لحن مصوبه‌ی پارلمان اروپا شدیدتر از گذشته است. نمایندگان پارلمان اروپا تاکید کرده‌اند که اعدام نوجوانان مغایر است با پیمان‌های بین‌المللی که از جانب حکومت ایران نیز تایید شده‌اند. به عنوان مثال از توافق‌نامه‌ی سازمان ملل برای دفاع از حقوق کودکان یاد شده است. این توافق‌نامه اعدام نوجوانان، یا افرادی که هنگام ارتکاب جرم به سن قانونی نرسیده‌اند را ممنوع می‌کند.
نمایندگان پارلمان اروپا در مصوبه‌ی خود به گزارشاتی اشاره کرده‌اند که حاکی از اعدام قریب‌الوقوع مجرمانی هستند که هنگام ارتکاب جرم نوجوان بوده‌اند. به گفته‌ی آنها در میان محکومان افرادی هستند که به اتهام همجنس‌گرایی به سنگسار محکوم شده‌اند.
پارلمان اروپا از مقامات جمهوری اسلامی خواست، حکم اعدام چهار نوجوان را که قرار است به زودی به دار آویخته شوند را لغو کند.
نمایندگان پارلمان اروپا همچنین به اعدام یک نوجوان در روز دهم ژوئن اشاره کرده‌اند و از کشورهای اروپایی خواسته‌اند، پناهجویان ایرانی را که در معرض خطر اعدام هستند، به کشورشان بازنگردانند.
پارلمان اروپا از نمایندگان مجلس هشتم خواسته است، حکم اعدام برای نوجوانان و کودکان را از قوانین جزایی ایران حذف کنند.
انتقاد به سرکوب بهاییان
"جامعه‌ی دفاع از خلق‌های تهدید شده" در گزارشی که روز پنجشنبه، ۱۹ ژوئن منتشر شد، به جمهوری اسلامی به خاطر سرکوب بهاییان اعتراض کرد. در این گزارش آمده است که از زمان به قدرت رسیدن محمود احمدی نژاد تا کنون ۳۵۰ هزار بهایی مقیم ایران مورد فشار شدیدتری قرار گرفته‌اند. این سازمان حقوق بشری در گزارش خود تاکید می‌کند که حمله به بهاییان و دستگیری گسترده‌ی آنان "سیستماتیک انجام می‌شود و از جانب حکومت برنامه‌ریزی شده است".
در این گزارش به دستگیری ۷ تن از فعالان بهایی اشاره شده است که در ماه مه سال جاری صورت گرفته و از وضعیت آنان اطلاعات دقیقی منتشر نشده است.
گونتر نوکه، نماینده ویژه‌ی حقوق بشر دولت آلمان نیز در روز پنچشنبه به سرکوب بهاییان در ایران اعتراض کرد. به گفته‌ی وی، دولت آلمان سفیر ایران در این کشور را در رابطه با بهاییان مورد بازخواست قرار داده است.
امیررضا اردلان، دانشجوی ترم آخر رشته روابط بین‌الملل در دانشگاه آزاد اسلامی شهرضاست. پدر و مادر وی در تبریز زندگی می‌کنند. پدرش کرد و اهل سقز است و مادرش ترک و اهل تبریز. امیررضا اردلان برای تحصیل به شهرضا آمده و با همسرش در این شهر آشنا شده است.
به گفته همسرش، خانم اردلان، شنبه شب، ۱۴ ژوئن (۲۵ خرداد) ماموران اطلاعاتی به خانه او مراجعه و خود را به عنوان همکلاسی‌های وی معرفی می‌کنند. امیررضا اردلان اما در منزل نبوده است. سپس همان شب در گفت‌وگوی تلفنی از او می‌خواهند که روز یکشنبه خود را به اطلاعات اصفهان معرفی کند.
دستگیری اردلان در سه سال پیش
امیررضا اردلان در سال ۱۳۸۴ که در ترم ششم رشته روابط بین‌الملل بود، به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از دانشگاه اخراج و از ادامه تحصیل منع شد. اردلان در مصاحبه با خبرگزاری‌ها دلیل صدور حکم را فعالیت‌های دانشجویی خود اعلام کرده و گفته بود:
«این حکم به سفارش اداره اطلاعات شهرضا، از سوی کمیته انضباطی دانشگاه و به اتهام اقدام علیه منافع ملی و مطالبی که در وبلاگم نوشته‌ام صادر شده است.»
