همبستگی

گفت و گو با فواد صابران، روانپزشک و عضو جامعه‌ی بهاییان فرانسه
«اتهامات بهاییان، مدام تغییر می‌کند»

ایرج ادیب‌زاده
adibzadeh@radiozamaneh.com
راديو زمانه: دانشجویان فرانسوی عضو لیگ حقوق بشر دانشگاه سوربن پاریس به اخراج و جلوگیری از ادامه تحصیل دانشجویان بهایی ایران اعتراض كردند و خواستار آن شدند كه جمهوری اسلامی از محروم كردن دانشجویان بهایی ایران از تحصیل در دانشگاه‌ها تنها به دلیل عقاید دینی آن‌ها دست بردارد.

دانشجویان فرانسوی عضو لیگ حقوق بشر سوربن در نشستی که جمعه شب گذشته در آمفی تئاتر شماره یک پانتئون این دانشگاه برگزار کردند از چند چهره‌ی فعال ایرانی نیز دعوت کرده بودند که به پرسش‌های آنان در مورد علت اخراج همتایان ایرانی‌شان از دانشگاه‌های ایران پاسخ دهند.

در این نشست آقایان کریم لاهیجی، رییس جامعه دفاع از حقوق بشر ایران و نائب رییس جامعه‌های جهانی حقوق بشر، سعید پیوندی استاد دانشگاه و کارشناس مسائل آموزشی ایران، دکتر فواد صابران، روانپزشک و عضو جامعه‌ی بهاییان فرانسه و خانم شفیق، نویسنده و فعال حقوق زنان و نیز مارک کراوتس، روزنامه فرانس کونت تور شرکت داشتند و هر کدام مسایل سیاسی و اجتماعی امروز جمهوری اسلامی و وضعیت اقلیت‌های قومی، مذهبی و نیز زنان و دانشجویان را در ایران تشریح کردند.

از آقای فواد صابران، روانپزشک و عضو جامعه‌ی بهاییان فرانسه که جزو سخنرانان این نشست بود علت دعوت دانشجویان عضو لیگ حقوق بشر دانشگاه سوربن را پرسیدم.

انجمن حقوق بشر دانشگاه سوربن از ما دعوت کرده بود. آقای سعید پیوندی که متخصص کتاب‌های مدارس ایران است و تمامی کتاب‌ها را سنجیده‌اند که از لحاظ عقیدتی چه چیزی در آن راجع به اقلیت‌ها و زنان نوشته شده است. و آقای سعید پیوندی هم در این ‌باره گزارش داد.

آقای لاهیجی درباره‌ی قوانین ایران حرف زده‌اند و خانم شهلا شفیق که نامه سرگشاده‌ای را در مورد جامعه بهایی به نام «ما شرمگینیم» امضا کرده بودند و از تجربه‌ی خودشان در کودکی در روابط با یک خانواده بهایی که همسایه‌شان بوده‌اند، گفته است‌.

اخیراً نویسندگان و هنرمندان ایرانی در خارج و و داخل کشور به من گفتند که ما شرمگین هستیم. و از دولت ایران درخواست کردند که به جامعه بهایی آزادی بدهد. نمی‌توانم بگویم نماینده جامعه بهایی بودم. ولی من را به نام بهایی دعوت کرده بودند.

فواد صابران، روانپزشک و عضو جامعه‌ی بهاییان فرانسه

به نام خودم حرف می‌زدم و از اوضاع بهاییان و مخصوصاً دانشجویان در ایران گفتم و تعریف کردم که چگونه و با چه حقه‌هایی مانع از آن می‌شوند که بچه‌هایی که در ۱۸ یا ۲۰ سالگی در دانشگاه اسم می‌نویسند و در کنکور شرکت می‌کنند و در دانشگاه قبول می‌شوند و درس را شروع می‌کننند و بعد از سه یا چهار ماه با حقه‌های مختلف از کار بیکارشان می‌کنند.

یک مطلب دیگر هم که گفته شد آن هم این‌که چطور تقریباً هفت یا هشت سال پیش یک بار دولت ایران نامه‌ای داده بود که مانع از حضور بهاییان در دانشگاه شوند. و از طرفی دیگر چگونه باید جلوی نفس کشیدن بهایی‌ها را گرفت، از کار باید اخراجشان کرد از مدارس باید اخراجشان کرد، با آن‌ها تجارت نکرد و طوری که می‌خواهند باعث خفقان جامعه بهاییت بشوند.

