|
بیکاری در ایران؛ «موج دوم در راه است»
بهروز کارونی
راديو فردا: معاون مرکز آمار ايران، روز دوم آذر، از افزايش شديد تقاضا برای کار در ايران خبرداد و گفت که نرخ بيکاری در سال های آينده افزايش می يابد.
عليرضا زاهديان گفت: به نظر مرکز آمار، حفظ نرخ بيکاری ساليانه حدود ۱۰ تا ده و نیم درصد کار بسيار مهمی است.
اين آمار در حالی اعلام شده است که پيشتر، مقام های رسمی، همانند وزير کار و رييس مرکز آمار، در روزهای اخير گفته بودند که نرخ بيکاری ۱۰.۲ درصد است.
البته پيش از اين نيز در گزارش های رسمی تاکيد می شد که آمار بيکاری تک رقمی، وزير ۱۰ درصد است. اما به نظر می رسد که تنها، پس از بيکار شدن حدود ۲۵۳ هزار کارگر، آنهم تنها در شش ماه نخست سال جاری، سخن گفتن از آمار بيکاری تک رقمی، آنهم در اقتصاد متاثر از بحران مالی جهانی، کار نابه جايی باشد. در اين ارتباط، حميد حاج اسماعيلی، فعال کارگری در تهران، اعتقاد دارد که آماری که تاکنون ارائه شده، نادرست است.
وی به « راديو فردا» گفت: « آماری که به صورت رسمی در ارتباط با نرخ بيکاری در ايران اعلام می شود، مورد ترديد است. بيشتر کارشناسان و فعالان کارگری در مورد اين آمار شک و ترديد دارند، زيرا از واقعيت های جامعه دور است.»
آقای حاج اسماعيلی تاکيد کرد که « آمار بيکاری در ايران بيش از ۱۳ يا ۱۴ درصد است و با آمار رسمی ارائه شده، سه تا چهاردرصد اختلاف دارد و آمار رسمی مورد تاييد تشکل های کارگری و کارفرمايی و کارشناسان اقتصادی در ايران نيست.»
در پاسخ به اين پرسش که آيا آمار مشخصی از ارتش بيکاران در ايران وجود دارد، علی دهقان نيا، نماينده کارگران در سازمان تامين اجتماعی، در گفت و گو با « راديو فردا» به اين پرسش، پاسخ منفی داد وگفت: « حدود ۶۵ تا ۷۰ درصد کارگرانی که اکنون در کارخانه ها کار ميکنند، قراردادی هستند. اين قراردادها يک، دو و يا سه ماهه است و بعد از اين که دوره قرارداد تمام می شود، بعضی از اين قراردادها تمدديد می شوند و بعضی تمديد نمی شوند.»
او اضافه کرد: « بسياری از افراد پس از پايان مدت قرارداد خود شکايت نمی کنند، در حالی که اين عده نيز جزو خروجی از آمار کار به حساب می آيند. به همين دليل آمار رسمی ارائه شده، دقيق نيست.»
در عين حال، محمد جهرمی، وزير کار و امور اجتماعی، در روزهای اخير اعلام کرد که در آمار بيکاری، کارگران بخش کشاورزی که به دليل خشکسالی، بيکار شده اند، در نظر گرفته نشده اند.
عليرضا زاهديان، معاون مرکز آمار، نيز خشکسالی در ايران را يکی از موارد افزايش بيکاری برشمرده است.
نرخ بيکاری در ايران، در شرايطی رو به افزايش است که بر اساس گزارش ها، کارخانه های بسياری دچار مشکلات مالی شده اند و در حال حاضر، با ۲۰ درصد ظرفيت خود کار می کنند.
جعفر عظيم زاده، رييس هيئت مديره اتحاديه آزاد کارگران ايران، به راديو فردا گفت: « کارخانه های زيادی رو به تعطيلی هستند و نمی توانند به کار خود ادامه دهند. واقعيت اين است که کارفرماها تلاش ميکنند که تمام بار تعطيلی و ورشکستگی کارخانه ها را بر دوش کارگران سرريز و يا آنها را اخراج کنند.»
فارغ التحصیلان بیکار
اما آمار بيکاران تنها مختص واحدهای صنعتی و کشاورزی نيست. گزارش ها حاکی از آن است که موج دوم بيکاری در ايران با صدها هزار فارغ التحصيل دانشگاه ها در راه است.
