مصاحبه  با شيرين عبادی در باره تهديدهای اخير

شيرين عبادی: تا زنده ام ايران را ترک نخواهم کرد

ژيلا بنی يعقوب

کانون زنان ايرانی: صبح روز پنجشنبه ۱۲ دی ماه ۱۳۸۷ يکصد و پنجاه نفر که گفته می شود بسيجی بودند ، با حضور در مقابل منزل شيرين عبادی و طرح اين شعار که «عبادی حمايت می کند، اسراييل جنايت می کند»، به تخريب تابلوی دفتر وکالت شيرين عبادی و لگدکوب کردن آن پرداختند و شعارهايی توهين آميز عليه او بر در وديوار خانه اش نوشتند. وقتی ازشيرين عبادی وکيل و برنده جايزه صلح نوبل می پرسم :"نگران تکرار و يا بدتر شدن اينگونه اتفاق ها نيست ؟"،می گويد :"چرا بايد نگران باشم ،وقتی می دانم خدا خود ناظر بر حقيقت است .ممکن است کسانی با اين رفتارها بتوانند سر برخی از افراد نا آگاه را کلاه بگذارند و من را به حمايت از آمريکا و اسرائيل متهم کنند ؛اما در برابر خدا چه می خواهند بکنند؟ با او در باره اين حادثه گفت و گويی انجام داده ام که می خوانيد.

خانم عبادی، به نظر خودتان، هدف از افزايش فشارها بر شما در چند هفته اخير چيست؟
اين سوالی است که افرادی که اين رفتارهای خلاف قانون را مرتکب می شوند بايد پاسخ دهند .

شما در همه اين سالها و حتی در نظق نوبل خود سخنان روشن و صريحی عليه کشتارمردم فلسطين داشته ايد ،اما بسيجی هايی که به منزل شما يورش آوردند ،شما را متهم به حمايت از اسرائيل کردند. چرا؟
بله . من حتی در سخنرانی ام هنگام دريافت جايزه صلح نوبل به زندان گوانتانامو انتقاد کردم . آن هم زمانی که کمتر کسی حاضر بود در اين باره سخن بگويد. اين مساله موجب شد که برخی از اپوزيسيون داخل ايران به من انتقاد کنند که چرا يک مساله بين المللی را بر مصائب داخلی ارجحيت داده ام . همواره من در حمايت از فلسطينيان و تشکيل دولت مستقل فلسطينی صحبت کرده ام . آخرين آن هم اطلاعيه کانون مدافعان حقوق بشر است . کانونی که من افتخار رياست آن را بر عهده دارم . متن اين اطلاعيه در طی سه روز گذشته در خبرگزاری های مختلف منتشر شده و قابل دسترسی است .
بنابراين کسانی که من را متهم به همکاری و حمايت از رفتارهای آمريکا و اسرائيل کردند ، به خوبی می دانند که حرفشان منطقی نيست و اسناد آن هم وجود دارد . آنها از مواضع من در اين باره به خوبی واقف بوده و هستند . اما مصلحتی که به آنها ديکته شده بود ايجاب می کرد که شعار بدهند:" اسرائيل و آمريکا جنايت می کند ، عبادی حمايت می کند . "آنها من را قلم به دست مزدور هم معرفی کردند . پرسش اين است که آن مصلحتی که اين جوانان را به مقابل منزل و دفتر کار من آورد ، چه بود ؟ اين را کسانی را بايد پاسخ دهند که چنين افکار و رفتارهايی را اشاعه می دهند .

با وجودی که شما در بسياری از سخنان خودتان در برابر جنگ آمريکا در عراق و افغانستان و برخورد اسرائيلی ها با فلسطينی ها موضع گرفته ايد ، چرا کسانی اين مواضع روشن شما را ناديده می گيرند؟ آيا واقعا از آن مطلع نيستند و يا ترجيح می دهند که مطلع نباشند؟
ضرب المثلی است که می گويد " کسی را که خواب است، می توان بيدار کرد . اما کسی که خود را به خواب زده نمی توان بيدار کرد ." بنابراين کسانی که من را به همسويی با آمريکا و اسرائيل متهم کرده اند ، خود را به خواب زده اند .

