|
سي سال جنايت فرهنگي با استناد به مصوبه اي کذايي!
گفتگويي در باب حق تحصيل بهائيان
مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران:
پيرو گفتگو با جوانان بهايي محروم از تحصيل در تاريخ 16/6/86 (شماره :1004-87) روشن گرديد همواره مسئولين مربوطه محروميت از تحصيل بهاييان را به مصوبه اي از شوراي انقلاب فرهنگي ارجاع داده اند. حال با توجه به اسنادي که اخيرا به دست مجموعه فعالان حقوق بشر رسيده بر آن شديم تا گفتگوي مجددي با اين جوانان بهايي محروم از تحصيل داشته باشيم.
محروميت از تحصيل بهاييان ايران از چه تاريخي آغاز شده و طبق چه قانوني است؟
حسام ميثاقي دانشجوي اخراجي رشته مترجمي زبان، در اظهارات خود به اين نکته اشاره مي نمايد که تا سال 1383 شرکت در کنکور براي جوانان بهايي غيرممکن بوده و از اين تاريخ به بعد نيز عليرغم اينکه آنها توانستند در کنکور شرکت کنند اما به شکل هاي مختلف ديگري از تحصيل محروم شده اند. همواره مسئولان مربوطه اخراج دانشجويان را مستند به مصوبه پرابهام و محرمانه شوراي انقلاب فرهنگي در تاريخ 6/12/69 مي نمايند. حال سئوال اين جاست با توجه به اينکه تمامي مصوبات شوراي انقلاب فرهنگي در سايت اين نهاد وجود دارد چرا اين مصوبه در سايت رسمي شوراي انقلاب فرهنگي (www.iranculture.org) موجود نيست؟ آيا صحيح است قانوني که در کشوري اجرا مي شود پنهاني و محرمانه باشد؟ اين اقدام همانند حرکت زشت کودکي است که از ترس تنبيه اشتباه خود را پنهان مي کند. اگر محروميت بهاييان از تحصيل قانوني و انساني است بايد علنا تصويب و بيان شود تا همگان شاهد اين جنايت فرهنگي باشند.
طبق اظهارات عده اي در رسانه ها در روزهاي اخير محروميت بهاييان از ابتداي دولت آقاي احمدي نژاد آغاز شده است. آيا اين ادعا درست است؟
نويد خانجاني در اظهارات خود اين گونه پاسخ ميدهد که اين محروميت مربوط به دوره ي خاصي از حکومت جمهوري اسلامي نبوده و در حدود 30 سال است که بهاييان از تحصيل محروم مي باشند . و اين اظهارات که محروميت بهاييان از تحصيل با تاريخ روي کار آمدن دولت احمدي‌نژاد تقارن دارد کاملا اشتباه ميباشد . و آقاي احمدي نژاد در راستاي سياست هاي 30 ساله حکومت عمل نموده و دليل اينکه در دوره ايشان اين محروميت بيشتر نمايان شده اين بود که بهاييان تا قبل از سال 83 اجازه شرکت در کنکور نداشتند و هيچ آمار دقيقي از محروميت در دسترس نبوده است و گرنه اين محروميت داستان جديدي نيست . ازابتداي انقلاب تا سال 83 جوانان بهايي حتي از شرکت در کنکور محروم بودند اما فشار هاي بين المللي باعث شد تا از سال 83 گزينه مذهب از فرم ثبت نام برداشته شود و بهاييان اجازه يافتند تا بعد از سال ها در کنکور شرکت نمايند . و از سال 83 تا 87 بهاييان هر ساله در کنکور شرکت کرده اند و اما اين پايان محروميت ها نبوده و اذيت ها به مرحله بعد از کنکور واگذار شده . و عده اي از آن سال به بعد وارد دانشگاه شدند و بعد ازچند ترم از دانشگاه اخراج شدند ، تعدادي نقص پرونده شدند و اصلا رتبه و کارنامه اي به آنها داده نشد ، و به عده اي رتبه ها اعلام شد اما اجازه انتخاب رشته داده نشد .
