همبستگی

'وضعیت حقوق بشر در ایران وخیم تر از دو سال پیش است'

هیئت نمایندگی پارلمان اروپا در بازگشت از ایران، خواستار آزادی فوری دانشجویان بازداشتی و رهبران اتحادیه های کارگری،رعایت حقوق زنان و اقلیت های مذهبی شده است.

بی بی سی: این هیات امروز گزارش سفر اخیر خود را به پارلمان اروپا ارائه می کند.

هیات نمایندگی پارلمان اروپا که برای دومین دیدار خود با نمایندگان مجلس ایران چند روز پیش به تهران سفر کرده بود وضع حقوق بشر در ایران را در مقایسه با سفر دو سال قبل این هیات وخیم تر ارزیابی می کند.

این هیات یازده نفره که به ریاست آنجلیکا بیر از نمایندگان آلمان در این پارلمان به ایران رفته بود در کنار دیدار با نمایندگان ایران، مقامات عالی رتبه دولت و نمایندگان نهادهای وابسته به سازمان ملل،در عین حال با برخی نمایندگان اتحادیه های کارگری، سازمان های فعال زنان، اقلیت های مذهبی و نیز خانواده برخی از زندانیان سیاسی ملاقات کرده است.

سفر هیات نمایندگی پارلمان اروپا در حالی آغاز شد که گزارش سازمان های اطلاعاتی آمریکا در مورد برنامه فعالیت های ایران منتشر شده بود و به این ترتیب بسیاری از گفتگوهای دوطرف تحت تاثیر این گزارش انجام گرفت.

یافته های این هیات حاکی از آن است که در سایه فشار خارجی، فضای سیاسی و اجتماعی ایران بسته تر شده و حقوق بشر در این کشور بیش از گذشته نقض می شود.

این در حالی است که برخی از کشورهای اروپایی موضع خود را پس از انتشار این گزارش در مورد لزوم اعمال تحریم های تازه علیه ایران تغییر نداده اند.

آنجلیکا بیر، رئیس این هیئت به بی بی سی فارسی گفت سیاست کشورهای غربی یا جامعه جهانی در بحث پیرامون تحریم های بیشتر نتیجه منفی داشته چرا که به حل مشکلات در حوزه حقوق بشر کمک نکرده و باعث شده به جامعه مدنی بیش از گذشته فشار وارد شود.

هیئت اروپایی ضمن اینکه بررسی یافته های شورای اطلاعات ملی آمریکا را لازم می داند، بر لزوم تغییر روش اروپا نسبت به مسئله اتمی ایران و کنار گذاشتن بحث تحریم های تازه تاکید دارد.

آنجلیکا بیر ابراز امیدواری کرد که اتحادیه اروپا موضع خودش را پیدا کند و "فقط از آمریکا تبعیت نکند."

هیات نمایندگی پارلمان اروپا خواستار این است که از این پس در ارتباط با فعالیت های هسته ای ایران، صرفا گفتگوهای سیاسی با تهران در قالب مقررات آژانس بین المللی انرژِی اتمی مبنا قرار گیرد.

به گفته ویتوریو آگ نولتو، اعضای این هیات در ساختمان سازمان ملل در تهران با بسیاری از فعالان اجتماعی، نمایندگان نهادهای جامعه مدنی و اقلیت های مذهبی محرمانه دیدار کردند.

به گفته او نام این افراد به رغم درخواست مقامات ایرانی فاش نشده است.

هیات نمایندگی پارلمان اروپا با وخیم تر ارزیابی کردن وضع حقوق بشر در ایران در مقایسه با دو سال پیش اعلام کرده: "قوانین ضد حقوق زنان در مجلس در حال تصویبند، اتحادیه های کارگری تحت فشارند، دانشجویان دستگیر شده اند و خبری از محل زندانی شدنشان اعلام نمی شود و مهمتر از همه اعدام کسانی که قبل از سن قانونی جرمی مرتکب شده اند ادامه دارد."

