|
مقاومت مردان و زنان بزرگ درکنج سلولهای کوچک اوین
مژگان مدرس علوم
۱۱ فروردین ۱۳۸۹
جرس:
در حالیکه به پایان تعطیلات نوروزی نزدیک می شویم، بسیاری از مردان و زنان برومند و فرهیخته کشور همچنان با اتهامات واهی و جعلی در بازداشت به سر می برند. کسانی که جز تلاش مسالمت آمیز برای اصلاح امور کشور اتهام دیگری ندارند، روزهای بهاری سال نو را در گوشه سلولهای تاریک می گذرانند. در این میان چه پدران و مادران دلشکسته ای که به انتظار در آغوش گرفتن فرزندان خود ایام نوروز را سپری می کنند و چه همسران و فرزندانی غمگینی که روزهای آغازین سال را به یاد عزیزدربند خود در خانه های غم گرفته خود تنها به سر می برند. این در حالی است که مقامات مسئول و قضایی بهمراه خانواده خود در تعطیلات نوروزی به سر می
برند. بستری شدن دو مدافع حقوق بشر در بیمارستان
در این روزها اخبار نگران کننده ای که از زندانیان سیاسی منتشر می شود، نشان از ابعاد فاجعه آمیزنقض جدی و سازمان یافته حقوق بشر دارد.
در تازه ترین وضعیت و اخبار برخی از زندانیان سیاسی فاطمه کمالی همسر عمادالدین باقی نویسنده و پژوهنده حقوق بشر، در ملاقاتی با همسرش با ابراز نگرانی از وضع جسمانی وی و با تصریح این موضوع که طبق قانون هرگونه مسئولیت سلامت جسمی باقی به عهده مقامات نگه دارنده اوست، گفت: " باقی به علت حمله تنفسی بیهوش شده و در آخرین روز سال گذشته مدتی در بیمارستان قمر بنی هاشم بستری شده و پس از مدتی بستری بودن، دوباره به سلول خود در بند 240 زندان اوین بازگردانده شده است."
وی همچنین ادامه داد: "علی رغم خداحافظی کارشناس پرونده قبل از نوروز با باقی و نیز صدور قرار وثیقه از سوی شعبه بازپرسی دادسرای مستقر در اوین و تامین آن توسط خانواده، وی همچنان در بازداشت است. البته ظاهر امر نشان می دهد که مسئولین امنیتی و قضایی با آزادی باقی موافق هستند اما نمی دانیم چرا او را آزاد نمی کنند؟"
گفتنی است عمادالدین باقی یک روز پس از عاشورا و به اتهام مصاحبه با آیت الله منتظری که در بی بی سی فارسی پخش شد ، در منزلش بازداشت شد. این در حالی است که این گفتگو دو سال قبل انجام شده بود و وی از زمان و نحوه پخش آن خبری نداشته و اساسا این اقدام طبق قانون آنی بوده ، نه مستمر و بیم تبانی و یا امحاء آثار نمی رفت تا بازداشت موقت او ادامه داشته باشد.
همچنین بر اساس آخرین اخبار از وضعیت عیسی سحرخیز، روزنامه نگار برجسته کشور که از دوازده تیرماه سال گذشته در بازداشت به سر می برد، کماکان پرونده ای نداشته، تفهیم اتهام نشده و مسئولین و مقامات قضائی در این زمینه تکلیفی نیز معین نکرده و اطلاعات خاصی هم در اختیار نسرین ستوده وکیل ایشان قرار نداده اند.
وی که از بیست و هفتم اسفندماه سال گذشته دست به اعتصاب غذا زده بود در روز اول عید به هنگام نماز صبح بعلت ضعف جسمانی از حال رفته و پس از آن به درمانگاه برده شده و مجبور به شکستن اعتصاب غذای خود در روزسوم عید شده است.
این فعال مطبوعاتیِ دولت اصلاحات در اعتراض به وضعیت بسیار وخیم بنــد 350 و عدم وجود حداقل امکانات زیستی در آن محل، بلاتکلیفی قریب به اتفاق بازداشتی ها، عدم اعزام به مرخصی های استحقاقی و استعلاجی و عدم رسیدگی مسئولین به این معضلات دست به اعتصاب زده بود.
