بهنود شجاعی در آستانه اعدام
قرار دارد
بنابه گزارشات رسیده بهنود شجاعی زندانی محکوم به مرگ امروز با تایید
مجدد حکم اعدام توسط شعبه 74 کیفری تهران در آستانه اعدام قرار دارد.
پرونده بهنود شجاعی که گفته می شود با رضایت خانواه مقتول که با استشهاد
کتبی برای بررسی مجدد به دادگاه شعبه 74 ارجاع داده شد این پرونده که مدتی
در این شعبه مورد بررسی قرار داشت و مراجعات مکرر خانواده و وکلای او
تقریبا بصورت روزانه به این شعبه هر روز به آنها گفته می شد که روز بعد
مراجعه نمایند. نهایتا امروز به آنها اطلاع داده شد که شور این دادگاه
رای به اجرای حکم داد است.افرادی که امروز رای به اجرای حکم اعدام بهنود
شجاعی دادند به قرار زیر می باشد 1. تردست رئیس شعبه 74 ،باقری، شکر
بیگی،نوری کیا و نصیری می باشند.
تردست رئیس شعبه 74 دادگاه کیفری در جواب اینکه به خواست جامعه بین المللی
چه جوابی خواهید داد او گفت : به خاطر اینکه احکام دادگاه های ما متزلزل
نشه ما کاری به اعتراضات بین المللی نداریم .
از طرفی دیگر مرتضوی طی نامه ای در تاریخ 25 آبان ماه به اجرای احکام
خواستار اجرای حکم اعدام بهنود شجاعی در تاریخ 4 دی ماه شده بود.
علیرغم اعتراصات گسترده محافل بین المللی و حقوق بشری در بالاترین سطوح و
نوشته نامه به علی خامنه ای و شاهرودی برای لغو این حکم ولی به نظر می رسد
که علی خامنه ای به شاهرودی منتصب خود دستور داده است در تعارض با خواست
جامعۀ بین المللی برای متوقف کردن حکم اعدام کودکان، حکم اعدام بهنود
شجاعی اجرا گردد. مسئولیت این اعدام به عهده شخص خامنه ای می باشد .
فعالین حقوق بشر و دمکراسی ایران، اجرای حکم اعدام بهنود شجاعی که بر خلاف
و در تعارض مستیقم با خواست بین المللی است را محکوم می کند و شخص علی
خامنه ای را مسئول اجرای این حکم می داند. و لز دبیر کل سازمان ملل برای
پایان دادن به اعدامهای تقریبا روزانه در ایران برونده نقض حقوق بشر این
رژیم را به شورای امنیت ملل متحد ارجاع نماید.
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران
02 دی
1387 برابر با 22 دسامبر 2008
----
متن کامل بیانیه عفو بین الملل در
خصوص فرزاد کمانگر
18 دسامبر 2008
مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران:
در تاریخ 24 نوامبر، نگهبانان زندان به داخل سلول
فرزاد کمانگردر بند 209 زندان اوین تهران رفتند. گزارشها حاکی از آن بود که
زندانبانان فرزاد کمانگر را کتک زدند، او را تهدید به اعدام کردند و به همراه
بعضی از وسایل شخصی اش به بیرون از سلولش منتقل کردند. بعداً، در همان روز یکی
از زندانیان گزارش داد که او (فرزاد کمانگر) را در حالی که بیهوش بود به
درمانگاه زندان منتقل کردند. در حال حاضر باور بر این است که او را به سلولش
برگردانده اند.
در ایران، معمولاً هنگامی که یک زندانی را
به بیرون از زندان می برند نشانه آن است که می خواهند او را اعدام کنند.
بنابراین عفو بین الملل نگران آن است که علیرغم اینکه پرونده ایشان در حال
بررسی است فرزاد کمانگر کماکان در خطر اعدام قرار دارد.
فرزاد کمانگر در تاریخ جولای سال 2006 به
همراه دو نفر دیگر از اقلیت کرد به نامهای علی حیدریان و فرهاد وکیلی توسط
پرسنل وزارت اطلاعات دستگیر شدند. این سه نفر در تاریخ 25 فوریه سال 2008 بعد
از محکوم شدن به اتهام محاربه (یعنی دشمنی با خدا) به مرگ محکوم شدند. این
اتهام (محاربه) به اشخاصی زده می شود که اقدام به برداشتن اسلحه علیه دولت می
نمایندکه در مورد این سه نفر متهم به عضویت در گروه مسلح پ. ک. ک بودند. بعلاوه،
علی حیدریان و فرهاد وکیلی به اتهام جعل اسناد 10 سال زندان نیز محکوم شدند.
