|
سندی دیگر از شکنجه های معلم
اعدامی فرزاد کمانگر
آنچه در ذیل می آید رونوشت
عینی سند ضمیمه این نامه میباشد ، این نامه که در
مهرماه سال جاری توسط فرزاد کمانگر معلم و فعال
حقوق بشری به اعدام محکوم شده در آنزمان بعلت عدم
اجازه دسترسی به قلم و کاغذ بصورت مخفیانه و بر
روی تکه ای از سفره غذا در سلول انفرادی نوشته شده
است . حاوی درد و رنج و فریاد دادخواهی یک انسان
از یکی از مخوفترین و غیرانسانی ترین امکان سیستم
امنیتی است در رویای برابری قانون خطاب به مسئولی
که نامش دادستان است، هرچند فرزاد کمانگر اطلاع
نداشت در زمانی که از همه جا بیخبر و در کنج سلول
انفرادی و تحت شکنجه به سر میبرد مخطاب وی یعنی
مسئول ستاندن داد، آقای امجدیان دادستان سنندج در
جواب خانواده نگران و پیگیر وضعیت وی گفته است که
" هر وقت برادرت را کشتیم به شما برای بردن جنازه
اش خبر میدهیم " .
این نامه که جهت خروج به
زندانیان دیگر که در انتظار آزادی در آن مکان
بودند به طرقی سپرده شده بود ، در طی روزهای اخیر
و پس از ماهها به بیرون زندان منتقل گردید . علاوه
بر پرونده پزشکی ، مدعیات وکیل مدافع ، اظهارات
شاهدین این سند نیز خود گواهی دیگر بر این مدعا
است که این فعال مدنی به اعدام محکوم شده تحت
بیرحمانه ترین شکنجه های قرون وسطایی قرار داشته
است . در این رابطه تشکلات حقوق بشری بین المللی
همچون دیده بان حقوق بشر و فدراسیون جهانی جامعه
های حقوق بشر و سایر مدافعان آزادی ضمن محکوم
نمودن شکنجه این فعال مدنی خواستار رسیدگی به
موضوع شکنجه توسط دولت جهوری اسلامی شده اند .
امید است این سند مسجل ره گشای حمایتهای بیشتر
رسانه ها و افکار عمومی از این قربانی نقض حقوق
بشر گردد.
هموطنان آزاد اندیش میتوانند
برای پیگیری و یا اعلام حمایت خود از فرزاد کمانگر
و خواست آزادی وی به کمپین نجات وی به آدرس
http://www.f-kamangar.hra-iran.org
مراجعه نمایند.
صفحه اول سند:
به دادستان محترم سنندج
سلام علیکم
آقای دادستان ، متهمی هستم
که ماههاست در بازداشتگاههای امنیتی وزارت اطلاعات
به سر میبرم تا جائیکه بیاد دارم قانون از متهم
تقسیم بندی نداشته و متهم با هر اتهامی دارای حق و
حقوقی است که در چارچوب قانون تعریف شده است.
دادستان محترم کشور نیز چندی پیش در مطلبی در
روزنامه ی اطلاعات در مورد "دادستان و نقش او"
نوشته بودند که در کنار صیانت از حق جامعه ، دفاع
از حق بزه دیده ، حفظ حقوق متهم از وظایف دادستان
میباشد بهمین دلیل و با توجه به حقوق قانونی خود ،
برخود واجب میدانم که از این طریق شما را از وضعیت
خودم بعنوان متهم آگاه نمایم . و پیگیری و شکایت
از وضعیت موجود را تا عالیترین مقام قضائی و افکار
عمومی حق خود میدانم.
