|
تداوم نگرانی نسبت به سلامتی جسمی دکتر محمد ملکی با گذشت دو ماه بازداشت
چهارشنبه، ۲۹ مهر، ۱۳۸۸
خبرنامه اميرکبير:
خانواده دکتر محمد ملکی با صدور اطلاعیه ای ضمن اشاره به عدم اجازه ملاقات با ایشان برای خانواده، مقامات جمهوری اسلامی ایران را مسئول مستقیم وقوع هرگونه اتفاق ناگوار برای ایشان معرفی کرده اند
متن این اطلاعیه به شرح زیر است:
با وجود آنکه نزديک به دو ماه از بازداشت دکتر محمد ملکی ميگذرد، تاکنون تنها يکبار اجازه ملاقات به خانواده داده شده است. اکنون بيش از ۳۵ روز است که خانواده و وکلای دکتر ملکی اطلاعی از وضعيت نگران کننده سلامتی وی ندارند. در چندين تماس تلفنی کوتاه نيز که تاکنون ايشان با خانواده داشته اند، صدای لرزان و ضعيف او نشان از وخامت وضعيت سلامتی اش داشته و اين در حاليست که حدود دو هفته است حتی اجازه تماس تلفنی نيز به وی داده نشده است.
ضمنا در پی مراجعه مکرر وکلا به دادگاه انقلاب و زندان اوين مشخص شده که قاضی پرونده دکتر ملکی (قاضی سبحانی) و همچنين معاون امنيت دادگاه انقلاب (قاضی حداد) که آمر بازداشت وی بوده است و بسياری ديگر از مقامات قضايی مرتبط، همگی تغيير کرده اند و در نتيجه مسئوليت پاسخگويی درباره پرونده ايشان مشخص نيست و ظاهرا بازجوی پرونده تنها مقام تصميم گير است.
خانواده دکتر ملکی بشدت نگران خطرات تهديد کننده جان ايشان است و بار ديگر با يادآوری نياز فوری به اقدامات درمانی، تاکيد ميکند که هر چه زودتر بايد ايشان را آزاد و يا در بيمارستان دی و تحت نظر پزشکان متخصص خود بستری نمايند. خانواده بار ديگر هشدار ميدهد که نگهداری دکتر محمد ملکی در زندان مصداق شکنجه يک بيمار کهنسال ميباشد و وقوع هر گونه اتفاق ناگوار برای ايشان ناشی از قصد قبلی مقامات عالی جمهوری اسلامی در ممانعت عمدی از درمان وی ميباشد.
خانواده دکتر ملکی
----
خواهر و همسر شیرین عبادی تهدید شدند
21.10.2009
دبیرکل سازمان ملل متحد گزارش مفصلی در مورد وضعیت حقوق بشر در ایران منتشر کرده است. بند ۵۰ این گزارش به طور کامل به شیرین عبادی و تهدیدهایی که میشود اختصاص دارد. با این برنده نوبل صلح در مورد این گزارش گفتوگو کردهایم.
دویچهوله: بان کی مون، دبیرکل سازمان ملل، بعد از ماهها تلاش شما و دیگر فعالان حقوق بشر بالاخره در برابر حوادث اخیر ایران موضعگیری کرد و گزارش کاملی از وضعیت حقوق بشر در ایران از خرداد سال گذشته تا امسال داد. ابتدا بفرمایید به طور کلی نظرتان راجع به این گزارش چیست و چطور آن را ارزیابی میکنید؟
شیرین عبادی: این گزارش در برگیرنده حوادثی است که در سال گذشته بر مردم ایران رفته و چون به وسیله دبیرکل سازمان ملل متحد تهیه شده و تمامی مطالب گفته شده مستند است، بنابراین هیچ جای شک و شبههای در درست بودن آن نیست. در نهایت برخی از حوادث که اتفاق افتاده متاسفانه در این گزارش نیامده است.
یعنی منظورتان این است که این گزارش حتی کمتر از آن چیزی است که در واقعیت در ایران در طول یک سال گذشته اتفاق افتاده؟
دقیقا همین را میخواهم بگویم. این گزارش قسمتی از ماجرای دردناک مردم ایران است.