علیرضا زاهدیان، معاون مرکز آمار ايران در اين ارتباط، خبرگزاری « مهر» با اشاره به اينکه تعداد ورودی جوانان به دانشگاه ها در سال ۸۶، يک ميليون نفر بوده، نوشته است: « بعد از چهار سال، سالانه بايد در انتظار يک ميليون نفر فارغ التحصيل متقاضی کار مواجه بود.»
در همين زمينه نيز محمد جهرمی، وزير کار و امور اجتماعی، چندی قبل گفت که سالانه، يک ميليون و ۲۵۰ هزار نفر به متقاضيان کار در ايران افزوده می شود.
آيا در مورد فارغ التحصيلان بيکار نيز آمار مشخصی وجود دارد؟ عليرضا محجوب، نماينده مجلس شورای اسلامی و دبير کل خانه کارگر، هفته پيش در این زمینه گفته بود که ۲۲ درصد از فارغ التحصيلان بيکارند.
علی، فارغ التحصيل دانشگاه، که در استان کرمان زندگی می کند، به « راديو فردا» گفت که درصد بالايی از فارغ التحصيلان در ايران بيکارند.
وی افزود: « خانواده ما در مجموع ۳۵ نفر هستند و حدود شش تا هفت نفر هستيم که مدرک ليسانس داريم و بيکاريم.»
علی بر اين اعتقاد است که « اگر منطقه ای که من زندگی می کنم، مورد بررسی قرار گيرد، متوجه می شويم که چند نفر از مردان بين ۲۰ تا ۳۰ سال بيکار هستند.»
در اين ميان، خبرگزاری مهر هشدار داده است که دانش آموزان و دانشجويان فعلی که شمار آنها به ميليون ها نفر می رسد، در آينده وارد بازار کار می شوند، و شمار آنان در سال ۱۹۹۳ خورشيدی به ۳۱ درصد از کل جمعيت ايران خواهد رسيد.
----
گزارش خبری تحلیلی آبان ماه جنبش کارگری
5
آذر 1387
کمیته پیگیری ایجاد تشکل های آزاد کارگری ایران
اخبار جنبش کارگری در ماه آبان به کلی تحت تاثیر خبر برگزاری
انتخابات سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه قرار گرفت. مبارزات متحدانه ی کارگران
هفت تپه که طی یک سال و نیم گذشته به تشکیل سندیکای مستقل کارگران منتهی شد.
تاسیس این تشکل مستقل نوید گامی رو به جلو در جنبش کارگری ایران را می دهد. در
زیر به بررسی مهمترین اخبار کارگری طی ماه آبان می پردازیم.
تشکیل سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه
به جرئت می توان تشکیل سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه را
مهمترین اتفاق چندساله ی اخیر در جنبش کارگری ایران دانست. با خیزش دوباره ی
جنبش کارگری از اوایل دهه ی 80 و تشکیل سندیکای کارگران شرکت واحد _به عنوان
اولین تشکل مستقل کارگری پس از سرکوب وسیع جامعه در دهه ی 60_ شاهد تلاش های
بسیاری از سوی کارگران برای دست یازیدن به حقوقشان بوده ایم. اما پس از تجربه ی
سندیکا هیچ نتیجه ی مثبت دیگری در زمینه ی ایجاد یک تشکل مستقل به دست نیامد تا
اولین روز آبان امسال که با برگزاری انتخابات سندیکای هفت تپه، رسما این تشکل
کارگری پا به عرصه ی وجود گذاشت.
کارگران نیشکر هفت تپه از یک سال و نیم گذشته در پی ایجاد بحران
در کارخانه و عدم دریافت دستمزدها دست به یک سری اعتراضات گسترده زدند و طی آن
چندین اعتصاب، تحصن در مقاب نهادهای مختلف و در نهایت راهپیمایی در شهر شوش را
سازمان دهی کردند. در میانه ی این اعتراضات بود که بحث ایجاد یک تشکل مستقل
کارگری شکل گرفت و کارگران نیشکر هفت تپه تلاش های خود را به منظور ایجاد این
تشکل آغاز کردند و در نهایت در اولین روز از ماه آبان 1000 کارگر کارخانه ی
نیشکر هفت تپه با شرکت در انتخابات، اعضای هیئت مدیره ی سندیکا را انتخاب
کردند. با وجود تشکیل سندیکا و انجام انتخابات داخلی هیئت مدیره، ریاست کارخانه
هم چنان سندیکا را به رسمیت نمی شناسد و از مذاکره با آن سر باز می زند.
