فراخوان زنان فلسطینی و اسرائیلی برای پایان حمله نظامی اسرائیل به غزه

چهار شنبه 11 دی 1387

کانون زنان ایرانی:کمیسیون بین المللی زنان که یکی از موسسات وابسته به سازمان ملل است با صدور بیانیه ای خواهان توقف فوری حمله نظامی اسرائیل به نوار غزه شده است . جنگی که در همین دو- سه روز زندگی بیش از 320 نفر را گرفته است .

بنا بر اطلاعیه این سازمان بین المللی " کشتاری که هم اکنون در غزه در جریان است فقط آتش اختلاف بین دوطرف را تشدید خواهد کرد و باقی مانده امید اندک به ایجاد صلح بین مردم اسرائیل و فلسطین را از میان خواهد برد .

موسسه بین المللی زنان وابسته به سازمان ملل از همه نهادهای بین المللی و سازمان جهانی خواسته که یک صف آرایی جهانی برای پایان دادن فوری به این اقدام بلاهت بار و حفاظت از شهروندان بی گناه و همینطور کاهش فجایع انسانی که هر لحظه شدت بیبشتری می گیرد ، تشکیل دهند .

این موسسه بین المللی همچنین خواسته که به دولت جدید آمریکا که به زودی بر سر کار خواهد امد فشار وارد شود تا مذاکرات صلح بین اسرائیل و فلسطین بر اساس طرح " ابتکار صلح اعراب " از سر گرفته شود . چرا که این تنها راه پایان دادن به اشغال و دستیابی به یک صلح پایدار بین اسرائیل و فلسطین و منطقه خاورمیانه است .

موسسه بین المللی زنان ، ائتلافی است از زنان فلسطینی ، اسرائیلی و زنان دیگر نقاط جهان که هدف آن ایجاد صلح هدفمند و پایدار بین اسرائیل و فلسطین است . این موسسه در سال 2005 در زیر مجموعه صندوق زنان ملل متحد تشکیل شده است.

www.nytimes.com

----

رهبران دروغ مي گويند، مردم غير مسلح جان مي دهند، و تجربه هاي تاريخي با بي اعتنايي روبرو مي شوند

به خامه ي رابرت فـيسک (Robert Fisk)[1]

روزنامه ايند يـپِـــنِدنت (Independent)، لندن، 29 دسامبر 2008

(مترجم: خسروشاکری-زند)

ما آنقدر به کشتار در خاورميانه عادت کرده ايم که ديگر به آن توجهي نمي کنيم – به اين شرط که به اسرائيل بر نخورد. روشن نيست چند تن از کشته شدگان غزّه غيرنظامي اند، اما واکنش دولت بوش – بدون ذکر واکنش بزدلانه ي گوردون برآ ُن – در ذهن اعراب هماني تأييد مي کند که دهه هاست مي دانند: اعراب هر راهي براي مبارزه با مخالفان خود انتخاب کنند، غرب سمت اسرائيل را خواهد گرفت. طبق معمول، مقصّر سيل خون اعراب اند که – چنانکه مي دانيم – تنها زبان زور را مي فهمند.

از 1948به اين سو، پوچ گويي هاي بالا را از اسرائيلي ها شنيده ايم – همانگونه که [رهبران] ناسيوناليست عرب و سپس اسلاميست ها به دروغگويي خود ادامه داه اند: «ماشين مرگ» صهيونيست را واژگون خواهد شد، اورشليم «آزاد» خواهد شد. و همواره آقاي بوش-پدر، يا آقاي کلينتون، يا آقاي بوش-پسر، يا آقاي بـِلـِر، يا آقاي برآُن هر دو سمت را به «خوداري» فراخوانده اند – گويي فلسطينيان و اسرائيليان هر دو هواپيما هاي اف 18،  تانک هاي مـِرکاوآ، و توپخانه ي ميداني در اختيار دارند. در هشت سال گذشته راکت هاي دست ساز حماس تنها 20 اسرائيلي را به قتل رسانده اند، اما يک حمله هوايي سريع يک روزه ي اسرائيل، که 300 تن فلسطيني را به قتل مي رساند، با آن برابر است.

خونريزي جريان عادي خو را طي مي کند. آري، حماس خشم اسرائيل را برانگيخت، همچنانکه اسرائيل خشم حماس را بر انگيخت، خشمي که توسط اسرائيل تحريک شد، [باز به نوبه ي خود] توسط حماس تحريک شد، که ... مقصودم را مي فهميد؟ حماس راکت به اسرائيل پرتاب مي کند؛ اسرائيل حماس را بمباران مي کند؛ حماس راکت هاي بيشتري به سوي اسرائيل پرتاب مي کند، و اسرائيل دوباره بمباران مي کند. ... فهميديد؟ و ما خواهان امنيت اسرائيل مي شويم – به حق – اما نسبت به اين کشتار عظيم و بيش از حد نامتناسب اسرائيل بي اعتنا مي مانيم. اين مادلن آلبرايت بود که يک بار گفت که اسرائيل «تحت محاصره» قرار داشت – گويي تانک هاي فلسطيني خيابان هاي تل آويو را اشغال کرده بودند.

