|
موج گسترده بازداشت شهروندان کرد
يكشنبه ، 20 ارديبهشت 1388
مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران:
نیروهای امنیتی طی چند روز گدشته در مناطق کردنشین و به خصوص محدوده شهر کامیاران تعداد زیادی از جوانان و شهروندان کرد را بازداشت کردند.
عصر روز چهارشنبه مورخه 16 اردیبهشت ماه ، در روستای الک کامیاران شش جوان به اسامی کیهان، قهرمان، سامان، ریبوار پرویزی، فردین ویسی و اکام پیر مغانی بازداشت و منازل آنان مورد تفتیش نیروهای امنیتی قرار گرفت.
آن سو تر در روستای نیلکوی کامیاران نیز سه شهروند کرد بازداشت شدند که از هویت و محل نگهداری آنها اطلاعی در دست نیست.
همچنین گزارش گردیده است در شهر کامیاران، وکیل دادگستری به نام جواد مارابی که مدیریت یک شرکت بیمه را نیزعهده دار بود توسط نیروهای امنیتی در محل کار خود بازداشت و به نقطه نامعلومی منتقل گردیده است.
دیگر شهروند بازداشت شده جوانی به نام خالید غلامی اهل روستای پالنگان که برای تهیه داروهای مادر بیمار خود به شهر کامیاران مراجعه کرده بود است، نیروهای امنیتی پس از بازداشت وی به منزل ایشان مراجعه نموده و ضمن تفتیش منزل اعلام داشتند که برادر کوچک آقای غلامی به نام سراج الدین که جوانی 18 ساله است نیز باید خود را به اداره اطلاعات معرفی نماید. مادر بیمار این خانواده سرانجام روز گذشته فوت نمود اما دستگاه امنیتی همچنان جهت معرفی جوان مذکور بر این خانواده فشار می آورد که این موضوع موجب ناراحتی مردم منطقه شده است.
البته همزمان در همان روستای پالنگان شهروند دیگری نیز توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد که تاکنون هویت وی مشخص نشده است.
روز پنج شنبه 17 اردیبهشت نیروهای امنیتی به روستای شاهینی از توابع کامیاران مراجعه نمودند و سه شهروند دیگر به نامهای مسلم خاطری، زاهد قیادی و انور ستمی را بازداشت و به نقطه نامعلومی انتقال دادند.
گزارشات دریافتی مجموعه حاکی است در روستای صلوات آباد، از توابع سنندج، در ساعت چهار صبح، نیروهای امنیتی به منزل چندین تن از روستاییان مراجعه کرده و تعدادی از جوانان روستا از جمله فردی به نام چیا رحیمی 22 ساله فرزند عابد را دستگیر و با ضرب و شتم با خود بردهاند.
همچنین امیر بابکری به همراه همسر خود منجمله شهروندانی هستند که در طی روزهای اخیر به ستاد خبری وزارت اطلاعات احضار شده اند. وی که از معلمان تبعیدی از پیرانشهر به شاهين دژ می باشد، مدت 16ماهه اخیر را در زندان به سر برده بود. آقای بابکری مسئول يک روزنامهي توقيف شده کردي / فارسي محلي به نام ريوان است.
ضمناً گزارش گردیده است در هفته گذشته سه دانشجوی اهل روستای نگل مریوان که در دانشگاهای ارومیه و سنندج تحصیل می کردند به همراه تعدادی دیگر از شهروندان بازداشت شده اند.
لازم به ذکر است به دلیل شرایط امنیتی منطقه کسب اطلاع از بازداشت شدگان با دشواری رو به رو است و نسبت به بازداشتهای گسترده مذکور هیچگونه توضیحی به خانواده های آنان داده نشده است.
----
وضعیت نامشخص روزنامه نگار و نویسنده آذربایجانی
ساوالان سسی: نقی احمدی آذر عضو هیات
تحریریه نشریه توقیف شده شمس تبریز و مورخ آذربایجانی که در مورخه
۱۵
فروردین ۸۸
بازداشت شده بود علیرغم گذشت یک ماه ازمدت بازداشت در وضعیت نامشخصی به سر می
برد.
