بازگشت به صفحه اول

 

 
 

تجمع بزرگ «دانشگاه فریاد آزادی» با حضور بیش از سه هزار دانشجو برگزار شد

دوشنبه ۱۸م آذر ۱۳۸۷

(گزارش اولیه تجمع برزگ امروز دانشجویان در دانشگاه تهران)
(گزارش تصویری ۱ از تجمع “دانشگاه، فریاد آزادی”)
(گزارش تصویری ۲ از تجمع “دانشگاه، فریاد آزادی”)
(گزارش تصویری ۳ از تجمع “دانشگاه، فریاد آزادی”)
(گزارش تصویری ۴ از تجمع “دانشگاه، فریاد آزادی”)
(گزارش تصویری ۵ از تجمع “دانشگاه، فریاد آزادی”)
(فیلم شماره ۱ از تجمع امروز دانشجویان در دانشگاه تهران)
(فیلم شماره ۲ از تجمع امروز دانشجویان در دانشگاه تهران)
خبرنامه امیرکبیر: تجمع بزرگ دانشجویی «دانشگاه فریاد آزادی» امروز، یکشنبه، به میزبانی دفتر تحکیم وحدت در دانشگاه تهران برگزار شد. در این تجمع که با استقبال گسترده گروه های مختلف دانشجویی همراه بود بیش از ۳۰۰۰ نفر شرکت داشتند. دفتر تحکیم وحدت در خصوص تجمع خود در نامه ای به وزارت علوم و دانشگاه تهران از مسئولین این دو نهاد خواسته بود با دانشجویان در برگزاری این برنامه همکاری کنند. وزارت علوم و دانشگاه تهران موضعی مبنی بر مخالفت با تجمع اتخاذ نکرده بودند.

به گزارش خبرنامه امیرکبیر حرکت دانشجویان ابتدا از مقابل دانشکده حقوق و علوم سیاسی آغاز شد. دانشجویان با راهپیمایی در صحن دانشگاه و خواندن سرود یار دبستانی به مقابل دانشکده فنی رسیدند. پس از ملحق شدن دانشجویان دیگر به تجمع، اعلام شد تعداد زیادی از دانشجویان پشت درها مانده اند و انتظامات و حراست دانشگاه اجازه ورود به آن ها نداده است. بنا بر این دانشجویان برای وارد کردن دانشجویانی که در خیابان مانده بودند به سمت در خیابان ۱۶ آذر حرکت کردند.

دانشجویان در حین حرکت سرود یار دبستانی و ای ایران را می خواندند. انتظامات دانشگاه حتی پس از رسیدن دانشجویان به پشت در، قفل در را باز نکرد. از این رو فشار جمعیت از داخل و خارج دانشگاه باعث شکسته شدن در و ورود دانشجویان پشت درها به داخل دانشگاه شد. دانشجویان شعار می دادند «دانشجوی آزاده حمایتت می کنیم»، «پلیس به این بی غیرتی هرگز ندیده ملتی»، «نیروی انتظامی خجالت خجالت» و… در این لحظه تعداد معدودی از شرکت کنندگان در تجمع قصد داشتند با تحریک جمعیت وارد خیابان ۱۶ آذر شوند اما اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت مقابل در ایستادند و اجازه خروج به دانشجویان ندادند.

دانشجویان سپس برای برگزاری تجمع بار دیگر به مقابل دانشکده فنی حرکت کردند. مقابل دانشکده فنی اعلام شد چند نفر از دانشجویان دانشگاه امیرکبیر توسط حراست دانشگاه تهران بازداشت و در کیوسک نگهبانی نگه داشته شده اند، یک نفر دیگر نیز در درگیری با نیروهای حراست به شدت زخمی شده بود که به علت خونریزی شدید بلافاصله به درمانگاه منتقل شد. جمعیت بار دیگر به طرف در شمالی دانشگاه، در پزشکی، حرکت کرد. اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت با یکی از مسئولین حراست دانشگاه که این دانشجویان را بازداشت کرده بود مذاکره کردند. آن ها به این مسئول اعلام کردند کلیه عواقب تجمع به عهده آن هاست و از او خواستند اجازه دهد اجازه دهد این سه دانشجو به داخل دانشگاه بیایند و در تجمع شرکت کنند.

به گزارش خبرنامه امیرکبیر این مقام مسئول در اقدامی مشکوک منتظر شد تا جمعیت به مقابل در پورسینای دانشگاه برسد. پس از آن مداما اقدام به تحریک جمعیت می کرد و در مقابل اصرار اعضای دفتر تحکیم مبنی بر حل مسالمت آمیز مسئله پیش آمده، از این امر سر باز می زد. اقدامات تحریک آمیز فرد مزبور باعث شد دانشجویان جهت آزادی این سه دانشجو به سمت اتاقک نگهبانی بروند که فشار جمعیت موجب شکسته شدن گیت های امنیتی شد. این فرد سپس در دانشگاه را باز کرد و از نیروی انتظامی خواست برای مقابله با دانشجویان وارد دانشگاه شوند. در حالی که نیروی انتظامی باتوم به دست چند قدمی وارد دانشگاه شد، اعضای دفتر تحکیم مقابل آن ها ایستادند و از آن ها خواستند از دانشگاه خارج شوند. پس از آن دانشجویان آزاد شدند و به تجمع پیوستند.

سپس دانشجویان با حرکت در صحن دانشگاه بار دیگر به مقابل دانشکده فنی باز گشتند و تریبون آزاد با سخنرانی دبیر تشکیلات دفتر تحکیم وحدت آغاز شد. مهدی عربشاهی در سخنان خود گفت: «ما اینجا هستیم تا فریاد بزنیم بر سر آرمان های اصیل جنبش دانشجویی ایستاده ایم. آزادی و دموکراسی آرزهای ناکام تاریخی ملت است و ما امروز اینجا آمده ایم تا بگوییم که دانشجو در برابر ظلم ساکت نمی نشیند. آن هایی که قرار بود تجمع ۵ هزار نفری برگزار کنند با اتوبوس از بیرون دانشگا آورده شده بودند ولی همه دیدیم حداکثر تعداد آن ها به ۴۰۰ نفر رسید. اکنون کجایند دانشجویان ارزشی که تجمع ۳۰۰۰ نفری دانشجویان منتقد را ببینند؟! ما آمده ایم فریاد بزنیم دانشجو در کنار معلمان است که جز حقوق شان چیز بیشتری نمی خواهند، دانشجو در کنار کارگرانی است که حقوقشان پایمال می شود. مگر ما جز آزادی بیان، تشکل های آزاد دانشجویی و… چه می خواهیم؟ مگر جز نشریات آزاد دانشجویی می خواهیم؟ مگر ما جز این می خواهیم که دانشجویان زندانی آزاد شوند؟ چرا که فکر می کنیم جای دانشجودر دانشگاه است نه زندان. آمده ایم تا فریاد بزنیم خواسته ی ما جز دموکراسی برای ایران و صلح برای همه ی جهان نیست. هموطنان ما را در کردستان به بند می کشند و ما آزادی آن ها را می خواهیم. می خواهیم فرزاد کمانگر، معلم پرتلاش، آزاد شود و به سر کلاس درسش بازگردد. محمدصدیق کبودوند مگر چه خواست جز حقوق بشر برای همه مردم ایران که باید حکم ۱۱ سال زندان برایش صادر شود؟ دوستان آذربایجانی ما در تابستان بازداشت شدند. ما آزادی و حقوق بشر برای همه ی ایرانیان می خواهیم. ما می دانیم که منافع ملی ما را دولت احمدی نژاد در پای روسیه و چین قربانی کرده است. اما احمدی نژاد بداند که هیچ محبوبیتی در بین دانشجویان ندارد.»

سخنران بعدی این مراسم مرتضی سمیاری، دیگر عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم، بود. این دانشجو در سخنان خود گفت: «جنبش دانشجویی نشان خواهد داد که ایستاده است و نخواهد مرد. تبعید و اعدام همان طور که در نسل های پیشین دانشجویان اثری نداشت، هیچ گاه در دانشجوی امروز نیز اثری نخواهد کرد. ۱۶ آذر نه به امریکا بود و مقابله ای بود با دولت استبدادی و حمایت از دولت مردمی مصدق. ۱۶ آذر فریاد دانشجوست و نه به استبداد و استعمار. دانشجویان به دنبال تعامل و اتحاد با یکدیگر باشند. جریان هایی که امروز می خواهد دانشجو را به حاشیه برانند این را بدانند که دانشجو این مسئله را درک می کند و در برابر توطئه های آن ها مقابله خواهد کرد. مشکل اصلی کشور ما این است که دولت قانونمند، جامعه مدنی و طبقه متوسط نداریم. ۱۶ آذر درسی بود که بر روی رفتار نسل های مختلف دانشجویی تأثیر خواهد گذاشت.»

حبیب فرحزادی، نایب دبیر انجمن دموکراسی خواه دانشگاه تهران، در ادامه این مراسم به قرائت بیانیه این تشکل پرداخت. در این بیانیه آمده بود: «مگر ما چه می خواهیم جز آزادی و دموکراسی؟ این روزها هر طرف که می روی ندای انقلاب فرهنگی می شنوی و حکومتیان بر این باورند که انقلاب فرهنگی دیگری نیاز است تا دانشگاه مطلوبشان شود. آیا اکنون این اتفاق نیفتاده است؟! آن بار اساتید را اخراج می کردید این بار بازنشسته؛ آن بار دانشجویان را تصفیه می کردید این بار ستاره دار؛ آن بار تشکل ها را ممنوع از فعالیت می کردید این بار قلع و قمع؛ آن بار کتاب ها را سانسور می کردید این بار وجین؛ آن بار دانشجویان را به زندان نمی فرستادید اما اکنون اوین را دانشگاه کرده اید؛ آن بار شبانه به خانه ی دختران نمی ریختید این بار امنیت خانه ی آن ها را به بازی گرفته اید. ۱۶ آذر ضد استبدای هنوز زنده است و ما نمی گذاریم این استبداد در پوست مهرورزی به کار خود سکوت ادامه دهد. به کمیته های انضباطی احضار می شویم، زندان را به جان می خریم چون ما هنوز زنده ایم و نفس می کشیم.» به گزارش خبرنامه امیرکبیر این فعال دانشجویی در در ادامه در سخنانی گفت که شب گذشته نیروهای امنیتی به منزل اعضای انجمن دموکراسی خواه از جمله سه نفر از دانشجویان دختر ریخته اند. فرحزادی همچنین گفت: «میثم قاسمی، دبیر تشکیلات دموکراسی خواه، صبح امروز توسط نیروهای امنیتی دستگیر شد. اما دموکراسی خواهان دانشگاه تهران سنگر دانشگاه را رها نخواهند کرد.»

مجری برنامه، امین نظری، در سخنانی اظهار داشت: «روز گذشته نیز دانشجویان همدان به مناسبت روز دانشجو تجمعی را برگزار کردند که پاسخ آن ها را با گاز اشک آور و تهدید به اخراج از دانشگاه دادند.» نظری در ادامه گفت: «سال گذشته در همین مراسم ما عکس سه دانشجوی در بند دانشگاه امیرکبیر را در دست داشتیم و خواستار آزادی آن ها بودیم. امروز مجید توکلی، یکی از آن سه دانشجو در جمع ماست و به نمایندگی از انجمن اسلامی دانشگاه امیرکبیر برای ما صحبت می کند.» این سخنان با تشویق حاضرین همراه بود.