در این گزارش به مطالب مختلفی اشاره شده، از جمله سنگسار، اعدام نوجوانان، حقوق زنان، حقوق اقلیتها، مسائل پس از انتخابات و... اما در بخشی از این گزارش تحت عنوان آزادی بیان، چندین بار نام شما آمده و عنوان شده که خانواده شما در ایران تحت فشار هستند. آیا چنین چیزی صحت دارد؟
فشارهای زیادی بر من وارد میکنند برای اینکه جلوی فعالیتهای حقوق بشری من را بگیرند، از جمله تهمتهایی که به خانوادهام میزنند، آنها را مرتد و غیرمسلمان معرفی میکنند، من را مزدور غرب مینامند. هفتهای نیست که تهمت و افترایی به من نزنند، اما به نظر آقایان این کافی نبوده، زیرا من با این توپها از میدان به در نمیروم و در نتیجه سراغ خانواده من آمدهاند.
به کرات همسر من، خواهر من و برادر من را احضار میکنند و مزاحم آنها میشوند و از همه خندهدارتر اینکه من و خانواده خواهرم هر دو در یک مجموعه ساختمانی، آپارتمان داریم و خواهرم و شوهرش را که هر دو دندانپزشک هستند و متاسفانه یا خوشبختانه به هیچ وجه در فعالیتهای حقوق بشری هم نیستند، تهدید میکنند که بایستی آن خانه را خالی کنند و صراحتا به خواهر من که استاد دانشگاه است، گفتهاند که اگر از اینجا بلند نشوی به دستور وزیر بهداشت، ما شما را از دانشگاه بیرون میکنیم.
من نمیدانم این چه قانونی است که به یک کارمند وزارت اطلاعات اجازه میدهد خواهر یک مدافع حقوق بشر را که هیچ ارتباطی با فعالیتهای حقوق بشری او هم ندارد، وادار کنند خانهاش را از ساختمانی که در آن اقامت دارد عوض کند. شوهر من را به کرات مورد تهدید قرار دادهاند که نبایستی با زنت تماس بگیری. از شوهر من شناسنامه و کارت ملی من را مطالبه کردهاند که بایستی به آنها بدهد و وقتی همسرم مانع شده، مزاحمتهایشان را اضافه کردهاند و بسیاری مسائل دیگر که امیدوارم روزی با حاکمیت قانون به این بیقانونیها در ایران خاتمه داده شود.
یکی از مسائلی که از طرف برخی رسانهها و روزنامههای دولتی در مورد شما مطرح میشود و اخیرا هم بیشتر به آن دامن زده شده، این مسئله است که هیئت نوبل، جایزه نوبل صلح را به پیشنهاد سازمان مجاهدین خلق به شما اعطا کرده. آیا این درست است؟
میدانید که تعدادی از روزنامههای ایران صرفا با بودجه دولتی اداره میشوند که من به اینها "روزینامه" میگویم. در این روزینامهها مدتی است که عنوان میکنند که جایزه نوبل صلح به پیشنهاد سازمان مجاهدین خلق به من داده شده که این نهایت کمسوادی آقایان را میرساند. سایت نوبل را هرکس که مراجعه کند، میبیند که پیشنهاد برای برنده شدن جایزه چگونه بایستی داده شود و اصولا سازمان مجاهدین حائز این شرایط نیست که برای کسی چنین درخواستی کند و تازه اگر یک زمانی هم حائز شرایط باشد، این جایزه را حتما برای مریم رجوی میگیرند نه برای شیرین عبادی که هیچ وقت هیچ نسبت و رابطهای با این سازمان نداشته است.
اینها تهمتهایی است که این روزینامهها که بعضا سردبیران آنها بازجو و شکنجهگر هم بودهاند، برای به خیال خودشان بدنام کردن من و تشویش اذهان عمومی علیه من میزنند، اما باید بگویم "عرض خود میبرند و زحمت ما میدارند"، برای اینکه همه من را میشناسند و آن نویسندگان روزینامهها را هم میشناسند.
