خبرنامه امیرکبیر: در نشزیه ((برای آزادی)) شماره ی ۲ که از سوی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیرکبیر(پلی تکنیک تهران) در دانشگاه پخش شد مقاله ای درباره ی پیشینه ی انجمن پلی تکنیک آمده است که متن آن به شرح زیر است:
در پی جعل نام انجمن اسلامی توسط عوامل نهاد های امنیتی در دانشگاه، لازم می دانم شرحی از اتفاقات سال های گذشته انجمن اسلامی را برای ورودی های جدید بیان کنم.
۱) انجمن های اسلامی تشکیلاتی خودجوش بودند که در سال های دهه ۴۰ و توسط فعالین ملی و مذهبی و ملی از جمله مهندس بازرگان، مهندس سحابی، دکتر چمران و مهندس امیرانتظام تاسیس شدند. در پلی تکنیک تهران، دکتر فریداعلم جزء موسسین انجمن اسلامی بود.
تا زمان انقلاب در سال ۵۷، این تشکیلات دانشجویی، مبارزه با استبداد و اختناق رژیم پهلوی، افشاگری علیه جنایات حکومت، تضییع حقوق ملت و مبارزه با بی عدالتی را سرلوحه برنامه های خود قرار داده بود. افرادی چون عباس عبدی، بهزاد نبوی و محسن میردامادی، از فعالین انجمن اسلامی در سال های قبل از انقلاب بودند.
۲) با تصفیه کلیه اساتید و دانشجویان دگراندیش در جریان انقلاب فرهنگی، اتحادیه تازه تاسیس انجمن های اسلامی سراسر کشور (دفتر تحکیم وحدت) در اختیار نیروهای وابسته به حاکمیت قرار گرفت و به پایگاهی برای سرکوب هرگونه صدای مخالفت در دانشگاه ها و تحدید آزادی های آکادمیک و دانشجویی تبدیل شد.
۳) با پایان جنگ و اقتضائات و شرایط جدید فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی که کل جامعه ایران را متاثر کرد، دانشجویان جدیدالورود به دانشگاه ها نیز با دغدغه ها و طرز نگاه جدیدی پا به دانشگاه گذاشتند و بدین ترتیب جنبش دانشجویی که زیر بار شرایط آن روز ها کاملا فسرده شده بود، جان تازه ای یافت. در سال های اوایل دهه ۷۰، اندک اندک انجمن های اسلامی دانشجویان بویژه انجمن پلی تکنیک به بازبینی در دیدگاه های خود پرداخت و با آغاز نقد از وضع موجود و پرسش گری از باورهای عمومی و فرهنگ مسلط، و به چالش کشیدن فضای مسموم و ایدئولوژیک جامعه، به موضع منتقد حاکمیت تغییر مکان دادند و از آن فاصله گرفتند.
این بازبینی و انتقاد صریح و بی پرده در حوزه گسترده ای از موضوع جنگ تا انقلاب فرهنگی و حتی انقلاب ۵۷ و برعلیه مونولوگ حاکمیت و تبلیغات آن انجام می شد. همزمان جریانی نواندیش و نوگرا، از انقلابیون تندرو سابق، حول محور دکتر عبدالکریم سروش به بازنگری در باورها و عقاید خود پرداخت. جامعه ایرانی نیز برای هوای تازه و فضای نو بی تاب تر می شد.
جریان دانشجویی و انجمن پلی تکنیک در این سال ها واسطه جریان روشنفکری و عموم جامعه بودند که اوج آن تلاش انجمن اسلامی پلی تکنیک برای برگزاری سخنرانی دکتر سروش در این دانشگاه در سال ۷۵ و درست پس از ۴ بار اظهار نظر خشمگینانه آیت الله خامنه ای رهبر ایران بر علیه ایشان بود. این سخنرانی جنجالی با حمله گسترده انصار حزب الله و چهره هایی مانند الله کرم و ده نمکی به پلی تکنیک و برپا کردن چوبه دار در مقابل درب دانشگاهمان و بازداشت و تبعید تعداد زیادی از اعضای انجمن اسلامی همراه بود.
جریان نو دانشجویی همپای جریان نو اندیش دینی، پیشگام جنبش اجتماعی تحول طلب ایران شد و با معرفی محمد خاتمی، انتخابات پرشور ۷۶ را رقم زد. بی شک عقده و کینه شکست خوردگان آن انتخابات از جریان دانشجویی بویژه انجمن پلی تکنیک متاثر از همین رویداد ملی بود.