طبق قوانین ایران، آنها باید قبل از اجرای حکم اعدامشان محکومیت زندان را سپری
کنند. حکم اعدام این سه نفر بوسیله دادگاه عالی تایید گردید. اگرچه وکیل پرونده
فرزاد کمانگر در یک تلاش جهت بازگرداندن حکم اعدام, درخواست تجدید نظر در مورد
حکم صادره از دادگاه تجدید نظر نموده است و مطابق قوانین ایران محکومیت اعدام
در حالی که پرونده تحت تجدید نظر است را نمی توان اجرا نمود.
قبل از دادگاه فرزاد کمانگر، وی تحت شکنجه
و سایر بدرفتاریها از جمله کتک کاری، شلاق و شکنجه با دستگاهاهی الکتریکی بود.
بنا بر گزارشها، او (فرزاد کمانگر) هم اکنون از ناراحتی اسپاسم در بازو ها و
پاهایش رنج می برد. در حالی که دسترسی او به وکیلش محدود شده بود تحت شراطی
ناعدلانه محاکمه شد و در چندین مورد برای مدتهای طولانی از دیدن وکیل و اعضای
خانواده اش محروم شده بود..
سوابق قبلی (Background Information)
کردها که از اقلیتهای ایرانی هستند بیشتر در
نواحی غرب و شمال غربی ایران در استان کردستان و نواحی مرزی استانهای همجوار
کشورهای عراق و ترکیه زندگی می کنند. برای سالیان طولانی بعضی از احزاب سیاسی
کردی از جمله حزب دموکرات کردستان ایران (KDPI) و حزب کومله – که در ایران غیر
قانونی هستند بر علیه جمهوری اسلامی دست به سلاح برده اند. یک گروه مسلح دیگر
تحت عنوان "حزب زندگی مستقل کردستان (PJAK)" هنوز به حملات مسلحانه بر علیه
دولت و نیروهای امنیتی ایران ادامه می دهد. ایران حکومتهای خارجی را متهم کرده
است کهبه ناامنی در میان اقلیتهای قومی این کشور دامن می زنند.
حوزه تعیین جرائم اعدام در ایران تا حد
بسیار زیادی وسیع می باشد. قضات اختیار قانونی دارند که مجازات مرگ را برای
جرائم مشخص وضع نمایند از جمله آن دسته از جرائمی که در ارتباط با مقوله امنیت
ملی هستند. تا به حال هیچ شخص دیگری که به ارتباط با پ.ک.ک. محکوم شده باشد به
اعدام محکوم نشده است.
----
وضعیت جسمانی حبیب الله لطیفی نگران کننده است
دانشجویان مدافع حقوق بشر کردستان: حبیب الله لطیفی دانشجوی محکوم به اعدام کورد از لحاظ جسمانی در وضعیت نگران کننده‌ای قرار دارد و مسولان زندان از اعزام این دانشجو به مراکز درمانی خارج از زندان خودداری می کنند.
بنا به گزارش دریافتی از نزدیکان حبیب الله لطیفی، وی که در زمان بازداشت در بازداشتگاه اطلاعات سنندج به شدت مورد شکنجه قرار گرفته بود علاوه به اینکه دچار ناراحتی های بی شماری شده ،به بیماری عفونت روده نیز مبتلا شده شده است ، با عود بیماری وی خانواده ایشان برای مداوای خارج از زندان مکررا پیگیر شده‌اند اما درخواست آنان همواره با امتناع مسولان مواجه گردیده است.
این در حالی است که در پی شرح وضعیت جسمانی و نشانه‌های بیماری های او توسط نزدیکان این دانشجوی زندانی برای پزشکان خارج از زندان، داروهایی برای حبیب تجویز شده است که تهیه آنها به جهت کمیاب بودنشان غیر ممکن بوده و مسولان زندان در این رابطه حاضر نشده‌اند هیچ نوع همکاری ای با خانواده‌ی لطیفی به عمل آورند.