بهاییان ایرانی‌الاصل دنیا فقط پنج درصد بهاییان دنیا را تشکیل می‌دهند و ۹۵ درصد بهایی‌های دنیا فرانسوی، آمریکایی، چینی، ژاپنی، هندی، برزیلی، آرژانتینی حتی مصری هستند. چرا دولت کنونی ایران می‌خواهد بهاییان را سرکوب کند؟ سوال این است که چرا یک عده را نابود می‌کنند و این خیلی باعث تعجب است. البته فقط بهاییان نیستند. در ایران زنان و اقلیت‌‌های مذهبی هم تحت فشار هستند. که بیش از ۵۰ یا ۶۰ درصد این اقلیت‌ها، ایران را ترک کرده‌اند. که وضعیت بهاییان از همه بدتر است.

در رابطه با آزار و اذیت بهاییان و بازداشت خودسرانه آن‌ها از سوی دولت جمهوری اسلامی در حال حاضر از سوی پارلمان اروپا، پارلمان کانادا، چند نماینده‌ی پارلمان فرانسه از جمهوری اسلامی خواسته‌اند که هفت عضو گروه رهبری جامعه بهاییان ایران را که در خطر اعدام قرار دارند، آزاد کند.

بر اساس گزارش کمپین بین‌المللی حقوق بشر مقام‌های مسئول در جمهوری اسلامی ایرن به خانواده‌های این زندانیان بهایی گفته‌اند احتمال دارد آن‌ها به جرم مفسد فی‌الارض متهم شوند. در سی سال گذشته گروه پر شماری از بهاییان ایران با همین اتهام اعدام شدند. دکتر فواد صابران در این باره می‌گوید:

یک سال تمام است این هفت نفر در زندان هستند و هنوز معلوم نیست به چه چیزی متهم هستند و هر چند وقت یک‌بار این اتهام تغییر می‌کند. هیچ‌وقت چیز رسمی هیچ جایی گفته نشده است زندانبان‌ها به اقوام این افراد گفته‌اند که به مفسد فی‌الارض متهم شده‌اند.

دفعه پیش که خبرگزاری داشجویان ایران ایسنا خبر داده بود که آقای حداد گفته‌اند که این‌ها اعتراف کرده‌اند که جاسوس اسرائیل و آمریکا هستند. یعنی اتهامات تغییر می‌کند. قضات ایران که این‌ها را در زندان نگه می‌دارند خودشان دقیقاً نمی‌دانند چه می‌خواهند.

ممکن است دلیلش این باشد که بی‌گناه هستند. این هفت نفر سال‌هاست، ماه‌هاست که هر روز تحت نظر هستند. نامه‌هایشان، اینترنتشان، تلفشان زیر نظر بوده‌. به عنوان این‌‌که این‌ها جاسوس هستند.

یعنی دولت ایران نتوانسته است به اندازه کافی روی آن‌ها نظارت داشته باشد که مانع از جاسوسی بشود؟ این معنی نمی‌دهد. و این قضیه مفسد فی‌الارض مشکلش این است که معلوم نیست که دارای چه معنی است.

یعنی مثل زمان قدیم که هر کسی که به استالین و رژیم‌های کمونیسیتی می‌گفت که بالای چشمتان ابرو است به ضد انقلابی، ضد سوسالیسمی متهم می‌شدند و بعداً اعدامشان می‌کردند‌. که بعد از ۵۰ سال مشخص شده همه‌ی آن‌ها بی‌گناه بودند.

در حال حاضر به جز هفت گروه رهبری جامعه بهاییان ایرن که در زندان اوین در بازداشت هستند دست کم ۴۰ نفر از بهاییان ایران در زندان‌های جمهوری اسلامی در انتظار محاکمه هستند. در این باره جوامع مختلف حقوق بشر جهانی و نیز جامعه بهاییان در جهان با ارسال نامه‌هایی به رییس قوه‌ قضاییه جمهوری اسلامی خواستار آزادی آنان و نیز رعایت حقوق شهروندی آنان شده‌اند. دکتر صابران ادامه می‌دهد:

بهاییان دنیا رسماً و علناً نامه فرستاده‌اند به دادگستری ایران که آقایان، خانم‌ها فکر کنید ببینید ما علیه شما اقداماتی نمی‌کنیم که شما را به خطر بیانداریم‌. ما اسلحه نداریم، جنگجو نیستیم، ما خرابکاری نمی‌کنیم.

از طرفی دیگر در خارج تا آنجا که می‌توانیم با انجمن‌های حقوق بشر همکاری می‌کنیم که آن‌ها هم از دولت ایران خواهش بکنند که به عقل بیایند و اشتباهات خود را ادامه ندهند.

