دانشجویان شیراز: به تحصن آرام ادامه می دهیم

عکسی از روز نهم تحصن دانشجویان دانشگاه شیراز

فرین عاصمی

نهمين روز تجمع دانشجويان دانشگاه شيراز در حالی ادامه دارد که تعدادی از دانشجويان تجمع کننده مشغول مذاکره با معاون رييس اين دانشگاه هستند.

رياست دانشگاه شيراز به دانشجويان قول داده بود در صورتی که دانشجويان به گفته وی «منطقی» باشند و تجمع را پايان دهند، به خواسته های آنان رسيدگی کند.

يکی از دانشجويان دانشگاه شيراز که نخواست نامش فاش شود به راديو فردا گفت که نهمين روز تجمع دانشجويان اين دانشگاه آرام بود و تجمع تا رسيدن دانشجويان به خواسته هايشان ادامه خواهد داشت.

دانشجويان متحصن دانشگاه شيراز می گويند خواسته هايشان صرفا صنفی است. با اين حال نيروهای بسيج و لباس شخصی که به گفته دانشجويان دانشگاه شيراز حضوری محسوس در تجمع دارند، تجمع دانشجويان را سياسی دانسته اند و دانشجويان متحصن را وابسته به نيروها و گروه های خارجی معرفی کرده اند.

بر اساس گزارش ها ۱۲ تن از دانشجويان شرکت کننده در تجمع به دادگاه انقلاب احضار شده اند و بايد روز پنج شنبه به دادگاه مراجعه کنند.

دانشجويان متحصن دانشگاه شيراز خواستار آن هستند که دانشجويان احضار شده به دادگاه انقلاب قادر به ادامه تحصيل باشند و با احکام بازداشت و يا ممنوعيت از تحصيل رو به رو نشوند.

مهم ترين و نخستين خواسته اين دانشجويان استعفای محمد هادی صادقی، رييس اين دانشگاه است و آنها می گويند که رييس اين دانشگاه، فضای دانشگاه شيراز را «پادگانی و امنيتی» کرده است.

برکناری شورای صنفی فعلی دانشگاه و برگزاری دوباره انتخابات شورای صنفی، برچيده شدن دوربين های مدار بسته نصب شده در دانشگاه ها، فراهم آوردن امکان دسترسی به اينترنت در دانشکده فنی دانشگاه شيراز، تجهيز و توسعه خوابگاه های دختران، توزيع غذا در روزهای تعطيل، منصوب کردن سرپرست های مناسب برای خوابگاه های دختران، جذب اساتيد کارآمد و پايان دادن به برخوردهای گزينشی با اساتيد، امکان استفاده دانشجويان متاهل از خوابگاه استيجاری و تجهيز خطوط اتوبوسرانی برای دانشکده دامپزشکی از ديگر خواسته های صنفی دانشجويان دانشگاه شيراز است.

يکی از دانشجويان دانشگاه شيراز در گفت و گو با راديو فردا گفت که کلاس های درس در اين دانشگاه برگزار می شوند، اما بيشتر دانشجويان در کلاس ها حاضر نمی شوند.

وی همچنين گفت که نيروهای بسيج و لباس شخصی سعی در ايجاد درگيری در تجمع را دارند.

به گفته فعالان دانشجويی دانشگاه شيراز، روز شنبه، يکشنبه و دوشنبه درگيری هايی بين نيروهای بسيج و دانشجويان متحصن صورت گرفت. در اين درگيری ها يک نفر از دانشجويان زخمی شده است.

نيروهای بسيج می گويند دانشجويان متحصن به «شهدای جمهوری اسلامی» توهين کرده اند اما دانشجويان اين اتهام را رد می کنند.

از روز دوم تجمع، تعدادی از خانواده های دانشجويان معترض تلفنی تهديد شده اند. يک دانشجوی دانشگاه شيراز به راديو فردا گفت که مسوولان دانشگاه شيراز با خانواده های بيش از ۳۰ تن از دختران دانشجو تماس تلفنی گرفته و به آنها گفته اند که فرزندانشان شب به خوابگاه مراجعه نکرده و در تحصن شرکت کرده بودند.

به گفته اين دانشجو، مسئولان دانشگاه شيراز ضمن تهديد خانواده های دانشجويان از آنها خواسته اند به فرزندانشان بگويند تحصن اعتراضی را پايان دهند.

-----

اعتراض دانشجویان دانشکده داروسازی شیراز به مشکلات صنفی

دانشجویان دانشکده داروسازی شیراز صبح روز گذشته با تعطیل کردن کلاسهای درس خود دراعتراض به مشکلات صنفی پیش آمده برای رشته داروسازی جلسه اعتراض آمیز تشکیل دادند.

در این جلسه دانشجویان به بررسی مسایل گوناگون از جمله طرح ایجاد مقطع لیسانس٬ تاسیس آموزشکده داروسازی در دهلران٬ تاسیس داروخانه توسط افراد غیر داروساز٬ شعب بین المللی دانشکده های داروسازی ٬تاسیس دانشکده های جدید داروسازی٬ افزایش ظرفیت پذیرش دانشجو و… پرداختند.