گفتنی است که زندان مرکزی سنندج از لحاظ امکانات بهداشتی،مراقبت های پزشکی و رفتار زندانبانان در شرایط وخیمی قرار دارد و این امر بارها از جانب زندانیان سیاسی و مدنی، طی نامه‌ها و بیانیه‌های مکرر مورد اعتراض قرار گرفته است اما مقامات دولتی و قضایی تاکنون در مقابل این اعتراضات سکوت اختیار کرده اند.
----
درخواست جهانی از ایران: برادران علایی را آزاد کنید
به مناسبت ششمین ماه بازداشت دکتر آرش علایی و دکتر کامیار علایی، سازمانهای غیر دولتی بین‌المللی، موسسات آموزشی علمی و پیشگامان امور پزشکی در سراسر جهان از ایران خواستار آزادی فوری برادران علایی شدند. برادران علایی بعنوان پزشکان متخصص امور ایدز در سطح بین‌المللی شناخته شده هستند. |
|
برادران علایی؛ پزشکان متخصص ایدز به مدت شش ماه است که به اتهاماتی ناحق در بازداشت هستند.
ايران امروز:
(نیویورک- ۲ دی ماه ۱۳۸۷)- امروز به مناسبت ششمین ماه بازداشت دکتر آرش علایی و دکتر کامیار علایی، سازمانهای غیر دولتی بین‌المللی، موسسات آموزشی علمی و پیشگامان امور پزشکی در سراسر جهان از ایران خواستار آزادی فوری برادران علایی شدند. برادران علایی بعنوان پزشکان متخصص امور ایدز در سطح بین المللی شناخته شده هستند.
برادران علایی از تیرماه ۱۳۸۷ تاکنون در زندان مخوف اوین در بازداشت هستند. به گفته مسعود شفیعی؛ وکیل برادران علایی، آنها را در ماه جاری به اتهام ارتباط با "دولتهای متخاصم" متهم شده اند. گروههای سازمانهای غیر دولتی، موسسات آموزشی علمی و پیشگامان امور پزشکی اعلام کردند که دادگاه باید این اتهامات بی پایه را رد کند.
مسعود شفیعی در مصاحبه ای با کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران گفت که برادران علایی تحت ماده ۵۰۸ قانون مجازات اسلامی متهم شدند. طبق این ماده "هر کس یا گروهی با دول خارجی متخاصم به هر نحو علیه جمهوری اسلامی ایران همکاری نماید، در صورتیکه محارب شناخته نشود به یک تا ده سال حبس محکوم می گردد."
طرح این تهام علیه برادران علایی به احتمال بسیار زیاد بر جامعه پزشکی ایران برای تبادل تجربیات خود با دیگران و آموختن از متخصصان بین المللی تاثیر وحشتناکی خواهد داشت و این امربه نوبه خود سلامت مردم ایران را تهدید خواهد کرد.
در حال حاضر برادران علایی دو ماه بیشتر از حدی که قانون مجازات اسلامی اجازه بازداشت می دهد، در بازداشت بسر برده اند. به گفته آقای مسعود شفیعی، طبق مواد ۳۰ تا ۳۴ آئین دادرسی کیفری در جمهوری اسلامی ایران، اجازه چنین بازداشتهایی داده شده است اما این امر مستلزم این است که قاضی بررسی کننده دستور بازداشت را یکبار برای یک ماه صادر کند و امکان صدور بیش از ۴ ماه بازداشت را هم ندارد.
از طرف دیگر، برادران علایی از نظر قانونی در وضعیتی هستند که بازداشت آنها می تواند به وثیقه تبدیل شود اما قاضی پرونده نه چنین وثیقه ای را صادر کرده و نه جلسه ای برای بررسی وثیقه برگزار کرده است.
بیش از ۳۱۰۰ نفر از ۸۵ کشور در جهان تاکنون بیانیه الکترونیکی آزادی برادران علایی را امضا کرده اند. این
بیانیه در سایت IranFreeTheDocs.org قابل دسترسی است.
