همبستگی

خبرنامه امیرکبیر: در آستانه انتخابات ریاست جمهوری، خانواده های دانشجویان زندانی عباس حکیم زاده و مهدی مشایخی با انتشار نامه ای خطاب به کاندیداهای ریاست جمهوری از آنان خواستند تا در این هیاهوی انتخاباتی به این بی عدالتی علیه فرزندانشان پایان داده شود. متن این نامه به شرح زیر است:

با سلام به کاندیداهای ریاست جمهوری

دانشجویان بی گناه امیرکبیر نزدیک به ۱۱۰ روز است که در سلول های انفرادی بند ۲۰۹ محبوس اند. نزدیک به چهار ماه تلاش ما برای آزاد کردن فرزندانمان نه تنها نتیجه ای نداده که حتی آنان همچنان در انفرادی در وضعیت بلاتکلیف نگهداری می شوند.

مراجعات فراوان به دادگاه انقلاب، مقامات و نامه نگاری های متعدد با مراجع قانونی هیچ پاسخی در برنداشته است. طی چهار ماه گذشته تنها سه بار با فرزندان خود ملاقات کرده ایم بدون آنکه آنها اجازه تماس تلفنی با ما را داشته باشند. بارها وضعیت نامناسب آنها را به مسئولین و در نامه ها شرح داده ایم و خواهان آزادی شان شده ایم، بارها به رئیس قوه قضائیه و نهادهای دیگر نامه نوشته ایم و خواستار پیگیری وضعیت عزیزانمان شدیم اما درهای بسته پاسخ درد هایمان بود.

ملاقات با فرزندانمان از دردها و آلاممان کم نکرد چرا که دستانمان برای کمک به آنها خالی بود و چهره تکیده و آسیب دیده عزیزانمان تحمل را بر ما دشوارتر کرد. از راه های متعدد از شما کاندیداهای ریاست جمهوری خواستیم در مورد شرایط و نگهداری دانشجویان بیش از ۱۰۰ روز در انفرادی موضع گیری نمایید. چرا که با مشاهده وضعیت فرزندانمان با چشمان خود دیدیم که در ایران دانشجوی زندانی وجود دارد، انفرادی وجود دارد و آزارهای روحی و جسمی برای اقرار به عمل انجام نداده وجود دارد.

فرزندان ما که سال های جوانی شان را بدون چشمداشتی با دغدغه پیشرفت و توسعه این کشور صرف کردند و سرزمینشان را آباد و آزاد می خواستند، اکنون عمرشان را در زندان می گذرانند و در این روزهای انتخابات در کنارمان نیستند. تنها ۲۴ ساعت به زمان برگزاری انتخابات باقی مانده و ما فکر می کنیم نام و یاد عزیزانمان که به شدت نگرانی سلامت روحی و جسمی آنان هستیم در این هیاهوی بی پایان گم شده است.

در همینجا از کاندیداهایی که خواهان تکیه بر مسند ریاست جمهوری هستند، می خواهیم تا صریحا اعلام کنند که در مورد دانشجویان زندانی و آنان که سختی و ملالت را برای مملکتشان بر خوشی و آسایش ترجیح داده اند چه خواهند کرد؟ آیا پس از این انتخابات امیدی به آزادی عزیزانمان خواهیم داشت؟ هنگامی که شما در پی بحث و تبلیغات انتخاباتی خود بودید آیا هیچ گاه به این اندیشیدید که چگونه مادران این دانشجویان روزها و ساعت ها را در غم فرزندانشان سپری کردند؟

گرچه غم در حبس بودن فرزندانمان پشتمان رو خم کرده است، اما همچنان از شما که خود را داوطلب اداره ایران کرده اید، انتظار داریم تا در این هیاهوی انتخاباتی بر این بی عدالتی که در حق دانشجویان روا داشته می شود پایان دهید.

با احترام

خانواده های دانشجویان در بند: حکیم زاده و مشایخی

نامه سرگشاده خانواده محمد پورعبداله به سازمان عفو بین الملل

در هیاهوی انتخابات ریاست جمهوری و سفر اوباما به خاورمیانه اخبار دانشجویان زندانی در ایران به فراموشی سپرده شده است.به عنوان نمونه پسرمان محمد پورعبداله،دانشجوی دانشگاه تهران بیش از 120 روز است که در زندان به سر می برد.پرونده او تکمیل شده و آخرین دفاع نیز به عمل آمده است با این وجود او را همچنان بلاتکلیف در زندان ویژه مواد مخدر نگاه داشته اند.

ما به تمام مراجع قانونی در داخل کشور مراجعه کردیم ؛ اما تاکنون به هیچ نتیجه ای نرسیده ایم.مادر محمد که از بیماری اعصاب نیز رنج می برد،حدود 4 ماه است به تهران نقل مکان کرده وپشت دربهای دادگاه و سایر مراجع قضایی سرگردان مانده است.