چه مصلحتی آنها را وادار به اين رفتار می کند؟
اين که چرا خود را به خواب زده اند و از چه می ترسند که تا اين حد خود را به خواب زده اند ، پاسخی است که آنها بايد بدهند و نه من .

بعضی ها می گويند که ممکن است يکی از هدف های اين فشارها ، اجبار شما به مهاجرت از ايران باشد.شما خودتان در اين باره چه فکر می کنيد؟
من فقط می تواتم بگويم تا زنده ام تحت هيچ شرايطی ايران را ترک نخواهم کرد . من ايرانی هستم و بايد در ايران زندگی کنم ، کار کنم و بميرم .

فکر می کنيد اين فشارها و تهديدها عليه شما تا کجا پيش خواهد رفت؟يعنی مرزش کجاست؟
اين مساله بستگی به شرايط سياسی روز دارد . در شرايطی که جامعه آرام است و مخالفت های مدنی در جريان است دولت علت و توجيهی برای اعمال خشونت ندارد . بنابراين تمام تلاش ما برخوردهای مدنی و قانونی است تا مردم مظلوميت ما را بدانند . بنابراين هرگز توصيه نمی کنم که جوانان به خيابان بيايند و دست به خشونت بزنند و شعار بدهند . اين نوع کارها اعمال خشونت بيشتر را از سوی حکومت ايجاب می کند و ما تجربه سال های ۶۰ و ۶۱ را داريم و نبايد در اين باره به آنها بهانه های لازم را داد.

اما خانم عبادی ! تا همين الان هم رفتار ها و برخوردهای شما مدنی و قانونی بوده است . اما با اين همه آنها دربرابر شما دست به خشونت زدند؟
من به هيج وجه رفتارهای مدنی خودم را ترک نخواهم کرد . يک پيام هم برای کسانی دارم که دست به خشونت می زنند و آن اين است که از اين طريق راه به جايی نخواهند برد . آيا آنها که در سال ۶۰ و ۶۱ اعلام نبرد مسلحانه کرده بودند ، از کار خود نتيجه ای بردند . موفقيت از آن کسانی بوده که همواره از اين کار اجتناب کردند .

در اين يکی دو روز شايعه شده که حتی ممکن است شما را دستگير و زندانی کنند. خانم عبادی! آيا ممکن است شما را به زندان ببرند؟
تمامی کارهای من در ۳۰ سال گذشته قانونی و بر اساس مقررات جمهوری اسلامی بوده است . حال هم اگر بخواهند يک عمل غير قانونی ديگر انجام دهند و من را دستگير کنند، پاسخ آن را بايد خودشان بدهند .

به نظر می رسد که مخالفانتان از طريق اين فشارها و تهديدها می خواهند پيامی به شما بدهند.به نظر خودتان پيام آنها چيست؟
مدافعان حقوق بشر در سراسر جهان همواره در معرض تهديد هستند .چرا که آنها خواهان اجرای حقوق بشر هستند و اين حکومت ها هستند که اين حقوق را نقض می کنند . بنابراين تهديد عليه جان و ايجاد فشار بر يک مدافع حقوق بشر چيز تازه ای نيست و مختص ايران تنها هم نيست . اين تهديدها و فشار ها برای اين است که مدافعان حقوق بشر از کارهای خود دست بردارند .

يعنی می خواهند شما را به سکوت و انفعال بکشانند؟
من جواب دقيقی برای اين سوال ندارم . زيرا در ذهن آنها نيستم.

آيا با مقام های قضايی و انتظامی ايران در باره اتفاق های اخير تماس گرفته ايد و خواستار رسيدگی به اين اعمال که خلاف قانون می خوانيد ،شده ايد؟ آيا خواستار آن شد ه ايد که مانع تکرار اين ماجراها شوند؟
بله . اعتراض های قانونی خودم را بيان کردم و از اين به بعد هم آن را پيگيری خواهم کرد .

