بازگشت به صفحه اول

 

 
 

نامه اتحادیه آزاد کارگران ایران به سازمانها و اتحادیه های کارگری جهان

به : کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های کارگری (آی، تی، یو، سی)

     فدراسیون بین المللی کارگران حمل و نقل (آی، تی، اف)

     سازمان آموزش جهانی (ای،آی)

     اتحادیه بین المللی کارگران صنایع مواد غذائی، کشاورزی و خدمات (آی، یو، اف)

هم سرنوشتیان!

مراسم روز جهانی کارگر 2009 در ایران طبق معمول هر سال مورد یورش وحشیانه پلیس قرار گرفت و صدها نفر مورد ضرب و شتم، بی حرمتی، توهین و بازداشت واقع شدند. در تهران بیش از 170 نفر و در سنندج نیز 6 نفر بازداشت شدند. در تهران پلیس در نهایت وحشیگری با استفاده از باتوم، گاز اشک آور و گاز سوزان فلفل به شرکت کنندگان در مراسم روز جهانی کارگر در پارک لاله تهران هجوم برده و جمعیت زیادی را مسموم نمود و در حالیکه افراد مسموم دچار سوزش چشم و حلق و بینی شده بودند و نمی توانستند از خود دفاع کنند، با چماق و باتوم، به شدت ضرب و شتم شده و بسیاری دچار آسیبهای جدی مانند شکستگی سر و صورت و دست شده اند. همه این انسانهای کارگر، شریف و آزادیخواه جرمشان تنها برگزاری مراسم روز جهانی کارگر بوده، که جزء پایه ای ترین حقوق انسانی شان است و این روز در بسیاری از کشورهای متمدن جهان نیز به عنوان حق مسلم کارگران شناخته شده است، و فقط به این جرم مورد ضد انسانی ترین برخوردها قرار گرفته اند.

هم طبقه ایها!

اما ما کارگران ایران در مبارزات و کشمکشهای مداوم برای احقاق حقوق خود همواره از حمایتهای بی دریغ شما در خارج از مرزهای جغرافیائی ایران برخوردار بوده و از این نظر احساس دل گرمی و داشتن تکیه گاهی محکم کرده ایم و بدون شک، جسارت کارگرانی که تحت فشارها و در محاصره تنگ پلیس همچنان بر خواست خود برای برگزاری مراسم روز جهانی کارگر پافشاری نمودند، با اتکاء به نیروی بین المللی طبقه کارگر بوده است. بنابراین به همان درجه که کارگران در ایران، امسال وسیعتر و با جسارت تر به میدان آمده اند، ضروری است که شما نیز مجدانه تر، محکم تر و وسیعتر از کارگران ایران حمایت کنید و تمام تلاش خود را به کار گیرید، تا دولت جمهوری اسلامی همکاران در بندمان را هر چه سریعتر آزاد کند.

هم اکنون 70 نفر به اسامی 1- جعفر عظیم زاده، 2- شاپور احسانی راد، 3- بهرام (عیسی) عابدینی، 4- سعید یوزی، 5- بهروز خباز 6- یونس ارژنگ 7- مریم محسنی 8- محمد اشرفی 9- لاله محمدی10- شریف محمدی11- افسانه عظیم زاده 12- فاطمه اقدامی 13- فاطمه شاه نظری14- محمد لطفی15- مصعود لقمان16- غلامرضا خانی 17- منصور حیات غیبی 18- بهناز فرمانبر 19- پروانه قاسمیان 20- میثم جعفر نژاد 21- امیر یعقوب علی 22- کاوه مظفری 23- جلوه جواهری 24- علیرضا ثقفی 25- محسن ثقفی 26- اسداله پور فرهاد 27- علی رضا فیروزی 28- پوریا پیش تازه 29- طاها ولی زاده 30- هما اژدرنیا 31- حمید خادمی 32- عین اله بصیری 33- امید شفیعی 34- نوید یزدی 35- غلامرضا رجبی 36- سجاد سبزعلی پور 37- آیسان زرفام 38- # خوشبخت 39- احمد داوودی 40- محمدی سلیمی 41- محمد احسانی 42- صالح کیا آبادی 43- حمید یعقوب علی 43- سیروس فتحی  44- شریفه فتحی 45- مریم میربهاری 46- مریم یمینی ‌فر 47- محمود حسینی 48- نسرین علیزاده  و... در بدترین شرایط و به گفته افرادی که روز 12 اردیبهشت آزاد شده اند حتی بدون غذا به جرم دفاع از حق انسانی خود در بازداشت بسر می برند در حالیکه از جانب دادگاه انقلاب اسلامی در ازای آزادی هر یک از آنان وثیقه های سنگین نیز تعیین شده است. مسئولین قضائی تعیین چنین وثقه های سنگینی را سالهاست که عامدانه به سیاستی برای تبرئه و مصون نگه داشتن خود از فشار اعتراضات نسبت به اعمال فشارها و در عین حال در زندان نگه داشتن فعالین تبدیل کرده اند. باید این سیاست را به عقب راند.

با احترامات فراوان

اتجادیه آزاد کارگران ایران

----

آخرین وضعیت و شرایط دستگیرشدگان روز جهانی کارگر

بنابه گزارشات رسیده دستگیر شدگان روز جهانی کارگر به بند 240 زندان اوین بسر می برند.