در ادامه اين 2 جوان به نامه اي از حراست وزارت علوم به 81 دانشگاه کشور اشاره ميکنند که به امضاي مدير کل حراست مرکزي وقت وزارت علوم "اصغر زارعي" رسيده است و در آن به مصوبه اي از شوراي انقلاب فرهنگي به شماره ي 1327/م/س مورخ 6/12/69 استناد شده است. طي مراجعات متعدد اين دو دانشجوي محروم از تحصيل به شوراي انقلاب فرهنگي در رابطه با اين مصوبه مسئولين شوراي انقلاب فرهنگي اظهار داشتند که تمامي مصوبات شورا در سايت اين نهاد موجود ميباشد و طي صحبت هايي آقايان ميثاقي و خانجاني دردبيرخانه شوراي انقلاب فرهنگي با خانم "صالحي" ، ايشان و بقيه مسئولين در دبير خانه وجود اين مصوبه به چنين شماره اي را منکر شدند و آنها نيز از ديدن اين نامه و شماره ي غير معمول آن متعجب شدند و اعلام داشتند که چنين مصوبه اي وجود خارجي ندارد ودر نهايت نيز پيگيري اين دوجوان باعث اخراج آنان با تهديد حراست و اطلاعات از ساختمان شوراي انقلاب فرهنگي شد و اجازه ي ملاقات با هيچ يک از مسئولين را به آنها ندادند !
پس از آن اين دو دانشجوي محروم از تحصيل به حراست وزارت علوم مراجعه نمودند و در رابطه با نامه ي فوق الذکر که در حراست وزارت علوم شماره و به امضا ي مدير کل حراست مرکزي وزارت علوم اصغر زارعي رسيده و به حراست 81 دانشگاه ابلاغ شده و در آن محروميت بهاييان از تحصيل را طبق مصوبه کذايي به شماره ي 1327/م/س مورخ 6/12/69 اعلام ميدارد سوال ميکنند. که اين سئوال نيز بي پاسخ مي ماند.
حال سوال اين است که آقاي "اصغر زارعي" مدير کل حراست مرکزي وزارت علوم در نامه خود به حراست 81 دانشگاه به چه مصوبه اي استناد نموده است و ايشان چرا با استناد به مصوبه اي که وجود خارجي ندارد دستور محروميت بهاييان را به حراست 81 دانشگاه داده است ؟!
در پايان نويد خانجاني و حسام ميثاقي تحصيل را حق مسلم خود مي دانند و ادعا مي نمايند که هيچ قانون و مصوبه اي مبني بر محروميت بهاييان از تحصيل وجود ندارد
و مصوبه اي که سالهاست به آن استناد مي شود وجود
خارجي نداشته و اگر مصوبه يا قانوني در رابطه با
محروميت بهاييان از تحصيل تصويب شده است و يا وجود
خارجي دارد بايد به شکل رسمي و علني اعلام شود.
----
وضعیت جسمی
زندانی سیاسی منصور رادپور در شکنجه گاه بند1 رو به وخامت گراییده است
بنابه گزارشات رسیده از بند 1 زندان گوهردشت کرج ، وضعیت جسمی آقای منصور
رادپور زندانی سیاسی رو به خامت گراییده است.
آقای منصور رادپور دچار ناراحتی کلیوی حاد است و در روزهای اخیر از دردهای شدید
کلیوی سخت در عذاب است ،او همچنین از ناراحتی معده رنج می برد و علاوه بر آن در
اثر شکنجه هایی که به وی وارد شده 2 دندۀ قفسه سینه او دچار شکستگی شده و کتف
او به طور جدی آسیب دیده است .شدت ناراحتی او به حدی بود که او را به بهداری
زندان منتقل نموده اند ولی به او گفته شده که امکان درمان وی در بهداری زندان
وجود ندارد و او می بایست به یکی از بیمارستانهای خارج زندان برای درمان منتقل
شود، علی حاج کاظم رئیس زندان و علی محمدی معاون زندان از انتقال وی به
بیمارستان خوداری می کنند.
علی محمدی معاون زندان که در نظارت بر حملات خونین علیه زندانیان سیاسی،ازدستور
دهندگان انتقال زندانیان سیاسی به بند1 معروف به شکنجه گاه ،دستور بکار بردن
نوع شکنجه موثر علیه زندانی سیاسی که در سلولهای انفرادی زندانی هستند ، قرار
دادن زندانیان سیاسی در سالنهای که زندانیان عادی خطرناک دچار ناراحتی روحی
شدید هستند ، تشکیل باندهای تبهکار در بندهای برای سرکوب زندانیانی که نسبت به
شرایط غیر انسانی حاکم بر بند معترض هستند ، وارد کردن مواد مخدر و در اختیار
باندهای تبهکار گذاشتن برای فروش به زندانیان، اخاذی از زندانیان و موارد
متعدد دیگر.