خانواده احمدی آذر علت بازداشت وی را کتابها
و دست نوشته های وی و رفت و آمدهای او به محافل ادبی جمهوری آذربایجان ذکر می
کنند و خبر از امتناع مسئولین قضایی از بیان علت بازداشت و اتهام احمدی آذر
داده اند.
به گفته خانواده احمدی آذر، آنها تنها یک
بار اجازه ملاقات با وی را داشته اند. همسر این فعال فرهنگی آذربایجانی پس از
این ملاقات وضع جسمی او را نا مطلوب توصیف کرده و خبر از کاهش وزن شدید او داده
است.
احمدی آذر نویسنده و مترجم چندین کتاب در
حوزه زبان، ادبیات و تاریخ آذربایجان از جمله "ساخلاما ایزیمی دونیا"، "دیوان
عاشق شمشیر"، "دیوان علی آقا واحد"، "هامیسی قوچاقلیقداندی"، "زبان ترکی و
تاریخ آذربایجان"، "سلطان محمد و مکتب مینیاتور تبریز " و "وقایع مشروطیت" می
باشد.
او همچنین عضو انجمن نویسندگان ایران و عضو
افتخاری انجمن نویسندگان جمهوری آذربایجان است.
----
نگرانی از وضعیت دانشجوی زندانی، شبنم مددزاده
شنبه ، 19 ارديبهشت 1388
اطلاعیه مطبوعاتی
روند منتهی به بازداشت های اخیر فعالان دانشجویی که دست کم با بازداشت 15 دانشجو مستند گردید، علیرغم آزادی تنی از آنان همچنان به صورت نگران کننده ادامه دارد.
از جمله فعالان دانشجویی بازداشت شده، خانم شبنم مددزاده، عضو شوراي مرکزي انجمن اسلامي دانشگاه تربيت معلم تهران (دبير سياسي اين انجمن) و نايب دبير شوراي تهران دفتر تحکيم وحدت است که از تاریخ اول اسفند ماه به شکل نامعلومی بازداشت و به بند امنیتی 209 زندان اوین منتقل شد. منابع موثق اعلام میدارند اولین یگانی که بازداشت ایشان را اعلام کرده بود کلانتری رجایی شهر کرج بود.
همزمان، فرزاد مددزاده ، برادر این فعال دانشجویی در روز بازداشت ایشان طی تماسی به کلانتری مورد اشاره جهت پیگیری وضعیت خواهر خود مراجعه کرده بود نیز بازداشت و به بند امنیتی 209 زندان اوین منتقل گردید.
هر چند سخنگوی قوه قضائیه در نشست مطبوعاتی مورخه 13 اسفندماه خود، اتهام خانم مددزاده را همکاری با سازمان مجاهدین خلق عنوان داشته بود اما فعالان دانشجویی و نزدیکان وی با اشراف به فعالیتها و خط فکری وی، این اتهامات را ساختگی می دانند همانطور که پیش تر تعدادی از فعالان کرد دانشگاه تربیت معلم به ارتباط با احزاب کردی متهم شده بودند، اتهامی که هیچگاه اثبات نگردید.
فعالان این دانشگاه در پاسخ به چرایی بازداشت خانم مددزاده، این موضوع را پاسخی به اعتراضات گسترده دانشجویی در دانشگاههای مختلف در خردادماه 87 می دانند. تحصن گسترده ای که 12 روز به طول انجامید و دانشجویان 10 روز به اعتصاب غذا برای احقاق حقوق صنفی و قانونی خود مبادرت نمودند. این تحصن نهايتا با مذاکره ي متحصنين با مسئولين دانشگاه و پذيرفته شدن تمام خواسته هاي تحصن، به اتمام رسيد.
يکي از تعهداتي که دانشگاه در جلسه ي مذاکره متقبل شد اين بود که هيچ يک از دانشجويان به کميته ي انظباطي احضار نشود و در صورتي که نهاد هاي خارج از دانشگاه، از جمله وزارت اطلاعات، دانشجويان را احضار کرد، دانشگاه نهايت حمايت خود را در قبال دانشجويان اعلام کند. اين تعهد به صورت کتبي بود و به امضاي رئيس دانشگاه و نماينده ي وزير علوم نيز رسيد.