با این همه کریستا پرتس، معاون این هیات پارلمانی این دیدار را در مجموع بسیار مثبت ارزیابی کرد و گفت: "هدف برقراری دیالوگ بین دوطرف است. وقتی درها بسته باشد گفتگویی برقرار نمی شود. چنین دیدارهایی به همین دلیل بسیار مهمند و باید ادامه پیدا کنند."

کمیته تلاش: طبق آخرین گزارش رسیده به کمیته تلاش برای رهایی دانشجویان در بند - خانواده های محترم دانشجویان در بند با مراجعه به جمعی از وکلای دادگستری موفق به تشکیل هیئت وکلای مدافع از دانشجویان در بند گشته اند.

خبرها حاکیست که خانواده های این عزیزان در تماس با آقای محمد شریف - عبدالفتاح سلطانی -ناصر زرافشان و دو نفر از بانوان وکیلی که در پرونده های فعالان سیاسی و اجتماعی دارای تجربه هستند توانسته اند هیئت وکلای مدافع دانشجویان در بند را شکل داده و قرار است این هیئت در مراجعه ی این عزیزان به نهادهای رسمی- از جمله کمیسیون اصل ۹۰ قانون اساسی و دادسرای انقلاب و ... در کنارشان باشند.

خبرهای دیگر حاکیست که تعدادی از دانشجویان در بند توانسته اند از طریق تلفن با خانواده های خود تماس بگیرند. از جمله این رفقا - کیوان امیری الیاسی دیشب با استفاده از موبایل شخصی اش که اینک در دست بازجویان او می باشد توانسته با منزل خود تماس گرفته و با تأیید حضورش در انفرادی بند ۲۰۹ اطلاعات خانواده اش را از سلامت جسمی خود مطلع سازد. خانواده امیری الیاسی در جواب به سوأل نماینده کمیته تلاش ... از روحیه بسیار خوب فرزندشان خبر دادند.

باز حقوق دیگری از حق طلبان ظلم ستیز در نهایت بیشرمی تضیع گردید و ده ها دانشجوی روشنفکر و تیز بین و مو شکاف و منتقد مسائل و معضلات به سیاه چالها هدایت شدند تا شاید صدایشان در پهنای ذخیم دیوار های زندان مدفون گردد لذا در محکومیت بازداشت بیش از 45 نفر از دانشجویان بازداشتی در روز جهانی حقوق بشر در دانشگاه تهران اعلام انزجار نموده و عمل ضد حقوق شهروندی حاکمیت را محکوم می نمائیم .

از ابتداي دوره دبيرستان فعاليت فرهنگي خود را با برگزاري همايشهاي بزرگداشت فردوسي و تاريخ ايران باستان شروع كرد.

در زمان خدمت سربازي چندين بار از طرف اطلاعات سپاه به دليل برگزاري همايشهاي اتحاد ملي ميهني و همچنين انتشار نشريه "آب، آتش، خاك" مورد بازخواست واقع شد.

درسال 1384 شركت "نت گستران آريو برزن" كه كار طراحي وبلاگهاي تاريخي، فرهنگي و اجتماعي را در دست داشت را راه اندازي كرد.

از سال 1382 فعا ليت رسمي خبر نگاري خود را در روزنامه عصر كارون اهواز شروع كرد

در مورخه 5/10/84 توسط نيروهاي ستاد خبري حفاظت اطلاعات استان خوزستان دستگير و كليه اموال پلمب گرديد و در همان روز منزل ايشان نيز مورد تفتيش واقع شد كه آلبومهاي خانوادگي و يك سري كتابها و نشرياتي كه از قبل توسط ايشان منتشر شده بود مصادره گرديد.

پس از 5 ماه بازداشت ايشان در سلول انفرادي و تحت شرايط بسيار سخت و شكنجه هاي روحي و رواني و جسمي با قيد وثيقه پنجاه ميليوني بدون ارجاع پرونده به دادگاه انقلاب اهواز آزاد شد و همچنين پرونده وي پس از گذشت يك سال ونيم به دادگاه انقلاب اهواز شعبه سوم ارجاع شده كه به شماره پرونده