در آن موقع تنها دو هفته به برگزاری امتحاناتش باقی مانده بود و حراست دانشگاه از ورود او به دانشگاه جلوگیری کرده بود.
سرانجام حکم اخراج اردلان به دو ترم تعلیقی تبدیل شد و او توانست به دانشگاه بازگردد.
امیررضا اردلان به تحصیل خود ادامه داده و در عین حال بار دیگر با احضار به اطلاعات و فشار ماموران امنیتی مواجه می‌شود. خانم اردلان شرح می‌دهد که همراه همسرش روز یکشنبه (۲۶ خرداد) به اطلاعات شهرضا رفته است. وی می‌گوید: «من ساعت ۹ با اطلاعات تماس گرفتم و پرسیدم که آیا آقای اردلان آنجا هستند یا نه. و ایشان اصلا انکار کردند که فردی به نام اردلان آنجا هست. گفتم که من خودم ایشان را صبح رساندم دم اطلاعات و حتما باید آنجا باشند.»
دستگیری مجدد و ظبط اموال شخصی
ماموران امنیتی هیچگونه حکمی برای بازدشات امیررضا اردلان نشان نداده بودند. به گفته خانم اردلان، همان روز یکشنبه که اردلان دستگیر شده، ماموران به خانه آنها رفته‌اند و کتاب‌ها، مقاله‌ها و دست نویس‌های او را با خود بردهاند.
امیررضا اردلان را به دادگستری شهرضا انتقال داده‌اند و در آنجا به پیش ت"قاضی ابوالحسنی" بردهاند. خانم اردلان با قاضی صحبت کرده است:
«پرسیدم که به چه علت شوهر من دستگیر شده و کجا قرار است ببریدش. من زنش هستم و حق دارم بدانم که کجا می‌برندش و جرمش چیست؟ قاضی ابوالحسنی به من گفت که شما حق ندارید از من سوالی بپرسید. اگر اینجور بخواهید با من صحبت کنید، من هم جور دیگری با شما صحبت می‌کنم. برو بیرون ببینم، برو بیرون. گفتم حق من است که بدانم، آقای محترم. مرا از آنجا بیرون کردند و گفتند دیگر اینجا نیا و مزاحمت برای کار ما ایجاد نکن.»
نشانه‌های شکنجه
خانم اردلان روز دوشنبه با مراجعه دوباره به دادگستری شهرضا متوجه می‌شود که همسرش را در این فاصله شکنجه کرده‌اند. وی می‌گوید:
«نشستم تا ساعت یک و نیم. ساعت یک و نیم آوردندش. اصلا نمی‌توانست راه برود. دمپایی پایش کرده بودند. در صورتی که همیشه کفش می‌پوشید. من ناراحت شدم چون فهمیدم مورد شکنجه واقع شده است. نمی‌گذاشتند من نزدیکش شوم و با او حرف بزنم.»
در فرصتی کوتاه امیررضا اردلان می‌تواند اتهاماتی را که به او زده‌اند با همسرش در میان بنهد، اتهاماتی چون:“ارتباط با پژاک، ارتباط با جبهه ملی، اقدام علیه امنیت ملی، تبلیغ آیین زرتشتی و مشارکت در تمام تظاهرات دانشجویی در اصفهان“.
به گفته خانم اردلان ماموران امنیتی امیررضا اردلان را به زندان دستگرد اصفهان بردهاند و گفته‌اند که برایش منع ملاقات وجود دارد. در پاسخ به گفته وی که می‌خواهد به وکیل مراجعه کند، ماموران امنیتی گفته‌اند که "وکیل فایده ندارد"، چون به دستور قاضی او به پرونده دسترسی نخواهد داشت.
سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان در اطلاعیه‌ای که به خاطر بازداشت و شکنجه امیررضا اردلان منتشر کرده، از سلامتی این فعال دانشجویی و نیز نحوه برخورد نیروهای امنیتی با وی ابراز نگرانی کرده است. این سازمان یادآور شده که هر گونه شکنجه به قصد گرفتن اقرار یا تحقیر و تحت فشار قرار دادن متهم غیرقانونی است و جای پی‌گرد دارد.