بنا بر این گزارش دانشجویان با برگزاری تریبون آزاد٬ اعتراض خود را نسبت به مشکلات پیش آمده ابراز داشتند و خواستار لغو هر چه سریعتر تصمیمات اشتباه، توسط مسئولین مربوطه شدند.

همزمان با برگزاری این جلسه٬ نمایندگان صنفی دانشکده های داروسازی سراسر کشور در تهران گرد هم آمده اند تا به بررسی راهکارهای مربوطه بپردازند.

نمایندگان دانشجویان هم چنین جلسه ای را جهت انعکاس مشکلات مطرح شده واعتراضات دانشجویان به این مساﺌل٬ با دکتر دیناروند معاونت دارو و غذای وزارت بهداشت٬ درمان وآموزش پزشکی تشکیل دادند.

دانشجویان دانشکده داروسازی شیراز اعلام کردند از این پس پیگیری مطالبات صنفی خود را تا حصول نتیجه مناسب قاطعانه ادامه خواهند داد.

------

پاسخی به «خط سیاه»، مجید توکلی

چو غرض آمد هنر پوشیده شد / صد حجاب از دل به سوی دیده شد

چون دهد قاضی به دل رشوت قرار / کی شناسد ظالم از مظلوم زار

طی چند روز گذشته از طریق برخی دوستان از شایعاتی مبنی بر پخش فیلمی با عنوان خط سیاه پیرامون اتفاقات دانشگاه امیر کبیر و انتشار نشریاتی جعلی در تاریخ ۱۰ اردیبهشت ٨۶ مطلع گردیدم. با وجود موانع و محدودیت های فراوان زندان جهت اطمینان دوستان از پوچ بودن برخی ادعاها (که شاید هم میزانی از آن پروده ذهنیت من و دوستان منتقل کننده مطلب از این قوم باشد تا اصل مطلب) و روشنتر شدن دوستان در مورد وجود یا عدم وجود این فیلم توضیحات زیر را جهت اطلاع ایشان اعلام می دارم. امید است در کشف حقیقت و رفع ابهامات عموم دانشجویان مفید اثر واقع گردد.

مطالب و اظهارات اینجانب در مقابل دوربین و در بند امنیتی ۲۰۹ در دو تاریخ ۱۶ خرداد ٨۶ و ٣۱ تیر ماه ٨۶ به شرح ذیل صورت پذیرفته است:

مطالب روز ۱۶ خرداد به صورت دسته جمعی و با حضور مجید شیخ پور، پویان محمودیان و مقداد خلیل پور جهت تکمیل روند پرونده سازی وزارت اطلاعات در اخذ اعترافات کذب و تحت فشار و شکنجه بوده است و با صحبت های مفصل قبل از ضبط فیلم و هماهنگی های لازم بین بازجو و اینجانب پیرامون فضای منتهی به انتشار نشریات و سناریوی کذب انتشار نشریات توسط دانشجویان بوده است که اگر چه اظهارات مربوط به فضای مهرماه تا اردیبهشت ماه بر اساس نگاه و تحلیل شخصی اینجانب بوده و درست می باشد، لیکن تائید انتشار نشریات توسط ما پس از تحمل شکنجه های فراوان و اخذ تائید اعترافات کذب و کتبی مورد نظر بازجویان و با قول آزادی سریع شیخ پور، محمودیان و خلیل پور و عدم ادامه روند بازداشت های غیر عقلانی و غیرانسانی بوده است که با در نظر گرفتن واقعیات انتشار نشریات که احتمالا تا امروز با اعمال و اغوال دستگاه امنیتی و وابستگان ایشان در دانشگاه بر همگان صورت حقیقت گشوده، بی تردید مهر تائید بر وجود شکنجه ها و فشارهای موجود در بند امنیتی ۲۰۹ اوین نشسته است و احتیاج به توضیح و بیان دیگر نیست.

همچنین لباس های مخصوص بند ۲۰۹ اوین و چهره های آشفته و نامرتب اینجانب و سایر دوستان (اگر چه تمهیدات اصلاح صورت و دوش فوری حمام قبل از ضبط فیلم نیز بعضا صورت پذیرفته بود) خود گواه این مدعیات میباشد.

اظهارات روز ٣۱ تیر ماه در حالی صورت پذیرفت که اینجانب در اعتراض به عدم رسیدگی مناسب به پرونده در نهمین روز اعتصاب غذای (تر) خود به سر می بردم و ضعف بدنی، قدرت تمرکز لازم را از من سلب نموده بود (که بی تردید تصاویر اینجانب بهترین گواه است). با این وجود مباحث مطرح شده در این روز بی ارتباط به انتشار نشریات ده اردیبهشت و بیشتر صحبت های کلی پیرامون جنبش دانشجویی و ارتباطات و مباحثات و مجادلات دانشجویان و فعالان سیاسی و اجتماعی ایران، به ویژه دفتر تحکیم وحدت و انجمن های اسلامی دانشجویان، بوده است که با وجود تهدیدات و فشارهای موجود سعی بر بیان واقعیت شد و آنجا که ترکه بیداد به حبس کلام حکم نداده و زخمه و تهدید بر سکون زبان عزم نکرده بود، اظهارت همگی مواضع و نظرات اینجانب می باشد اگر چه بسیاری از سوالات بدون پاسخ رها شد.