آقای احمدی نژاد زمانی گفته بود که به خاطر تهديداتی که برای شما وجود دارد، حاضراست برای شما محافظ تعيين کند. اما شما آن را نپذيرفتيد. چرا؟
هدف من دفاع از همه شهروندان است و گرنه گذاشتن محافظ برای يک ويا چند نفر مساله را حل نمی کند . جامعه بايد برای همه شهروندان ايمن و آرام باشد تا بتوانند در کمال امنيت در آن زندگی کنند و من متاسفم که در روز پنج شنبه من پليس را به استمداد طلبيدم و دو نفر از کلانتری يوسف اباد هم آمدند ، اما در حضور آنها و در مقابل چشمان پليس تابلوی دفتر وکالت من را پائين آوردند و با اسپری رنگی شعارهايی عليه من بر در و ديوار نوشتند . پليس هم هيچ واکنشی نشان نداد . پرسش حقوقی من اين است که آيا اجتماعات يا راهپيمايی ها احتياج به مجوز دارد يا خير . اگر احتياج ندارد و پليس هم مانع آنهايی که به خانه من تعرض کردند ، نشد ، چرا وقتی زنان برای اعتراض به قوانين تبعيض آميز کوچکترين اعلام مخالفتی را نشان می دهند به شدت با آنها برخورد می شود . اگر هم احتياج به مجوز دارد پس چرا پليس با آنها که مجوز نداشتند برخورد نکرد و تنها نظاره گر بود . اگر هم مجوز داشتند بايد اعلام کنند چه مقامی به آنها مجوز داده که به منزل من تعرض کنند . اين يک سوال حقوقی است و آن را در برابر افکار عمومی قرار می دهم .

شما تاچه مدت اين رفتارهای غيرقانونی را تحمل خواهيد کرد؟
تا زمانی که زنده هستم .

----

آمریکا برخوردهای اخیر با شیرین عبادی را محکوم کرد

آقای مک‌کورمک تأکید کرد که ایالات متحده، در کنار کسانی که در ایران در راستای دست‌یابی به حقوق بشر تلاش‌های صلح‌آمیز دارند، خواهد ایستاد.

راديو فردا: ایالات متحده روز جمعه بار دیگر از برخوردهای تهدیدآمیز با شیرین عبادی برنده ایرانی جایزه صلح نوبل، به عنوان دور جدیدی از برخورد با فعالان مدنی انتقاد کرد.

شان مک‌کورمک سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا با اعلام این موضوع از مقامات ایران خواست تا به تعهدات خود در زمینه حقوق بشر پایبند باشند.

آقای مک‌کورمک گفت: «ایالات متحده این دست برخوردهای دنباله‌دار با خانم عبادی، برنده جایزه صلح نوبل را محکوم می‌کند.»

سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا در سخنان خود به هجوم مأموران دولتی ایران به دفتر خانم عبادی در روز دوشنبه و متعاقب آن تجمع روز پنجشنبه معترضان در مقابل دفتر این حقوقدان ایرانی اشاره کرد.

روز دوشنبه گذشته، يك هفته پس از بسته شدن دفتر كانون مدافعان حقوق بشر در تهران، پنج نفر تحت پوشش مأموران مالياتى با هجوم به دفتر وكالت شيرين عبادى پرونده‌ها، اسناد و دو كامپيوتر وى را با خود بردند.

پس از آن در روز پنجشنبه، تنها یک روز پس از آنکه اتحادیه اروپا از رفتار ایران در قبال شیرین عبادی ابراز نارضایتی کرده بود، شماری از دانشجویان بسیجی تجمع اعتراض‌آمیزی در مقابل دفتر این برنده ایرانی جایزه صلح نوبل برگزار کردند و در خلال تجمع خود، تابلو دفتر وکالت خانم عبادی را به زیر آوردند.

اعتراض این شمار از دانشجویان که حلقه‌ای از تجمعات اعتراضی دانشجویان بسیجی مدعی حمایت از مردم غزه در تهران بود، با سر دادن شعارهایی علیه خانم عبادی و متهم وی به «سکوت معنادار در قبال جنایت‌های اسرائیل» همراه بود.

آقای مک‌کورمک با اشاره به این حوادث تأکید کرد که ایالات متحده به همراه دوستان و متحدانش در منطقه در کنار کسانی که در ایران در راستای دست‌یابی به حقوق بشر تلاش‌های صلح‌آمیز دارند، خواهد ایستاد.

تشدید اقدامات علیه فعالیت‌های شیرین عبادی

اقدام دانشجویان بسیجی معترض در مقابل دفتر خانم عبادی در روز پنجشنبه در حالی بود که در هفته‌های اخیر اقدامات علیه فعالیت‌های این فعال حقوق بشر تشدید شده است.