در ترجمه فارسی بخشی از گزارش بان کی مون همان قسمتی که به شما اختصاص دارد، آمده که خانم عبادی به خاطر دفاع از همجنسگرایان، بهائیان و مرکز اطلاعات ایالات متحده امریکا، سیا، مورد انتقاد قرار گرفته. آیا در پروندههای شما تا به حال دفاع از همجنسگرایان و دفاع از سازمان سیا بوده؟
در حقیقت ایرنا و آن روزینامههای دولتی اینچنین اتهاماتی را به من میزنند که آقای بانکیمون به قول خودش از این "کمپین افترا" اظهار نارضایتی کرده و گفته که اینها درست نیست. علت این اتهامات این است که به قول خودشان میخواهند اذهان عمومی را علیه من مشوش کنند که البته بیفایده است و اما آنچه که باعث شده این روزینامهها و همچنین ایرنا من را مدافع همجنسگرایان بخواند، آن است که در یک محاکمه، فردی را که متهم به همجنسگرایی بود، طبق دستور دادگاه از کوه پرت کردند و بدنش تکه تکه شد و تکههای بدنش را جمع و دفن کردند.
من در آن زمان در ایتالیا بودم. در این خصوص خبرنگاری با من مصاحبه کرد و نظر من را راجع به این نوع مجازات پرسید. من گفتم هرکس هرکاری که کرده باشد، اگر مستحق قتل است، دیگر چرا به این صورت فجیع مردم را میکشید که از کوه پرت کنید تا بدنش تکه تکه شود؟ آنچه که مورد مخالفت من در آن مصاحبه بود، مجازاتهای خلاف ضوابط حقوق بشری و بلکه خلاف انسانیت و خلاف اسلام بود. در هیچ جای قران نوشته نشده که یک آدم ولو هر عمل بدی انجام داده باشد، از کوه پرتش کنند و بدنش تکه تکه شود و بعد پاسدارها بیایند و آن تکه ها را جمع کنند و او را دفن کنند. این چه شیوه اعمال مجازات و اجرای قانون است؟ من به اینگونه امور اعتراض دارم.
در گزارش دبیرکل سازمان ملل همینطور آمده که گویا از مقامات ایران خواسته شده، برای حفاظت از جان شما و خانوادهتان اقدام کنند، ولی دولت جمهوری اسلامی پاسخ داده که موضعگیریها و بیانیههای شما با گرایشهای مذهبی مردم مغایرت دارد و به همین دلیل ما نمیتوانیم از جان ایشان محافظت کنیم. آیا شما این حرف را قبول دارید؟ آیا شما حرفی مغایر با گرایشهای مذهبی مردم ایران زدهاید؟
من همواره مدافع اسلام بودهام و اساسا تزی که باعث شد من برنده جایزه نوبل صلح شوم، این بود که اسلام و حقوق بشر با هم انطباق دارند. حرف ما این است که اسلام منشا حقوق بشر است. آنچه که اسلام در شیوه رفتار با مردم میگوید، منشا حقوق بشر است و به خاطر دفاع از اسلام است که من گاهی اوقات حتی مورد بیمهری افرادی که به اسلام اعتقاد ندارند قرار میگیرم. اما جالب است که دولت ایران حرف من را که همیشه مستند به آیات قرانی است و در حمایت از اسلام است، مخالف اسلام معرفی میکند، اما آن کسانی را که در زندان آن فجایع را سر بچههای ما میآورند و آن مسائل را در کهریزک ایجاد میکنند یا کسانی که به علت حمله به خوابگاه دانشگاه در دادگاههای جمهوری اسلامی محکوم شدند، نه تنها اینها را به حبس نمیبرند، بلکه ترفیع مقام هم میدهند، آن وقت اسم این کار را اسلام میگذارند.
خانم عبادی شما مدتهاست که بعد از وقایع اخیر ایران تلاش میکنید که سازمان ملل و دبیرکل آن و شورای حقوق بشر را قانع کنید که یک فرستاده ویژهیا گزارشگر ویژهای را به ایران بفرستند. فکر میکنید این گزارشی که الان منتشر شده، میتواند مقدمهای برای سفر یک هیئت ویژه به ایران باشد و در غیر این صورت اهمیت این گزارش چه خواهد بود؟
این گزارش میتواند مقدمه اعزام گزارشگر ویژه هم باشد و اگر با اعزام گزارشگر ویژه موافقت نکردند، باز هم اشکالی ندارد. این گزارش که به وسیله یک مقام بینالمللی بیطرف تهیه شده، نشان از مظلومیت مردم ایران و نقض گسترده و سیستماتیک حقوق بشر در ایران دارد. این گزارش نشان میدهد که چطور آزادی بیان در ایران صدمه دیده است. طبق گزارش گزارشگران بدون مرز که اخیرا منتشر شده، ایران در رده آخر آزادی بیان قرار دارد و این باعث ننگ است که ما حتی از عراق و افغانستان و کشورهای آفریقایی هم پایینتر باشیم.