/962 مي باشد و در طول اين يك سال ونيم نيز در هر نهاد يا سازمان يا روزنامه اي كه فعاليت خبرنگاري را مي داشت، نفوذ نيروهاي اطلاعات منجر به ايجاد رعب ووحشت مي گرديد. واز سال 1385 فعاليت خبر نگاري مجدد خود را در هفته نامه بهار خوزستان شروع كرد

وي در تاريخ 24/2/86 در تهران كه به دنبال درمان جسمي خودمي بود توسط نيروهاي اطلاعات بازداشت گرديدو پس از 20 روز ازاد گرديد.وي درتاريخ22/8/1386 امسال راس ساعت 10 صبح در دفتر هفته نامه بهار خوزستان توسط نيروهاي اطلاعات دستگير شد كماكان نيز تحت بازجويي هاي ويژه وزارت اطلاعات در زندان كارون بند6(بند امنيتي) تحت قراره بازداشت مي باشد .علت بازداشت وي مصاحبه اخير وي با راديو فردا و بعضي راديو هاي خارجي و پو شش خبري كامل اعتصاب سنديكاي كارگري نيشكر هفت تپه خوزستان بوده

اقدام عليه امنيت ملي، توهين به سفير انگليس، تشويش اذهان عمومي، نشر اكاذيب، راه اندازي اتحاديه ملي ميهني

بنا بر گزارشات رسیده آقای آیت الله کاظمینی بروجردی مدت 18 روز است که در بند 209 زندان اوین منتقل شده است و همزمان با انتقال وی به بند 209 ، پنج تن از یاران ایشان بازداشت و به این بند منتقل شده اند . افراد بازداشت شده به همراه آقای بروجردی به دلیل فشار های وارده و بازداشت بی دلیل ایشان دست به اعتصاب غذا زده اند .

بر اساس شنیده ها بعد از چند روز ایشان به حالت اغما به بیمارستان زندان انتقال داده شده اند و گفته شده كه شرايط ايشان رضايت بخش نمي باشد. ایشان که از ناراحتی های بسیاری چون عوارض قلبی، فشار خون، پارکینسون، دیابت و ... رنج می برند به دلایل نامشخصی به بند 209 منتقل شده اند. 1 نفر از یاران ایشان بعد از 6 روز حبس و اعتصاب غذا به دلیل بیماریهای مزمن آزاد شده اما 4 تن دیگر هنوز در شرايط نامشخصي به سر می برند. متأسفانه علیرغم مراجعات پی در پی خانواده های این افراد، جواب واضحی به این اقدام داده نشده است.

بازداشتگاه 209 که در حوزه زندان اوین قرار دارد متشکل از سلول های انفرادی می باشد که بازداشت شدگان ما ها در شرایط بسیار سخت و غیر انسانی با فشار های روحی مختلف تحت انواع شکنجه ها قرار می گیرد . افراد بازداشت شده در این بند پس از اعمال فشار های غیر انسانی به کارهای ناکرده اعتراف می کنند.

لذا بدین وسیله ضمن اعلام نگرانی نسبت به وضعیت بازداشت شدگان از سازمان های حقوق بشری برای نجات ایشان یاری می طلبیم .

اگر چه در کشور ما ، کار جمعی و گروهی دشوار است . اما این بار ما فرهنگیان وفعالان فرهنگی کامیاران ، می خواهیم از انسانی بگوئیم و بنویسیم که خود را فدای کار جمعی نمود و همیشه سعی داشت ، فرهنگیان و فعالان عرصه فرهنگ و ادب را جمع نماید .