تشکیل سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه موجی از خوشحالی را در بین
فعالین جنبش کارگری به وجود آورد و پس از برگزاری انتخابات گروه های مختلف
کارگری برای کارگران هفت تپه پیام تبریک فرستادند که از آن جمله می توان به این
گروه ها اشاره کرد: سندیکای کارگران شرکت واحد، کمیته پیگیری ایجاد تشکل های
آزاد کارگری، کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری،هیئت موسسان
بازگشایی سندیکاهای کارگری، جمعی از کارگران ایران خودرو، اتحاد بین المللی در
حمایت از کارگران در ایران. هم چنین اتحادیه کارگران پست کانادا و ث.ژ.ت نیز
پیام های تبریکی را ارسال نمودند.
ادامه ی مبارزات کارگران لاستیک البرز
ظاهرا بلاتکلیفی کارگران لاستیک البرز ادامه دارد. در حالی که
کارگران این کارخانه بیش از 7 ماه است حقوقی دریافت نکرده اند، دولت پس از خلع
ید مالک کارخانه، هم چنان از تعیین هیئت مدیره ی جدید برای کارخانه سر باز می
زند و هیچ تلاشی برای شروع به کار دوباره ی کارخانه و پرداخت حقوق کارگران صورت
نمی گیرد.
کارگران لاستیک البرز در ادامه ی مبارزات خود اوایل آبان ماه و
در پی اطلاع از عملکرد مدیران مالی و منابع انسانی با برگزاری مجمع عمومی تصمیم
به اخراج این دو نفر از کارخانه گرفتند. مدیران مالی و منابع انسانی با وجود
رای اداره ی کار اسلامشهر از رد لیست بیمه ی تامین اجتماعی کارگران خودداری
کرده بودند و کارگران نیز در اعتراض به این مسئله وپس از تصمیم گیری در مجمع
عمومی در برابر ساختمان اداری کارخانه تجمع کردند و مدیر مالی را از کارخانه
اخراج کردند. اما به دلیل خودداری مدیر منابع انسانی از ترک کارخانه نیروی
انتظامی با حضور در کارخانه و مذاکره با کارگران وی را از کارخانه بیرون کرد.
شرفی سهامدار عمده ی کارخانه نیز بی کار ننشسته است و از کارگرانی که ماه گذشته
ساختمان اداری را تصرف کرده بودند شکایت کرده است که در نتیجه ی آن 12 تن از
فعاان کارگری لاستیک البرز به کلانتری 118 ستارخان احضار شده اند.
19
آبان ماه 40 تن از کارگران در ادامه ی پیگیری
های خود به منظور روشن شدن وضع کارخانه به نهاد ریاست جمهوری مراجعه کردند ولی
با دلایل واهی از رسیدگی به مطالبات ایشان خودداری شد. به دلیل این بی توجهی
روز بعد بیش از 700 تن از کارگران در برابر نهاد ریاست جمهوری تجمع کردند و ضمن
سردادن شعار خواستار عملی شدن وعده های مسئولین شدند. اما پس از گذشت یک هفته
از این تجمع هیچ اقدامی از سوی نهاد ریاست جمهوری صورت نگرفت و کارگران تصمیم
گرفتند از 27 آبان در محل کارخانه تحصن کنند. پس از اعلام این تصمیم نهاد ریاست
جمهوری دوباره قول داد تا طی 10 روز آینده هیئت مدیره ی جدید را معرفی کند و
مبلغ یک میلیارد تومان را به منظور پرداخت حقوق کارگران اختصاص دهد.
در این ماه جمعی از کارگران ایران خودرو، کارگران پرریس سنندج،
سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه و کمیته پیگیری با صدور اطلاعیه هایی حمایت مجدد
خود از مبارزات کارگران لاستیک البرز را اعلام کردند.
ادامه ی فشارها بر فعالین کارگری
در ادامه ی افزایش فشارها بر فعالین کارگری، دادگاه افشین شمس
از اعضای "کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری" در آخرین روز
مهرماه با حضور محمد شریف، وکیل وی، برگزار شد و سرانجام در روز 11 آبان حکم 1
سال حبس تعزیری توسط دادگاه به افشین شمس ابلاغ شد. افشین شمس در روز 13 تیرماه
در شهرستان محل کار خود، علی گودرز، به دلیل فعالیت های کارگری دستگیر و روانه
ی زندان دستگرد اصفهان شده بود.
محمد جراحی از اعضای "کمیته پیگیری ایجاد تشکل های آزاد کارگری"
نیز در روز 9 آبان طی تماسی تلفنی به دادگاه انقلاب احضار شد.