مجید توکلی در سخنان خود گفت: «از دفتر تحکیم وحدت و دانشجویان حاضر به خاطر برگزاری این برنامه تشکر می کنم. ما آزادی خود را مدیون تلاش ۱۵ ماهه شما دوستان عزیزمان هستیم. سرزمین ما ایام تلخی را سپری می کند، عناد با دموکراسی، آزادی ستیزی و حق کشی، تاخت و تاز خردستیزان در دانشگاه، سرکوب نهادهای مدنی و فعالان کارگری و معلمان، خشم بر قومیت ها و اقلیت ها، جفای بر زنان و دختران دانشگاه، اخراج اساتید و دانشجویان از دانشگاه، تبعید اندیشمندان، سانسور شدید رسانه ای،‌ توقیف روزنامه ها و نشریات، تبدیل رسانه ملی به مونولوگ حاکمیت، پر شدن زندان ها از آزاد اندیشان و شکنجه دانشجویان در بند و زندانیان در شادی فرزندان اهریمن خفقان و استبداد و… از جمله شرایط امروز ماست. فروش خزر در بازی رذیلانه روس ها، نشستن زیر سایه ی خلیج عربی، دست در دست و آغوش به آغوش با مستبدان و خیره سرانی چون چاوز، در کمک های بی حساب از ونزوئلا و… مواردی از این دست است که احتیاج به بیان تکراری ندارد.  امروز متأسفانه دانشجویان برای ورود به خانه خودشان، دانشگاه با مشکلات فراوان روبرو هستند و نمونه ای از آن حضور دانشجویان فراوانی است که در پشت درهای دانشگه مانده اند و گوشه ای دیگر از آن فضای امنیتی و پلیسی حاکم بر دانشگاه و قرار دادن گیت ها و حفاظ گذاشتن بر میله ها و درهاست. اما با همه ی تدابیر امنیتی رفته بر دانشگاه و فضای خفقان و سرکوب ویژه در دانشگاه ها، امروز همچنان دانشگاه زنده است و این آخرین سنگر آزادی امروز میزبان صدای رسا و فریاد آزادی و آزادی خواهی دانشجیوان است. دو توصیه در جامعه دانشجویی مغفول مانده که توجه به آن می تواند مثمر ثمر باشد: یکی نفی خشونت و دیگری شجاعت در بیان است.»

به گزارش خبرنامه امیرکبیر در ادامه آیدین تقی لو، از دانشجویان ترک زبان، به سخنرانی پرداخت و گفت: «به نام ایران و به نام مردم ایران. اگر می خواهیم ایران باقی بماند شرط آن احترام گذاشتن به حقوق همدیگر و به رسمیت شناختن حقوق همه اقوام ملت ایران است. سوالی که پیش می آید این است که چطور شد آن مرزداران غیور که سپر بلای ما بودند حالا شدند جدایی طلب و اراذل و اوباش؟ مگر آنها چه می خواستند جز برابری؟ جز احترام؟ جز حق تعیین سرنوشت؟ این چه نابرادری است؟» تقی لو در ادامه اسامی چند نفر از دانشجویان فعالین ترک در بند را ذکر کرد و خواستار آزادی هر چه سریعتر آن ها شد. افراد نام برده شده عبارت بودند از: «حسین حسینی، امان نوری، فیروز یوسفی، عبدالله عباسی جوان، شهناز غلامی، ابراهیم جعفرزاده، علیرضا ربایی، علی عباسی،‌ محمدرضا لوایی»

مهدی شیرمحمدی، نماینده دانشجویان دانشگاه آزاد، سخنران بعدی این برنامه بود که بیانیه دانشجویان دانشگاه آزاد را قرائت کرد. در این بیانیه آمده بود: «دانشگاه این اولین صف مبارزه علیه استبداد و این آخرین سنگر دفاع از آزادی علی رغم تمامی رنج ها و سختی هایی که در طول تاریخ این سرزمین بر آن رفته است زنده است و زنده نیز خواهد ماند. ما دانشجویان دانشگاه آزاد نیز در کنار دیگر یاران دبستانی مان هستیم و اعلام می داریم که: با گذشت حدود ۳۰ سال از انقلاب اسلامی و روی کار آمدن دولت نهم روند سرکوب جامعه مدنی از جمله دانشجویان، زنان، معلمان، کارگران، مطبوعات و … سیری صعودی گرفته و علیرغم تمام شعارهایی که مبنی بر صلح و دوستی و مهرورزی از تریبون های رسمی فریاد زده می شود آزادی به رویایی دست نیافتنی تبدیل شده است. تعیض علیه نیمی از جامعه و سرکوب خاموش زنان تحت هیچ عنوانی پذیرفتنی نیست و به واقع محروم کردن کشور از نیمی از توانمندی های خویش می باشد. تبعیض و تفکیک جنسیتی که اینک در دانشگه های سراسیر اعمال می شود امری است که سال هاست در دانشگه آزاد وجود داشته است.»

به گزارش خبرنامه امیرکبیر در ادامه تریبون آزاد مهدیه گلرو، نایب دبیر انجمن اسلامی دانشگاه علامه، به نمایندگی از دانشجویان محروم از تحصیل به سخنرانی پرداخت و گفت: «خوشحالم که بعد از یک هفته بازداشت آزاد شدم چون در یک ۱۶ آذر دیگر، یک بار دیگر حضور دارم و صحبت می کنم. ما در باز پس گیری حق تحصیل و حقوق دانشجو از همه چیزمان می گذریم و باز این حرف را می زنیم که حقوق خود را می خواهیم. من و چند تن دیگر از دانشجویان دانشگاه علامه می خواستیم حق تحصیل خود را پس بگیریم، ما رفتیم حق تحصیل خود را پس بگیریم، حق آزادی را از ما گرفتند. اما ما حق خوردن و آشامیدن را از خود گرفتیم تا ثابت کنیم از حقوقمان عقب نشینی نمی کنیم هرچند چکمه های استبداد بر گلوی ما باشد. سهمیه بندی، بومی گزینی، کمیته انضباطی، ستاره دارد کردن دانشجویان و… باعث سکوت دانشجویان نخواهد شد. امروز برای وارد شدن به دانشگاه برای ما مشکلات زیادی به وجود آوردند. اما ما به دانشگاه آمدیم تا نشان دهیم که ما می توانیم به دانشگاه وارد شویم.»

نسیم سرابندی، دبیر کمیسوین زنان دفتر تحکیم وحدت، سخنران بعدی این مراسم بود. او در صحبت های خود گفت: «همه ما با سختی فراوان دور هم جمع شدیم تا به شرایطی که برای دانشجویان، به خصوص دختران دانشجو، به وجود آورده اند اعتراض کنیم. هر روز طرح هایی برای محدود کردن ورود دانشجویان دختر به دانشگاه ها ارائه می شود. طرح هایی که آن ها را وادار به خانه داری و خانه نشینی کنند. زنانی را که وارد عرصه ی عمومی شده اند و وارد دانشگاه و بازار کار شدند را می خواهند دوباره به خانه ها باز گردانند. ما دختران دانشجو به تبعیض جنسیتی، سهمیه بندی، بومی سازی که محدودیت بیشتری را برای ما به همراه دارد اعتراض داریم. ما نمی گذاریم دختران دانشجو مثل دانشجویان کرمانشاه، سهند و زنجان دستاویزی برای تعدی و تجاوز کسانی که در حراست های دانشگاه حضور دارند، شوند. ما نمی گذاریم خشونت علیه زنان هر روز بیش از گذشته به دانشگاه راه پیدا کند. ما حذف دختران را بر نمی تابیم و در مقابل تمامی طرح هایی که دختران را حذف می کند می ایستیم. »

امین نظری، مجری این مراسم، به حضور گسترده دانشجویان کردزبان در تجمع اشاره کرد و ضمن تشکر از حضور آن ها بخش هایی از بیانیه دانشجویان کرد را قرائت کرد. در این بیانیه آمده بود: «همسنگران نستوه، آمده ایم که بدانید در وانفسای سرکوب و اختناق، در اوج فاجعه ی بالادستی مرگ اندیشان و در عمق بزنگاه بودن و نبودن، ترک سنگر صیانت از دانشگاه و وانهادن آرمان های دیرپای ۱۶ آذر در تخصص ما نیست. دوستان، آمده ایم که بدانید و می دانید که حسرت تماشای ننگ غیبتمان در آزمون آذر، بر دل و جان دشمنان قسم خورده کرامت دانشجو و حرمت دانشگاه تا فردای آزادی خواهد ماند! و باشد که بماند همانا نیک می دانید هرچه در توان نامشروع خویش داشتید، صرف ستردن صدی رسای ما از حریم اهورایی دانشگاه کردند و افسوس که ثمر ندیدند! سهم فعالین جنبش دانشجویی کردستان از سرکوب نامحدود به این شرح است: مرگ ابراهیم لطفی الهی، صدور حکم اعدام برای رحمت الله لطیفی، صدور ۱۵ سال زندان برای یاسر گلی، صدور احکام زندان بلند مدت و تبعید برای هانا عبدی و روناک صفارزاده، صدور حکم ۴ سال زندان برای محمدصالح ایومند، یک سال و نیم زندان برای صباح نصری و هدایت غزالی و…»

پس از آن شاهین زینعلی، دانشجوی آزادیخواه ملی، به عنوان آخرین سخنران در این مراسم صحبت کرد و گفت: «امروز در شرایطی روز دانشجو را گرامی می داریم که دانشجویان در سخت ترین شرایط خود قرار دارند. ۴ دانشجوی دانشگه علامه به دلیل دفاع از بدیهی ترین حقوق خود، از جمله حق تحصیل چندی را در بازداشت به سر بردند و به تازگی آزاد شده اند. بسیاری از دانشجویان به کمیته های انضباطی احضار شده و مورد تهدید قرار گرفته اند. برخی به مراجع قضایی و برخی نیز به مراجع امنیتی احضار شده اند. وزیر علوم به صراحت به تهدید دانشجویان و جنبش دانشجویی پرداخته است. راه هر گونه تنفسی را بر فعالان دانشجویی بسته اند. امروز حاکمیت جمهوری اسلامی از حق انرژی هسته ای دفاع می کند به ملت می گوید به دنبال ایفای حقشان است. ملت ایران حقوق دیگر هم دارد مانند حقوق بشر و… به نمایندگی از دانشجویان آزادیخواه ملی ما دفاع از همه دانشجوها از جمله کرد، ترک و … را وظیفه خود می دانیم.»

