اعتراض کنفدراسیون جهانی کارگران به احمدی‌نژاد

۲۵ بهمن ۱۳۸۷

راديو زمانه: کنفدراسیون بین‌المللی اتحادیه‌های صنفی (ITUC) در نامه‌ای به محمود احمدی‌نژاد، خواستار توقف محاکمه رهبران اتحادیه صنفی کارخانه نیشکر هفت‌تپه خوزستان شد.

در این نامه آمده‌است: «کنفدراسیون بین‌المللی اتحادیه‌های صنفی که نماینده ۱۷۰ میلیون کارگر در سراسر جهان، از جمله کارگران کشورهای اسلامی است، بدین‌وسیله مراتب اعتراض خود را علیه آیین دادرسی که علیه رهبران صنفی جریان دارد اعلام می‌کند.»

این رهبران عبارتند از: علی نجاتی، فریدون نیکوفرد، محمد حیدری‌مهر، قربان علی‌پور، و جلیل احمدی.

در این نامه که نسخه‌هایی از آن در تاریخ ۱۱ فوریه (۲۳ بهمن) برای رهبر ایران و دیگر مقا‌م‌های ارشد و برخی وزارت‌خانه‌های ایران نیز فرستاده شده، به دولت ایران یادآوری شده است به تعهدات خود به عنوان یکی از اعضاء سازمان بین‌المللی کار عمل کند.

کنفدراسیون بین‌المللی اتحادیه‌های صنفی در این نامه، از حضور پنج رهبر اتحادیه صنفی هفت‌تپه در دادگاه انقلاب در تاریخ ۱۷ فوریه (۲۹ بهمن) برای دریافت حکم خبر داده است.

دبیرکل این کنفدراسیون جهانی در نامه خود ادامه می‌دهد: «این پنج نفر همگی در رابطه با فعالیت‌های قانونی اتحادیه صنفی همچون درخواست پرداخت دست‌مزدهای معوقه و دفاع از حقوق اولیه محل کار محکوم شده‌اند.»

چند تن از اعضای «سندیکای شرکت نیشکر هفت‌تپه» در ماه دسامبر سال ۲۰۰۸ محاکمه شده و اکنون منتظر صدور حکم خود هستند.

پنج عضو هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت نیشکر هفت تپه، پیش از این در دادگاه انقلاب دزفول متهم به «تبلیغ علیه نظام» شده‌اند. مصاحبه‌های آنان با رادیوهای خارجی از انگیزه‌های اعلام چنین اتهامی از سوی دادگاه بوده‌است.

دستگیری و حبس چندماهه پنج عضو هیئت مدیره این سندیکا در پی اعتصاب و اعتراض‌های صنفی سال گذشته هزاران کارگر شرکت نیشکر هفت‌تپه روی داد.

دلیل اصلی این اعتراض‌ها، پرداخت نشدن چهار ماه دستمزد کارگران بوده‌است.

دبیرکل کنفدراسیون بین‌المللی اتحادیه‌های صنفی در پایان نامه خود خطاب به رئیس جمهور و مقامات ایرانی نوشته است: «در حالی که دولت ایران نامه‌هایی در مورد نگرانی آن دولت از دغدغه‌های کارگران دیگر کشورها به کنفدراسیون ما می‌فرستد، خود این دولت حقوق اولیه کارگران ایرانی را نادیده می‌گیرد.»

به نوشته این کنفدراسیون، «دولت ایران همچنان فشار خود را بر کارگرانی که جرأت کنند خواستار دست‌مزدی که برایش به سختی کار کرده‌اند شوند، ادامه می‌دهد.»

در جملات پایانی نامه همچنین آمده‌است: «جمهوری اسلامی ایران در صورتی که به کارگران خود احترام بگذارد، حق خواهد داشت درباره کارگران دیگر کشورها نیز نظر دهد.»