لازم به ذکر است که این مصاحبه اگرچه در دفتر ریاست بند امنیتی ۲۰۹ و بر روی مبلمان دفتر ایشان و با پس زمینه یخچال و تلویزیون صورت گرفته که تداعی فضایی از زندگی معمول و عادی را دارد ولی با توجه به عدم خروج ما از زندان در طول این مدت ۱۰ ماهه و در لباس های مخصوص بند امنیتی ۲۰۹ و چهره های آشفته و رو به تحلیل رفته باز هم مهر تائید بر فشار ها و شکنجه ها بازجویان و ضابطان دستگاه امنیتی و اطلاعاتی است و نه مجال استفاده از آن سخنان در جهت نیت ایشان (در مورد مصاحبه ها و اظهارات سایر دوستان نیز احتمالا با اندک تفاوت هایی مسئله به همین شکل بوده است).

اما جدای از مصاحبه های ضبط شده در این دو تاریخ باید توجه داشت که پخش فیلم کامل اظهارات اینجانب می تواند حسن ختامی مطلوب و مایه سرور و پیروزی برای اینجانب و دوستان باشد که از این باب با لحاظ نیت مغرضانه و خصمانه تیم بازجویی و حاضران پشت پرده پرونده سازی علیه دانشجویان امیرکبیر این گزاره را منتفی می دانم. بنابراین این فیلم می تواند برش هایی از صحبت های محتاج مقدمات و نیازمند تفسیرات باشد که با عبارات و اظهاراتی از دیگران در هم آمیخته تا در فضای پرهیاهو و سراسر تبلیغات منفی، نه در بیان حقیقت که در حصول نیت دستگاه امنیتی مفید افتد. شاید هم گوشه هایی از برنامه های سخنرانی های چند سال اخیر تریبون ها و تجمعات پلی تکنیک همراه گردیده که همه بی تردید همچنان حمایت و تائید فعالان دیروز و امروز جنبش دانشجویی و انجمن پلی تکنیک را به همراه داشته و خواهد داشت ولی کامل بودن و عدم حذف مقدمات و جرح نشدن تفصیلات و مکملات آن در راه حقیقت امر موثر است نه برش هایی از سر غرض و مرض.

البته آنجا که حقیقت کشی و خشونت پیشگی عجین و همراه شده اند، صحبت از هر صحتی چه در پندار و چه در گفتار و چه در کردار عبث می نماید. لیک آن چه مسلم است، آخرین تلاش های عده ای خاص در توجیه، حتی ادامه بازداشت های ناعادلانه در آستانه صدور حکم دانشجویان امیرکبیر، می باشد که تلاش در حصول این امر جز تشویق فتنه گری و کج دهنی به عدالت ورزی و اخلاق منشی هیچ در پی نخواهد داشت.

قصد این سخن، شرح و بیانی خاص و گشایش بابی نیست و فقط چند کلمه منظور تنبه آقایان و هوشیاری دوستان است که قلم فرسایی مرا موجب گردیده و فقط در پایان لازم است بیان کنم که اگر چه در طول این ده ماه از بازداشت ناعادلانه و محرومیت، اینجانب از بسیاری از حقوق و رنج های فراوان خانواده دوستان و آشنایان، گزارشاتی به نقل از اینجانبان (منصوری ، قصابان و توکلی) منتشر گردید که بخشی از گوشه ای از اتفاقاتی است که در این مدت بر ما رفته است.

لیک اگر دلسوزان کشور و مسئولان جمهوری اسلامی، مسئولیت در مقابل ایمان خویش دارند و دلسوزی از یقین یافته اند، می بایستی مانع فرو ریختن ایمان و یقین فرزندان ملت ایران گردند که اگر این ایمان و یقین فرور ریزد، آن گاه زبان ها در بیان تحمل نمی کنند و قلم ها بسیاری از ناگفته ها را عنوان می نمایند که بی تردید محل استفاده دوستان نخواهد بود. ناگفته هایی که مشمول بر نام ها و رفتارهای است که هم تاسف مسئولان را در پی خواهد داشت هم اتفاقاتی عجیب در بدنه جنبش دانشجویی به بار خواهد آورد.

البته با این اوصاف و تفاصیل شاید بد نباشد که هنر سازندگان و مجریان “خط سیاه” به سنجش ناظران و شاهدان وقایع پلی تکنیک و جنبش دانشجویی چند سال اخیر درآید و جمع آوری مغرضانه ایشان به داوری هوشیارانه قشر دانشجو پاسخی درخور یابد تا سیه روی شود هر که در او غش باشد.

مجید توکلی - زندان اوین

۱۲/۱۲/٨۶

منبع: فعالان حقوق بشر در ایران