات ندهید و بگویید به شعبه مراجعه کنند» و وقتی پرسیدیم:«چرا؟» گفتند: «از اینجا به دادگاه شکایت برده‌اند و امضا کرده‌اند و در نتیجه ملاقات شما را قطع نموده‌اند».

شگفت‌زده شده بودیم. در برخورد نامناسبی که در جلسه ملاقات قبلی با ما شده بود یکی از آن مامور امنیتی مدام به خواهر باقی می‌گفت:«از ما شکایت نکنید. ببینید! ما شما را تا ایجا همراهی کرده‌ایم (منظور مکان ترک سالن ملاقات) و از اینجا به بعد با ماموران زندان است و آنها اینگونه رفتار می‌کنند». ما هم شکایت نکردیم، چون مرجعی برای رسیدگی عادلانه نمی‌شناختیم اما زودتر از ما همان کسانی که ما را تشویق به شکایت نکردن از خود می‌کردند، علیه ما شکایت بردند. وااسفا!از این همه مظلومیت و از آن همه بیداد. ما انتظار دلجویی از آنها را نداشتیم، اما شکایت و پرونده‌سازی علیه دختران باقی دیگر آن روی سکه است.

قطع ممنوعیت دیدار ما با باقی این مثل را به یاد می‌آورد که هرکس زودتر به قاضی رود، راضی بر می‌گردد. جالب است در زمان گشتن و بازدید بدنی از فرزندان من و اسائه ادب به آنها، چهار پنج نفر بیشتر حضور نداشتند و بعد با فراخواندن چند سرباز باتوم به دست آنها ما را تا بیرون در زندان همراهی کردند. چگونه است که گفته می‌شود شکایتی که تنظیم شده، با تعداد زیادی امضا همراه بوده است. لطفا کسی به ما بگوید باید به چه کسی شکایت کنیم و از طرف چه کسی برای رسیدگی مدد بخواهیم؟، مایلم بدانم جرم همسر من چیست که اکنون به خاطر یک ملاقات فرزندان با پدرشان برای آنها نیز جک ساخته می‌شود؟ آیا اینکه دختری نگذاشت او را به شکل فجیعی بگردند و اعتراض خود را با صدای بلند برای مظلومیت بلند کرد، جرم است؟

ما نگرانی عمیق خود را نسبت به وضعیت سلامت آقای باقی اعلام می‌کنیم و با توجه به اینکه ایشان بسیار ضعیف و لاغر شده بودند و در ملاقات پیشین اشاره به شکنجه سفید در مورد خود داشتند، قطع ملاقات را هیچ چیزی جز جلوگيري از اطلاع‌رسانی به وسیله خانواده نمی‌دانیم. آقای باقی خود با اعتصاب غذا هرگز موافق نبود؛ چه راهی بر او گشوده شده است که این نقض آشکار از اعتقاد خود را تنها راه ممکن دیده است؟ در وضعیت بی‌‌خبری ما هر اتفاقی برای او بیفتد، از نظر ما همه مسئولان متهمند. زیرا همه فشار روحی برای یک زندانی و خانواده‌اش و بی‌تفاوت از کنار موضوع گذشتن را شایسته مسئولانی که باقی برای آنها نامه نوشت و مسئولان دیگری که مورد خطاب قرار نگرفته‌اند اما واقف به موضوع هستند، نمی‌دانیم. هرچند همیشه به خدا پناه برده‌ایم و این شایسته‌ترین کار است اما این شایسته کشوری اسلامی نیست که از دست نهادهای حکومتی آن مدام به خدا پناه ببرند.

- آیا تاکنون مسئولان به نامه آقای باقی پاسخ داده‌اند؟
تا حالا به نامه‌های باقی پاسخ داده نشده چرا که ایشان هنوز در سلول بسته وتحت بازجویی به سر می‌برد.

-------

بازداشت فعالین دانشجویی توسط نیروهای امنیتی واطلاعاتی

انجمن دفاع از زندانیان سیاسی و حقوق بشر ایران

تعدادی از فعالین دانشجویی توسط نیروهای امنیتی واطلاعاتی درتهران بازداشت و تا هم اکنون از سرنوشت آنان خبر موثقی دردست نیست.

نیروهای امنیتی در آستانه برگزاری مراسم شانزده آذر اقدام به عملیات بازدارنده علیه دانشجویان نموده اند.

نیروهای امنیتی به منزل مهدی گرایلو از رهبران دانشجویی یورش برده و او را با ضرب و شتم بازداشت نموده اند و وسایل و اموال شخصی وی را ظبط کرده اند و باخود برده اند.

همزمان تعدادی دیگر از دانشجویان در میانه راه و اطراف دانشگاه تهران توسط نیروهای امنیتی دستگیر و ربوده شده اند.

تهدید و محاصره دیگر دانشجویان در دانشگاه تهران و خوابگاههای دانشگاه ادامه دارد.

چندین فعال اجتماعی و دانشجویی همزمان در تهران و شهرستانها به اداره اطلاعات و ستاد خبری نیروی امنیتی انتظامی احضار شده اند.

اسامی دستگیرشدگان :
1- مهدی گرایلو
2- انوشه آزادفر
3- الناز جمشیدی
4- احسان آزادفر
5- نادر احسنی
6- سعید حبیبی هم به منزل و دانشگاه مراجعه نکرده است و به احتمال زیاد ایشان هم بازداشت شده است.