به خصوص در این روزها که کارناوال انتخاباتی در ایران به راه افتاده هیچ گوش شنوایی پیدا نم یشود.واقعا"نمیدانیم چکار کنیم؟"فریادمان را به گوش چه کسی برسانیم؟ تنها پسر یک خانواده که در حال حاضر می بایست آخرین ترم تحصیلی خود را در دانشگاه می گذراند در یک زندان قرون وسطایی با انواع مجرمین خطرناک، بلاتکلیف رها شده استو تنها به علت عدم امضای برگه اتهامات، مسولان از صدور قرار وثیقه و آزادی او سرباز میزنند به این امید که با تخریب روحیه او بتوانند تا روز دادگاه به منظور نظر خود برسند.

دردناک تر از همه آنکه در ملاقات حضوری که چندی پیش با او داشتیم متوجه آثار شکنجه بر روی بدن او شدیم،دیدن پسرمان در آن محیط و با آن شرایط جسمی موجبات تأثر عمیق خانواده ما را فراهم نموده است.

آیا یک جوان 24 ساله پس از 120 روز زندانی که 40 روز آن در سلول انفرادی و همراه با شکنجه بوده است قادر خواهد بود در جلسه دادگاه حاضر شود .آیا او از لحاظ روحی و فکری توان دفاع از خود را دارد؟

آیا چنین شرایطی برای یک پدر و مادر مسن و بازنشسته و دو خواهر دانشجو،ماراتنی عذاب آور نیست؟ آیا این همه شعار تبلیغاتی که "ما زندانی سیاسی نداریم" " زندان جای شکنجه گری و اعتراف گیری نیست" و صدها شعار دیگر باورکردنی است؟

لذا خانواده ما از آن سازمان محترم درخواست می نماید که صدای ما را به گوش جهانیان برسانید شاید از این طریق گوش مقامات قضایی ما فرصتی برای شنیدن دردهای مردم داشته باشد.

صدور حکم سنگین و غیر انسانی 10 سال زندان و تبعید به زندان قزل حصار علیه یک دانشجو

بنابه گزارشات رسیده خانم معصومه (ایران) منصوری دانشجوی علوم کامپیوتر دانشگاه امیرکبیر به حکم سنگین و غیر انسانی 10 سال زندان و تبعید به زندان قزل حصار محکوم شد .

خانم معصومه منصوری 24 ساله ،دانشجوی علوم کامپیوتر ورودی سال 1383 دانشگاه امیر کبیر ، روز سه شنبه 19 خرداد ماه به حکم سنگین و غیر انسانی 10 سال زندان و تبعید به زندان قزل حصار محکوم شد. این حکم توسط صلواتی رئیس شعبۀ 15 دادگاه انقلاب علیه این دانشجو صادر شده است.

صلواتی کفیل خانم منصوری آقای حمید ممی زاده وحید 60 ساله را احضار نمود و او را تهدید کرد که در صورت تحویل ندادن خانم منصوری او را بازداشت خواهند کرد.

خانم منصوری 3 آبان 1386 هنگامی که پیگیر وضعیت حقوقی پدرش در دادگاه انقلاب بود. پس از چند بار تهدید به دستگیری به دستور بازجویان وزارت اطلاعات و راسخ بازپرس یکی از شعب دادگاه انقلاب، با فریب و عنوان کردن اینکه وسائل شخصی که هنگام دستگیری پدر وی ضبط شده است را میتواند تحویل بگیرد دستگیر شد و به سلولهای انفرادی بند 209 زندان منتقل شد. او چندین هفته تحت شکنجه های جسمی و روحی بازجویان وزارت اطلاعات قرار داشت.

بازجوئی که او را در طی بازجوئیهای طولانی تحت شکنجه های جسمی و روحی قرار میداد فردی با نام مستعار علوی است این فرد در حال حاضر از سر بازجویان وزارت اطلاعات می باشد . او بارها خانم منصوری را تهدید به قتل نمود.

خانم منصوری در دو نوبت مورد محاکمه گرفت .اولین محاکمه او در تاریخ 5 بهمن 1386 بود که صلواتی بصورت وحشیانه ای اجازه دفاع از خود و همچنین به وکیل وی اجازه دفاع از موکلش را نمی داد. او همچنین در تاریخ 14 بهمن ماه 1387 مجددا بر مبنای محاربه مورد محاکمه قرار گرفت.

لازم به یادآوری است که زندانی سیاسی محمد علی منصوری پدر خانم منصوری بدلیل شرکت در مراسم نوزدهمین سالگرد قتل عام زندانیان سیاسی 1367 دستگیر و توسط صلواتی به 17 سال زندان و تبعید به زندان گوهردشت محکوم شد .آقای منصوری علیرغم اینکه نسبت به این حکم سنگین و غیر انسانی اعتراض کرده بود هفته گذشته به صورت ناگهانی از بند 350 زندان اوین به بند 4 زندان گوهردشت کرج منتقل شد.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، صدور احکام سنگین و غیر انسانی 10 سال زندان و تبعید به زندان قزل حصار علیه این دانشجو را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر سازمانهای حقوق بشری خواستار اقدامات عملی برای پایان دادن به اعمال سرکوبگرانۀ این رژیم در ایران است.

نامه خانواده حکیم زاده و مشایخی یک روز مانده به انتخابات خطاب به کاندیداهای ریاست جمهوری