بازگشت به صفحه اول

 

 
 

نگرانی جهانی از وضعیت جسمی یک زندانی سیاسی

شیرین فامیلی

راديو فردا: نهادها و سازمان های حقوق بشری درايران طی روزهای اخير در اطلاعيه هايی از وضعيت جسمانی ارژنگ داوودی، زندانی سياسی در زندان رجايی شهر کرج، که در اعتصاب غذا به سر می برد، ابراز نگرانی کردند.

هادی قائمی از اعضای پيشين سازمان  ديده بان حقوق بشر و يکی از سخنگويان «کمپين بين المللی برای حقوق بشر در ايران» در اين باره به راديو فردا می گويد: «وضعيت زندانی های بسياری در زندان های ايران در چند ماه اخير بر اساس گزارش ها، بسيار وخيم بوده و آخرين نمونه آن آقای ارژنگ داوودی است که بر اساس گزارشات و خانواده ايشان در اعتصاب غذا به سر می برد و حکم ناعادلانه  و بسيار طولانی پانزده ساله ای دارند. وی حدود پنج سال هست که در زندان است و در شرايط بسيار دشوار به سر می برد. و با اين اعتصاب غذا جانش در خطر است.»

ارژنگ داوودی که از تاريخ سی ام فروردين ماه دست به اعتصاب غذا زده ، در هفته گذشته در پی وخيم شدن وضع جسماني اش به بهداری زندان منتقل شد.

نازنين داوودی همسر وی می گويد که در آخرين ملاقات  با همسرش وضع سلامتی او را بسيار نامناسب ديده است.

وی گفت: «من آخرين باری که او را ديدم روز يکشنبه يعنی چهار روز پيش بود. وی را با ويلچر آورده بودند. ديدم يک آدم مچاله شده روی صندلی نشسته. سرش را بسته بود و می گفت شديدا درد می کند.کاملا قيافه رنگ پريده اش گويای وضع و حالش بود. امروز هم متوجه شدم که با دستور رييس زندان و رييس حفاظت زندان از بيمارستان مرخص شده است. ايشان هم می گويد يا من می ميرم يا به در خواست هايم رسيدگی می شود. دادنامه اش را می خواهم . يعنی حکمی که صادر شده را مي خواهم.»

ارژنگ داوودی در آبان سال 1382 از سوی شعبه 26 دادگاه انقلاب تهران به پانزده سال حبس و 72 ضربه شلاق محکوم شد.

از جمله اتهامات او، اقدام به تشکيل گروهی به نام «جنبش آزادی ايرانيان» و تهيه فيلم مستند« ايران ممنوع است».

به رغم اينکه ارژنگ داودی چهار سال است که در زندان به سر می برد، آن گونه که همسرش نازنين داوودی می گويد، هنوز نسخه ای از کيفر خواست  صادره از سوی دادگاه انقلاب را در اختيارندارد و به همين دليل دادنامه ای نوشته و به مسوولان قضايی فرستاده و خواستار رسيدگی قانونی به پرونده خود شده است. اما تاکنون به درخواست وی پاسخی داده نشده است و به همين دليل خانواده اش می گویند که او دست به اعتصاب غذا زده است.

نازنين داوودی می گويد: «مسوولان قضايی دراين مرحله از رسيدگی به پرونده او، وکالت نامه های دو تن از وکلای او را هم نپذيرفته اند.»

او می گويد: «برای اعاده دادرسی، دو نفر زحمت کشيدند و کارشان را انجام دادند. آقای پوربابايی و خانم پراکند. پرونده جديد را دادگاه قبول نمی کند. اين دو وکيل که دقيقا در جريان پرونده هستند، اجازه وکالت او را ندارند و پذيرفته نشده اند.»

پيش از اين نيز، بر اساس گزارش فعالان حقوق بشر در ايران، ارژنگ داوودی  بارها به علت بی توجهی مسوولان قضايی زندان دست به اعتصاب غذا زده بود.

هادی قائمی از سخنگويان کمپين بين المللی برای حقوق بشر در ايران درباره وخامت وضع جسمانی زندانيان سياسی از جمله ارژنگ داوودی به مسوولا ن قضايی و زندان هشدار می دهد.

او می گويد: «مقامات زندان های ايران کاملا مسوول وضعيت جسمانی و جان اين زندانيان هستند. و هر گونه اتفاقی که برايشان بيفتد آنها مستقيما مسوول هستند و بايد مورد مجازات قرار گيرند. سازمان های بين المللی به طور مداوم در مورد وضعيت زندانيان ايران اعلام خطر کرده اند. و در مورد ارژنگ داوودی ، اميدواريم که به وضعيت ايشان سريعا رسيدگی شود و به اعتصاب غذايشان پايان بدهند.»

اخيرا در سميناری که در مورد بررسی نقض حقوق بشردر ايران درژنوبرگزار شد، مدافعان حقوق بشر روال قضايی در دادگاه های جمهوری اسلامی را، خلاف مقررات بين المللی و حتی قوانين ايران ارزيابی و از آن انتقاد کرده اند. 