دکتر کوشنر در جواب نمایندگان مجلس فرانسه که به وزیر امور خارجه فرانسه، نامه داده بودند که شما برای بهاییان چه کاری کرده‌اید؟ گفته است که دولت فرانسه و جامعه اروپا به ایران اعتراض کرده‌اند‌. ما هم اعتراضمان را ادامه می‌دهیم. ولی پشتیبان اولیه جامعه بهایی ایران خود ایرانی‌ها هستند. برای این‌که اگر ایرنی‌ها و آن‌هایی که انسان‌پرست هستند پشت ما را نمی‌گرفتند الان نابود شده بودیم.

دستگیر شدگان گرامیداشت قتل عام زندانیان سیاسی 20 ماه است که در بلاتکلیفی بسر می برند

بنابه گزارشات رسیده از بند 350 زندان اوین ، دستگیر شدگان مراسم نوزدهمین سالگرد قتل عام زندانیان سیاسی سال 67 ، بیست (20) ماه است که در بلاتکلیفی بسر می برند.

آقایان علی صارمی، محمد علی منصوری و میثاق یزدان نژاد در شهریور ماه سال 1386 پس از شرکت در مراسم نوزدهمین سالگرد قتل عام زندانیان سیاسی سال 67 دستگیر شدند . آنها چندین ماه در سلولهای انفرادی بند 209 زندان اوین تحت شکنجه های جسمی و روحی بسر بردند و سپس به بند 350 زندان اوین منتقل شدند. از زمان انتقال به بند 350 فشارها و اذیت وآزارها علیه آنها ادامه داشته و از اول فروردین ماه تا به حال از داشتن ملاقات حضوری با خانواده هایشان محروم هستند. آنها همچنین از درمان محروم هستند.

زندانی سیاسی علی صارمی 60 ساله و در طی 4 بار دستگیری که از سال 1361 تا به حال نزدیک به 20 سال در زندانهای این رژیم بسر برده است. آقای صارمی آخرین بار 14 شهریور 1386 پس از شرکت در مراسم نوزدهمین سالگرد قتل عام زندانیان سیاسی سال 67 دستگیر شد و 7 ماه در بند 209 اوین بسر برد. سپس او را به بند 350 زندان اوین منتقل کردند. در طی مدت بازداشت در بند 350 تحت فشارها و اذیت وآزارهای بزرگ نیا رئیس بند 350 که اوامر بازجویان وزارت اطلاعات را در این بند به اجرا در می آورد قرار داشت. بزرگ نیا برای تحت فشار قرار دادن او،او را چندین هفته به سلولهای انفرادی بند 240 منتقل کرد.

آقای صارمی از ناراحتیهای متعدد جسمی رنج می بردو نیاز مبرم به عمل جراحی دارد و همچنین بینائی چشمانش تا حد زیادی کاهش یافته است بطور اینکه انجام کارهای معمول روزانه را برای او سخت کرده است.ا و نیاز فوری به عینک طبی دارد.اما تا به حال از انجام هرگونه اقدامی برای معالجه این زندانی سیاسی خوداری کرده اند .و بیماریش را بعنوان یک عامل فشار علیه او بکار برده می شود.

زندانی سیاسی میثاق یزدان نژاد 22 ساله دانشجوئی که بدلیل شرکت در مراسم نوزدهمین سالگرد قتل عام زندانیان سیاسی سال 67 در 18 شهریور 1386 با یورش مامورین وزارت اطلاعات به منزلشان دستگیر و به بند 209 متقل گردید.او در حدود 90 روز در سلولهای انفرادی بند 209 توسط بازجویان وزارت اطلاعات که با نامهای مستعار رحمتی و سید مورد شکنجۀ جسمی و روحی قرار گرفت.

بازجویان وزارت اطلاعات اتهمات غیر واقعی و متعددی را به آنها نسبت داده اند اما به دلیل حساسیتهای بین المللی سازمانهای حقوق بشری نسبت به قتل عام های زندانیان سیاسی سال 67 از علت دستگیری که شرکت در مراسم نوزدهمین سالگرد قتل عام زندانیان سیاسی سال 67 بوده خوداری می کنند.بازجویان وزارت اطلاعات پرونده آنها را به شعبه 15 دادگاه انقلاب که رئیس آن فردی بنام صلواتی است منتقل کردند . این فرد حکم های که بازجویان وزارت اطلاعات برای زندانی سیاسی تعیین کرده اند را مورد تایید قرار می دهد.

غلیرغم گذشت 20 ماه از دستگیری آنها ولی همچنان در بلاتکلیفی بسر می برند. آنها تا به حال هر کدام 3 بار به دادگاه انقلاب برده شده اند ولی از آزادی آنها خوداری می کنند.