تعداد زیادی از برجسته ترین متخصصان امور ایدز و سلامت، بیانیه آزادی برادران علایی را امضا کرده اند. پروفسور مایکل کازاتچکین؛ مدیر کل گلوبال فاند، دکتر پاول فارمر و وفا الصدر؛ پزشک و استاد بهداشت عمومی برگزیده بنیاد مک آرتر در سال ۲۰۰۸ میلادی، هر دو از موسسین موسسه همکاران در سلامت هستند، حسام ایی فدل؛ پزشک و از انجمن پزشکان اسلامی در آمریکای شمالی، سیر ریچارد رابرتز دارای درجه دکترا از موسسه اف آر اس و برنده جایزه نوبل در پزشکی، و دکتر پیتر موگی نی؛ از پشگامان امور ایدز در اوگاندا از جمله امضاء کنندگان بیانیه آزادی برادران علایی هستند.
دکتر کامیار علایی دانشجوی دکترا در دانشکده بهداشت عمومی سانی آلبانی در نیویورک است که انتظار می رفت در پاییز سال جاری تحصیلاتش را در این دانشگاه از سر بگیرد. کامیار علایی، در سال ۲۰۰۷ میلادی مدرک فوق لیسانس خود را در رشته جمعیت و سلامت بین المللی از دانشکده بهداشت عمومی دانشگاه هاروارد در بوستون امریکا دریافت کرده بود.
دکتر آرش علایی مدیر سابق موسسه بین المللی آموزش و پژوهش در مرکز ملی آموزشی پژوهشی و درمانی سل و بیماریهای ریوی در ایران است. برادران علایی از سال ۱۹۹۸ میلادی در برنامه های درمان و پیشگیری ایدز بویژه با تمرکز بر کاهش آسیب ها در معتادان تزریقی مشغول به فعالیت شدند.
برادران علایی علاوه بر فعالیت در ایران، برای کارکنان بخش بهداشت و درمان در کشورهای افغانستان و تاجیکستان نیزدوره های آموزشی برگزار کرده و در ایجاد همکاری میان ۱۲ کشور خاورمیانه و آسیای مرکزی فعال بودند. تلاشهای برادران علایی منجر به گسترش تخصص پزشکان در منطقه و رشد علم پزشکی شد بطوری که سازمان جهانی بهداشت، ایران را بعنوان الگوی بهترین اقدام به رسمیت شناخت.
برای کسب اطلاعات بیشتر با این افراد تماس حاصل کنید:
در نیویورک از دیده بان حقوق بشر
با جو آمان تلفن: 12122161286 یا 19175198930
با ربکا اشلیفر تلفن :12122161273 یا 16463310324
در نیویورک از کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران با هادی قائمی، تلفن: 19176695996
در کمبریج، با جاناتان هئتسن از پزشکان حقوق بشر، تلفن 18579195130
پست الکترونیکی:jhutson@phrusa.org
در بوستون، دوستان برادران علایی در هاروارد با مارگارت سالمن ؛ پزشک و استاد بهداشت عمومی
تلفن: 16174604084
پست الکترونیکی:
msalmon@llu.edu
اسکایپ: msalmonmd
----
اعتراض به محکومیت وبلاگ‌نویس ایرانی
مهرزاد پدرام
راديو فردا: سازمان گزارشگران بدون مرز که مقر آن در پاریس است، طی بيانيه ای خواستار لغو محکوميت اميد رضا مير صيافی، وبلاگ نويس ايرانی شد. اميد رضا ميرصيافی نويسنده وبلاگ روزنگار، به دليل آنچه که «توهين به مسئولان و همچنين تبليغ عليه نظام» خوانده شده است، به دو سال و نيم زندان محکوم شد.
گزارش ها از ايران حاکی است دادگاه انقلاب اسلامی تهران، اين وبلاگ نويس را به دليل تبليغ عليه نظام به شش ماه حبس تعزيری و به دليل توهين به آيت الله خمينی، بنيانگذار جمهوری اسلامی و رهبر نظام، آيت الله خامنه ای به دو سال حبس تعزيری محکوم کرد.
سازمان گزارشگران بدون مرز روز جمعه در بيانيه ای اعلام کرد که حکم صادره برای اين وبلاگ نويس که به گفته آن سازمان تنها جرمش بيان عقايدش بوده است، سنگين دانسته و خواهان لغو آن شده است.