----

اعتصاب سراسری زندانیان سیاسی شنبه ۱/۴/۸۷

در همبستگی با ارژنگ داوودی اطلاعیه مهمی از سوی زندانیان سیاسی صادر شد

آژانس خبری کوروش: کمیته بحران زندانیان سیاسی ایران ساعت ۱۷پنجشنبه اطلاعیه بسیار مهمی را از داخل زندانهای اوین وگوهردشت دریافت کرد این اطلاعیه که توسط خود زندانیان سیاسی قرائت شد به اینقرار است:

با یاد خدا بنام آزادی و دموکراسی و عدالت

از چهار جانب راه گریز بر بستند درازای زمان را با پاره زنجیرخویش می سنجیم در زندانی که از آن امید گریز نیست، همچنان که همگان استحضار دارند زندانی سیاسی ارژنگ داوودی از تاریخ 30/1/87 در سلول انفرادی زندان اوین دست به اعتصاب غذای نامحدود زده به همین علت در تاریخ 8/2/87 با غل و زنجیر به زندان رجایی شهر تبعید و به بند شش سالن 16 سلول 5 منتقل گردید، به علت وخامت احوال جسمانی ایشان در تاریخ شنبه 25/3/87 با برانکارد به بهداری زندان منتقل گردید، از آنجایی که هیچ بیمارستانی مجاز به ترخیص زندانی در حال اعتصاب غذا نمی باشد طبق اخبار واصله رئیس بهداری تحت فشار سرکردکان معلوم الحال زندان رجایی شهر به نامهای حاج کاظم ، علی محمدی ، خدیوی و محمد رضا بخشی که قاتل زنده یاد زهرا کاظمی است دستور ترخیص وی را صادر و پس از 5 روز بستری در بهداری به دلیل خودداری از شکستن اعتصاب با برانکارد مجدداً به بند شش برگردانده شد دلایل اعتصاب غذای ایشان عبارتند از:

1 ـ امتناع دادگاه انقلاب از ارائه یک نسخه از دادنامه ها به ایشان و سایر زندانیان سیاسی؛

2 ـ عدم معالجه آسیب های وارده به زندانیان در اثر شکنجه ؛

3 ـ عدم اجرای طرح تطبیق طبقه بندی جرایم و تفکیک زندانیان سیاسی از زندانیان عادی؛

4 ـ توقیف خودسرانه اموال و اسناد نامرتبط با اتهامات وارده به قربانیان به منظور در تنگنا قرار دادن خانواده های زندانیان سیاسی؛

لذا ما جمعی از زندانیان سیاسی کشور که در سیاه چالهای زندانهای رجایی شهر و اوین گرفتار آمده ایم در جهت همبستگی و حمایت از استقامت کم نظیر این زندانی سیاسی دلاور روز شنبه 1/4/87 به مدت یک روز اقدام به روزه سیاسی می نماییم و از تمامی هموطنان در داخل و خارج از کشور و نیز از تمام آزادی خواهان انتظار داریم که در این روز همراه ما از خوردن و آشامیدن امتناع کنند و ما را در این امر یاری نمایند .

پیروز باد مبارزات آزادی خواهانه ملت ایران ـ پیشاپیش از بذل توجه همگان سپاسگزاری می شود. زندانیان سیاسی امضاء کننده در گوهر دشت و اوین: مهدی زالی منوچهر ابراهیمی ، اسدالله وفایی، محمد جوکار، فریدون والاتبار ،ناصر یوسفی، فرهنگ پور منصوری ، شهرام پور منصوری، خالد حردانی ،امیر حسین عشقی حمید برهانی، مرتضی صادقی، حمید ملک اسدالهی ، فرزاد کمانگر، علی حیدریان ، بابک دادبخش، امیر حشمت ساران، بهروز جاوید تهرانی، افشین بایمانی، رضا کرمی، مصطفی علوی، محمد رضایی،صالح کهندل،حسین وفا-داودزمانی محمد رضایی

زندانیان اوین: حمید رضا محمدی، عمید پناه، فرهادوکیلی، پیمان کریمی،بخشی، کلیمی، مصطفی دریانورد، ابوالفضل جهاندار، مصطفی سنگ تراش، عبدالرضا رجبی، احمد قصابان، عبدالله مقدم، هوشنگ قاسمی، جبار ؟ - صباح نصری، حسین غزالی، عباس خرسندی، و برادران بنا کار

----

انتقال اسانلو از بیمارستان به بهداری زندان اوین

راديو فردا: منصور اسانلو، رييس هيئت مديره سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و حومه، بعد از ظهر سه شنبه به بهداری زندان اوين منتقل شد.

آقای اسانلو که برای جراحی چشم از زندان اوين به بيمارستان لبافی نژاد انتقال يافته و سپس به دليل ناراحتی از ناحيه قلب در بخش سی سی يو بستری شده بود بار دیگر به زندان انتقال یافت.

وی به دليل عمل سنگين جراحی چشم و فشارهای عصبی، در روزهای اخير در بخش ويژه مراقبت های  قلبی، سی سی يو، بيمارستان لبافی نژاد تهران بستری شده بود.