در انتها امین نظری، عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت، آروز کرد ابوالفضل جهاندار و سعید درخشندی، اعضای سابق شورای عمومی دفتر تحکیم وحدت، هر چه سریعتر آزاد شود. نظری همچنین با یادی از دانشجویان طیف چپ بازداشت گسترده سال گذشته آن ها را یادآور شد و از حضور و همکاری آن ها در این مراسم تشکر کرد. همچنین فرید هاشمی، دیگر عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم، گفت: «تجمع دفتر تحکیم وحدت در همین جا خاتمه می یابد. ضمن تشکر از کلیه دانشجویان محترم خواهش می کنیم تجمع را ترک کنید.» جمعیت سپس در حالی که شعار می داد و سرود یار دبستانی می خواند به سمت سردر اصلی دانشگاه تهران حرکت کرد. دانشجویان ساعتی در این مکان به سر دادن شعار و خواندن سرود مشغول بودند و بعد از آن پراکنده شدند. دانشجویان شعار می دادند محمود احمدی نژاد/ عامل تبعیض و فساد، نصر من الله و فتح قریب/ وای بر این دولت مردم فریب، دانشجو می میرد/ ذلت نمی پذیرد، مرگ بر دیکتاتور، دانشجوی با غیرت/ حمایت حمایت، حکومت زور نمی خوایم/ پلیس مزدور نمی خوایم، پلیس چند ستاره/ غیرت چرا نداره، توپ, تانک, بسیجی/ دیگر اثر ندارد، ایران شده فلسطین/ ملت چرا نشستین؟، دانشجوی سیاسی/ آزاد باید گردد و…

----

گزارش روز، بی بی سی و روزنامه های کارگزاران و اعتماد از تجمع در دانشگاه تهران

دوشنبه ۱۸م آذر ۱۳۸۷

خبرنامه اميرکبير:

(گزارش رادیو فردا، رادیو زمانه و رادیو دویچه وله از تجمع بزرگ امروز دانشجویان)

روزآنلاین: دانشگاه فریاد زد: مرگ بر دیکتاتور

البرز محمودی: در حالی که از مسئولین جمهوری اسلامی، برخلاف اخباری که پیش از این در مورد حضور آیت الله خامنه ای و دیگر ‏مسئولین در دانشگاه اعلام شده بود، در روز دانشجو خبری نبود، دانشجویان دانشگاه تهران دیروز به دعوت دفتر ‏تحکیم وحدت برای برگزاری مراسم این روز گرد هم آمدند و با شرکت در تریبون “دانشگاه فریاد آزادی”، اعتراض ‏خود را به فشار بر دانشگاه با فریاد “مرگ بر دیکتاتور” اعلام کردند. در این میان اما نیروهای دولتی هم بودند در ‏قالب ماموران امنیتی و ماموران حراست که به ضرب و شتم شدید حاضران در این تریبون پرداختند. ‏

‏‏دانشجویان دیروز و در ابتدا با تجمع در منطقه مرکزی دانشگاه تهران به راپیمایی پرداختند و سپس به سمت دانشکده ‏فنی حرکت کردند؛ در حالیکه سرود “یار دبستانی من” و “ایران مرز پرگهر” را می خواندند که طی سالهای گذشته ‏همواره این طیف را از طیف محدود دانشجویان طرفدار حکومت که از عنوان تحکیم وحدت طیف شیراز و یا بسیج ‏دانشجویی استفاده می کنند، جدا می کند. ‏

دانشجویان تظاهرکننده پلاکاردهای نیز در دست داشتند که از جمله روی آنها نوشته بود؛ “دانشگاه فریاد آزادی، دانشگاه ‏فریاد رهایی”، “دموکراسی و حقوق بشر در ایران، صلح در جهان”، “از این بیداد می کنم فریاد”، “کردان سمبل ‏عدالت احمدی نژاد”، “نه به تفکیک جنسیتی، نه به سنگسار، نه به اعدام”، “دانشجویان ایران زمین برای تحقق حاکمیت ‏ملی به پیش”، “صندوق ذخیره ارزی، صندوق ذخیره نذری”، “دانشگاه آزادی در سالی که گذشت: ۸ بازداشتی، یک ‏خودکشی، ۳۸ توقیف نشریه، ۱۳ مورد انحلال تشکل، ۱۳۴ مورد کمیته انضباطی و ضرب و شتم”، “سه سال ‏مهرورزی در دانشگاه بیش از ۴۰۰ مورد بازداشت، ۱۰۰ مورد بازنشستگی اساتید، ۵۷ تشکل منحل، ۴۰۰ حکم ‏کمیته انضباطی”، “دانشجویان محروم و اساتید اخراجی مان را بازگردانید”، “دوباره می شود آری به باغ گل رویاند، ‏دوباره می شود آری به دشت سبزه نشاند، دوباره می شود اگر بپیوندیم”، “درآمد نفتی ایران در جیب چین و روسیه”، ‏‏”دانشجو می میرد ذلت نمی پذیرد”، “چو ایران نباشد تن من مباد”، “زنده باد آکادمی آزاد”، “با تهدید و احضار آرام ‏نمی شویم”، “حقوق زنان، حقوق بشر”، “آزادی پوشش حق ماست”، “دانشجو، دانشجو، اتحاد، اتحاد”و… ‏

‎‎برچیدن تنها گیت باقیمانده‎‎

تجمع دانشجویان در داخل دانشگاه سبب شد که گیت های امنیتی یکی از درهای در خیابان پورسینا که پس از مراسم ‏‏۱۶ آذر سال قبل بر اساس مشاوره هایی که از سوی حراست دانشگاه کیپ تاون آفریقای جنوبی (متخصصین در ‏آپارتاید دانشجویی در آفریقای جنوبی) نصب شده بود شکسته و از جا کنده شود که شادمانی دانشجویان را به دنبال ‏داشت. ‏

هر چند پیش از این و در آستانه روز دانشجو و تجمع دانشجویی و در حالیکه خبر ها حاکی از تشدید فضای امنیتی در ‏دانشگاه تهران بود، بیش از ۱۸۰۰ نفر از دانشجویان این دانشگاه طی نامه ای اعتراضی به فرهاد رهبر رئیس این ‏دانشگاه خواستار برچیده شدن گیت های امنیتی شده و آنها را “نمادهای توهین به خرد و شخصیت دانشجویان” نامیده ‏بودند. ‏

فیلمی از این مراسم را اینجا ببینید. ‏

دانشجویان پس از پیوستن دانشجویان بیرون مانده، در حالی که بر علیه دولت شعارهایی چون “نصر من الله و فتح ‏قریب.. ننگ بر این دولت مردم فریب”، “دانشجو، می میرد، ذلت نمی پذیرد” و “محمود احمدی نژاد، عامل تبعیض و ‏فساد” می دادند به سمت دانشگاه فنی در حرکت بودند که بازداشت دو دانشجو بهانه ای شد تا اینبار دانشجویان به سمت ‏در دانشگاه پزشکی واقع در خیابان پورسینا حرکت کنند. همزمان با حرکت دانشجویان چند دانشجو هم اقدام به پرتاب ‏سنگ به سمت دفتر انتظامات دانشگاه پزشکی کردند که برخی دانشجویان دیگر مانع این کار شدند و از دانشجویان ‏خواستند “بهانه به دست آنها” ندهند. به این ترتیب دانشجویان به گیت‌های مقابل در دانشکده‌ پزشکی رسیدند که به نوشته ‏ایسنا “تنها گیتی که از دانشگاه تهران را که جمع نشده بود” بشکنند. پس از این بود که دو دانشجوی بازداشتی نیز آزاد ‏شدند. ‏

‎‎ما ایستاده ایم‎‎

پس از شکستن گیت ورودی دانشکده پزشکی، دانشجویان در مقابل دانشکده فنی جمع شدند. در اینجا مهدی عربشاهی، ‏دبیر تشکیلات تحکیم اولین سخنران بود که از جمله اظهارداشت: “ما امروز اینجا جمع شده ایم تا بگوییم برای ارزش ‏های دانشجو ایستاده ایم و در برابر ظلم می ایستیم. “‏

وی ضمن تاکید بر اتحاد دانشجویان با معلمان و کارگران گفت: “مگر ما جز آزادی بیان و تشکل های آزاد دانشجویی ‏چه می خواهیم. مگر ما جز نشریات آزاد دانشجویی و آزادی دانشجویان چه می خواهیم؟ما می خواهیم فرزاد کمانگر ‏معلم در آستانه اعدام آزاد شود و به سر کلاس هایش برگردد.”‏

بعد از او نوبت به مرتضی سیمیاری از دفتر تحکیم وحدت رسید که او نیز گفت: “جنبش دانشجویی با حضور خود ‏نشان خواهد داد که ایستاده است و تبعید و اعدام هیچ اثری بر او ندارد.”‏

‏ در ادامه این مراسم حبیب فرحزادی، نماینده انجمن دموکراسی خواه دانشگاه تهران، ضمن اعتراض به حمله ماموران ‏امنیتی به خانه سه تن از اعضای انجمن دموکراسی خواه دانشگاه تهران در شب گذشته گفت: “اکنون اوین را وارد ‏دانشگاه کرده اید.” ‏

وی افزود: “این لشگر کشی واقعا برای چیست، به کمیته احضار می شویم، به زندان می رویم، ما نفس می کشیم. آن ‏قدر که نیروهای ضد شورش را به خیابان بکشیم.”‏

در ادامه مجید توکلی، یکی از سه دانشجوی بازداشتی امیرکبیرکه پس از تحمل زندان و شکنجه فراوان مدتیست آزاد ‏شده، از تلاش کلیه دانشجویان برای آزادی وی و احمد قصابان و احسان منصوری تشکر کرد. وی در ادامه با اعتراض ‏به “سیاست های نادرست اقتصادی دولت مستبد”، گفت: ” امروز شعبان بی مخ ها دولت را به تاراج می برند، امروز ‏شعبان بی مخ ها در لوی ناصرالدین شاه در آمدند. بر باد دهی عزت و شرف ایرانی و هر گونه آزاد اندیشی، فروش ‏خزر، نشستن زیر سایه خلیج عربیه، کمک به ونزوئلا و کوبا امروز بدتر از گلستان در حال پبگیری است.”‏

‏در این تجمع مهدیه گلرو دانشجوی محروم از تحصیل دانشگاه علامه هم که چندی پیش به دلیل تحصن یک هفته در ‏زندان بود گفت: “آمده ایم تا بگوییم هر چند چکمه های استبداد روی گلوی ما باشد، نمی گذاریم که حراست جای خالی ‏ساواک را پر کند. آمده ایم تا بگوییم که اگر دانشگاه را زندان کنند، ما زندان را دانشگاه می کنیم.”‏

‏ سخنران بعدی نسیم سرابندی، دبیر کمسیسون زنان دفتر تحکیم وحدت بود که گفت: “ما آمده ایم که بگوییم اجازه ‏نمیدهیم که چنین طرح هایی در مجلس تصویب شود. اجازه نمیدهیم که حوادثی نظیر دانشگاه زنجان، سهند و… که در ‏آن دختران دانشجو مورد تعرض، تجاوز، و خشونت مسئولین حراست و کمیته های انضباطی دانشگاهها واقع شده اند ‏تکرار شود. اجازه نمیدهیم که خشونت علیه دختران در دانشگاه ها رایج شود.”‏