زندانی سیاسی محمد علی منصوری که از شرکت کنندگان در مراسم گرامیداشت بوده سال گذشته بر اساس قانون محاربه مورد محاکمه قرار گرفت و به 17 سال زندان همراه با تبعید محکوم شد. او نسبت به این حکم سنگین و غیر انسانی تنها به دلیل شرکت در مراسم گرامیداشت قتل عام زندانیان سیاسی اعتراض نمود اما چندین ماه از اعتراض او می گذرد ولی هنوز به آن رسیدگی نشده است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران؛ دستگیری شرکت کنندگان در مراسم گرامیداشت قتل عام زندانیان سیاسی و 20 ماه در بلاتکلیفی قرار دادن آنها را محکوم می کند ، از کیمیسر عالی حقوق بشر و سایر سازمانهای بین المللی خواستار دخالت برای آزادی آنها است.

دستگیر شدگان 2 اسفند با شرایط بد جسمی در بند 209 بسر می برند

بنابه گزارشات رسیده از بند 209 زندان اوین ، دستگیر شدگان 2 اسفند ماه در شرایط بد جسمی در بند مخوف 209 زندان اوین بسر می برند .

حامد یازرلو کارشناس هوا – فضا پس از 88 روز در سلولهای انفرادی بند 209 زندان اوین که تحت شکنجه های جسمی و روحی بازجویان وزارت اطلاعات قرار داشت. امروز توانست تماس کنترل شده کوتاهی با خانواده اش داشته باشد. در این تماس اوتوانست در حد اینکه حالش خوب هست و نگران نباشید به خانواده اش اطمینان خاطر بدهد. این تماسها معمولا در حضور بازجو صورت می گیرد.بازجو هنگامی که آقای حامد یازرلو با خانواده اش در حال مکالمه بود تلفن را از او می گیرد و به خانواده آقای یازرلو می گویید .علت اینکه حامد با شما تماس نداشت بازتاب همان کارهای خودتون بوده .که با رسانه ها و فعالین حقوق بشری تماس داشتید. خانواده آقای یازرلو که از صبح زود جلوی زندان اوین در انتظار بسر می بردند و خواستار آگاه شدند از وضعیت فرزندشان بودند علیرغم دادن ملاقات کابینی به سایر خانواده ها ولی از دادن ملاقات به خانواده یازرلو خوداری کردند. آنها در مقابل درب بند 209 باقی ماندند و اعلام کردند تا زمانیکه فرزند خود را نبینند از آنجا نخواهند رفت و پس از ساعتها انتظار به حامد یازرلو اجازه داده شد که تماس تلفنی کوتاهی با خانواده اش داشته باشد.

از طرفی دیگر سایر خانواده های بازداشت شدگان 2 اسفند ماه ، امروز توانستند با عزیزان خود بصورت کوتاه و در حضور مامورین وزارت اطلاعات ملاقات کابینی داشته باشند. خانواده های که امروز توانستند با عزیزان خود ملاقات کابینی داشته باشند عبارتند از : خانواده خانم فاطمه ضیائی، یاسر عرفاتی،حسن ترلانی و مهسا نادری بودند .

وضعیت جسمی آنها نامناسب بود و تا حد زیادی دچار کاهش وزن و ضعیف شده بودند .

زندانی سیاسی مهسا نادری 19 ساله دانشجوی رشته اقتصاد دانشگاه مفید شهرستان قم،که به لحاظ جسمی بسیار ضعیف شده بود و در شرایط بد جسمی بسر می برد . او بارها در حین بازجوئی وضعیت جسمی اش به وخامت گراییده که بازجویان ناچار به انتقال او به بهداری زندان شدند.سر بازجوی او فردی بنام سعید شیخان که در شکنجه جسمی و روحی زندانیان سیاسی حد و مرزی نمی شناسد، می باشد. خانم نادری همچنان در بند 209 زندان اوین بسر می برد.

خانواده های دستگیر شدگان 2 اسفند ماه در طی مدت بازداشت فرزندان و عزیزانشان در سلولهای انفرادی بارها توسط سربازجویان وزارت اطلاعات به ستاد پگیری احضار شدند و آنها را تحت فشارها و اذیت و آزار قرار دادند. خانواده ها را تهدید می کردند که در صورت ادامه تماس با رسانه ها و فعالین حقوق بشری شرایط و وضعیت فرزندان آنها در زندان بدتر خواهد شد و خود خانواده ها متحمل عواقب سختی خواهند شد . این تهدیدات علیه خانواده های دستگیر شدگان همچنان ادامه دارد.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران،دستگیری،نتقال به سلول انفرادی ،تحت شکنجه جسمی و روحی قرار دادن و ادامه بازداشت آنها را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر سازمانهای حقوق بشری خواستار دخالت برای آزادی فوری و بی قید وشرط تمامی دستگیر شدگان 2 اسفند ماه است.