بازداشت شدگان روز کارگر که گفته می شود بیش از 100 نفر می باشند و در حاضر در بند 240 زندان اوین بسر می برند.به آکثر آنها در 24 ساعت اول دستگیری غذا داده نشده است . و آنها را در شرایط سختی قرار داده اند.

بعد از اعتراضات خانواده آنها حوالی ساعت 15 بعد ظهر به آنها گفته شد که پرونده اکثر آقایون بررسی شده و تعدادی از آنها با قرار وثیقه یا کفالت آزاد خواهند شد.ولی پرونده خانم ها هنوز نامشخص باقی مانده است.

اسامی 53 نفر از دستگیر شدگان پارک لاله که در رور جهانی کارگر شرکت کرده بودند به قرار زیر می باشد:

جعفر عظیم زاده، یونس ارژنگ، مریم محسنی، لاله محمدی، شریفه محمدی،افسانه عظیم زاده، فاطمه اقدامی، فاطمه شاه نظری، محمد لطفی، مسعود لقمان، علیرضا ثقفی، محسن ثقفی، سعید یوزی، غلامرضا خانی، منصور حیات غیبی، بهناز فرمانبر، پروانه قاسمیان، بهروز خباز، جعفر نژاد، امیر یعقوبعلی، کاوه مظفری، جلوه جواهری، فرهاد پور، علیرضا فیروزی، پوریا پیشتاز، طاها ولی زاده، هما اژدر نیا، حمید خادمی، عین الله نصیری، امید شفیعی، اوژن پور شریعتی، مهران یزدی، میثم جعفرنژاد، نوید یزدی، غلامحسین رجبی، سجاد سبزعلی پور، نسرین علیزاده، آیسان زرفام، خوشبخت، شاپور احسانی فر، احمد داوودی، مهدی سلیمی، بهنام ابراهیمی، محمد احسانی ، بهرام عابدینی، نیکزاد زنگنه، اسدالله پور فرهاد، شریفی، زانیار احمدی، حمید ملک زاده، مریم یمینی فر، حسین میربهاری، مهدی آمیزش، محمود حسینی

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، یورش وحشیانه به کارگران و دستگیری کارگران و خانواده های آنها ، فعالین زنان و دانشجویان به صرف گرامی داشت روز جهانی کارگر  را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر سازمانهای حقوق بشری  خواستاراقدامات فوری برای آزادی بی قید و شرط تمامی بازداشت شدگان روز جهانی کارگر است. 

فعالین حقوق بشر ودمکراسی در ایران
13 اردیبهشت 1388 برابر با 03  می  2009

----

روز جهانی کلمات

اینجا حالا اوج شعر است

کلمات شورش کرده اند

و خیابان بسته شده است

 

فریاد ، هجوم

کاغذ، بیانیه

 

سربازان

 کلمات را

از حلقوم پلاکارد پایین می کشند

" تشکل حق کارگر ... "

و نفر به نفر حلق آویز می کنند

تشکل : اعدام!

اعدام می کنند:

حق ، کارگر

نفر به نفر

نوبت به نوبت

بدون نوبت!

 

چندین کلمه ی بی تاب

از دهان آدمی بی قرار

بال می گیرد و در فضا می چرخد

و به ضرب گلوله

توی دامان جمعیت

سقوط می کند.

رئیس پلیس با بلندگو

کلمات آرام کننده ای را

به سمت جمعیت شلیک می کند :

 

" قول می دهم ...

   مذاکره خواهیم ...

   درست می شود ...

   با مسولین امر صحبت ... "

 

و کسی برای ظهور امام زمان

دعای فرج می خواند.

آدم بی قرار ِ چند سطر ِ پیش

اکنون

فریاد می کشد :

 

" دارن منو می برن

   کمک !  کمک ! "

 

و مثل قوانین بین المللی حقوق کارگر

دراز می شود

درست کف خیابان

و کشیده می شود

روی آسفالت

از این طرف خیابان

به آن طرف

و توی ماشین نیروی ویژه

بسته بندی می شود

و امام زمان ظهور نمی کند

 

حالا

سطر آخر روز است

ماشین ها رد می شوند

از روی

کلماتِ تیر خورده

و همان لحظه

توی بازداشت گاه

زیر نور شدید یک لامپ

و سایه ی میز و صندلی

که هی می رود و هی بر می گردد

جنس دیگری از کلمات ظهور می کنند :

اسم

شهرت

سابقه ی خرابکاری

ودر میان سرفه و دود شدید سیگار

پای بوم کلمات

یک امضا و اثر انگشت

نقاشی می شود .

آخرین کلمه را

چشم بند می زنند

درها

یکی یکی

 بسته می شود

آخرین در روی تاریکی باز می شود

و کلمه ی دست

تو را

هل می دهد

به گوشه ای تاریک ...

و هیچ کس

ظهور نمی کند!

علیرضا عسگری

اول ماه می ٢٠٠٦- ۱۱ اردیبهشت ۸۵ 

تهران –  محل تجمع کارگران شرکت واحد

 

 
 
بازگشت به صفحه اول

رجوع به مطالب مشابه