علیرضا سیاسی راد، جواد علایی، علی بابایی، مهدی هاشمی نسب، فاضل عبیات، و مهرداد ترابی از فعالین شاخص انجمن در این سال ها بودند.
۴) در بهار اصلاحات و سال های نوزایی جامعه ایرانی، دانشجویان همگام با روزنامه نگاران و روشنفکران، پیشگام طرح مطالبات اصلاحی و نقد رادیکال و ریشه ای فرهنگ مسلط و ساختار رسمی حاکم بودند. دورانی که تحول اساسی در حوزه های اجتماعی، فرهنگی و سیاسی ایجاد کرد. انحصار طلبان و نظامیان اما به بی رحمانه ترین شکل ممکن دانشجویان مظلوم و بی دفاع را مورد حمله قرار دادند که اوج آن ماجرا کوی دانشگاه تهران در ۱۸ تیر ۷۸ بود. از یک سو اصلاح طلبان دانشجویان را تنها گذاستند و از سوی دیگر، از قوه قضاییه، سپاه، وزارت اطلاعات، انصار حزب الله و نیروی انتظامی دانشجویان را مورد هجوم قرار دادند.
انجمن اسلامی پلی تکنیک نیز به طور ویژه مورد حمله قرار گرفت. علی افشاری دبیر انجمن و عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت بازداشت و طولانی ترین و بی سابقه ترین دوران زندان دانشجویان پس از انقلاب را تجربه کرد.
وزارت اطلاعات عده ای از کادرهای خود را به انجمن اسلامی نفوذ داد تا بتواند مجموعه را از داخل متلاشی نماید. بدین ترتیب افرادی چون حسن جابری، علی آقایی و حامد ملاداوودی به انجمن اسلامی وارد شدند تا با ایجاد اختلاف در انجمن و پرونده سازی علیه اعضای انجمن به این مجموعه ضربه وارد کنند.
در این زمان چاپ یک نمایشنامه در نشریه دانشجویی “موج” به بهانه ای برای هجمه همه جانبه ای علیه انجمن اسلامی تبدیل شد و افراد وابسته به نهادهای امنیتی، از جمله محمد روزبهانی (مدیرکل فرهنگی فعلی دانشگاه) برای اعدام مدیرمسئول این نشریه، محمد نم نبات، امضا جمع کردند!
با این اتفاقات اعضای انجمن کم کم متوجه وابستگی تیم منتسب به حسن جابری به دستگاه امنیتی شدند و با به دست آمدن برخی مستندات در این رابطه، این افراد را از انجمن اخراج کردند که در انتخابات سالیانه انجمن اسلامی در سال های ۷۸ و ۷۹ نیز با رای منفی دانشجویان دانشگاه مواج شدند. در نتیجه با آوردن دستگاه جوش به دانشگاه و تحت حمایت نهادهای امنیتی درب انجمن اسلامی را بستند. همزمان با مشخص شدن چهره های نفوذی در انجمن های اسلامی، طیف مستقل تحکیم از طیف وابسته به وزارت اطلاعات جداشدند. نهایتا حمایت قاطع دانشجویان دانشگاه از طیف مستقل و دانشجویی، موجب بازگشایی مجدد انجمن اسلامی پلی تکنیک شد.
فعالین شاخص این دوره علی افشاری، امیر بلالی، محمد نم نبات، کیوان انصاری و حسین نظربلند بودند.
۵) نسل پس از دوران حوادث کوی دانشگاه، بویژه با ماجرای صدور حکم اعدام برای دکتر هاشم آغاجری شناخته می شود. در سال ۸۱ برای هاشم آغاجری در راستای پروژه ایجاد بحران در راه جنبش تحول طلبی ایران، حکم اعدام صادر شد. این گاف حاکمیت موج جدیدی از اعتراضات فراگیر را به همراه داشت و موجب خیزش مجدد جریان دانشجویی شد. فعالین اصلی این سال های انجمن اسلامی مهدی حبیبی، رضا دلبری، مهدی مشایخی، مسعود دهقان، روزبه ریاضی، یاشار قاجار، متین مشکین و علی فرخی بودند.