محمد جراحی از فعالین کارگری
شهرستان تبریز می باشد و پیش از این نیز در روز 30 خرداد امسال بازداشت شده و
حکم 4 ماه حبس برای وی صادر گشته بود که در نتیجه ی اعتراض خانواده های کارگری
تبریز این حکم لغو شد.
طه آزادی از اعضای "اتحادیه آزاد کارگران ایران" که در روز
کارگر سال جاری به دلیل شرکت در مراسم روز کارگر در عسلویه دستگیر شده بود و به
مدت 47 روز در اداره اطلاعات و زندان بوشهر در بازداشت به سر می برد در ماه
آبان به دادگاه احضار شد و تا روز 2 آذر باید خود را به دادگاه انقلاب شهرستان
کنگان معرفی کند. طیب مولایی سخنگوی این اتحادیه نیز در روز 18 آبان بازداشت شد
و روز بعد آزاد گردید. ماموران امنیتی که به خانه ی وی هجوم برده بودند برخی از
لوازم منزل را ضبط می کنند. هنگامی که طیب مولایی به کلانتری 12 سنندج مراجعه
می کند بازداشت می شود اما روز بعد آزاد می گردد.
منصور اسالو رئیس در بند هیئت مدیره ی "سندیکای کارگران شرکت
واحد" که از ناحیه ی چشم احتیاج به مداوا دارد در راه بیمارستان مورد ضرب و شتم
قرار گرفت. بنا بر هماهنگی های قبلی قرار بود که در روز 12 آبان منصور اسالو
برای ادامه ی مداوای چشم خود به بیمارستان لبافی نژاد منتقل شود اما در میانه ی
راه مامورین زندان به اسالو می گویند که باید به بیمارستان فارابی بروند که با
مقاومت اسالو مواجه می شوند و سرانجام با ضرب و شتم وی او را مجددا به زندان
رجائی شهر منتقل می کنند.
گوهری از دیگر اعضای هیئت مدیره ی سندیکا نیز روزهای 6 و
7
آبان به خاطر دو جرم مختلف به دو شعبه ی دادگاه
مراجعه کرد. دادگاه اول قرار بود به خاطر بازداشت ایشان در پارک چیتگر طی یک
گلگشت خانوادگی برگزار شود که به دلیل حضور نداشتن معاون دادستان برگزار نشد.
دادگاه دوم نیز به دلیل بازداشت سال 84 با حضور صالح نیکفرد وکیل ایشان برگزار
شد که حکم آن هنوز اعلام نشده است.
اعتراضات کارگری در نقاط مختلف کشور
در روز 5 آبان 400 تن از کارگران کارخانه پتروشیمی لردگان در
اعتراض به عدم پرداخت دستمزدها دست به اعتصاب زدند.
در این ماه کارگران کارخانه ی چینی سازی حمید در اعتراض به عدم
پرداخت دستمزدها دست به راهپیمایی زدند.
کارگران کارخانه چوب طالقانی نیز به خاطر عدم دریافت 13 ماه
حقوق در این ماه بارها بامراجعه به نهادهای مختلف خواستار رسیدگی به وضعیت خود
شدند.
كارگران شركت لوله سازي لوشان كه مشغول پروژه لوله گذاري در
بندر انزلي هستند در اعتراض به دريافت نكردن دستمزد، پرداخت نشدن حق بيمه و عدم
ارسال ليست بيمه به سازمان تامين اجتماعي چندین روز دست به اعتصاب زدند. این
کارگران پیش از این نیز دست به اعتصاب زده بودند که پس از آن 4 تن از اعتصاب
کنندگان اخراج شدند.
شمار زیادی از کارگران بازنشسته ذوب آهن در روز دو شنبه
20
آبان در مقابل کانون بازنشستگان شهر اصفهان
اجتماع کردند. آنان علیه سطح نازل حقوق بازنشستگی، وضعیت بسیار بد معیشتی و
خودداری دولت از پرداخت حقوق اولیه معیشتی و انسانی آن ها دست به اعتراض زدند.
در روز 20 آبان 230 تن از كارگران شركت سازمايه پاكدشت در مقابل
دادگستري اين شهر تجمع اعتراضي برگزار كردند. كارگران معترض خواهان دريافت حقوق
عقب افتاده، تامين امنيت شغلي و رسيدگي به شكايت خود شدند.
كارگران كارخانه چيني اشكان 26 آبان براي رسيدگي به درخواست ضبط
اموال كارخانه در مقابل دادگستري شهرستان قزوين تجمع اعتراضي برگزار كردند.
کمیته پیگیری ایجاد تشکل های آزاد کارگری ایران
http://www.komiteyepeygiri.com
|