دو ماه پس از پایان تحصن و فرا رسیدن ایام تعطیلی دانشگاه، چهل تن از دانشجویان بر خلاف وعده های داده شده به کمیته های انظباطی احضار و دوازده تن نیز از طریق دفتر پیگیری وزارت اطلاعات یا حراست دانشگاه به دادگاه انقلاب احضار شدند.
خانم مددزاده که عضو هسته ی مرکزی تحصن و تیم مذاکره کننده بود همچون سایر فعالان این دانشگاه به کمیته انضباطی و بازپرسی دادگاه انقلاب احضار شد که وی از مراجعه به این اماکن خودداری نمود.
نهایتاً این فعال دانشجویی با آغاز مجدد اعتراضات صنفی از جانب انجمن اسلامی دانشگاه تربيت معلم که برنامه ای با جمع کردن امضا جهت تغيير برنامه ي غذايي بود همراه شد و این مهم همزمان با انتشار مقاله ای از ایشان با عنوان "صد سال مبارزه براي عدالت وآزادي" که نگاهي آسيب شناسانه به انقلاب اسلامي داشت شد آخرین فعالیتهای وی پیش ازبازداشت تلقی میشود.
قابل توجه است از جمله اتفاقاتي که در جريان بازداشت شبنم مددزاده در دانشگاه تربيت معلم پيش آمد، حمله ي نيروهاي بسيج دانشگاه، با سلاح سرد به اعضاي انجمن اسلامي بود که يکي از دانشجويان اعضاي انجمن را راهي بهداري دانشگاه کرد. بسيج و دانشگاه هيچ گونه توضيحي در مورد اين اتفاق که در14 اسفند روي داد ندادند.
علیرغم وعده های مکرر مسئولان دانشگاه و نهادهای قضایی و امنیتی که حتی در تاریخ سوم اسفندماه در مقابل عده زیادی از دانشجویان مبنی بر آزادی ایشان تا قبل از پایان سال صورت گرفت، خانم مدد زاده و برادر ایشان کماکان در حالت بلاتکلیفی در بازداشت به سر می برند.
این عضو شوراي مرکزي انجمن اسلامي دانشگاه تربيت معلم تهران تا کنون ملاقاتی با خانواده یا وکلای خود (خانم شیرین عبادی و آقای عبدالفتاح سلطانی) نداشته است، تنها اطلاع خانواده از دو فرزند خود محدود به چهار تماس تلفنی در خصوص خانم مددزاده و دو تماس تلفنی در خصوص برادر ایشان می باشد.
خانواده مددزاده، عنوان می دارند صحبتهای این فعال دانشجویی در دو تماس آخر نشانگر نگراني شديد و وضعيت روحي نامساعد وي بوده است.
نص صریح قانون، حق بیان اتهام ثابت نشده و رای صادر نشده را از مقام قضایی سلب می کند و همچنين نگهداري طولاني مدت در سلول انفرادي و عدم ارتباط با خانواده و نیز دسترسي به وكيل از موارد نقض قانون در اين پرونده مي باشد , از اینرو "مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران" با تاكيد بر حفظ حقوق مدنی و شهروندی متهم عملکرد سخنگوی قوه قضائیه در نشست مطبوعاتی خود را همچون گفته های اخیر معاونت امنیت استان تهران در خصوص دانشجویان دانشگاه امیرکبیر نقض قانون ارزیابی می کند و این عملکرد را سرپوش گذاشتن بر فقدان اسناد و مدارک و پیش برد یک سناریوی مشخص در قبال فعالان دانشجویی و خواسته های آنان می داند.
همچنین این مجموعه نگرانی خود را از وضعیت خانم شبنم مددزاده اعلام میکند و خواستار برخورداری وی از حقوق قانونی خود همچون اجازه ملاقات با خانواده، ملاقات با وکلای خود، پایان دادن به نگهداری در سلول انفرادی است.
دبیرخانه مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران
تهران - 19 اردیبهشت ماه 1388
----
53
روز بی خبری از وضعیت و شرایط یک زندانی سیاسی
بنابه گزارشات رسیده از سلولهای انفرادی بند مخوف 209 ، زندانی سیاسی صالح
کهندل 53 روز که به این بند منتقل شده است و تا به حال از وضعیت و شرایط او هیچ
خبری در دست نیست.