آقای رادپور در حال حاضر در سالن 3 بند 1 که بین زندانبانان معروف است به بند
آخر خطی ها و زندانبانان به سلولهای انفرادی این بند سگ دونی می گویند و شرایط
اینچنینی بر این سلولها حاکم است.زندانبانان این بند با زندانیان و بخصوص
زندانیان سیاسی برخوردی وحشیانه دارند. شیوه های مختلف و غیر قابل تصوری از
شکنجه ها را علیه زندانیان بکار برده می شود.و بر علیه زندانیان عادی شکنجه
وحشتناکی بکار اعمال می شود و استعمال باطوم می باشد. زندانی در طی روز 3 بار
در ساعاتی محدودی حق استفاده از توالت را دارند و از ساعت 18:00 تا 08:00 صبح
حق استفاده از توالت را ندارد، زندانی هر 2 الی 3 هفته حق استفاده از حمام را
دارد که معمولا با آب نسبتا سرد می باشد. زندانی را که به سلولهای انفرادی
منتقل می شوند حق بردن وسائل شخصی خود را ندارند از لباس شخصی تا وسائل بهداشتی
و در طی مدتی که در شکنجه گاه بند 1 بسر می برند از امکانات بهداشتی و لباسهای
خود محروم هستند، درتمامی نقاط این شکنجه گاه دوربینهای مدار بسته نصب شده است
حتی در توالتها . به خاطر شرایط قرون وسطائی حاکم بر این بند آمار خودکشی بالا
است. موارد فوق بخشی از موارد وحشتناک است که در این بند روی میدهد.
رئیس بند 1 فردی بنام خادم می باشد.این فرد قبل از این رئیس حفاظت و اطلاعات
زندان بوده و به خاطر فساد اخلاقی از سمت خود بر کنار گردید. علت بر کناری وی
داشتن رابطه با زنان پاسدار زندانبان بوده. او در حال حاضر رئیس بند 1 شکنجه
گاه زندان گوهردشت کرج می باشد.
آقای منصور رادپور روز 14 مرداد ماه در اعتراض به شرایط غیر انسانی و رفتارهای
وحشیانه با زندانیان سیاسی اقدام به اعتصاب غذا نمود .او در سومین روز اعتصاب
غذا روز 16 مرداد ماه به بند سپاه که توسط بازجویان وزارت اطلاعات اداره می شود
انتقال داده شد آقای رادپور به مدت 28 روز در سلولهای انفرادی بند سپاه زندانی
بود و در طی مدت بازداشت مورد بازجوئیهای روزانه 2 بازجوی وزارت اطلاعات قرار
داشت، بازجویان در طی بازجوئی او را مورد شکنجه های فیزیکی و روحی قرار
میدادند.بازجویان علیرغم اینکه او بیش از 1.5 سال است که در زندان گوهردشت
زندانی است به دلیل اعتصاب غذا پرونده ای جدیدی علیه او تشکیل داده اند.
آقای رادپور در تاریخ 2 شهریور ماه در شعبه 1 دادگاه انقلاب توسط فردی بنام
عاصف حسینی مورد محاکمه قرار گرفت و به 5 سال زندان محکوم شد. عاصف حسینی رئیس
شعیه 1 دادگاه انقلاب کرج با تهدید و توهین خطاب به آقای راد پور چنین گفت:"
میدونم باهات چکار کنم ،از تو گنده ترها را به زانو در آوردم ".آقای رادپور
بدون داشتن وکیل و حق دفاع در این دادگاه مورد محاکمه قرار گرفت.
فعالین حقوق بشر ودمکراسی در ایران،نسبت به خطر جدی که متوجه جان زندانیان
سیاسی، زندانی در این شکنجه گاه هشدار می دهد و از تمامی سازمانهای حقوق بشری
خواستار اقدامات عملی و فوری برای پایان دادن به جنایتهایی که در زندانهای این
رژیم علیه زندانیان سیاسی روا داشته می شود.
فعالین حقوق بشر ودمکراسی در ایران
21 آبان 1387 برابر با 11 نوامبر 2008
گزارش
وضعیت زندانی سیاسی فوق و شرایط حاکم بر زندان را به سازمانهای زیر ار سال
گردید
1-عفو بین
الملل
2- شورای
حقوق بشر سازمان ملل
3- کمیسر
عالی حقوق بشر
4- دیدبان
حقوق بشر
5. سازمان
جهانی علیه شکنجه
http://hrdai.blogspot.com
http://pejvakzendanyan.blogfa.com
pejvak_zendanyan10@yahoo.com
pejvakzendanyan@gmail.com
tel. : 0031620720193
|