ایران از نظر آزادی بیان در بین کشورهای دنیا چهارمین کشور از آخر است، یعنی فقط سه کشور وضع آزادی بیانشان از ما بدتر است. اینها گزارشهایی است که به وسیله سازمانهای بینالمللی تهیه میشود و دیگر این روزینامههای دولتی و یا سخنگویان دولتی نمیتوانند تهیهکنندگان این گزارش را متهم به غرضورزی و یا حمایت از غرب و شرق و از این جور اتهامات کنند. این گزارشها نشان از یک چیز دارد و آن این است که مردم ایران در بندند، اسیرند و نقض حقوق بشر در ایران به صورت گسترده و سیستماتیک سالهاست که ادامه دارد.
و فکر میکنید بازتاب این گزارش در مجمع عمومی سازمان ملل در ماه دسامبر چگونه خواهد بود؟
مسلما بازتاب بسیار گستردهای خواهد داشت. این گزارش به تمامی کشورها ارسال شده و دیگر دولت ایران نمیتواند بگوید، غرضورزی کردهاند. این گزارش را مستندا آقای بانکیمون تهیه کرده، یک مقام بینالمللی، و تکرار میکنم، تازه تمام مصائبی نیست که بر مردم ایران رفته است.
مصاحبهگر: میترا شجاعی
تحریریه: بابک بهمنش
----
دستگیری همسر
یکی از بازاریان شناخته شده بازار تهران
بنابه گزارشات رسیده ، خانم مریم النگی همسر محسن دکمه چی از بازاریان شناخته
شده بازار تهران هفتۀ گذشته با یورش مامورین وزارت اطلاعات دستگیر و به بند 209
زندان اوین منتقل گردید.
خانم مریم النگی 48 ساله روز یکشنبه 19 مهرماه با یورش مامورین وزارت اطلاعات
دستگیر و به بند 209 زندان اوین منتقل گردید .در یورش به منزل آقای دکمه چی 5
نفر از مامورین وزارت اطلاعات شرکت داشتند که 3 نفر از آنها مرد و 2 نفر دیگر
مامور زن بودند.مامورین وزارت اطلاعات حوالی ساعت 11:30 به منزل آقای دکمه چی
یورش بردند و تا ساعت 13:45 مشغول بازرسی از تمامی نقاط منزل آنها
بودند،بازرسی وحشیانه و غیر انسانی بود که باعث تخریب بعضی از وسائل منزل آنها
گردید . همزمان با بازرسی یکی از مامورین وزارت اطلاعات از تمامی نقاط خانه و
فرزند آقای دکمه چی فیلمبرداری می کرد.
مامورین وزارت اطلاعات وسائل شخصی این خانواده را جمع آوری کردند و با خود
بردند از جملۀ آنها آلبوم عکس خانوادگی،
مدارک شخصی،سی. دی آموزش زبان و دسته چک آنها بود.
خانم النگی و فرزندش توسط سربازجوی وزارت اطلاعات که با نام مستعار علوی است
تهدید به بازداشت شده بود. روش رذیلانه و غیر انسانی که مامورین وزارت اطلاعات
بکار می برد دستگیری اعضای خانواده برای تحت فشار قرار دادن زندانیان سیاسی
است.خانم النگی از ناراحتی جسمی رنج می برد و به او حتی اجازه بردن داروهایش
داده نشد. همچنین از زمان دستگیری وی تا به حال هیچ خبری از وضعیت و شرایطش در
دست نیست
لازم به یادآوری است همسر ایشان آقای محسن دکمه چی 52 ساله و از بازاریان
شناخته شده بازار تهران 16 شهریور ماه با یورش مامورین وزارت اطلاعات به محل
کسب ایشان دستگیر و به بند 209 زندان اوین منتقل گردید.از زمان انتقال او به
بند 209 تا به حال از وضعیت و شرایط وی هیچ خبری در دست نیست
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، یورش به منازل و دستگیری اعضای خانواده
برای تحت فشار قرار دادن زندانیان سیاسی را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق
بشر و سایر مراجع بین المللی برای پایان دادن به جنایت علیه بشریت در ایران
خواهان ارجاع پرونده نقض حقوق بشر این رژیم به شورای امنیت سازمان ملل است .
