پنج فعال سابق دانشجویی خواستار شناسایی عاملان و آمران سرکوب دانشجویان در وقایع ۱۸ تیر تهران شدند

‏حميد احدي

روز: احمد باطبي مشهورترين چهره اعتراض هاي دانشجوئي کشور سرانجام از کشور خارج شد و در يک گفتگوي ‏تلويزيوني که الهه ايکس فعال حقوق بشر در صداي آمريکا هم در آن شرکت داشت، اعلام کرد که از اين پس سخنگوي ‏برون مرزي مجموعه فعالان حقوق بشر ايران خواهد بود.‏

گوينده صداي آمريکا در اول برنامه گفت ميليون ها نفر منتظر هستند بدانند در زندان هاي جمهوري اسلامي چه بر ‏سرتان آمد و چطور از کشور خارج شديد. باطبي با دادن خلاصه اي از پرونده خود اظهار داشت: در سال 78 به دنبال ‏حوادث معروف به هجده تير دستگير و به اعدام محکوم شدم که اين حکم بعدا به پانزده سال حبس کاهش يافت. بعد از ‏گذشت نه سال به دليل بيماري خطرناکي با استفاده از مرخصي استعلاجي از زندان خارج شدم و چون برايم قطعي شد ‏که ديگر زمان مبارزه از داخل زندان سپري شده است براي خروج از کشور اقدام کردم.‏

به گفته باطبي وي با حمايت حزب دموکرات کردستان از کشور خارج شده و در اربيل تقاضاي مهاجرت به آمريکا ‏راکرده که پذيرفته شده و او اينک نه به عنوان پناهنده بلکه به عنوان مهاجر وارد ايالات متحده شده است.وي خبر داد ‏که از جريان خروجش از کشور فيلم و عکس گرفته شده که بزودي منتشر خواهد شد.‏

اين فعال دانشجوئي در پاسخ به سئوالي در مورد شکنجه در زندان هاي جمهوري اسلامي اظهار داشت:توان ادم ها در ‏برابر شکنجه متفاوت است؛ برخي شکنجه فيزيکي را بهتر تحمل مي کنند که در آن صورت شکنجه هاي رواني به کار ‏مي افتد. شکنجه رواني ممکن است شکنجه شده را به سرحد مرگ برساند. ‏

او تاکيد کرد که در زندان هاي جمهوري اسلامي شکنجه رواني و فيزيکي هر دو رواج دارد. باطبي در مورد شکنجه ‏هاي فيزيکي به کابل و کتک اشاره کرد و در توضيح انواع شکنجه رواني به ماه ها نگاهداشتن زنداني در سلول بسته، ‏بي خبر و با دادن اطلاعات غيرواقعي اشاره کرد که به او سخت تر از شکنجه فيزيکي است. باطبي به عنوان مثال از ‏دادن خبر مرگ مادر و عزيران گفت که براي زنداني اي که ماه ها و گاهي سال ها از تماس محروم مانده واقعي جلوه ‏مي کند چه رسد که زنداني صداي مادر خود را هم پشت در سلول بشنود.‏

وي بيماري خود را تورم کره راست مغز خواند که در اثر جدي شدن آن موفق شد مرخصي استعلاجي بگيرد.‏

گوينده صداي آمريکا پرسيد دانشجويان در ايران چه مي خواهند. وي جواب داد که هجده تير براي اعتراض به ضايع ‏شدن حقوق دانشجويان بود، آن ها در حالي که داشتند به مدني ترين شکل نسبت به وقايع کشور، يعني تعطيل تنها ‏روزنامه منقد اعتراض مي کردند مورد جرح و ضرب لباس شخصي ها و ماموران شناخته شده حکومت قرار گرفتند. ‏کشته دادند و صداي خود را بلند کردند. حکومت به صورتي مزورانه از آنان خواست براي جلوگيري از استفاده دشمن ‏به تظاهرات، که داشت همه گير مي شد پايان دهند و مطمئن باشند که مسببان حادثه مجازات خواهند شد. اما مانند ‏هميشه اتفاقي که افتاد اين بود که بعد از بازگشت دانشجويان به کوي، من و ديگران دستگير شديم و عاملان و مسببان ‏ازاد گشتند و فقط سربازي به اتهام دزديدن ماشين ريش تراشي محکوم به حبس سد. اين يعني دست انداختن جنبش ‏دانشجوئي ايران. يعني دست انداختن فعال ترين بخش جامعه. ‏

به گفته باطبی اينک کار به جائي رسيده است که وقتي نماينده مجلس را که به جنبش دانشجوئي تعلق دارد به بهانه اي ‏دستگير ميکنند با او چنان رفتاري ميکنند که من ديده ام. مهندس موسوي خوئنيي را چنان زدند که خون از سر وي به ‏ديوار پاشيد و ما نگران شديم. اين حرکت با نماينده مجلس است ديگران که جاي خود دارند.‏

در جريان اين گفت و گو خانم الهه ايکس که در گذشته گزارشگر ديده بان حقوق بشر بوده و از چهره هاي شناخته شده ‏تريبون هاي حقوق بشري جهاني است گفت مردم انتظار دارند بدانند که چه نوع شکنجه هائي در زندان هاي جمهوري ‏اسلامي معمول است و از آن جائي که به نظر مي رسد اين روند ادامه خواهد داشت بهترست مردم آگاهي داشته باشند و ‏در صورت قرار گرفتن در موقعيت زندان شوکه نشوند. ‏

باطبي در جواب سئوال ديگري گفت که علاوه بر انواع شکنجه ها حتي يک بار سر وي را در توآلتي که پر از ‏فضولات بود فروبردند.‏

احمد باطبي هنگام دستگيري، دانشجوي رشته تئاتر بود. در زندان تحصيلات را پي گرفت و در رشته هاي هنري داراي ‏تجربه است. وي سال گذشته با گرفتن عکس هائي به جمع همکاران "روز" پيوست و عکس هاي وي در فرصت هاي ‏مختلف در اين سايت منتشر شد. ‏

همراه اين گزارش عکسي را مي بييند که با چاپ آن روي جلد مجله اکونوميست لندن، پرونده احمد باطبي با حکم اعدام ‏قاضي روبرو شد که وي را به تبليغ عليه نظام متهم و بر همين اساس او را به مرگ محکوم کرد. ‏

بنا به گزارش باطبي از صدها دانشجويئ که در حوادث هجده تير دستگير شدند تنها بهروز جاويد تهراني زنداني است و ‏احمد لهراسبي آخرين دانشجوئي بود که چندي پيش آزاد شد.‏