‎‎ضرب و‎ ‎شتم‎‎

هرچند هنوز خبری از بازداشت دانشجویان معترض نیست اما تجمع دیروز با خشونت فراوان همراه بود. به گزارش ‏ایسنا، پس از سخنان برخی دانشجویان تجمع کننده مجری برنامه اعلام کرد که برنامه از سوی آنها تمام شده و از همه ‏خواست که متفرق شوند و به سمت درب اصلی دانشگاه نروند، با این وجود عده‌ای از تجمع‌کنندگان با فریاد “سردر، ‏سردر” به سمت در اصلی حرکت کردند. آنها با کوبیدن پاها در جلوی در اصلی دانشگاه تهران ایستادند. ‏

به نوشته ایسنا، این تجمع‌کنندگان با تجمع در مقابل در اصلی دانشگاه تهران (خیابان انقلاب) شعارهای تندی علیه ‏مسوولان جمهوری اسلامی سردادند. آنچه ایسنا از انتشار آن خودداری کرد، شعارهایی بود که دانشجویان در مورد آیت ‏الله خامنه ای و محمود احمدی نژاد بیان کردند: “مرگ بر دیکتاتور” و “محمود احمدی‌نژاد، عامل تهدید و فشار”. ‏

گزارش تصویری این مراسم را اینجا ببینید. ‏

این شعارها، واکنش نیروهای امنیتی و حراست را در پی داشت. خبرنامه امیرکبیر در گزارشی از محل دانشگاه تهران، ‏نوشته است: “حراست دانشگاه تهران به کمک نیروهای امنیتی به طرز وحشیانه ای به ضرب و شتم دانشجویان ‏پرداخته اند. بنابر گزارش ها تاکنون دانشجویان بسیاری مضروب شده اند که حال برخی از آنان وخیم است. حراست ‏دانشگاه تهران با ضرب و شتم یکی از فعالین دانشجویی دانشگاه امیرکبیر، سر وی را به گیت های امنیتی کوبید که وی ‏تاکنون بیهوش است. همچنین تعدادی از دانشجویان نیز در هنگام تلاش برای وارد شدن به دانشگاه تهران آسیب دیدند.”‏

پلیس ضدشورش همچنین با دانشجویانی که نتوانسته بودند وارد دانشگاه شوند و قصد حضور در پشت نرده های ‏دانشگاه تهران را داشتند، به شدت برخورد کرد. ‏

‎‎واکنش دولتی‎‎

روز ۱۶ آذر در غیاب محمود احمدی نژاد در دانشگاه، گروه های بسیج دانشجویی تجمعی در مقابل دانشگاه برگزار ‏کردند که به جای طرح مطالبات دانشجویان، دربرگیرنده شعارهایی در حمایت از احمدی نژاد بود؛ تا جایی که روزنامه ‏کارگزاران روز یکشنبه در گزارشی پیرامون حضور بسیج دانشجویی، آن را “تجمع مخالفان طرح وحدت ملی در ‏دانشگاه تهران” نامید. ‏

رسانه های دولتی و نیمه دولتی روزگذشته خبر تجمع دیروز را “تجمع هرج و مرج طلبان” خطاب دادند. خبرگزاری ‏فارس در اولین خبر این تجمع را “یورش هرج و مرج طلبانه” نامید و در خبر پایانی نوشت: “تجمع هرج و مرج طلبانه ‏با درگیری داخلی پایان یافت. “‏

همچنین فارس از برخی شعارهای دانشجویان علیه خاتمی شعف زده شد و نوشت: “هنگامی که برخی در مقابل سردر ‏اصلی دانشگاه تهران حاضر شده بودند، عده‌ای از افراد شعار «خاتمی‌، خاتمی، تو دشمن ملتی» سر دادند و متعاقب آن ‏عده دیگری به این شعار اعتراض کرده و با شعاردهندگان درگیر شدند.‏‎”‎

از سوی دیگر در حالی که بسیاری از ناظران تعداد تجمع کنندگان را حدود دو هزار نفر، آن هم در این شرایط فشار و ‏تهدید و ممنوعیت اعلام می کنند، خبرگزاری فارس تعداد حاضران در این تجمع اعتراضی دانشجویی را ۱۵۰ نفر ‏اعلام کرد. ‏

آن هم در حالیکه همین خبرگزاری تجمع چهارصد نفری یک روز قبل بسیج دانشجویی را “پرشور و قاطعانه” و ‏همچنین ۴۰۰ نفری را که به زحمت از دانشگاه امام صادق و…. جمع شده بودند، دانشجویان “غیرتمند و انقلابی” ‏خوانده بود. ‏

خبرگزاری دولتی ایران هم در گزارشی از دانشگاه تهران نوشت: “میلیشای طیف غیرقانونی دفتر تحکیم وحدت با ‏ایجاد اغتشاش در دانشگاه تهران و وارد کردن خسارت به اموال این دانشگاه، سعی در ابراز وجود کردند”. ‏

ایرنا افزود: “شبه‌نظامیان دفتر حکیم وحدت که گویا دانشگاه تهران را با میدان جنگ اشتباه گرفته بودند، سعی کردند با ‏حمله به درب غربی دانشگاه که منتهی به خیابان ۱۶ آذر است، هیاهو و تخریب را به خارج دانشگاه بکشانند”. ‏

غیر از فارس و ایرنا، سایت رجا نیوز نزدیک به احمدی نژاد نیز این تجمع را تجمع هرج و مرج طلبان خواند و ‏‏”عناصر گروه های موسوم به چپ و کمونیست، ملی گرا و دموکراسی‌خواه ایران” راشرکت کننده در این مراسم ‏دانست. ‏

به نوشته رجا نیوز، تجمع‌کنندگان در مقابل سر در دانشگاه تهران با حرکات ناپسند و همچنین سر دادن شعارهای ‏توهین‌آمیز قصد داشتند نیروهای انتظامی بیرون از دانشگاه را تحریک کرده و درگیری ایجاد کنند، اما با هوشیاری ‏نیروی انتظامی ناکام ماندند. ‏

نکته قابل توجه دیگر در این تجمع انعکاس نیافتن شعارهای دانشجویان توسط رسانه های دولتی و نیمه دولتی بود. تنها ‏خبرگزاری ایسنا به چند شعار اشاره کرد در حالی که دانشجویان شعارهایی چون “مرگ بر دیکتاتور”، “زنده باد ‏آزادی”، “زنده باد دموکراسی”، “نه به تفکیک جنسی”، “نه به اعدام”، “دانشجوی باغیرت به پا خیز”، “با تهدید و ‏احضار آرام نمی شویم”، “حقوق زنان، حقوق بشر”، “آزادی پوشش حق ماست” و “دانشجو، دانشجو، اتحاد، اتحاد” و ‏‏”خاتمی، عشوه ات خریدار ندارد‎”‎‏ سر دادند. ‏

‎‎لغو سخنرانی آیت الله خامنه ای‎‎

پاسداشت روز ۱۶ آذر دیروز در شرایطی برگزار شد که شورای امنیت استان تهران شب گذشته با تشکیل جلسه به ‏نیروی انتظامی و نهادهای امنیتی دستور داده بود تا از برگزاری تجمع امروز دانشجویان در دانشگاه تهران ممانعت به ‏عمل آورند. ‏

این جلسه پیش از این نیز هم برگزار شده و به آیت الله خامنه ای توصیه کرده بود که بهتر است در دانشگاه حضور ‏نیابد. از این رو سخنرانی رهبر جمهوری اسلامی بدون اعلام دلیل لغو شد. آیت الله خامنه ای قرار بود در دانشگاه علم ‏و صنعت یا همان دانشگاه احمدی نژاد حضور یابد. در همین راستا سخنرانی های مهدی کروبی، سید محمد خاتمی و ‏دیگران نیز در دانشگاه لغو شده بود. اما برای هیچکدام از اینها دلیلی ذکر نشده است. ‏

روزنامه کارگزاران: تجمع فریاد آزادی در دانشگاه تهران

تجمع «دانشگاه، فریاد آزادی» دیروز مقابل دانشکده فنی دانشگاه تهران برگزار شد. دفتر تحکیم وحدت (طیف علامه) در اطلاعیه‌ای از تمامی دانشجویان دعوت کرده بود به مناسبت روز دانشجو یک‌شنبه ساعت ۱۲ ظهر مقابل دانشکده فنی دانشگاه تهران در این تجمع شرکت کنند. هفته گذشته تراکت‌های تجمع دفتر تحکیم وحدت در دانشگاه تهران به صورت گسترده در خوابگاه‌ها و صحن دانشگاه‌های تهران، امیرکبیر، علامه، تربیت‌معلم، آزاد، خواجه نصیر، عباسپور و رجایی توزیع شده بود. به گزارش خبرنامه امیرکبیر از ساعات ابتدایی صبح دیروز جمعی از نیروهای انتظامات و حراست دانشگاه‌های امیرکبیر، علامه و… برای ممانعت از ورود دانشجویانی که از دیگر دانشگاه‌ها قصد ورود به دانشگاه تهران را داشتند، به این دانشگاه اعزام شده بودند و مقابل تمامی ورودی‌ها حضور داشتند. نیروهای گارد ویژه نیز از ساعت هشت صبح در اطراف دانشگاه تهران به چشم می‌خوردند. انتظامات دانشگاه تهران از دانشجویان می‌خواست برای ورود به دانشگاه کارت خود را روی گیت‌های امنیتی بگذارند و پس از تطبیق چهره فرد با عکس نمایش داده شده روی مانیتور کانکس انتظامات به آنان اجازه ورود به دانشگاه تهران را می‌داد. با این حال گزارش‌ها حاکی از آن است که برخی فعالان دانشجویی و اعضای انجمن اسلامی دانشگاه‌های دیگر از جمله خواجه‌نصیر، علامه، پلی‌تکنیک، صنعتی‌شریف، عباسپور، علم‌و‌صنعت و رجایی نیز توانستند خود را به دانشگاه تهران برسانند.

در همین حال خبرگزاری فارس، وابسته به اصولگرایان که از دانشجویان هوادار دفتر تحکیم وحدت با عبارت «هرج و مرج‌طلبان» یاد کرد، از شکسته شدن در غربی دانشگاه تهران که در خیابان ۱۶ آذر قرار دارد، خبر داد و افزود: «تعدادی از اعضای طیف غیرقانونی علامه دفتر تحکیم وحدت دقایقی پیش در غربی دانشگاه تهران را شکستند و قصد کشاندن آشوب به خیابان ۱۶ آذر را داشتند که ناکام ماندند.» میلاد اسدی، عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت، در واکنش به این خبرگفت: «تعدادی از دانشجویان که دیر رسیده بودند با ممانعت حراست دانشگاه و نیروهای امنیتی روبه‌رو شده و پشت درهای بسته مانده بودند؛ آنها به سمت در ۱۶ آذر حرکت کردند که فشار دانشجویان از داخل محوطه و آنهایی که بیرون مانده بودند باعث شد شکافی ایجاد شود و دانشجویان به داخل دانشگاه بیایند.» فارس پس از پایان این تجمع نیز خبری مبنی‌بر شکسته شدن اتاقک شیشه‌ای حراست دانشگاه در پی حمله دانشجویان مخابره کرد. همچنین خبرگزاری دولتی ایرنا، دانشجویان هوادار دفتر تحکیم وحدت را «میلیشیا» و شبه‌نظامی خواند و اضافه کرد: «تعدادی از میلیشیای طیف علامه تحکیم وحدت ظهر روز یک‌شنبه با ایجاد اغتشاش و انجام حرکات رعب‌آور در دانشگاه تهران ضمن ایراد خسارت به اموال عمومی به کارکنان انتظامات دانشگاه حمله‌ور شدند.» این در حالی است که سایت خبرنامه امیرکبیر از ضرب و شتم دانشجویان به وسیله نیروهای حراست دانشگاه تهران خبر داد و نوشت: «بنابر گزارش‌ها تاکنون دانشجویان بسیاری مضروب شده‌اند که حال برخی از آنان وخیم است.