آقای دادستان،
طبق کلیه قوانین کشور(آئین
دادرسی ، قانون نگهداری متهم در بازداشتگاههای
امنیتی و..) و در راس آنان قانون اساسی (اصل 38)
هرگونه شکنجه و اذیت و آزار جسمی ممنوع میباشد اما
متاسفانه هرچند پرونده اینجانب در تهران مرحله
تحقیقات آن به پایان رسیده و اکنون در شعبه یک
دادگاه انقلاب میباشد . اما در تاریخ 27/6/86
(وروزهای بعد) مورد شکنجه ، اذیت و آزار جسمی ،
اهانت ، فحش های رکیک قرار گرفته به گونه ای که
ساعتها بیهوش شده و روز بعد جهت مداوای فک و
دندانهای آسیب دیده به خارج از بازداشتگاهها جهت
مداوا منتقل شدم . هم اکنون نیز عفونت به فک زده و
جهت مداوا باید تحت نظر جراح دندانپزشک یا جراح فک
و صورت قرار گیرم . اما با وجودی که سلامتی به خطر
افتاده کسی پاسخگو نیست . علت آن را هم دستور قاضی
پرونده اعلام میکنند !! در حالیکه طبق قانون
بازداشتگاه موظف به فراهم کردن امکانات مداوا و
درمان متهمان خود میباشد . علی الخصوص مشکل من که
مسبب آن رئیس بازداشتگاه می بوده ،
آقای دادستان : طبق قانون
متهم میتواند با خانواده ، وکیل یا مقامات قضائی
ذیربط ارتباط داشته و یا مکاتبه کند . ولی
متاسفانه هنوز در انفرادی بسر میبرم . ممنوع
الملاقات و تلفن با خانواده میباشم اجازه ی تماس
با وکیل را ندارم . ممنوع المطالعه می باشم و هر
آنچه حق طبیعی یک انسان است از آن محروم میباشم
تنها اجازه خوردن غذرا داشته و چند بار دستشوئی
رفتن در روز . این در حالی است پرونده من در مرحله
تحقیقات نمی باشد و حتی در بازدیدی که شما در روز
19/7/86 از بازداشتگاه داشتید اجازه ی حرف زدن با
شما را به ما ندادند و شما را ندیدیم.
گویا در بازداشتگاه امنیتی
سنندج قانون ، از ما تنهاتر ، مظلومتر و بی کس تر
لای پوشه ها گرد و خاک میخورد.
صفحه دوم سند :
آقای دادستان ، ایران کشوری
است متشکل از ملل و اقوام مختلف و قانون برای همه
یکسان است . قانون ، ترک ، کرد ، عرب و فارس را با
یک تعرف شهروند و ایرانی میشناسد اما متاسفانه در
اینجا در جواب اعتراض های من به موارد نقض قانون و
اذیت و آزار جسمی و کتک کاری ، مسئول محترم
بازداشتگاه اعلام میکند که قانون تهران با کردستان
فرق دارد!! این درحالیست که رئیس جمهور پیشین
اعلام میکند : که هیچ کس حق ندارد از کردها خود را
ایرانی تر بداند . اما در عمل و در بازداشتگاه
اطلاعات سنندج گویا قانون و ایرانی بودن تعاریف
دیگری دارد.
نگرانی من نه از ماهها حبس
غیرقانونی در انفرادی است . بلکه اگر معیار برخورد
با متهم قانون است و در دادگاه نیز طق قانون
محاکمه میشود . این خواست زیادی نیست که با ما بر
اساس قانون و مانند یک انسان برخورد شود . توهین و
شکنجه جسمی و روحی در قانون و تعالیم اسلام جایی
ندارد . آنچه در بازداشتگاه امنیتی اطلاعات سنندج
به چشم میخورد غرض ورزی و اعمال سلیقه های شخصی می
باشد ، که در نهایت تاثیر منفی بر متهم و جامعه
خواهد داشت . اینگونه برخوردهای خشونت آمیز و بدور
از هرگونه قانونی ، جایی در دنیای امروز ندارد.
آقای دادستان :
ضمن تقاضای رسیدگی و برخورد
قانونی با وضعیت بازداشتگاه سنندج امیدوارم از این
بعد شاهد اعمال غیر قانونی در بازداشتگاه نباشیم.
دیگر متهمی مجبور نشود برای مکاتبه با شما برروی
"سفره نانش" نامه بنویسد . در پایان باردیگر
یادآور میشوم . چون طبق قانون و موازین شرع اسلام
هرگونه شکنجه ممنوع بوده و شکنجه پایمال کردن
ارزشهای والای انسانی میباشد پیگیری وضعیت خود و
شکایت از مسببین شکنجه خود را حق مسلم و قانونی
خود میدانم و هرگونه مسئولیت در مشکلات جسمی و به
خطر افتادن سلامتم را بازداشتگاه اطلاعات و کسانی
که از وضعیتم اطلاع یافته اند میدانم . در صورت
ادامه ی فشارها و اذیت و آزارهای جسمی و روحی هر
اقدامی را در جهت رسوا کردن قانون شکنان و ناقضان
حقوق بشر حق طبیعی خود میدانم .