فرزاد کمانگر از مؤسسان و فعالان تأثیر گذار انجمن صنفی معلمان کامیاران بود . در تجمع ها ، و سایر فعالیتهای این انجمن بسیار کوشا و از خود گذشته بود . بیشتر از آن به همراه چند نفر از دوستان خودش انجمن ئاسک را برای فعالیتهای زیست محیطی و دفاع از سبز اندیشیدن و سبز زیستن پایه ریزی نموده بود . فرزاد از پایه گذاران نشریه فرهنگی ، ادبی ، علمی رویان بود که اگر چه نشریه ای داخلی برای آموزش و پرورش کامیاران بود . اما بسیار زود توانست در میان دل بسیاری ازخانواده های این منطقه و فراتر از آن جابگیرد . و همه اینها ناشی از تلاشی صادقانه بود که فرزاد هم بخشی بسیار موثر در آن بود . اگر چه همین تلاشهای صادقانه و عدم وابستگی باعث بسته شدن نشریه و انجمن صنفی معلمان شد . اما او هیچگاه از تلاش و کوشش برای کار گروهی دست برنداشت .فرزاد دلی سوخته و بیانی صریح و قلمی راستگو داشت و براستی او یکی از فعالان جدی و مؤثر عرصه فعالیتهای مدنی ، فرهنگی و صنفی کامیاران بود . در کار و فعالیت خستگی را نمی شناخت ؛ عاشق کار بود . اگر چه کمتر کسی با او همدل و همراه بود ، اما هیچگاه نا امید نمی شد . آرام و قرار نداشت تا بلکه بتواند جامعه را به آرام و قرار واقعی برساند .

شب و روز را به فراموشی سپرده بود . زندگی عادی را کنار نهاده بود . نه مالی ، نه زمینی نه پولی ، هیچی را برای خود نمی خواست . زیرا خود را وقف خانواده و از همه مهمتر جامعه اش کرده بود.زبانی سرخ و صریح داشت و همین باعث گرفتاریش شد .

فرزاد مادر را در حد پرستش دوست داشت . هم مادر خویش هم مام میهن خاک پاک کردستان این مادر بی کس. این مادری که همیشه می گفت : « داعیه دار زیاد دارد ، اما فرزند دلسوخته و دلسوز کم.» او تنهایی و بیماری مادر خویش را فدای تنهایی و بیماری مام میهن کرد . فرزاد تفکری را دوست داشت زیرا آن تفکر را می شناخت و سعی در گسترش آن داشت . اما هیچگاه به تفکر و گروهی دیگر توهین و بی حرمتی روا نمی داشت. زیرا فعالیت خویش را در انسانیت ، آزادی و دموکراسی خلاصه کرده بود .

فرزاد متعهد و صادق بود به افکارش به ملتش و همین باعث شد که در شرایط سخت و امنیتی جامعه پنهان کاری نداشته باشد . بیان ، قلم و رفتارش ساده و صمیمی و صریح و بی پرده بود . ترس و واهمه نداشت . زمان را تنیده بود . ثابت قدم و فداکار بود . انرژی غیر قابل تصوری داشت . اهل شعار نبود ، شعور را سرلوحه کار و زندگیش کرده بود.

شلوغ بود اما شلوغ کاری نمی کرد . اهل عمل و پراکتیک بود . اگر چه گاهاً مواضع صریح و شفاف او باعث می شد ، عده ای او را برنتابند. حتی با او نا مهران و به مجادله پردازند. اما زمان نشان داد که او عاشقی دلسوخته و کم نظیر است و هدف نهایش آزادی انسان و کردستان بود .

فرزاد 14 سال غم معلم و معلم بودن را داشت . اگر چه خود معلمی راستین بود . اما همیشه به وضع موجود در میان معلمان و نظام آموزشی ایران نقدهایی جدی داشت . همیشه از ترس ، فعال نبودن ، و کم کاری اجتماعی معلمان می نالید .

می گفت : « ما معلمان نباید دچار روزمرگی و یأس شویم . ما باید با مطالعه و کار و فعالیت جامعه را نیز به حرکت واداریم . »

او هم مثل بسیاری از ما غم نان داشت. اما غم انسان بودن نگذاشت سکوت اختیار کند.

حال ما جمعی از معلمان و فعالان فرهنگی کامیاران اینک بعد از 17 ماه که از بازداشت فرزادکمانگر می گذرد و هنوز دادگاهی نشده و بلاتکلیف است . بدون هیچ ملاحضه کاری سیاسی و گروهی فقط بخاطر انسان بودن ، راستی و صداقت فرزاد از کار بدستان و مسئولان می خواهیم که هر چه سریعتر وی را از بلاتکلیفی به در آورده ما و خانواده اش را از نگرانی به در آورند و این خواسته ای انسانی و بر حق است . که ما از مسئولان و کار بدستان داریم .