عدم توجه مسئولان به وضعیت نامناسب جسمانی زندانیان
مهدی محمودیان روزنامه نگار و عضو جبهه مشارکت ایران اسلامی اخیرا در تماس تلفنی با خانواده اش از بی توجهی مسئولان زندان نسبت به سلامت خود گلایه کرده و گفته است که از وضعیت جسمانی مناسبی در زندان برخوردار نیست. وی که از بیماری ریوی و مشکل تنفسی رنج می برد، هفته گذشته در زندان اوین بیهوش شده است. پیگیری خانواده این روزنامه نگار و فعال حقوق بشر در خصوص شرایط نامناسب جسمانی وی هنوز به جایی نرسیده و هیچ مرجعی در این رابطه پاسخگو نیست.
گفتنی است محمودیان بیش از هفت ماه است که در زندان اوین به سر می برد و او نخستین کسی است که دو سال قبل درباره اعمال روش های غیرانسانی و غیرقانونی با متهمان در بازداشتگاه کهریزک، اطلاع رسانی کرد.
همچنین عماد بهاور، فعال سیاسی و رئیس شاخه جوانان نهضت آزادی ایران که برای چهارمین بار متوالی در طول یکسال گذشته توسط وزارت اطلاعات بازداشت شده است، با گذشت بیش از دوهفته از بازداشتش هنوز خانواده ووکیل وی از وضعیت سلامتی و پرونده وی بی اطلاعند.
مریم شفیعی همسر عماد بهاور درنامه ای به دادستان تهران به انتقاد از رفتار اهانت آمیز و خشن ماموران با خود و مادر بهاور پرداخته و با اشاره به عدم صدور قرار بازداشت برای همسر خود ، بازداشتهای مکرر وی را خارج شدن پرونده از حیطه قانونی و شخصی شدن آن تلقی کرده است.
تداوم بازداشت زنان مبارز و مقاوم کشور
بدرالسادات مفیدی، دبیر انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران در ملاقاتی با خانواده اش گفته است: "از اولین روز بازداشت تقریبا هرروز بازجویان با رفتاری خشونت آمیز و غیرقانونی به صورت فشرده از وی بازجویی می کرده اند. وی همچنین تاکید کرد که اجازه صحبت کردن در مورد موضوع بازجویی ها را ندارد. این در حالی است که محمد شریف وکیل وی در تمام این مدت نتوانسته او را ملاقات کند. نه از اتهام خبری دارد و نه پرونده موکلش را دیده است.
به گفته فرزندان مفیدی، مادرشان از ناراحتی قلبی رنج می برد و بدلیل فشارهای داخل زندان وضع جسمی و روحی مناسبی ندارد. فرزندان این روزنامه نگار دربند در دردنامه ای از آنچه به صورت غیرقانونی بر مادرشان رفته حکایت کرده و می گویند: "آیا مرجعی برای رسیدگی به وضع موجود وجود دارد؟ آیا میرسد روزی که فرد مورد اتهام در شرایط عادی بازجویی شود؟"
بهاره هدایت عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت که روز دهم دی ماه دستگیر شده بود در شرایط نامعلوم نگهداری می شود. امین احمدیان همسر بهاره هدایت در مورد آخرین وضعیت پرونده همسرش می گوید: " پرونده همسرم کماکان در دادگاه انقلاب موجود نیست. یعنی هیچ شماره پروندهای برای آخرین دستگیریاش در دادگاه انقلاب ندارد و مراجعات ما بیثمر بوده و به عمد یا غیر عمد ما را سرگردان کرده اند."
گفتنی است این فعال دانشجویی نوروز پارسال هم با تعدادی از دانشجویان دفتر تحکیم به جهت همدردی با خانوادههایی که بچههایشان در زندان بودند، بازداشت شده و یک هفته در زندان به سر برده بود.
همچنین هنگامه شهیدی که حکم صادره برای وی از شش اسفند جنبه اجرایی پیدا کرده ، در شرایط نامناسبی بسر می برد. این در حالی است که تاکنون مسئولین قضایی درباره نگهداری این روزنامه نگار در بند امنیتی 209 اوین و عدم انتقال وی به بند عمومی توضیحی نداده اند.