حراست دانشگاه تهران با ضرب و شتم یکی از فعالین دانشجویی دانشگاه امیرکبیر، سر وی را به گیت‌های امنیتی کوبیده است که وی تاکنون بیهوش است. همچنین تعدادی از دانشجویان نیز هنگام تلاش برای وارد شدن به دانشگاه تهران آسیب دیده‌اند.» مهدی عربشاهی، دبیر تشکیلات دفتر تحکیم وحدت و از سخنرانان تجمع «دانشگاه، فریاد آزادی » در این مراسم گفت: «ما امروز اینجا جمع شده‌ایم تا بگوییم برای ارزش‌های دانشجو ایستاده‌ایم و در برابر ظلم می‌ایستیم. کسانی که ادعا می‌کردند تجمع چهار هزار نفری برگزار می‌کنند و دیروز دیدیم که ۴۰۰ نفر را نتوانستند با اتوبوس وارد دانشگاه کنند، کجا هستند تا تجمع واقعی دانشجویان را ببینند؟»وی ضمن تاکید به اتحاد دانشجویان با معلمان و کارگران افزود: «مگر ما جز آزادی بیان و تشکل‌های آزاد دانشجویی چه می‌خواهیم؟ مگر ما جز نشریات آزاد دانشجویی و آزادی دانشجویان چه می‌خواهیم؟» در این هنگام دانشجویان حاضر در تجمع با سر دادن شعار «دانشجوی زندانی آزاد باید گردد» حمایت خود را از دانشجویان زندانی اعلام کردند. در ادامه این تجمع مرتضی سیمیاری، از اعضای دفتر تحکیم وحدت گفت: «جنبش دانشجویی با حضور خود نشان خواهد داد که ایستاده است؛ آذر دو هدف مهم داشت؛ مخالفت با استبداد و استعمار.» همچنین حبیب فرحزادی، نماینده انجمن دموکراسی‌خواه دانشگاه تهران، به تفتیش خانه سه نفر از اعضای انجمن دموکراسی‌خواه دانشگاه تهران در شنبه شب گذشته اعتراض کرد.

در ادامه مجید توکلی از دانشجویان دانشگاه امیرکبیر، از تمامی دانشجویان به دلیل اینکه برای آزادی وی و احمد قصابان و احسان منصوری تلاش کردند، تشکر کرد. وی سپس افزود: «امروز سرزمین ما با سیاست‌های نادرست اقتصادی فقیر‌تر شده و آسیب‌های فراوان اجتماعی را به دنبال داشته است.» در ادامه این تجمع مهدیه گلرو، دانشجوی محروم از تحصیل دانشگاه علامه که چندی پیش به دلیل تحصن یک هفته در زندان بود، گفت: «خوشحالم که پس از یک هفته آزاد شدم تا یک ۱۶ آذر دیگر در جمع دانشجویان صحبت کنم و بگویم که من خواهان گرفتن حق تحصیل و حق آزادی آکادمیک خود هستم و حق خود را مطالبه می‌کنم.» سخنران بعدی نسیم سرابندی، دبیر کمیسیون زنان دفتر تحکیم وحدت بود. او گفت: «ما آمده‌ایم که بگوییم اجازه نمی‌دهیم خشونت علیه دختران در دانشگاه‌ها رایج شود. اجازه نمی‌دهیم که حوادثی نظیر دانشگاه زنجان، سهند و… که در آن دختران دانشجو مورد تعرض مسوولان دانشگاه واقع شده‌اند، تکرار شود.»

روزنامه اعتماد: در مراسم بزرگداشت شانزدهم آذر مطرح شد

دفاع از خواست ها وارزش های دانشجویان

تجمع دانشجویان به واسطه دریافت دعوتنامه یی عمومی از سوی دفتر تحکیم وحدت بود که خواسته بود برای برگزاری روز دانشجو با عنوان «دانشگاه، فریاد آزادی» به دانشگاه تهران مراجعه کنند.

حوالی ظهر دیروز ، مقابل در فنی دانشکده فنی دانشگاه تهران جمعیت زیادی از دانشجویان خواستار ورود به دانشگاه بودند.تجمع دانشجویان به واسطه دریافت دعوتنامه یی عمومی از سوی دفتر تحکیم وحدت بود که از آنها خواسته بود برای برگزاری مراسم روز دانشجو با عنوان «دانشگاه، فریاد آزادی» روز یکشنبه به دانشگاه تهران مراجعه کنند.

همین فراخوان کافی بود تا حال و هوای اولین دانشگاه رسمی کشور و خیابان های منتهی به آن رنگ و بوی دیگری بگیرد. حضور نیروهای انتظامی و دختران و پسران دانشجو در محوطه دانشگاه تهران و سختگیری های مسوولان برقراری نظم در روزهایی مثل ۱۶ آذر، تصویری است که برای ساکنان خیابان انقلاب عادی است، اما آنچه دیروز برای ناظران جدید بود،کنترل دانشجویان بود به طوری که از اولین ساعات صبح به دقت عملی می شد. حتی دانشجویانی که هنوز موفق به دریافت کارت الکترونیکی دانشجویی نشده اند و از همان کارت های مقوایی سابق استفاده می کنند، برای حضور در دانشگاه با مشکل مواجه شدند. به رغم این شرایط دانشجویان مصمم بودند مراسم روز دانشجو را همچون سال های گذشته برگزار کنند چرا که حرف های زیادی برای گفتن داشتند؛ سخنانی از جنس آنچه در نشست ها و مراسم مختلف دانشجویی ظرف سه سال و نیم گذشته مرتب تکرار کرده اند.

دفاع از حق تحصیل، اعتراض به سیاست های بومی گزینی، سهمیه بندی جنسیتی، بازنشستگی و اخراج استادان و توقیف نشریات دانشجویی، تنها چند محور اعلام شده برای تجمع روز گذشته بود. موضوعاتی همچون دفاع از آزادی، دموکراسی و حقوق بشر و اعتراض به سیاست های اقتصادی و اجتماعی دولت نهم موارد دیگری بود که در مراسم روز گذشته راجع به آنها سخن گفته شد. با این حال برگزاری مراسم دانشجویان به سادگی مراسم دانشجویان حامی احمدی نژاد در روز شنبه نبود چرا که جمع نزدیک به ۵۰۰ نفری آنها به راحتی موفق شدند بزرگداشت روز ۱۶ آذر را با محوریت دفاع از سیاست های دولت نهم و اعتراض به منتقدان آن برپا کنند اما حوالی ظهر دیروز گروه هایی از دانشجویان پشت در فنی دانشگاه تهران باقی مانده بودند. در این زمان دانشجویانی که موفق به ورود به دانشگاه شده بودند پلاکاردها و چوب هایی را که جداجدا حمل کرده بودند در محوطه دانشکده حقوق و علوم سیاسی به یکدیگر وصل و تریبون را برای سخنرانی دانشجویان آماده می کردند. سرانجام با تلاش دانشجویان داخل دانشگاه تهران تعدادی که بیرون مانده بودند موفق شدند از در خیابان ۱۶ آذر وارد دانشگاه شوند و مراسم نزدیک به ساعت ۱۳ در دانشکده فنی آغاز شد.برخی دانشجویان فعال و عضو انجمن اسلامی دانشگاه های دیگر از جمله خواجه نصیر، علامه، پلی تکنیک، صنعتی شریف، عباسپور، علم و صنعت، رجایی و دانشگاه آزاد جزء شرکت کنندگان در مراسم بودند.

«مهدی عربشاهی» دبیر تشکیلات تحکیم وحدت در ابتدای مراسم در حالی که دانشجویان پلاکاردهایی با مطالب مختلف همچون «آزادی پوشش حق ماست»، «با احضار آرام نمی شویم»، «حقوق زنان، حقوق بشر» و امثال آن در دست داشتند شروع به سخن گفتن کرد و گفت؛ «ما امروز اینجا جمع شده ایم تا بگوییم برای ارزش های دانشجو ایستاده ایم و در برابر ظلم می ایستیم. کسانی که می گفتند تجمع چهار هزار نفری برگزار می کنند ولی با ۴۰۰ نفر به دانشگاه آمدند، کجا هستند تا تجمع واقعی دانشجویان را ببینند.» وی تاکید کرد؛ «مگر ما جز آزادی بیان و تشکل های آزاد دانشجویی چه می خواهیم؟ مگر ما جز نشریات آزاد دانشجویی و آزادی دانشجویان چه می خواهیم؟» سپس مرتضی سیمیاری از دفتر تحکیم پشت تریبون رفت و اظهار داشت؛ «جنبش دانشجویی با حضور خود نشان خواهد داد که ایستاده است. «حبیب فرحزادی» نماینده انجمن دموکراسی خواه دانشگاه تهران سخنران بعدی بود که ابتدا از بازداشت چندساعته سه تن از اعضای این تشکل در شنبه شب انتقاد کرد و آنگاه ادامه فعالیت های جنبش دانشجویی را مورد تاکید قرار داد. مجید توکلی هم در سخنان کوتاهی از کلیه دانشجویان برای تلاش به منظور آزادی وی، احمد قصابان و احسان منصوری تشکر کرد و جلوگیری از فعالیت نهادهای مدنی و رواج سانسور در رسانه ها را مورد انتقاد قرار داد. این دانشجو همچنین سیاست های اقتصادی را منجر به رواج تورم و گرانی دانست.

«مهدیه گلرو» دانشجوی محروم از تحصیل دانشگاه علامه سخنران بعدی بود که بر حق ادامه تحصیل و آزادی آکادمیک تاکید کرد. «نسیم سرابندی» دبیر کمیسیون زنان دفتر تحکیم وحدت نیز محور سخنانش را اعتراض به سهمیه بندی جنسیتی قرار داد. در این مراسم یکی از دانشجویان دانشگاه آزاد اعلام کرد طی سال گذشته دانشجویان این دانشگاه با هشت بازداشت، ۳۸ توقیف نشریه، ۱۳ انحلال تشکل و ۱۳۴ حکم انضباطی مواجه بوده اند. مراسم بزرگداشت روز دانشجو حوالی ساعت سه بعدازظهر پایان یافت و برگزارکنندگان مراسم از حاضران خواستند محل تجمع را ترک کنند. آنها همچنین تاکید کردند مسوولیتی در قبال تنش های احتمالی بعد از مراسم ندارند.