فعالین
حقوق بشر و
دمکراسی در ایران
28
مهر 1388 برابر با 20 اکتبر 2009
----
شادی صدر برنده جايزه "لاله حقوق بشر" هلند شد
چهارشنبه، ۲۹ مهر، ۱۳۸۸
شهرزاد نیوز:
"ماکسيم فرهاخن" روز ۲۰ اکتبر با اعلام نام شادی صدر به عنوان برنده سال ۲۰۰۹ "لاله حقوق بشر" اعلام کرد که وی به خاطر مبارزات شجاعانه خود در دفاع از حقوق شهروندان اين جايزه را از سوی دولت هلند دريافت می کند. مراسم اهدای اين جايزه روز ۹ نوامبر در لاهه برگزار می شود.
شهرزاد نيوز: جايزه "لاله حقوق بشر" هلند به شادی صدر، وکيل و فعال حقوق زنان تعلق گرفت. اين دومين سالی است که اين جايزه از سوی وزارت امور خارجه هلند به افرادی که در زمينه دفاع از حقوق بشر فعاليت می کنند، اهدا می شود. سال گذشته "ژوستين ماسيکا" فعال حقوق زنان از کنگو برنده اولين لاله حقوق بشر شد.
در سال ۲۰۰۹ تعداد ۱۱۶ نفر از ۶۳ کشور کانديدا دريافت اين جايزه شده بودند. انتخاب برنده در دو مرحله صورت می گيرد. در مرحله اول، هيات داواران که رياست آن را يکی از زنان فمينيست و سردبير پيشين مجله زنان "اوپ - زی" به عهده دارد، از ميان کانديداها ۳ نفر را انتخاب می کند و سپس وزير امور خارجه از ميان آن سه تن، برنده سال را برمی گزيند.
علاوه بر فعاليت پی گير در زمينه حقوق بشر، چند معيار ديگر در هر دو مرحله انتخاب در نظر گرفته می شوند. يکی از معيارها اوضاع سياسی در کشور محل زندگی و فعاليت کانديدا می باشد. معيار ديگر در نظر گرفتن امنيت جانی کانديداست و از اين که اعطای اين جايزه جان فرد کانديد شده را تهديد کند و يا اين که مانع از فعاليت های وی شود، خودداری می گردد.
سال گذشته که در گيری های خشونت آميز در کنگو و موج تجاوز به زنان سرتيتر اخبار جهان شد، وزير امور خارجه هلند از ميان سه کانديدای برگزيده شده ،فعال کنگويی را برگزيد.
سال جاری که مبارزات جاری در ايران مورد توجه افکار عمومی قرار گرفت، بديهی بود که يکی از سه کانديد برگزيده شده از سوی هيات داورات از ايران باشد. چنين نيز شد و شادی صدر که يکی از ۱۱۶ کانديدای اين جايزه بود، در هر دو مرحله برگزيده شد.
"ماکسيم فرهاخن" روز ۲۰ اکتبر با اعلام نام شادی صدر به عنوان برنده سال ۲۰۰۹ "لاله حقوق بشر" اعلام کرد که وی به خاطر مبارزات شجاعانه خود در دفاع از حقوق شهروندان اين جايزه را از سوی دولت هلند دريافت می کند.
مراسم اهدای اين جايزه روز ۹ نوامبر در لاهه برگزار می شود. اين جايزه شامل، "لاله حقوق بشر" و ۱۰ هزار يورو وجه نقدی برای برنده و امکان دريافت سوبسيدی به مبلغ ۱۰۰ هزار يورو برای ارائه پروژه ای در حوزه فعاليت های برنده سال می باشد.
در اطلاعيه مطبوعاتی که نام دومين برنده "لاله حقوق بشر" ذکر شده است، از جمله به فعاليت های حقوقی شادی صدر، مقالات انتقادی وی در سايت های مختلف و همچنين کمپين مبارزه با سنگسار و فعاليت در انجمن "راهی" اشاره شده است. شادی صدر، به همراه دو فعال حقوق بشر (رويا و لادن برومند)برنده جايزه لخ والسا ۲۰۰۹ را نيز برنده شد. وی همچنين کانديد دريافت جايزه لخ والسا نيز شده بود که هر ساله از سوی اعضای پارلمان اروپا به فعالين حقوق بشر اعطا می گردد.
|