۵ آذر ۱۳۸۷تغییر برای برابری: اخبار به دست آمده حاکی از آن است که حکم اعدام فاطمه پژوه چهارشنبه هفته جاری اجرا خواهد شد.

عبدالصمد خرمشاهی وکیل فاطمه پژوه در این رابطه به تغییر برای برابری گفت: “هم بندی فاطمه پژوه از زندان اوین اطلاع داده است که وی به اجرای احکام زندان فراخوانده شده است.” خرمشاهی افزود حکم اجرای اعدام موکل اش به وی ابلاغ نشده است ولی پیش از این نیز در چند پرونده ای که وکالت آن را بر عهده داشته است بدون اطلاع وی حکم موکلانش به اجرا در آمده است.

خرمشاهی که هم اکنون در سفر است افزود : ” پیگیری برای کسب اخبار دقیق در این زمینه را آغاز کرده ام اما روال قانونی این است که پیش از اجرای حکم متهم، باید وکیل وی طی ابلاغ کتبی در جریان قرار داده شود تا اگر محکوم به اعدام کاری داشته باشد با خانواده و وکیل خود در تماس باشد. از سویی شاید بتوان در آخرین دقایق و لحظات هم اقدامی برای نجات جان وی انجام داد و این حقی است که قانون دراختیار متهمین قرار داده است و امیدوارم اگر این خبر صحت دارد هر چه سریع تر به من ابلاغ شود تا در اندک زمان باقی مانده بتوانیم تمام تلاش خود را به کار بگیریم.”

این وکیل دادگستری در رابطه با واکنش خانواده مقتول به تلاش های انجام شده برای کسب رضایت گفت: ” معمولا خانواده اولیای دم به دلیل شرایط خاص برای رضایت دادن روی خوش نشان نمی دهند و این امر مختص به خانواده فاطمه نیست اما تا جایی که اطلاع دارم مادر مقتول به دنبال قصاص فاطمه نبود و نظرش این بود که فاطمه در زندان بماند و قصاص نشود. اما ظاهرا به یکی از اقوامش برای اجرای حکم وکالت داده است.”

وی همچنین به مراجعات مکرر دختر کوچک فاطمه برای گرفتن رضایت از خانواده مقتول اشاره کرد و گفت ظاهرا خانواده مقتول تمایلی به رضایت ندارند.

فاطمه پژوه به جرم قتل همسر صیغه ای خود به اعدام محکوم شده است. وی در شرایطی که همسر خود را در حال تجاوز به دختر ۱۴ ساله اش دید اقدام به کشتن وی کرد و تا کنون چند بار تا پای چوبه ی دار رفته است اما به خاطر نامه ای که دخترش خطاب به رئیس قوه قضائیه نوشته بود حکم متوقف شد. فاطمه در سال ۱۳۸۱ محکوم به اعدام شده بود و این حکم در مهرماه سال ۱۳۸۳ با اعتراضات گسترده فعالین حقوق بشر و درخواست فوری عفو بین الملل یک روز پیش از اجرا متوقف شد. سال ۱۳۸۵ نیز بار دیگر فاطمه پژوه در آستانه ی اعدام قرار گرفته بود.

مهوش شیخ الاسلام در فیلم ماده ۶۱ با فاطمه پژوه در این مورد مصاحبه کرده است.

سه شنبه ۵م آذر ۱۳۸۷

جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان

خیابان زمزم - خیابان طاهری - خیابان متین -پلاک ۴۰ …در حاشیه خط آهن

خبرنامه اميرکبير: اینجا یک پارکنیگ قدیمی است، با چند اتاق کوچک که در حاشیه آن قرار دارد. دیوارهای سیمانی آن را بچه ها نقاشی کشیده اند. در آهنی رنگ و رو رفته ای دارد که همیشه چند تایی پسر بچه از آن آویزان اند.

وقتی صبح های زود می روید و نان و شیر برای کودکان دلبندتان می خرید، وقتی کیف مدرسه اش را پر می کنید از خوراکی ، وقتی عصر پشت چراغ قرمز دعا می کنید زودتر برسید تا بچه تان زیاد در سرما نماند شیشه ماشین را حتما بالا می کشید وقتی پسر بچه ای هشت - نه ساله التماس می کند از او سیم ظرف شویی بخرید و دل تان قطعا نمی خواهد به صورت سیاه و لباس های رنگ و رو رفته و پاره او نگاه کنید… کودک شما در مدرسه منتظر شماست.

وقتی شب به دخترتان قول می دهید او را به فست فود ببرید ، شال گردن و کلاهی که تازه برای او خریده اید را تن اش می کنید ، بوسه ای بر گونه هایش می زنید و راهی می شوید جلوی در فست فود شلوغ خیابان های منتهی به کوههای شمال تهران قطعا پسر بچه و دختر بچه ای را می بینید که لباس شان پاره است ، دستان شان سیاه است و به جای دستکش در دستان شان فال حافظ دارند. شما دست دخترتان را می گیرد و قدم هایتان را تند تر می کنید تا این بچه ها را نبینید. سفارش که می دهید ، سیر سیر که از جای تان بلند می شوید باز جلوی در دستی جلو می آید ولی شما باید بروید.

این کودکان که مثل سایه نادیده گرفته می شوند، کودکان کار و خیابان ، کودکانی هستند که صدای فریاد و شعار رئیس جمهور مهرورز و باقی مسئولین که جز به حجت شرعی کاری نمی کنند و صندوق آهنی خانه شان می تواند یک بانک تمام عیار باشد برای حمایت از آنها صور اسرافیلی می شود که هیچ گوشی را یارای نشنیدن آن نیست . با این حال آنها بدور از هر امکاناتی کار می کنند و ما آنها را نادیده می گیریم.

جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان تشکلی غیر دولتی است که در کنار دیگر فعالیت هایش مسئولیت آموزش این کودکان که اغلب افغانی اند و به دلیلی مهاجر بودن از حق تحصیل محروم اند را به عهده دارد. مردان و زنان کوچکی که یک خانواده را اداره می کنند هر روز قبل از شروع کار راهی جمعیت می شوند تا یاد بگیرند اعداد بزرگ تر از فروش یک جوراب را جمع بزنند ، یاد بگیرند خطوط روزنامه هایی که هر روز سر چهار راه می فروشند را بخوانند و اگر شد نامه بنویسند.

پلیس امنیت دیروز درب های این جمعیت را پلمب کرد تا کودکان افغانی دیگر درس نخوانند که طبق قانون آنها از آموزش در ایران محروم اند .اختلاط کلاس ها یکی از دلایل تعطیلی جمعیت ذکر شد، اینکه چرا زکیه کنار بشیر می نشیند ، حسن کنار شیبا ، میلاد کنار بنفشه !!!…حالا این کودکان در پارک کنار مدرسه ،کلاس هایشان را تشکیل می دهند، کک هیچ کس هم نمی گزد. رئیس جمهور باز از عدالت خواهی و کمک به فقرا در هر کوی و برزن سخن خواهد راند ، تریبون ها آماده می شوند و دروغ ها یکی پس از دیگری در تاریخ ثبت می شوند. شما از سر کار بر می گردید و یک روزنامه از بشیر سر چهار راه می خرید. پسر تان سرگرم بازی است و شما نمی دانید حداقل ۱۰۰ کودک دیروز از حق خواندن و نوشتن محروم شده اند.

سیگاری دود می کنید و با کانال های تلویزیون بازی می کنید.

احمدی نژاد در مراسم تودیع علی کردان خدمت گزاری به مردم را وظیفه همه مسئولین دانست.