بازداشت و تهدید دانشجویان ادامه فضای سرکوب و خشونت در جامعه توسط نیروهای امنیتی انتظامی است. این تعرض به معنای ممانعت از فعالیت جمعی دانشجویان و سلب آزادی بیان و تجمع از آنان است.

دانشجویان !
مردم مبارز!

در برابر تعرض به محل زندگی و تحصیل همقطاران و فرزندانتان اعتراض کنید. نباید فرصت داد که نیروهای امنیتی واطلاعاتی دانشجویان را شکنجه کنند و آزار دهند. نباید فرصت داد دانشجویان را به زندان بکشند. اعتراضات جمعی و متشکل دانشجویان و مردم در تهران و دیگر شهرها میتواند نیروهای دولت اسلامی را وادار به آزادی دانشجویان بازداشتی کند.

اعتراض به دستگیری دانشجویان مبارز در همه سطوح داخلی و خارجی، برای همه فعالین مدنی، سیاسی و مدافع حقوق بشر عاجل و ضروری است.

----------

بازداشت دانشجویان چپ به شهرستان ها کشید

سلام دمکرات

طبق اخبار رسیده از منابع دانشجویی دوتن از دانشجویان چپ، آرش پاکزاد و حسن معارفی در خانه محل زندگیشان مورد حمله ی نیروهای امنیتی قرار گرفته و بازداشت شدند. هنوز از نحوه ی بازداشت و محل نگهداری آنان اطلاعی در دست نیست. همچنین بهرنگ زندی نیز پس از احضار به اداره ی اطلاعات در روز یکشنبه هنوز در بازداشت به سر می برد. خبر می رسد که حامد محمدی نیز پس از گذشت یک هفته از دستگیری هنوز در بند است.

همین منابع گزارش می دهند که خوشبختانه سلامتی امیر سلیمی ها تایید شد و بدین ترتیب احتمال بازداشت وی رد شد.

-------

فعالان حقوق بشر در ايران: آقای دکتر سید مصطفی علوی جدائی ، نویسنده ، خبرنگار ، استاد و عضو فعال آکادمی علوم نیویورک که مسئولیت اداره و ریاست کانون نخبگان ایران را نیز بر عهده داشته است هم اكنون در شرایط غیر انسانی و در زندان گوهردشت کرج در بین زندانیان خطرناک نگهداری می شود .

وی نویسنده آثار علمی چون مبانی بیماریهای قلب و عروق ، مبانی بیماریهای کلیه ، مبانی بیماریهای ریه ، آناتومی انسانی در دو جلد ، اثر بلوکر ها ، هفت مقاله ،  نقش شرکتهای فرا ملیتی در توسعه جهانی ،  نهایت المعمول و مقالات متعدد علمی و سیاسی و اجتماعی که درمجلات و روزنامه های معتبر کرارا منتشر گردیده و عضویت در بیست و چهار مجمع علمی و بین المللی  را داراست .

نامبرده به اتهام تشكيل كانون نخبگان ايران به عنوان تشكيل جمعيت غيرقانوني توسط دادگاه بدوي محكوم به ده سال حبس تعزيري گرديده است اين زنداني عقيدتي از بیماری های مختلف جسمی رنج می برد که برخی از آنها بر اثر تداوم فشارهاي رواني و عدم رسیدگی در زندان تشدید شده است که می توان به بیماریهای دیابت حاد،  فشار خون،  نارسایی حاد کلیه ، بیماری ریه و قلب اشاره کرد ، پزشکی قانونی به استناد سند پيوست اين ايميل کتبا اعلام نموده است که زندان برای وی مخاطره آمیز است و تحمل حبس را ندارد ، وی پیشتر به علت شدت فشار های وارده در بند 209 زندان اوین  به بیمارستان قمر بنی هاشم (متعلق به وزارت اطلاعات) منتقل و حدود یک هفته در icu وccu  بستری شده است همچنين در دفعات متعدد در بيمارستان 48 تختخوابي زندان اوين نيز بستري بوده است.

در راستای سركوب حوزه عمومي مستقل و هدفگيري جنبش هاي اجتماعي و مدني اين فعال مدني با اتهاماتی واهی به دستور معاونت امنیت دادستانی انقلاب تهران و توسط وزارت اطلاعات دستگیر و به بازداشتگاه امنیتی 209 منتقل گردید و پس از مدت 7 ماه به بند عمومی زندان و سپس از آنجا به بند 2 الف متعلق به اطلاعات سپاه پاسداران منتقل شد و پس از اعتصاب غذا و دارو مجددا به بند عمومی زندان اوین منتقل گشت و پس از چندی به بهانه اطلاع رسانی در مورد وضعیت خود و همبندانش و اعتراض به ضرب و شتم زندانیان سیاسی به زندان خطرناك رجائي شهر (گوهردشت) کرج تبعید شد .

مسئولین زندان برای اعمال فشار بر وی با کاهش مصرف انسولین و نگهداری وی در بند زندانیان خطرناک در یک محیط آلوده قصد دارند وی را در این شرایط به مدت طولانی نگهداری کنند .

مجموعه فعالان حقوق بشر در ايران بدينوسيله ضمن انتشار اسناد مربوطه به فعاليتهاي اين مبارز مدني مراتب نگراني عميق خود را از شرايط اسفناك جسمي و رواني وي اعلام ميدارد و ضمن اعتراض به بي توجهي جمهوري اسلامي به قوانين انساني و معاهدات الزام آور داخلي و بين المللي خوهان آزادي فوري اين زنداني عقيدتي مي باشد.