به درخواست آنها بیشتر دانشجویان دانشگاه را ترک کردند و در راه بازگشت با کمال تعجب مشاهده کردند اثری از گیت هایی که هنگام ورود شاهد آن بودند، نیست چرا که به دنبال خواسته مسوولان دانشگاه، پرچ های گیت ها باز و اکثر آنها جمع آوری شده بود. البته تعدادی از گیت های در پورسینای دانشگاه تهران شکسته بود. مراسم بزرگداشت روز دانشجو به دعوت دفتر تحکیم وحدت (طیف علامه) دیروز در شرایطی برگزار شد که چون سال های قبل برخوردهایی میان دانشجویان و نیروهای انتظامی و امنیتی دانشگاه به وجود آمد اما دانشجویان تلاش کردند بدون حمایت از ناحیه نهادهای رسمی یاد سه دانشجوی ۱۶ آذر را زنده نگه دارند و مطالبات خود را مطرح کنند.

بی بی سی: تجمع اعتراض آمیز دانشجویان در دانشگاه تهران

از تهران گزارش شده که در مراسم روز دانشجو در دانشگاه تهران، درگیریهایی روی داده و دانشجویان شعارهایی علیه برخی مقامات ایران سر داده اند.

در این تجمع که به مناسبت روز دانشجو و به دعوت دفتر تحکیم وحدت برگزار شد، تعدادی از دانشجویان از سراسر ایران حضور داشتند.

گزارشها از تهران حاکی است که دانشجویان ابتدا جلوی دانشکده فنی تجمع کرده و سرود “یاردبستانی” و “ای ایران ای مرز پر گهر” خواندند.

در این زمان تعدادی از دانشجویان به سمت در غربی دانشگاه در خیابان ۱۶ آذر حرکت کردند تا در غربی دانشگاه را به روی بقیه دانشجویانی که پشت در مانده بودند، باز کنند.

مهران فرجی روزنامه نگار در باره این ماجرا به بی بی سی می گوید که تعدادی از دانشجویان با شکستن در غربی دانشگاه در خیابان ۱۶ آذر توانستند راه را برای ورود بقیه دانشجویان به داخل دانشگاه فراهم کنند.

به گفته آقای فرجی، بعد از آن نیز تعدادی از دانشجویان در اعتراض به دستگیری سه دانشجو از سوی حراست دانشگاه تهران، به سمت درب شمالی این دانشگاه حرکت کردند و با هشدار دانشجویان، این سه دانشجو آزاد شدند.

بعد از آن، دانشجویان در مقابل دانشکده فنی دانشگاه تهران تجمع کردند و برنامه تریبون آزاد برگزار شد که به وضعیت اقتصادی، آزادی بیان و جنبش دانشجویی اختصاص داشت.

بر اساس گزارشها دانشجویان پلاکاردهایی در اعتراض به حکم سنگسار و تفکیک جنسیتی حمل می کردند.

فرید هاشمی یکی از برگزار کنندگان این تجمع به بی بی سی گفت که سه هزار نفر از دانشجویان سراسر کشور به دعوت دفتر تحکیم وحدت در مراسم روز دانشجو حضور داشتند.

به گزارش خبرگزاری دانشجویان، یکی از تجمع کنندگان خطاب به دانشجویان گفت: “ما در اینجا جمع شده ایم تا فریاد بزنیم که همچنان بر سر آرمانهای اصیل جنبش دانشجویی ایستاده ایم، آرمان های جنبش دانشجویی آرزوهای ناکام ملت است.”

یکی از دانشجویان نیز گفت که “آمده ایم تا فریاد بزنیم دانشجو برای حقوق همه مردم ایستادگی کند و در کنار همه، جز حقوق صنفی شان چیزی نمی خواهد.”

به گفته آقای هاشمی، نیروهای گارد ویژه پلیس در اطراف دانشگاه حضور داشتند و در جریان برگزاری مراسم درگیری های پراکنده ای رخ داده و یک دانشجو نیز دستگیر شده است.

بعد از پایان تجمع، گروهی از دانشجویان به سمت در اصلی دانشگاه تهران را افتادند و بر اساس گزارشها، مجری مراسم از دانشجویان خواست که متفرق شوند و به سمت در اصلی نروند.

اما عده ای با تجمع در جلوی در اصلی دانشگاه تهران، با کوبیدن پا به زمین شعار می دادند “اتحاد، اتحاد”، “دانشجو می‌ میرد، ذلت نمی ‌پذیرد”، “مرگ بر دیکتاتور” و “محمود احمدی‌ نژاد، عامل تهدید و فشار”، “احمدی پینوشه ایران شیلی نمیشه”.

به گزارش خبرگزاری فارس در همین زمان عده ای نیز شعار “خاتمی، خاتمی، تو دشمن ملتی” سر می دادند که با اعتراض مواجه شد و برخی از تجمع کنندگان با شعار دهندگان درگیر شدند.

مراسم روز دانشجو به دعوت دفتر تحکیم وحدت و یک روز دیرتر از تاریخی برگزار شد که در تقویم رسمی ایران به عنوان روز دانشجو ثبت شده است. مراسم ۱۶ آذر به طور معمول در سالگرد حمله پلیس به دانشجویان در سال ۱۳۳۲ برگزار می شود.

----

تجمع اعتراضی دانشجویان دانشگاه رازی کرمانشاه

یکشنبه ۱۷م آذر ۱۳۸۷
krmnh۱۶۱.JPGخبرنامه امیرکبیر: امروز یکشنبه ۱۷ آذر ماه جمعی از دانشجویان دانشگاه رازی کرمانشاه در محل دانشکده علوم تجمع اعتراضی برپا کردند.

این دانشجویان در اعتراض به برآورده نشدن مطالباتشان از سوی مسئولین دانشگاه همچون برگزاری انتخابات آزاد و بازگشایی هر چه سریعتر تشکل دانشجویی انجمن اسلامی دانشجویان و عدم صدور مجوز برگزاری مراسم روز دانشجو توسط یک تشکل مستقل دانشجویی که از سوی شورای صنفی دانشجویان مدت ها پیش درخواست شده بود و بی محلی و بی احترامی مسئولان دانشگاه به امضای جمع آوری شده بیش از ۱۱۰۰ دانشجو جهت در خواست صدور مجوز مراسم بزرگداشت ۱۶ آذر در سالن آمفی تئاتر دانشکده علوم، تجمع اعتراضی برپا کردند.

به گزارش خبرنامه امیرکبیر در این تجمع دانشجویان با در دست داشتن نوشته هایی همچون برگزاری “مراسم ۱۶ آذر حق مسلم ماست!” ، “۱۶ آذر روز ماست” و “دانشجو دانشجو حمایت حمایت” به اعتراض نسبت به اقدامات اخیر مسئولین دانشگاه رازی پرداختند و این شیوه تبعیض آمیز میان دانشجویان را محکوم کردند.

در این تجمع دانشجویان طومار اعتراضی را نسبت به عدم صدور مجوز برای برگزاری مراسم ۱۶ آذر روز دانشجو توسط دانشجویان فعال و مستقل امضا نمودند.

این در حالی است که تشکلهای بسیج و جامعه اسلامی با بودجه های هنگفت که مشخص نیست از چه منبعی تامین می شود به راحتی در این دانشگاه مراسمات مختلف در سالن های مختلف دانشگاه برگزار می کنند و این حق به دانشجویان دگر اندیش و مستقل در این چند سال اخیر هرگز داده نشده است.

همچنین بیانیه پایانی این تجمع اعتراض آمیز توسط یکی از دانشجویان قرائت شد و این تحصن به پایان رسید.

krmnh۱۶۱.JPG

krmnh۱۶۲.JPG

krmnh۱۶۳.JPG

----

تجمع دانشجویان دانشگاه زنجان در بزرگداشت روز دانشجو

دوشنبه ۱۸م آذر ۱۳۸۷

خبرنامه امیرکبیر: انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه زنجان نیز در همراهی با انجمن های اسلامی دیگر دانشگاه های کشور، روز گذشته ۱۷ آذر ماه تجمعی در بزرگداشت روز دانشجو ترتیب دادند. این تجمع از ساعت ۱۱ صبح شروع و تا ۴ بعد از ظهر ادامه داشت.

در این تجمع نمایشگاهی از عکس های جنبش دانشجویی، فعالیت های انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه زنجان طی یک ساله گذشته، تحصن بزرگ دانشجویان در خرداد ماه سال جاری و … برگزار شد که با استقبال دانشجویان روبرو شد.

در طول برنامه نیز، تعدادی از دانشجویان نظرات خود را در قالب تریبون آزاد بیان کردند. به گزارش خبرنامه امیرکبیر یکی از دانشجویان به انتقاد از ریاست دانشگاه به دلیل عدم رسیدگی به خواسته های دانشجویان در طول تحصن پرداخت و خواستار استعفای نداف، ریاست دانشگاه زنجان شد.

یکی دیگر از دانشجویان نیز در رابطه با دستاورد های تحصن خرداد ماه سال جاری که در پی حتک حرمت یکی از دانشجویان دختر دانشگاه، توسط معاون سابق دانشجویی و فرهنگی دانشگاه شکل گرفته بود پرداخت و از عمل نکردن مسئولین و به ویژه دکتر نداف به تعهداتش گلایه کرد.

در ادامه و همراه با نمایشگاه ، دانشجویان طوماری در حمایت از سه دانشجوی تعلیقی و اخراجی دانشگاه، سورنا هاشمی، علیرضا فیروزی و بهرام واحدی امضا کردند. دانشجویان در این نامه با بیان اینکه از پاسخگویی مسئولین دل سرد شده اند، نامه را خطاب به خداوند متعال نوشته و از او طلب یاری کردند. این طومار را بیش از ۲۰۰۰ نفر از دانشجویان امضا کرده و قصد دارند رو نوشت آن را به مجلس شورای اسلامی، وزیر علوم تحقیقات و فن آوری و دفتر ریاست جمهوری بفرستند.