محمد مصطفایی وکیل هنگامه شهیدی در خصوص بازداشت موکل خود اظهار داشت: "حکم بدوی این فعال حقوق زندان در پنجم اسفندماه از 6سال و 3 ماه و یک روز به 6 سال تقلیل پیدا کرد و 3 ماه و یک روز آن به پرداخت جزای نقدی تبدیل شد. اما به دلیل ایرادات فراوان در پرونده موکلم، وی مستحق حکم صادر شده نیست و باید حکم برائت موکلم صادر شود و بر همین اساس در نامهای درخواست خود را از قانونگذار مطرح کردیم تا براساس اختیارات خود به دلیل غیرقانونی و غیرشرعی بودن این حکم آن را بار دیگر مورد بررسی قرار دهد."
گفتنی است هنگامه شهیدی در 9 تیر ماه بدنبال اعتراضات مردمی به انتخابات ریاست جمهوری دستگیر و روانه اوین شد. وی دهم آبان ماه با وثیقه 90 میلیون تومانی آزاد شد، اما در اوایل اسفند ماه سال گذشته برای بار دوم بازداشت و روانه بند 209 شد.
شیوا نظرآهاری، محبوبه کرمی، تارا سپهریفر ، مهدیه گلرو، نیلوفر لاریپور، مرجان صفری، درسا سبحانی، ژینوس سبحانی، سوسن محمدخانی غیاثوند، زینب جلالیان، شیرین علمهولی، فرزانه زینالی، پروین جوادزاده، زهرا جباری، کبری زاغهدوست، عاطفه نبوی، شبنم مددزاده، نازنین فرزانجو، ماهفرید منصوریان، عالیه اقدامدوست، مریم کریمی، سحر قاسمینژاد، گلناز توسلی، نگین درخشان، سعیده میرزایی، سما بهمنی، فاطمه سیفینیا، گلی ابراهیمی، الهام حسنی، لیلا سیفاللهی، ژیلا اکرمزاده، شیرین علیپناه، نازنین رضاقلیزاده، نفیسه اکبری، فاطمه رستگار و ... از دیگر زنان مبارز و مقاوم کشور هستند که با اتهاماتی واهی و در شرایطی غیرقانونی در زندان بسر می برند.
----
دستگيري دو شهروند بهايي در يزد
چهارشنبه 11 فروردين 1389
خبرگزاری هرانا:
دو شهروند بهايي ساكن شهرستان يزد به نام هاي سهيل روحاني فرد و بهنام روحاني فرد بازداشت شدند.
این دو برادر که در بهمن ماه سال گذشته از زندان آزاد شده بودند؛ بار ديگر ساعت 8 بعدازظهر روز دوشنبه نهم فروردين ماه توسط ماموران امنيتي شهر مذكور بازداشت شدند.
شایان ذكر است نامبردگان در بهمن ماه گذشته طبق حكم دادگاه انقلاب يزد به اتهام تبليغ عليه نظام به 9 ماه حبس تعزيري محكوم شده بودند.
----
یکی از
هموطنان بهائی بیش از 3 ماه در بلاتکلیفی بسر می برد
بنابه گزارشات رسیده به فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، پیام ولی یکی
از هموطنان بهائی که در جریان دستگیریهای روز عاشورا دستگیر و به بند سپاه
در زندان گوهردشت کرج منتقل شد و از آن زمان تاکنون در بلاتکلیفی بسر می
برد.
آقای پیام ولی بدلیل اعتقادات مذهبی اش به بهائیت در جریان دستگیریهای
گسترده عاشورا دستگیر و به بند سپاه که در دست بازجویان وزارت اطلاعات می
باشد انتقال یافت او برای چند هفته تحت بازجوئی و فشارهای جسمی و روحی قرار
داشت که وی را وادار به اعترافات دروغین جهت پرونده سازی نمایند. سپس او
را از بند سپاه به بند 4 زندان گوهردشت کرج منتقل شد و در حسینیه این بند
که چند برابر ظرفیت آن زندانی جای داده اند قرار دادند . زندانیان برای
استراحت باید بصورت کتابی کنار هم بخوابند. آنها زمین خواب هستند و از
داشتن پوشش کافی برای استراحت محروم هستند.