رضا معينی، مسئول بخش ایران سازمان گزارشگران بدون مرز در این مورد در گفت و گویی با رادیو فردا می گوید: «بيانيه گزارشگران بدون مرز بر دو نکته مشخص در رابطه با اين وبلاگ نويس تاکيد دارد: يکی اينکه محکوميت بسيار سنگين است يعنی در هر دو محکوميت چه توهين به مقامات و مقدسات و چه تبليغ عليه نظام، حداکثر مجازات را قاضی تعيين کرده است.»
وی می افزاید: «سازمان گزارشگران بدون مرز خواهان لغو اين مجازات و محکوميت شده است. و خواستار آن شده است تا از آنجا که اين وبلاگ نويس صرفأ نظر خود را ابراز کرده است، از اميد رضا مير صيافی از ايشان برائت شود.»
اميد رضا مير صيافی در گفتگو با سازمان گزارشگران بدون مرز گفته است که وی يک وبلاگ نويس فرهنگی است و نه سياسی.
سازمان گزارشگران بدون مرز نيز می گويد که بيشتر مطالب منتشر شده در وبلاگ روزنگار، در بردارنده ی موضوعات فرهنگی همچون موسيقی سنتی ايران بوده است.
رضا معينی افزود: « تنها چند مطلب از آنچه که ميرصيافی در وبلاگ خود آورده طنزآلود بوده و قصد توهين به کسی را نداشته است.»
واقعيت اين است که اميد رضا مير صيافی سياسی نويس نيست. چند مطلب طنز در وبلاگ خود منتشر کرده است که در اين رابطه به مسائل دور و بر خود، جامعه و کشور خود نگاه کرده و انتقاداتی را طرح کرده است. اين به عنوان ابراز نظر يک وبلاگ نويس طرح می شود
همچنين، بنا به گفته محمد علی دادخواه، وکيل مير صيافی، در نظر کارشناسان دادگاه انقلاب، اين وبلاگ چندان بازديد کننده ای نداشته است که بتوان آن را نشر يا تبليغی عليه نظام به شمار برد.
آقای دادخواه به رادیو فردا می گوید: «اولأ مطابق تبيين لغطی، تبليغ از باب تفعيل است و نياز به تکرار دارد. لذا با يک بار ذکر کردن اصولأ مشمول تبليغ نمی شود يعنی قانون ۵۰۰ مجازات اسلامی بر آن سايه گستر نخواهد بود.»
وی می افزاید: « فارغ از اين مورد اصولأ وبلاگ اميد رضا مير صيافی، يک وبلاگ مشهور و به اصطلاح پر بيننده ای نبوده است. بر اين مبادی، چون تاثيری نداشته است و اقدام بايد همراه با سوئ نيت باشد که موکل بنده فارغ از اين موارد است. من فکر می کنم حداکثر مجازات را برای وی تعيين کردن دور از عدالت و انصاف باشد.»
اميد رضا ميرصيافی، پرونده ای مفتوح در باب توهين به مقدسات نيز دارد.
شعبه پانزده دادگاه انقلاب اسلامی تهران رسيدگی به ديگر اتهام موجود در پرونده يعنی توهين به پيامبر اسلام و مقدسات اسلامی را در صلاحيت خود ندانسته و آنرا به دادگاه کيفری تهران واگذار کرده است.
دادگاه رسيدگی به اتهامات اين وبلاگ نويس در تاريخ ۱۲ آبان ماه تشکيل شده بود.
اميد رضا ميرصيافی در تاريخ سوم ارديبهشت ماه از سوی معاونت امنيت دادسرای انقلاب تهران، در منزل خود دستگير و به بند ۲۰۹ اوين منتقل شد. وی پس از گذراندن ۴۱ روز با قرار وثيقه ۱۰۰ ميليون تومانی از زندان آزاد گرديد.
گزارشگران بدون مرز در بيانيه خود، جمهوری اسلامی را يکی از کشورهايی دانسته است که وبلاگ نويسان را به شدت سرکوب می کند و احکام غير عادلانه ای عليه آنها صادر می کند.
تهران لايحه ای را در دست بررسی دارد که به موجب آن برای جرايم اينترنتی حکم مرگ در نظر گرفته شود.
|