متن نامه ذکر شده به شرح زیر است:

چون طهارت نبود کعبه و بت خانه یکیست

نبود خیر در آن خانه که عصمت نبود

چون چشم باز کردیم و دست راست و چپمان را تشخیص دادیم خود را پشت میز ونیمکت هایی پیدا کردیم که در چند ردیف چیده شده بود. ردیف هایی که امتداد آن به یک نگاه مهربان وصل بود کسی که می گفتند ادامه دهنده ی راه رسولانست که از جانب تو آمده اند. بعد کم کم بزرگ شدیم و توانستیم بفهمیم که ناممان را چگونه بنویسیم و بعد فهمیدیم ۲+۲ مساوی چهار می شود. بزرگ تر که شدیم از لابلای درس ها مفهوم خیلی چیزها را متوجه شدیم. اینکه آدم چرا برترین موجودات است. اینکه در هر دقیقه مغز چقدر انرژی برای هر کاری صرف می کند و یا اینکه سرعت نور چقدر است. راستی خدایا مگر نگفتی آنچه در آسمان و زمین است مُسخّر این اشرف مخلوقات است. پس بدانسان خواستیم که از دنیای اهورایی خود پرتو آسا با سرعت نور بر پلیدی و پلشتی تیره ی اهریمن بتازیم دریغ که خدایی شدن و به سرزمین فاضله ی تو رسیدن را اهریمنان بر نمی تابند و از باده ی حقیقت چون جام شوکران روی بر می گردانند. پروردگارا! این روزها به کدامین سوی می نگری! آیا قوانین حاکم بر دنیایت را عوض کرده ای و یا از آنچه وعده داده بودی که بیاموزیم و بیاموزیم و بیاموزیم پشیمان شده ای. آنان که خویش را مجری فرامین تو دانسته اند از دانشگاه بیرونمان راندند و به جرم حرکت به سوی حق و حقیقت و پاکسازی این صحن مقدس از زاهدانی که بس جلوه ها در محراب و منبر کرده اند و به خلوت آن کار دیگر می کنند، میان فصل های تحصیل تعلیقمان دادند. بارالاها تو میان حق و نا حق معلقمان مکن. عالم محضر توست با اینکه می دانیم این جهان به جادو و شعبده متصل نیست اما معتقدیم که مکافات عمل دوری ناپذیر است. چراغی که افروخته ای را به جای آنکه روشنای راهمان کنند مایه ی سوختن سینه و افسوس و  آهمان کردند. به تو روی آورده ایم و از بی مددان از تو مدد می جوییم.

ندافان روزگار پنبه ی افکارمان زده اند و وصله ی ناجور بر ردای دانشجوییمان دوخته اند. از همه گریخته و به درگاه تو آویخته ایم، تو بگو تکرار کدامین حکایت آلوده ی تاریخ ما را به اینجا کشاند. حالا فهمیدیم دیگر ۲+۲ مساوی چهار نیست فکر می کنیم کافیست بر خداییت سوگند، که بزرگیت و اجابت فریاد رسی مارا بنما بر آنانکه پیشانی خضوع بر سجاده می سایند و دائم در فکرشان اینست که بلندی محاسنشان به زمین می رسد یا نه! افسوس که شراب خام نوشیده اند و زیر خرقه پشمین جامه حریر پوشیده اند.

امروز خدایا به تو پناه می آوریم، چون به هر بنده تو که روی آوردیم، به ما پشت کرد و راندمان. امروز در دانشگاه مان جای هم کلاسی های ما، بهرام واحدی، سورنا هاشمی و علیرضا فیروزی خالیست که به جای خانه شان که دانشگاه است معلق شده اند و از خانه شان رانده شده اند. پس دیگر دست به سوی  مسئولین دراز نمی کنیم.

----

تجمع دانشجویی در دانشگاه شیراز به مناسبت 16 آذر

شنبه، 16 آذر 1387

خبرنامه امیرکبیر: در اعتراض به مصادره روز دانشجو توسط نهادهای وابسته به قدرت، امروز شنبه دانشجویان دانشگاه شیراز تجمع اعتراضی بر پا کردند.
ین تجمع در اعتراض به مراسمی که توسط تشکل های وابسته به قدرت همچون بسیج دانشجویی، جامعه اسلامی، انجمن اسلامی مستقل و … در دانشگاه شیراز ترتیب داده شده بود صورت گرفت.
در آغاز این مراسم دانشجویان طی یک حرکت نمادین با تجمع در میدان مرکزی دانشگاه و زدن ماسک هایی که بر روی آن علامت های ضربدر حک شده بود به نبود آزادی بیان، سرکوب دانشجویان، تلاش در جهت مصادره روز دانشجو، برگزاری مراسم های دولتی و حکومتی در روز دانشجو و وجود فضای تک صدایی در دانشگاه و جامعه اعتراض کردند. به گزارش خبرنامه امیرکبیر دانشجویان معترض پلاکاردهایی با خود همراه داشتند که بر روی آنها شعار هایی همچون : « دانشگاه زنده است » ، « الملک یبقی مع الکفر و لایبقی مع الظلم » ، «تو مپندار که خاموشی من هست برهان فراموشی من» ، « ۱۶ آذر نفی دخالت بیگانه، نفی استبداد » و « گر تیر و فتنه بارد جنبش ادامه دارد » نوشته شده بود.
دانشجویان که تعداد آنها به ۴۰۰ نفر می رسید در ادامه به خواندن سرود یار دبستانی پرداختند و شعارهایی همچون « دانشجو می میرد ذلت نمی پذیرد » ، « استقلال دانشگاه حق مسلم ماست » ، « گر تیر و فتنه بارد جنبش ادامه دارد » و « نصر و من الله و فتح قریب، مرگ بر این دولت مردم فریب » سر دادند.
پس دانشجویان به دور میدان مرکزی دانشگاه جمع شدند و چند نفر از دانشجویان به خواندن شعر و همچنین ایراد سخنرانی در میان جمع دانشجویان پرداختند. در این لحظه تعدادی از افراد نهادهای شبه امنیتی با حمله به دانشجویان قصد ایجاد زد و خورد با دانشجویان تجمع کننده را داشتند که هشیاری دانشجویان مانع از تحقق اهداف این عناصر شناخته شده شد.
دانشجویان سپس با خواندن سرود یار دبستانی به طرف درب ورودی دانشگاه حرکت کردند و با تجمع مقابل درب دانشگاه شعارهایی سر دادند. دانشجویان که هر لحظه بر تعدادشان افزوده می شد سپس به میدان اصلی دانشگاه برگشتند و با قرائت بیانیه ای که در آن نسبت به تلاش جهت مصادره روز دانشجو اعتراض شده بود به تجمع خود پایان دادند.
لازم به ذکر است که در طول این تجمع حضور نیروهای حراست و نیروهای امنیتی که آشکارا از دانشجویان فیلم برداری می کردند مشهود بود گرچه دانشجویان با بی توجهی به این اقدامات آن ها را به سخره گرفتند و نشان دادند که در راه اهداف و آرمان هایشان از هیچ فرد و نهادی کوچکترین واهمه ای ندارند.
همچنین دانشجویان دانشگاه شیراز اعلام کرده اند که روز دوشنبه تجمع اصلی خود به مناسبت روز دانشجو را برگزار خواهند کرد.
قرار است این تجمع دانشجویی با ائتلاف تمامی گروه های دانشجویی و با شعار «آزادی دانشگاه؛ آزادی جامعه» برگزار ‌شود.
 

----

مراسم بزرگداشت روز دانشجو در دانشگاه قزوین برگزار شد

دوشنبه ۱۸م آذر ۱۳۸۷

خبرنامه امیرکبیر: روز گذشته ۱۷ آذرماه ۸۷ تشکل دانشجویان اصلاح طلب دانشگاه بین المللی امام خمینی قزوین با برگزاری برنامه ای بعد از یک سال و نیم تعلیق و صدور بیانیه ای روز دانشجو را گرامی داشت.

این مراسم با پخش تیزری با مضمون جنبش های دانشجویی و فاجعه ۱۸ تیر و پخش فیلم اعتراض و انتشار نشریه کویر اندیشه ویژه روز دانشجو، اعتراض خود را نسبت به وضع موجود در دانشگاه ها اعلام نمود. این بیانیه که پیش از پخش فیلم “اعتراض” در آمفی تئاتر دانشکده فنی دانشگاه در جمع انبوه دانشجویان قرائت و توزیع شد به این شرح است:

۱۶ آذر روز ماست!

فصل پیوستن ما نزدیک است

باید آماده شویم

سفری در پیش است

باید از صحراهائی-همه خار-

باید از خارهائی-همه سنگ-

رود می بود و گذشت

باید آماده شویم… باید آماده شویم. . .

اینک ۱۶آذری دیگر، عهد می بندیم که رادیکال تر از قبل ادامه خواهیم داد، دریغا که هر روز بی عمل تر از گذشته و سر در لاک خویش فرو رفته روزگار می گذرانیم و هر چه بیشتر می شویم مصداق این کلیشه که «هر چه پیش آید خوش آید»! این بیانیه ایست علیه تمامی چارچوب ها، علیه تمامی مسخ شدگان و علیه تمامی مستبدان.

وضع موجود غیر قابل تحمل است، مناسبات موجود از وضع معیشتی گرفته تا اقتدار و دیکتاتوری حاکم بر دانشگاه ها، چنان ابعاد وسیعی به خود گرفته که آدمی ترجیح می دهد برای راحتی فکر و روان خویش هم که شده دست کم از ذکر فهرست این همه انباشت تهوع آور مصایب نا تمام، بپرهیزد. اندیشمندان اجتماعی برآنند که چنین وضعیتی به ایجاد انگیزه های وسیع در افکار عمومی برای به حرکت درآوردن موتور تحولات و تغییرات منجر خواهد شد؛ اما آیا براستی چنین است؟

به ۳ سالی که گذشت نگاه کنیم، واقعا دیگر چه اتفاقی باید می افتاد تا افکار عمومی مجاب شود که باید حرکتی را آغاز کرد؟ سرکوب های متعدد دانشجویان و محکومیت های بی دلیل آنان، اعمال فجیع ترین شکنجه ها بر روی ایشان، محرومیت از تحصیل و ستاره دار شدن، سرکوب جنبش کارگری، محکومیت رهبران جنبش کارگری به زندان های طولانی مدت، سرکوب جنبش زنان و صدور حکم های سنگین برای فعالان مدنی، بسته شدن مطبوعات، بازنشسته کردن اساتید دانشگاه، تورم فزاینده ۳۰ درصدی، سرکوب های خیابانی گشت ارشاد و تجاوز به حقوق مدنی شهروندان، جدا سازی های جنسیتی گسترده از دانشگاه تا اماکن عمومی همچون پارک، ولخرجی بی حساب کتاب پول نفت و عدم پاسخ گویی دولت، بحران های متعدد بین المللی از تحریم ها گرفته تا قطعنامه های صادر شده علیه ایران، شکل گیری اجماع جهانی علیه ایران، نابودی صنایع داخلی و به خاک سیاه نشستن کشاورزان، روی کار آمدن وزرای بی لیاقت وعدم ثبات در ساختار دولت و تعویض متعدد وزرا، افزایش بی کاری، فحشا، خودکشی های اقتصادی و…

می توان صدها صفحه در این باره نوشت و از لایه های پنهان فجایع ناشی از چنین اقداماتی پرده برداشت. اما چه سود؟ مگر کم نوشته شد در این سالها؟ باری، گویی واقعیت سنگین تر از آن چیزی است که تصور می کردیم:

«وقتی جنایت بعد وسیعی پیدا کند، از نظرها پنهان می ماند. هنگامی که رنج ها تحمل ناپذیر شود آدمی دیگر فریادها را نمی شنود. انسانی را حقیر می کنند، انسانی را کتک می زنند، انسانی را گردن می زنند و با دیدن چنین صحنه هایی تنها از هوش می رویم. باری، گویی باید آن جمله معروف را چنین تغییر داد که: هر آنکس با هر آنچه سخت است برخورد کند دود می شود و به هوا می رود!»