زندانی سیاسی صالح کهندل 28 اسفند ماه بطور ناگهانی از بند 4 زندان گوهردشت کرج
به سلولهای انفرادی بند مخوف 209 منتقل گردید.از زمان انتقال این زندانی تا به
حال هیج خبری از وضعیت و شرایط اودر دست نیست. به او حتی اجازه تماسهای کنترل
شده توسط بازجویان وزارت اطلاعات که زندانی را پای تلفن می آورند و در حالی که
کنار او ایستاده اند و از قبل به او گفته می شود چه جملاتی باید به خانواده اش
بگوید و در حد اینکه« حالم خوب است و نگران نباشید» داده نشده است.
خانواده آقای کهندل از زمان انتقال فرزندشان به سلولهای انفرادی بند 209 تا به
حال بارها به دادگاه انقلاب و بند 209 زندان اوین مراجعه کردند ولی از روبرو
شدن با این خانواده و دادن جواب مشخص به آنها خوداری می کند. این خانواده 53
روز است که از وضعیت و شرایط فرزند خود بی خبر هستند و در نگرانی فزآینده ای
قرار دارند.
لازم به یادآوری است که زندانی سیاسی صالح کهندل 15 اسفند 1385 توسط مامورین
وزارت اطلاعات دستگیر و به سلولهای انفرادی بند 209 زندان اوین منتقل شد.او به
مدت 6 ماه در سلولهای انفرادی بند 209 تحت فشارهای غیر انسانی یکی از بازجویان
وزارت اطلاعات با نام مستعار رحمتی قرار داشت. سپس وی را به بند 350 زندان
اوین منتقل کردند. آقای کهندل 10 ماه در بلاتکلیفی بسر برد. رحمتی بازجوی وزارت
اطلاعات علیه وی پرونده سازی نمودند و آن را به شعبه 15 دادگاه انقلاب که رئیس
آن فردی بنام صلواتی است ارسال کرد و توسط همین فرد مورد محاکه قرار
گرفت،محاکمه زندانی سیاسی صالح کهندل در عرض چند دقیقیه صورت گرفت و آقای
کهندل تمامی اتهامات نسبت داد شده توسط بازجویان وزارت اطلاعات را رد نمود و
آنها را ساختگی دانست که با خشم صلواتی مواجه گردید. صلواتی در آن جلسه با
برخوردی وحشیانه و غیر انسانی این زندانی سیاسی را مورد تهدید قرار داد و به او
گفت : «که اگر
همین طور پیش برود همسرت را هم به
۲۰۹
میبریم » صلواتی قاضی وزارت اطلاعات که تا به حال حکم اعدام تعداد زیادی از
جوانان را صادر کرده است،و این اعدام ها به اجرا در آمده است و همچنین در صدور
احکام سنگین و غیرانسانی علیه فعالین حقوق بشری ،دانشجویان ،اعضای خانواده های
زندانیان سیاسی قتل عام شده سال 67 و سایر زندانیان سیاسی شهرت خاصی دارد.
آقای کهندل با ناباوری وکیلش به 10 سال زندان همراه با تبعید به زندان گوهردشت
محکوم شد.زندانی سیاسی صالح کهندل در 20 اسفند 1386 از بند 350 زندان اوین به
بند 4 زندان گوهردشت کرج تبعید شد.و از آن تاریخ تا 28 اسفند ماه دراین بند
باشرایط غیر انسانی محبوس بود.
فعالین حقوق بشر ودمکراسی در ایران،انتقال ناگهانی این زندانی سیاسی به بند 209
زندان اوین و بی خبر نگه داشتن خانواده از وضعیت وشرایط فرزندشان را محکوم می
کند و از تمامی سازمانها حقوق بشری خواستار اقدامات عملی برای پایان دادن به
جنایتهای مستمر علیه زندانیان سیاسی در ایران است.
فعالین حقوق بشر ودمکراسی در ایران
20
اردیبهشت 1388 برابر با 10 می 2009
|