تا ديشب نسبت کشته ها 296 فلسطيني به يک اسرائيلي بود. در سال 2006، نسبت کشته ها عبارت بود از 10 لبناني به يک اسرائيلي. در اين آخر هفته، در ظرف يک روز، نسبت کشته ها ابعاد تزايدي پيدا کرد – [برابر] جنگ خاورميانه در 1973؟ [برابر] جنگ شش روزه ي 1967؟ [برابر] جنگ کانال سوئز در 1956؟ [برابر] جنگ استقلال/نکبت 1948؟

اين بازي شرم آور و مخوفي است – امري که وزير دفاع اسرائيل اِهود باراک، ناخودآگاهانه اعتراف کرد، همان زماني که در برنامه ي تلويزيون فاکس (Fox TV[2]) اعلام داشت که «قصد ما اين است که قوانين بازي [جنگ]را تماماً تغيير دهيم.» دقيقاً.

فقط اينکه «قوانين» بازي عوض نمي شوند. اين لغزش ديگري در داد و ستد بين اعراب و اسرائيل است، درصد لغزشي هولناک تر از سقوط سهام وال سريت (Wall Street)، اگرچه اين امر در آمريکا حائز اهميت زيادي نيست – به ياد بياوريم – آمريکايي که هواپيماهاي اف 18 و ميسيل هاي «آتش جهنم،» در احتيار اسرائيل گذاشتند، ميسيل هايي که دولت بوش از اسرائيل تمنا مي کند در استفاده از آن ها مضايقه به خرج دهد.

به نظر مي رسد که تعداد زيادي از کشته ها اعضاي حماس بوده باشند، اما اين امر قرار است چه چيزي را حل کند؟ آيا حماس خواهد گفت: «آي، اين حمله سريع هولناک است – بهتر است ما حکومت اسرائيل را به رسميت بشناسيم، با دولت موقت فلسطين همراه شويم، سلاح هاي خود را به زمين بگذاريم و دعا کنيم که زنداني شده ايم، و براي مدت نامعلومي در زندان خواهيم ماند، و از يک "فرايند صلح" آمريکايي در خاورميانه حمايت کنيم!» آيا اين آن چيزي است که اسرائيليان، آمريکائيان و گوردون برآُن فکر مي کنند که حماس انجام خواهد داد؟

آري، بد بيني حماس، بد بيني همه ي گروه هاي مسلح اسلاميست را به ياد بياوريم. نياز آنان به شهداي مسلمان همانقدر حياتي است که اسرائيل به کشتن آنان محتاج است. درسي که اسرائيل فکر مي کند آموزش است – زانوبزنيد وگرنه ما شما را خُرد خواهيم کرد – درسي نيست که حماس مي آموزد. حماس به خشونت نيازمند است تا بر ستم بر فلسطينيان تأکيد ورزد – براي تأمين آن به اسرائيل نيازمند است. پرتاب چند راکت به اسرائيل، وي را بر سر لطف مي آورد.

هيچ ناله اي هم از توني بـِلـِر، سفير صلح به خاورميانه، در نمي آيد، کسي که در اين سمت تازه هرگز به غزّه پاي نگذاشته است. هيچ ناسزايي. ما همان خط مشي اسرائيل را مي شنويم. ژنرال ياکوف آميدور (Yaakov Amidor) رئيس پيشين «بخش تحقيق و تخمين» ارتش اسرائيل اعلام داشت: «هيچ کشوري در دنيا اجازه نمي دهد شهروندان اش آماج حمله ي راکت قرار گيرند، بدون آنکه اقداماتي مجدانه براي دفاع از آنان به عمل آورد.» کاملاً همين طور است. اما هنگامي که ارتش جمهوريخواه ايرلند از آن سوي مرز خمپاره به ايرلند شمالي پرتاب مي کرد، هنگامي که پارتيزان هاي آن از مرز جمهوري ايرلند مي گذشتند تا به کلانتري ها و پروتستان ها حمله برند، آيا بريتانيا با نيروي هوايي خود جمهوري ايرلند را به زير بمباران مي گرفت؟ آيا نيروي هوايي بريتانيا کليساها، تانکر ها، و کلانتري ها را [در ايرلند] بمباران مي کرد و 300 غير نظامي را به زير آتش خود مي گرفت تا به ايرلنديان درسي بياموزد؟ نه، چنين نکرد. زيرا دنيا چنين عملي را چون رفتاري جنايتکارانه ارزيابي مي کرد. ما [بريتانيان] نمي خواستيم خود را تا حد ارتش جمهورخواه ايرلند تنزل دهيم.

درست است، اسرائيل به امنيت نياز دارد.اما اين سيل هاي خون آن را تأمين نخواهند کرد. از 1948 تا کنون حملات هوايي از اسرائيل حفاظت نکرده اند. از 1975 تا کنون اسرائيل هزاران بار لبنان را بمباران کرده است، اما هرگز «تروريسم» را ريشه کن نکرده است. خُب، واکنش ديشب چه بود؟ حماس در انتظار نبرد ديگري است. سياستمداران غربي ما از ترس به سوراخ هاي خود مي تپند. و جايي در شرق – در غاري؟ زير زميني؟ در کنار کوهي؟ مُعـَمـَم شناخته شده اي لبخند مي زند.

----

به كشتار تبهكارانه مردم غزه پایان دهید!