از جمله در هفته گذشته مأموران امنیتی جمهوری اسلامی با یورش به دفتر کانون مدافعان حقوق بشر که خانم عبادی از اعضای مؤسس آن است، اقدام به پلمب این دفتر کردند و مقامات جمهوری اسلامی این اقدام را تحت این عنوان توجیه کردند که کانون مدافعان حقوق بشر مجوز قانونی را لازم را برای فعالیت خود کسب نکرده است.

چند روز پس از آن و در حالی که بسته شدن دفتر این کانون، مورد اعتراض نهادهای بین‌المللی قرار گرفته بود، مأموران امنیتی به دفتر وکالت خانم  عبادی مراجعه کردند و برخی اسناد و مدارک و از جمله کامپیوترهای این دفتر را ضبط کردند.

این اقدام از سوی ایالات متحده و نیز فرانسه به عنوان ریاست دوره‌ای وقت اتحادیه اروپایی محکوم شد.

----

تهدید علیه برنده جایزه صلح نوبل شدت می‌گیرد

----

سند جرم اقدامات غیر قانونی علیه عبادی

13 دی 1387

تغییر برای برابری- پروین اردلان: نمای بیرونی خانه و دفتر وکالت شیرین عبادی را باید به عنوان آثار جرم مخالفان قانون وحرکت های مدنی ثبت وحفظ کرد. تابلوی وکالت شیرین عبادی را از دیوار کنده و لگد کوب کرده اند، بر دیوارهای آجری ساختمان مسکونی و دفتر کار عبادی با اسپری های رنگی شعارهایی در ضدیت با برنده نوبل صلح ودر واقع مدافع شجاع حقوق بشر نوشته اند: "قلم به دست مزدور، ننگت باد"، "شیرین = امریکا"، "مرگ بر امریکا عجوزه امریکایی"... همه اینها جمعیتی از زنان و مردان مهاجم را شکل دادند که شعارگویان تا انتهای کوچه آمده بودند تا زنی را بترسانند، صدایی وکیلی را خاموش کنند و صلح جویی را جنگ طلب جلوه دهند بی آنکه بدانند صدای حق خـواهی این مدافع حقوق بشر را نمی توان به آسانی خاموش کرد.

شیرین عبادی می خندد ومی گوید :« این کوچه قلم به دست زیاد دارد اما قلم به دست مزدورمنم! وقتی مهاجمان آمدند من بلافاصله پلیس را خبر کردم. دو مامور را فرستادند.آن دو ایستادند، شعار گویی و شعار نویسی و حمله به منزل مرا توسط مهاجمان تماشا کردند و تا پایان ماجرا ایستادند و بعد رفتند"

هرچند تجمعات مسالمت آمیز مدنی طبق قانون اساسی آزاد است؛ هرچند بسیاری از فعالان جنبش زنان به خاطر تجمعات مسالمت آمیزشان حکم های سنگین دریافت کرده اند برگزاری راه پیمایی و تجمعات خشن و غیرمدنی نه تنها غیر قانونی خوانده نمی شود که ماموران پلیس نیز نه با باتوم و چوب و لگد، بلکه بسیار مدنی و محترمانه به تماشا می ایستند تا تجمع کنندگان با حضور پلیس شرایط را کنترل کنند. عبادی می گوید :« اگر راهپیمایی و تجمع احتیاج به مجوز ندارد آن بلاها که بر سر زنان در میدان هفت تیر آوردند چه بود؟ اگر احتیاج به مجوز دارد چرا پلیس دخالت نمی کند و همه این اقدامات جلوی چشم پلیس اتفاق می افتد؟ »

ماجرای غزه براستی بهانه ای بودو دستاویزی برای حمله های آنان که رگ گردن هایشان برآمده بود تا کشتار بیگناهان غزه را بهانه ای سازند برای رفتارهای کین توزانه و حتی نخواهند ببیند که کانون مدافعان حقوق بشر پس از حمله مرگبار اسرائیل، با صدور اطلاعیه ای حمله به غزه را مغایر با حقوق انسانی شهروندان غزه دانسته و نوشته "چهره عريان خشونت در رخدادهاي كنوني منطقه، وجدان تاريخي بشر را به درد آورده و بديهي است كه چنين وقايعي، صلح پايدار جهاني را به مخاطره خواهد انداخت."

