ادوارنیوز: درپی توقیف گذرنامه عبدالله مومنی و ممانعت از حضور وی در نشست سالانه نهادهای حقوق بشری آسیا و اقیانوسیه کمیته حقوق بشر سازمان دانش آموختگان ایران نامه سرگشاده ای خطاب به حاضران در این نشست صادر کرد.
متن کامل این نامه به این شرح است:
نمایندگان تشکل های ملی و غیردولتی مدافع حقوق بشر حاضر در کنفرانس سالیانه نهادهای حقوق بشر در آسیا و اقیانوسیه (ای پی اف)
آقایان و خانم ها؛
با ممانعت نهادهای امنیتی و قضایی، حضور آقای عبدالله مومنی، نماینده سازمان دانش آموختگان ایران، نهادی که برای ارتقای حقوق بشر و دموکراسی در ایران می کوشد، در سیزدهمین نشست سالیانه نهادهای ملی حقوق بشر در آسیا و اقیانوسیه، امکان پذیر نشد.
مطابق قوانین داخلی جمهوری اسلامی ایران، تنها زمانی می توان مانع از خروج یک شهروند ایرانی از کشور شد که به موجب یک قرار قضایی فرد متهم فقط برای مدت شش ماه از خروج از کشور منع شده باشد. با این حال، هیچگاه چنین قرار قانونی علیه آقای عبدالله مومنی در هیچ دادگاهی صادر نشده است.
در سال گذشته هنگامی که آقای مومنی به عنوان یکی از فعالان سرشناس جامعه مدنی ایران قصد سفر به آمریکا جهت حضور و سخنرانی در یکی از دانشگاه های این کشور را داشت، ماموران امنیتی، گذرنامه ایشان را بدون ارائه هرگونه حکم قضایی توقیف کرده و از آن زمان تاکنون بدون دلیل قانونی از تحویل گذرنامه خودداری می ورزند و با ایجاد یک روند کاذب اداری عملا این فعال مدنی را از حقوق شهروندی خود محروم ساخته اند.
عالیجنابان؛
همچنانکه مستحضرید، ماده 13اعلامیه جهانی حقوق بشر حق شهروندان برای خروج از کشور را به رسمیت شناخته است و بند 2 از ماده 12میثاق حقوق مدنی – سیاسی مقرر می دارد: «هر کس باید برای ترک هر کشوری حتی کشور خود نیز آزاد باشد».
جمهوری اسلامی ایران از جمله کشورهایی است که این میثاق بین المللی را امضاء نموده و نسبت به اجرای آن در نظام حقوقی داخلی خود متعهد شده است. با این حال، مقامات غیرقضایی و دولتی، با توسل به ابزارهای غیرقانونی نظیر توقیف مدارک خروج از کشور یا حتی تهدید به حبس پس از بازگشت به کشور، هرگاه که بخواهند از خروج شهروندان ایرانی ممانعت بعمل می آورند.
اعضا و حاضران در کنفرانس سالیانه ای پی اف؛
همچنانکه مستحضرید، فهرست موارد نقض نظام مند و سیستماتیک حقوق بشر در ایران فهرستی بلند و شامل موارد متعدد است، وقایعی که خلاصه ای از آنها در گزارش نمایندگان تشکل های غیردولتی مدافع حقوق بشر ایرانی (ارائه شده به آن نشست) قابل ملاحضه است. اما اگر درپی موردی عینی و شاهدی بی واسطه برای اثبات نقض حقوق بشر در ایران هستید، ممانعت از خروج نماینده سازمان ما و دیگر فعالان حقوق بشر ایرانی از کشور، سندی آشکار در این مورد است.
ممانعت از خروج فعالان حقوق بشر گرچه خود یکی از موارد نقض آشکار حقوق بشر و تعهدات بین المللی حکومت ها است، اما از آن جهت که فعالان حقوق بشر در هر جای دنیا در واقع فریاد دادخواهی شهروندان آن جامعه هستند و گزارشهای تاسف آور آنها سندی آشکار در نقض حقوق بشر است که موجب آگاهی افکار عمومی جهانیان از عملکرد حکومت ها در تحقق و تضمین حقوق شهروندانشان می باشد، نشانگر واهمه حکومت های ناقض حقوق بشر از عملکرد نامطلوبشان در این زمینه و قصد آنها برای فریب افکار عمومی دنیا و مجامع جهانی حقوق بشر است.
کمیته حقوق بشر سازمان دانش آموختگان ایران (ادوار تحکیم وحدت)، در پایان از کلیه تصمیم گیرندگان در سیزدهمین کنفرانس سالیانه (ای پی اف) می خواهد که ضمن اعتراض و محکوم کردن ممانعت از حضور نماینده این سازمان در نشست خود، هرگونه تصمیم گیری در مورد عضویت نهادهای وابسته به حاکمیت در آن نهاد بین المللی را بر اساس چنین حقایق آشکاری، به انجام رسانند.
با آرزوی صلح و حقوق بشر برای همه مردم دنیا.
کمیته حقوق بشر سازمان دانش آموختگان ایران (ادوار تحکیم وحدت)
مردادماه یکهزار و سیصد و هشتاد و هفت خورشیدی برابر با جولای دوهزار و هشت میلادی