بازجویان وزارت اطلاعات برای تحت فشار قرار دادن آقای پیام ولی او را مجددا
10 روز مانده به عید نوروز به سلولهای انفرادی بند سپاه منتقل کردند و
دور جدید بازجوئیها و شکنجه های شدید روحی علیه او آغاز گردید. این
بازجوئیهای و فشارهای روحی تا 2 فروردین ماه ادامه داشت و مجددا او را به
بند 4 زندان گوهردشت کرج منتقل کردند.
آقای پیام ولی علیرغم گذشت بیش از 3 ماه از دستگیری و بازداشتش به صرف
داشتن اعتقادات مذهبی به بهائیت در بلاتکلیفی بسر می برد.از طرفی دیگر او
را دائم به اطلاعات زندان می برند و وی را مورد تهدید قرار می دهند که علت
دستگیری و بازداشتش را نباید با سایر زندانیان در میان بگذارد و از داشتن
ارتباط با سایر زندانیان و بخصوص زندانیان سیاسی خوداری کند در غیر
اینصورت عواقب آن متوجه وی خواهد شد.
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، دستگیری ، قرار دادن در سلول انفرادی
،شکنجه این زندانی به دلیل داشتن اعتقادات مذهبی به بهائیت که یک امر شخصی
افراد است را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر سازمانهای حقوق
بشری و مراجع بین المللی خواستار اقدامات عملی برای آزادی این زندانی است.
فعالین حقوق بشر ودمکراسی در ایران
11
فروردین 1389 برابر با 31 مارس 2010
----
نامه خانواده زندانیان به مسئولین؛ اعتراض در حریر مهربانی
یلدا آراسته
۱۱ فروردین ۱۳۸۹
جرس: حوادث پس از 22 خرداد ماه سال 1388 باعث شد که مردم ایران برای رساندن صدای اعتراضشان به گوش جهان از راه های مختلفی وارد شوند. در برابر دستگیری تعداد کثیری از سیاستمداران و مردم عادی ،خانواده های آنها تنها به ایستادن پشت درهای زندان و بالا و پائین رفتن از پله های دادسراها بسنده نکردند.
خانواده های زندانیان زبان فریاد آنها شدند که در بند بودند و نگذاشتند که نام آنان در زیاد شدن ماه های بازداشتشان رنگ ببازد .
نامه نگاری های خانواده زندانیان سیاسی ایران برگی تازه بود از ادبیاتی لطیف در نامه هایی رسمی ،هرچند که این نامه نگاری ها به مراجع رسمی ختم نشد و دامنه آن گسترش یافت و به نامه نگاری برای خدا هم رسید.
امروز دیگر نامه های خانواده زندانیان تنها خلوت نوشته هایی برای دل خودشان نیست بلکه سرشار است از صدای اعتراض ساده و اعلام کمبودهای اجتماعی و سیاسی که ایران در آن گرفتار است که به زبانی نو نوشته می شود .
این ها سیاست نامه هایی خانگی است که در خود نشان از عطوفتی زن- مادرانه دارد، مهربانی که در نامه رسمی به دادستان تهران سخن از چشمان سبز و مهربان همسر می گوید و در خطاب به مراجع قم خبر از عطوفت پدرانه می دهد .
نامه به مراجع رسمی ؛ جرمشان چیست ؟
6 تیر ماه 1388 جمعی از خانواده های زندانیان نامه هایی جداگانه به به رئیس قوه قضاییه، رئیس مجلس و مراجع تقلید و علمای قم ، از وضعیت همسران و فرزندان خود ابراز نگرانی کرده اند.
در این نامه ها اشاره شده که جرم بازداشت شدگان، "ایجاد شور و نشاط انتخاباتی از طریق فعالیت در ستادهای انتخاباتی کاندیدای تایید شده توسط شورای نگهبان می باشد. نقش اثر گذار تک تک آنان در به صحنه کشاندن آحاد مردم، برای تعیین سرنوشت سیاسی کشورشان، ایجاد مشارکت حداکثری و مشروعیت بخشیدن به نظام جمهوری اسلامی است."