به گفته منابع مطلع، انتقال آقای اسانلو به بهداری زندان اوين پس از آن صورت گرفت که در روزهای اخير، مقام های امنيتی و قضايی، پزشکان معالج وی را به طور مداوم در مورد تاريخ خروجش از بيمارستان مورد سئوال قرار داده بودند.

اين منابع اشاره کردند که دليل اصلی اصرار اين مقام ها به انتقال منصور اسانلو به زندان اوين، انتشار نامه او به سازمان های جهانی کارگری و حقوق بشری در خصوص شکنجه های جسمی و روحی او و همچنين اعمال فشارهای روحی بر همسرش بوده است.

پروانه اسانلو، همسر منصور اسانلو، به راديو فردا گفت:«در شرايطی که به طور معمول، بيمار را پس از ترخيص از بخش سی سی يو، به بخش آی سی يو منتقل می کنند، اين رويه درباره اين فعال سنديکايی انجام نگرفت.»

در روزهای اخير، رييس سنديکای  کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و حومه از تپش قلب رنج می برد  و اين در شرايطی بود که به گفته پزشکان معالجش، هر گونه فشار عصبی می تواند برای سلامتی او مضر باشد.

  • «در شرايطی که به طور معمول، بيمار را پس از ترخيص از بخش سی سی يو، به بخش آی سی يو منتقل می کنند، اين رويه درباره اين فعال سنديکايی انجام نگرفت.»

پروانه اسانلو

اين فعال کارگری چند هفته قبل برای انجام عمل جراحی بر روی چشم چپ او که در جريان بازداشتش در سال گذشته آسيب ديده بود، از زندان اوين به بيمارستان لبافی نژاد انتقال يافت.

وی در تير ماه سال گذشته بازداشت و به اتهام اقدام عليه امنيت ملی، به پنج سال زندان محکوم شد.

اين حکم با اعتراض منصور اسانلو، خانواده، وکلا و تشکل های کارگری درايران و سازمان های کارگری جهان روبرو شد.

در اين حال، به گفته پروانه اسانلو، همزمان با فشار ناشی از جراحی های سنگين چشم، حضور ماموران ويژه در جلوی اتاق بخش سی سی يو و اصرار آنان مبنی بر اينکه دستور دارند که با حضور بر بالای سر منصور اسانلو، مراقب او باشند، باعث شد آقای اسانلو در اين شرايط، فشار عصبی زيادی را متحمل شود که اين به افزايش ضربان قلب او منجر شد.

گفتنی است که منصور اسانلو ضمن داشتن ناراحتی در ناحيه چشم، دارای سابقه بيماری قلبی نيز هست.

دراين ميان، سايت سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و حومه، خبر داد که در روزهای اخير، مسئولان بهداری و پاسياران اوين، و به دستور مقامات دادگاه انقلاب تهران، از جمله قاضی حداد، معاون امنيت، و سرهنگ حسين زمانی، پليس امنيت، به بيمارستان لبافی نژاد مراجعه کردند و خواهان انتقال منصور اسانلو به بيمارستان مدرس شدند. اين موضوع با مخالفت شديد آقای اسانلو مواجه شده بود.

تکذيب مخالفت با قطعنامه «ضد ايرانی»

در همین حال، سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و حومه سه شنبه شب، اخبار خبرگزاری ايسنا و سايت دسترنج در مورد منصور اسانلو را تکذيب کرد.

ايسنا و دسترنج به نقل از اولياء علی بيگی، نايب رييس کانون عالی شوراهای اسلامی کار کشور، که در نشست ساليانه سازمان بين المللی کار، آی ال او، در سوييس شرکت داشت، نوشتند: نمايندگان کشورهای عراق، اردن و لبنان به بيانيه صادر شده در اين نشست عليه ايران در  خصوص منصور اسانلو اعتراض کرده و آن را «سياسی» دانسته اند.

اما سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و حومه تاکيد کرد که به گفته نمايندگان اين کشورها در اجلاس سالانه سازمان بين المللی کار، آی ال او، آنها همراه با نمايندگان کشورهای فلسطين ، بحرين و تونس با نصب علامت روی سينه خود که تصوير آقای اسانلو روی آنها بوده است، در اين اجلاس شرکت و حمايت خود را از او اعلام کرده اند.

سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و خومه همچنين خبر داد که در گزارش ۵۹ صفحه ای امسال سازمان بين المللی کار، آی ال او، دولت جمهوری اسلامی ايران بار ديگر موظف به رسيدگی در خصوص شکايات چند سال گذشته و همچنين به رسميت شناختن حق تشکل و بازگشت به کار کارگران اخراجی و لغو تمامی اتهامات کارگران ايران، شده است.

اين تشکل صنفی ابراز اميدواری کرد که مسئولين ايران به خاطر عضويت در سازمان بين المللی کار، آی ال او، به مصوبات آن سازمان احترام گذاشته تا هر چه زودتر، منصور اسانلو آزاد شود و مشکلات فعالين  سنديکايی و تمامی کارگرانی که به خاطر دفاع از حقوق صنفی کارگران پايان يابد.

 

 
 
بازگشت به صفحه اول

رجوع به مطالب مشابه