دلیل این حملات بی وقفه به کانون مدافعان حقوق بشر و دفتر وکالت شیرین عبادی، بردن پرونده های موکلان او زیر عنوان اسناد مالیاتی و اکنون شخص شیرین عبادی در چیست ؟ چگونه هست که طی دو هفته این چنین تیغ حمله شتاب برداشته است ؟ طی سال های اخیر و بعد از دریافت جایزه نوبل صلح نه عبادی و نه هیچ یک از همکارانش در کانون مدافعان حقوق بشر- که ساختمان آن توسط خود او خریداری شد- پولی بابت حق الوکاله دریافت نکرده اند. او تاکنون وکالت تعداد زیادی از فعالان جنبش زنان، فعالان دانشجویی و سیاسی را برعهده داشته است. وکیلی که همچنان برای رازگشایی از قتل های زنجیره ای و حقوق قربانیان آن تلاش می کند، پدر دردمند زهرا بنی یعقوب را همچنان همراهی می کند، زهرا کاظمی ها را همچنان به ما یادآوری می کند، از حقوق بهاییان ، اقلیت ها وقومیت ها دفاع می کند ...چرااین چنین با مخالفت رو به رو شده است. چرا این چنین از عبادی می ترسند؟ آیا او به دنبال کسب قدرت است و حضور در سیاست؟ عبادی می گوید: «اینها از دو چیز ناراحت هستند. وقتی جایزه نوبل را بردم با خودشان تصور کردند که حالا یکی یک جایزه ای برده و چیز مهمی نیست اما زمانی که برد بین المللی آن را دیدند نظرشان عوض شد. متوجه شدند به جای آن که بخواهم تنهایی از پول جوایزم استفاده کنم از قانون حرف می زنم و با همین قانونی که نوشته اند می خواهم از حقوق موکلانم دفاع کنم. دیگرآن احساس خطر کرده اند . ما حزب سیاسی که نیستیم بخواهیم داعیه ای داشته باشیم،برای همین هم مردم به ما روی می آورند و به همین دلیل هم آنها احساس خطر می کنند »

تجربه تشکیل شورای ملی صلح و اقبال بسیاری از فعالان اجتماعی و سیاسی از دعوت شیرین عبادی بیانگر اعتماد بسیار زیاد همگان به او و صحه گذاری بر نقش تاثیرگذار اوست. راست می گوید شاید نگرانند و هراسان که نکند شورای ملی صلح با اقبال عمومی مواجه شود و عبادی راه به قدرت بجوید. عبادی می گوید:«می ترسند که من قصد ورود به سیاست را داشته باشم. من تحت هیچ شرایطی وارد سیاست نمی شوم. من حتی در انتخاب ریاست جمهوری هم موضع گیری نکردم چون من با قانون نظارت استصوابی مشکل دارم نه شخص. اما اینهآ این تفکیک را قائل نیستند و تصور می کنند به دنبال پست و مقام هستم و تظاهر می کنم. با همین باور به این نتیجه می رسند که باید خفه ام کنند ، باید آنقدر ایجاد خطر کنند که افراد از ترسشان سراغم نیایند.»

اما آیا می توانند این صدا را خاموش کنند ویا با ایجاد ترس و وهم ارتباط این مدافع حقوق بشر را با وکلایش قطع کنند؟ عبادی می گوید:« نمی دانم حکومت تا کجا ایستاده است اما می دانم من تا آنجا ایستاده ام که به کار حقوق بشری ام در چارچوب قانون ادامه دهم وهیچ یک از این تهدیدات رعب آور باعث نمی شود که از فعالیتم دست بردارم. بگذارید دفتر کانون را ببندند، پرونده های موکلانم را ببرند، من همچنان ایستاده ام»

تابلوی کنده شده و افتاده بر روی زمین را بر می داریم تا دوباره بر جایش بگذاریم:« شیرین عبادی، مشاور حقوقی و وکیل پایه یک دادگستری» ، عبادی می گوید بگذارید بماند می خواهم این اسناد باقی بمانند ».