فرزاد کمانگر – بازداشتگاه
امنیتی اطلاعات سنندج
راهرو دوم – سلول چهارم
-----
احکام سنگین محرومیت از
تحصیل برای دانشجویان دانشگاه شیراز
خبرنامه
امیرکبیر: در یک اقدام بی سابقه در
دانشگاه شیراز ۱۰ دانشجوی دانشگاه شیراز مجموعا به
۱۷ ترم ممنوعیت از تحصیل محکوم شدند
به گزارش خبرنامه امیرکبیر، اسماعیل
جلیل وند، حمدالله نامجو ، سحر یزدانی پور و ناهید
افراسیابی بخاطر شرکت در تجمع ۱۴ آذر، در اعتراض
به دستگیری یونس میر حسینی، به دو ترم تعلیق و ۶
دانشجوی دیگر نیز در پی تجمعات اخیر در دانشگاه
شیراز در اعتراض به برگزاری انتخابات فرمایشی
شورای صنفی از طرف دانشگاه، به تعلیق از تحصیل
محکوم شده اند.
شش دانشجویی که در پی تجمعات اعتراضی
اخیر در دانشگاه شیراز به محرومیت از تحصیل محکوم
شده اند عبارتند از: هادی عسگری (۲ ترم تعلیق)،
هاشم حسین پور (۲ ترم تعلیق)، محسن گوهری نیا (۲
ترم تعلیق)، سینا بنی زمانی (۱ ترم تعلیق)، فرزانه
حافظی (۱ ترم تعلیق) و یک دانشجوی دختر دیگر (۱
ترم تعلیق).
کمیته انضباطی دانشگاه شیراز این
احکام را به عمد در آخرین روزهای سال و در آستانه
تعطیلات نوروز صادر کرده است تا دانشجویان امکان
اعتراض به این احکام را نداشته باشند. اکثر این
دانشجویان ساکن شیراز نبوده و در شهرستان های خود
به سر می برند و فرصت اعتراض برای این دانشجویان
مصادف با ایام عید نوروز می باشد.
لازم به ذکر است که این دانشجویان
درخواست حضور در جلسه کمیته انضباطی را داشته اند
که مورد توجه دانشگاه قرار نگرفته است و این احکام
بدون حضور این دانشجویان در جلسه کمیته انضباطی
صادر و یکی از حقوق مسلم دانشجویان از آنها سلب
شده است.
به گزارش خبرنامه امیرکبیر، این
برخورد ها در دانشگاه های شیراز در حالی صورت می
گیرد که مجموعا ۲۹ نفر در دانشگاه های شهر شیراز
در طی روزهای گذشته بازداشت شده یا به کمیته های
انضباطی و یا به دادسرای شیراز احضار شده اند.
همچنین در خبری دیگر از شیراز آمده
است که کلیه دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شیراز
که در طی پی
حمله پلیس ضدشورش به مراسم بزرگداشت روز
ملی شدن صنعت نفت در روز یکشنبه
بازداشت شده بودند، آزاد شده اند. ۴ تن از
دانشجویان در روز دوشنبه و ۴ تن دیگر در روز سه
شنبه آزاد شده اند.
-----
محکومیت امید عباسقلی نژاد
به 6 ماه حبس تعزیری
در مورخه
22/12/1386 امید عباسقلی نژاد با حضور در دادگاه
آمل طی دادنامه شماره 2547 به اتهام فعالیت
تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی، طبق ماده 500
قانون مجازات اسلامی !! به 6 ماه حبس تعزیری
محکوم شد. این رای به دلیل راه اندازی دو وبلاگ "
روابط عمومی جبهه دمکراتیک ایران " و " دوباره
میسازمت وطن " وهمچنین اعلام فراخوان عمومی برای
دفاع اززندانیان سیاسی وگرامیداشت شهید" اکبر
محمدی" به وی ابلاغ گردید.
وی که به همراه
تعرادی از همرزمان و دانشجویان قصد شرکت در مراسم
سوگواری اکبر محمدی را داشت بازداشت و با
بازجوئیهای تحت فشار در زندانهای اوین – بند 209 –
و زندان غیر بهداشتی آمل با تودیع وثیقه آزاد
گردید.
لذا روابط عمومی
جبهه دمکراتیک ایران ضمن ابراز تاسف برای نظام
مدعی " مردمسالاری دینی " که هیچگونه کلامی
رادرجهت غیرخود نمی پذیرداین رای رااز سوی
بیدادگاه انقلاب اسلامی وهمچنین افزایش فشارهای
روحی و روانی و خانوادگی برزندانیان سیاسی را
محکوم وازمجامع بین المللی - حقیقی و حقوقی -
برای توجه بیشتر به اوضاع نابسامان حقوق بشر در
ایران استداد مطلبد.
روابط عمومی
جبهه ی دمکراتیک ایران
23/12/1386
|