اکنون وضع چنین است. چگونه می توان با آن مقابله کرد؟ آیا راهی هست که مانع از بسته شدن چشم انسانها به روی فجایع شود؟ از کجا باید آغاز کرد؟ اگر این همه گواهی باشد بر این تئوری که «بدون به راه افتادن موتور کوچک، موتور بزرگ کاری نمی تواند بکند.» و حلقه ی مفقوده ی این انفعال، همچنان دانشگاه است، آنگاه باید از کلی گویی های آوانگاردیسم پرهیز کرد و مستقیما به سراغ تاکتیک ها رفت.

ما وارثان سه دهه مقاومت های بی ثمر تشکیلاتی-حزبی، صنفی، پارلمانتاریستی، اصلاح طلبی و در نهایت پراکنده و نامستمر هستیم. از نخستین تجمع سیاسی زنان در روز جهانی زن در اسفند ۵۷ گرفته تا ۱۸ تیر ۱۳۷۸ چرا علی رغم کمیت قابل توجه معترضین، خواسته هایشان تحقق نیافته است؟

اگر امروز در دانشگاه، اکثریت با دانشجویان سر به زیر و بی تفاوتی است که به مقررات شبه نظامی آکادمی تن داده اند و الگوی دانشجوی «نمونه» را پیش روی خود قرار داده اند و همگام با توده های مستحیل در متن واقعیت دلقک وار به دنبال ارزش های سخیفی چون مدرک، شغل، تشکیل خانواده، درآمد مکفی و… می دوند، تنها راه برون رفت از بن بست یأس و بی تفاوتی به یک معنا «عمومی کردن مشکلات» است. اگر زمانی این تئوری تجویز می شد که باید مبارزه را از داخل دانشگاه به فضای عمومی منتقل کرد ما می گوییم که بر عکس؛ باید پای همگان را به دانشگاه کشید. صحنه ی نبرد اینجاست. دانشگاه ماحصل استبداد نهفته در جامعه است؛ از توده هایش گرفته تا حاکمان. اگر دانشگاه موتور کوچک مبارزه علیه وضع موجود است، متقابلا موتور کوچک استبداد و دیکتاتوری حاکم بر جامعه هم هست. پس اگر این موتور کوچک سرکوب از کار بیفتد یقیناً می توان گفت موتور بزرگ خود به خود خاموش می شود.

اینک ما باید تولید کننده ی دور جدیدی از تئوری های مبارزاتی باشیم که مشخصا به مقابله با سیاست های پدرسالارانه محیط آکادمی برمی خیزد. و این تئوری مشخصا باید از درون دانشگاه -جایی که صحنه ی اصلی مبارزه است- بیرون آید و نه از حاشیه ی روشنفکر نشین و محافظه کار رفورمیست. همان محافظه کارانی که پس از رخداد دوم خرداد، جنبش دانشجویی را بارها و بارها متهم به بدمستی کردند و از آنها می خواستند که اندازه نگه دارند. جامعه ی مدنی ایران باید بداند که یگانه «راه رهایی» از بند زور و سرکوب و دروغ و تزویر، متوقف کردن چرخه ی تولید «شهروند بی آزار» در دانشگاه است. اگر این گفته ی فیدل کاسترو را باور داشته باشیم که «دانشجویان پارتیزان های جدید عرصه ی فرهنگ اند» آنگاه مشخص است که این پارتیزان های نوظهور نیازمند مهمات و نیروی پشتیبانی اند. و این نیرو همان جامعه ی مدنی و افکار عمومی است که باید ندای دعوت ما را جدی بگیرند و به درون عرصه ی نبرد -دانشگاه- وارد شوند.

نقل است که در فرانسه قرن ۱۹ بازجویی از «آگوست بلانکی» شورشی پرسید: «شغل تو چیست؟» او جواب داد: «پرولتاریا» و جواب شنید: «پرولتاریا که شغل نیست». بلانکی پاسخ داد: «پرولتاریا شغل اکثریت مردمی است که از حقوق سیاسی شان محروم شدند». به این معنی پرولتاریا نامی بود برای همه کس. اگر «پرولتاریا» در آن روزگار واجد سیاسی ترین معانی بود، اینک و در شرایط سیاست گریزی جامعه ی ما هر مخالف وضع نفرت انگیز فعلی که خواستار درهم شکستن چارچوب های از پیش تعیین شده جامعه -اعم از اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی- است، از هر طبقه ای و در هر جایگاهی باید باور داشته باشدکه تنها یک شغل دارد و آن شغل «دانشجو»است. «دانشجو» اینک نامیست برای همه کس. نامی که اعلام می دارد: «من در حال نبردم». اگر هر یک از افراد جامعه به این باور برسد که «دانشجو» است نه به معنی «دانش»«جو» بلکه سرهم و واجد بار سیاسی و اجتماعی، آنگاه حس «تعهد» در برابر واقعیت به وجود می آید و دیگر نمی توان از سر هر صحنه ای بی تفاوت رد شد.

تشکل دانشجویان اصلاح طلب با اعلام همبستگی در این روز -۱۶آذر- با تمامی فعالان مدنی، مبارزان و آحاد معترض جامعه از ایشان می خواهد که بیش از پیش مبارزه در عرصه ی دانشگاه را جدی بگیرند و در این راستا پیش از همه دست اساتید آگاه و مستقل را می فشارد. بیایید همگام باهم فریاد بزنیم: «۱۶ آذر،روز ماست».

----

انجمن اسلامی دانشگاه تربیت معلم: صدای آزادیخواهی خاموشی ناپذیر است

دوشنبه ۱۸م آذر ۱۳۸۷خبرنامه امیرکبیر: انجمن اسلامی دانشجویان (تاسیس ۱۳۴۹) دانشگاه تربیت معلم تهران به مناسبت روز ۱۶ آذر، روز دانشجو، بیانیه ای صادر کرده است. متن این بیانیه به شرح زیر است:

                          شب غارت تتاران                                     همه سو فکنده سایه

                          تو به آذرخشی                                         این سایه دیو سا بشکن

با درود بر روح سه آذر اهورایی”شریعت رضوی، قندچی، بزرگ نیا” که در روز ۱۶ آذر سال ۱۳۳۲ استبداد و استکبارحاکم را بر نتابیدند و از خونشان جنبشی متولد شد که بیش از نیم قرن در مقابل استبداد و آزادی ستیزی و ظلم و جور زمان ایستاده است و خونشان مرز سرخی شد بین قشر آگاه و آزادیخواه و استبداد و استکبار.

و با درود بر شهیدان جنبش دانشجویی که با نثار جانشان فریاد آزادیخواهی و استبداد ستیزی ملت ایران را زنده نگه داشته اند. و درخت آزادی این وطن را با خون خود ابیاری کرده اند.

در روزگاری به سر می بریم که هر روز صدای استبداد ستیزی و حق طلبی ملت مظلوم و دردر کشیده ایران در فضای پر اختناق و سرکوب حکومتی ،از جای جای میهن زخم دار پیش از روزهای دیگر طنین انداز است و هر روز صدای در گلو خفه شده ی دانشجویان این مرز و بوم که از بی لیاقتی و بی کفایتی مسئولین به ستوه آمده اند شب را می شکند.

روزگاری که مسئولین بی کفایت و مدیران بی تدبیر بر پست های مدیریتی و صندلی های ریاست چنبره زنده اند. روزگاری که جواب هر منتقدی با زندان و شکنجه و باتوم داده می شود. روزگاری که محرومیت از تحصیل،اخراج،تعلیق و ستاره دار کردن “مهرورزی” از نوع دولت نهم با دانشجویان این مرزو بوم است.روزگاری که دانشجویان تنها به خاطر مطالبه پیش پا افتاده ترین حقوق خود؛حق تحصیل، باید زندانهای تاریک و نمور را تحمل کنند.

روزگاری که فریاد کارگران به جان آمده ،معلمان و زنان زجر دیده برای احقاق حقوق اولیه شان با باتوم و تهدید سرکوب می شود و جای هر دگر اندیشی در پس دیوار های بلند زندان است.

نقض فاحش حقوق بشر که پنجاه و پنجمین قطعنامه کمیته سوم سازمان ملل متحد را علیه ایران به همراه داشت،زیر پا گذاشتن کنواسیون های بین المللی، اعدام نوجوانان، فقر، بیکاری، تورم، فساد و منصوب شدن افراد نالایق بر مسند ریاست، نادیده انگاشتن حقوق شهروندی تنها گوشه ای از مواردی است که ایران همواره رتبه یک را در جامعه بین المللی داراست  و تنها شمار اندکی از دست آورد های حکومت برای ملت ایران است.

“این” صدای آزادیخواهی و استبداد ستیزی دانشجویان آگاه و و آزاده دانشگاههای ایران است که در مقابل هیچ ظلمی سر فرود نیاورده اند و هم چنان مرز سرخ استبداد ستیزی را با سبزی بینش و بصیرت بالای خویش پیوند زده اند. بیش از ۷۰۰ حرکت اعتراضی در یک سال تنها از طرف قشر آگاه و ظلم ستیز دانشجو نمایانگر این مهم است که دانشگاه با احضار و تهدید ساکت نخواهد نشست. دانشجو به حق نشان داده است که میراث دار واقعی مشعل آزادی است و تا رساندن این میهن به قله آرزو هایش از پای نخواهد نشست و آزادیخواهی و ظلم ستیزی با خون رگ هایش عجین شده است.

و اما دریغ وافسوس که مستبدین و دشمنان آزادی و آگاهی که جز با دشنه و دشنام بر سریر قدرت نیستند تاریخ را به فراموشی سپرده اند و از هیچ تطمیع و تهدیدی نسبت به دانشجویان فرو گذار نکرده اند و در مسیر خاموشی صدای اعتراض و حق طلبی وآزادیخواهی از هیچ جنایتی کو تاهی نکرده اند. که تاریخ مبارزاتی جنبش دانشجویی به خوبی نمایانگر این نکته است که صدای آزادیخواهی خاموشی ناپذیر است و دانشگاه سنگر آزادی است و فریاد آزادیخواهی مردم ایران بیش از نیم قرن است که از این سنگر بلند شده است. تعلیق، تهدید، اخراج، زندان و شکنجه در اعتلای فزاینده دانشجویان بی تاثیر است و با دشنه و تیغ و سانسور نمی توان جلوی خشم روز افزون مردم را گرفت بلکه هم چون بنزینی است بر روی شعله های خشم و اعتراض.

اینک در سالروز شهادت آن سه آذر اهورایی ضمن تجدید عهد با تمامی شهدای جنبش دانشجویی و شهیدان راه آزادی اعلام می داریم که ۱۶ اذر متعلق به دانشجو است و حکومت هرگز نخواهد توانست آن را در انحصار خود در آورد و این پروژه هم مانند سایر پروژه های دستگاههای حکومتی محکوم به شکست است و دانشجویان این روز را باشکوه تر از قبل پاس خواهند داشت اگرچه شب از هر سو سایه افکنده باشد، شب خواهند شکست و اوج صدا خواهند شد.

گرچه ما در مذهب پرهیز کاران کافریم         قدر ما این بس که شیخ شهر در انکار ماست

 

 
 

بازگشت به صفحه اول

رجوع به مطالب مشابه