۶) با به قدرت رسیدن محمود احمدی نژاد، سرکوب جنبش دانشجویی به روالی بی توقف و علنی تبدیل شد و در مقابل مقاومت دانشجویان نیز افزایش یافت. به طوری که سال ۸۵ را می توان یکی از پرکارترین و موفق ترین سال های انجمن در میان دوره های گذشته دانست. در این سال دانشگاه در فرایندی غیر قانونی انجمن را منحل اعلام کرد اما ۲۸۰۰ دانشجوی پلی تکنیک با شرکت در انتخابات سالیانه انجمن اسلامی حمایت قاطع خود را از آن اعلام کردند. در طول سال تحصیلی نیز دانشگاه هر روز شاهد حضور و فعالیت های متعدد انجمن اسلامی در صحن دانشگاه بود و در مقابل کسانی که روزی درب انجمن را جوش داده بودند این بار اقدام به تخریب کامل دفتر انجمن اسلامی کردند که باز هم منجر به تعطیلی انجمن اسلامی نشد. دانشگاه پس از تخریب دفتر انجمن اسلامی به مجموعه ای جعلی مجوز فعالیت داد تا با تاسیس نهادی موازی، اذهان دانشگاهیان را منحرف سازد که امروز تابلو و دفتر آن را در دانشگاه می شود دید که با حمایت سیستم امنیتی و برنامه ریزی وزارت اطلاعات تاسیس یافته است.
اما پلی تکنیک همچون همیشه پیشتاز جنبش دانشجویی بود و صدای اعتراض جامعه ایران بر علیه اقدامات محمود احمدی نژاد را در روز سخنرانی رییس جمهور در دانشگاه به گوش همگان رساند. این برنامه که به جای جلسه سخنرانی، به جلسه محاکمه احمدی نژاد تبدیل شد به نماد فعالیت های اعتراضی جنبش دانشجویی تبدیل شد.
شاید ویژگی برجسته این نسل انجمن اسلامی پلی تکنیک، مظلومیت آن باشد. چراکه اعضای آن هدف کثیف ترین و غیرانسانی ترین پروژه سیستم امنیتی قرار گرفت. جعل ۴ نشریه اعضای انجمن که منجر به بازداشت و شکنجه ۸ عضو انجمن اسلامی و حبس ۱۵ ماهه احسان منصوری، مجید توکلی و احمد قصابان شد شدید ترین حمله دولت احمدی نژاد به دانشگاه بود.
آنان که زمانی در سال ۷۹ مهر انجمن اسلامی را جعل کردند، در سال ۸۵ با حمایت رییس دانشگاه نام انجمن اسلامی را جعل و انجمن جعلی را تاسیس کردند، در سال ۸۶ نشریات اعضای انجمن اسلامی را جعل کردند، و این روز ها نیز نشریاتی با جعل لوگوی خبرنامه انجمن اسلامی را جعل می کنند. هدایت کنندگان و حامیان این جریان جعلی نیز همین گونه اند تا آنجا که حتی مدارک تحصیلی شان جعلی است.
فعالین این دوره انجمن اسلامی علی عزیزی، احسان منصوری، مجید توکلی، احمد قصابان، حسین ترکاشوند، اسماعیل سلمانپور، بابک زمانیان، پویان محمودیان، مجید شیخ پور، عباس حکیم زاده، آرمان صداقتی، علی صابری و ناصر پویافر بودند که همگی طعم بازداشت و زندان و یا محرومیت از تحصیل را چشیده اند.
تاریخ انجمن اسلامی پلی تکنیک، تاریخ ۴۵ سال مبارزه برعلیه استبداد، اختناق، نبود آزادی و بی عدالتی است و نسل جدید فعالین دانشجویی بویژه در ۱۷ سال گذشته مبارزه با چشمان بازتر بر علیه همان ستم ها و اجحاف ها و با خواست دموکراسی و حقوق بشر را انجام داده اند.
تا زمانی که بی عدالتی، استبداد، خفقان و تضییع حقوق ملت وجود دارد، جامعه ناراضی و نا آرام خواهد بود و جنبش دانشجویی توان و انرژی خود را از همین منبع کسب می کند.
انجمن اسلامی پلی تکنیک پیشتاز این اعتراض و مبارزه است و هیچ گروهی به نام انجمن اسلامی نمی تواند به اجرای اوامر نهادهای امنیتی و انحصارطلبان در دانشگاه بپردازد. این انجمن هیچ نیازی به مجوز فعالیت از سوی دانشگاه ندارد و در اثبات مشروعیت و حقانیت آن همین بس که مورد شدید ترین حملات و برخوردهای حاکمیت انحصار طلب قرار گرفته است. انجمن پلی تکنیک همچنان زنده است و هیچ توطئه مفتضحی مانند تاسیس انجمن جعلی از عوامل بسیج و وزارت اطلاعات نمی تواند مانع ادامه حیات آن شود.