عفو بین الملل

بیانیه مطبوعاتی

7 آگوست 2009 (16 مرداد 1388)

ایران: جهش نگران کننده در تعداد اعدام ها پس از انتخابات مورد اختلاف ریاست جمهوری

عفو بین الملل امروز اعلام کرد که در طی هشت هفته پس از انتخابات ریاست جمهوری 12 ژوئن و تحلیف محمود احمدی نژاد برای دور دوم ریاست جمهوری در روز 5 آگوست، جهش نگران کننده ای در تعداد اعدام های انجام شده به وسیله مقامات ایرانی وجود داشته است.

آیرین خان، دبیر کل عفو بین الملل گفت: «تنها در بیش از 50 روز، ما حداقل 115 اعدام ثبت کرده ایم که به طور متوسط بیش از دو اعدام در روز است. این تعداد حتا در مقایسه با تعداد بسیار زیادی که مدتهاست یکی از ویژگی های صحنه حقوق بشر در ایران بوده، نمایانگر افزایش مهمی است.»

از ابتدای 2009 تا 12 ژوئن، عفو بین الملل حداقل 196 اعدام را ثبت کرده که ایران را در مقام دوم تعداد اعدام های انجام شده در جهان پس از چین قرار می دهد. 115 اعدام آشکار شده ای که پس از انتخابات ریاست جمهوری 12 ژوئن انجام شده شامل 14 اعدام در 2 ژوئیه، 20 اعدام در 4 ژوئیه، 13 اعدام در 14 ژوئیه و 24 اعدام دیگر در 5 آگوست، روز تحلیف، بوده است.

آیرین خان گفت: در هفته های اخیرتوجه جهانیان بحق به سرکوب خشن اعتراض های توده ای و عمدتا مسالمت آمیزپس از اعلام نتیجه رسمی و به شدت مورد اختلاف آرای ریاست جمهوری، به وسیله مقامات تهران معطوف بوده است. با وجود این، همانطور که این ارقام باورنکردنی نشان می دهند، دیگر تعدی های حقوق بشری به هیچ وجه فروکش نکرده است. در حقیقت به عکس.»

عفو بین الملل واقف است که تعداد واقعی اعدام ها در واقع قطعا بیش از تعدادی است که این سازمان توانسته بر اساس منابع رسمی، رسانه ها و دیگر منابع ایرانی ثبت کند. گفته می شود بیشتر اعدام شدگان به جرائم قاچاق مواد مخدر یا جرائم مرتبط با آن محکوم بوده اند. گمان می رود این عده که به دار آویخته شده اند بیشتر مردانی به سنین 20 تا 50 بوده اند، اما حداقل 2 زن نیز درمیان آنها بوده اند. هویت برخی از قربانیان معلوم است، اما نه هویت همه آنها. به ویژه، مقامات نام هیچ یک از 24 زندانی را که روز 5  آگوست در زندان رجایی شهر کرج اعدام کردند، اعلام نکرده اند و تنها گفته اند که آنها به خاطر جرائم مرتبط با مواد مخدر اعدام شده اند.

آیرین خان گفت: «این وضعیت وحشتناکی است و این واقعیت آن را بدتر می کند که تمام یا اکثر اعدام شدگان، در مغایرت با قانون بین المللی، احتمالا از محاکمه های منصفانه محروم بوده اند.»

معمولا کسانی که به جرائم مرتبط با مواد مخدر یا دیگر جرائم جدی متهم می شوند، به مدتی طولانی در بازداشت پیش از محاکمه نگهداری می شوند، مرتب تحت اذیت و آزار قرار می گیرند و اگر اصلا به وکیل دسترسی داشته باشند، تنها زمانی است که مورد محاکمه قرار می گیرند.