پیش از این نامه فاطمه شمس همسر محمدرضا جلایی پور در نامه ای سرگشاده به سعید مرتضوی خواستار رسیدگی به وضعیت همسرش شده بود .
در این نامه ها نگرانی از این بود که خبری از زندانیان در بند در دست نبود و نامه نگاران بیشتر از هر چیزی خواستار روشن شدن وضعیت زندانیان بودند.
نامه به رئیس قوه قضائیه ؛ قانون اساسی نقض می شود
9 مهر ماه جمعی از همسران زندانیان نامه ای سرگشاده خطاب به صادق لاریجانی رئیس قوه قضائیه نوشتند و در آن موارد نقض قانون اساسی در خصوص زندانیان را برشمردند. در این نامه همسران زندانیان نگرانی خود را از تاثیر این روند بر فرزندانشان ابراز کردند .در بخشی از این نامه آمده بود : "نگرانی ما اینک از تأثیرات نامطلوبی است که گفتار و رفتار کژاندیشان و بیراهه روندگان از راه امام، در این برهه از تاریخ انقلاب اسلامی بر اذهان نسل جوان که روزهای تلخ و تاریک ستم شاهی را تجربه نکرده اند، گذاشته و می گذارد تا آنجا که فرزندانمان انگشت اتهام را در این بلوای نفس پرستی و زیاده خواهی و دنیاطلبی کسانی که باید خادم این ملت و پاسدار ارزش های انقلاب اسلامی باشند، به سوی ما نشانه گرفته و پرسشگرانه همه ساختارشکنی هایی که برای نابودی کاخ ستم و برافکندن بنیان ظلم کردیم به نقد می کشند."
نامه به رئیس مجلس ؛ ما بی جواب مانده ایم
12 آبان ماه خانواده های زندانیان سیاسی و اسرای جنبش سبز در نامه ای اعتراض آمیز خطاب به علی لاریجانی رییس مجلس هشتم از بی جواب ماندن نامه قبلی خود به وی و همچنین مسکوت ماندن نامه خانواده های زندانیان سیاسی به کمیسیون اصل 90 انتقاد کردند.
در این نامه همچنین با تاکید براینکه"خانواده هاي زندانيان سياسي هم چنان مصمم به استفاده همه ظرفيت هاي قانون اساسي"هستند خطاب به علی لاریجانی آمده بود"تقاضا داريم در اسرع وقت مجالي را براي گفتگويي روياروي براي شنيدن همه سخنان ما فراهم آوريد تا بهارستان همچنان اميدبخش باشد و اين خانه،خانه ملت بماند."
نامه به دادستانی ؛ نگران هستیم
آبان ماه دادستان تهران نامه ای دریافت کرد که در آن جمعی از خانواده های زندانیان سیاسی به دادستان تهران نسبت به وضعیت نامناسب عزیزانشان که در بندهای عمومی زندان اوین محبوس هستند، اعتراض و ابراز نگرانی کردند. آنها از دادستان تهران خواستند تا به وضع زندانیان در بندهای عمومی اوین رسیدگی کند.
همسر حسین نورانی نژاد نیز 10 آبان ماه نامه ای به دادستانی نوشت و نسبت به وضعیت همسرش در زندان ابراز نگرانی کرد .
این نامه ها هرچند تظلم خواهی هایی قانونی بود اما به قلمی دیگر نوشته می شد که رنگی از احساسات عاشقانه داشت .
پرستو سرمدی در بخشی از نامه اش به سلول انفرادی همسرش اشاره کرد و آورد : " حتما از شرايط سلول انفرادي خبر داريد چهارديواري كوچكي به اندازه يك نفر، بدون منفذ و راهي به آسمان كه لااقل انسان را از آمدن شب و روز با خبر كند. حسين در آن چهارديواري رسوا با هيچ كس ارتباطي ندارد به جز بازجو كه براي رفتن به پيش او بايد چشم بند به چشم زند و دراتاق بازجويي رو به ديوار بنشيند تا مبادا نگاهش به چهره بازجو بيفتند و شايد هم از اين رو كه بازجو ياراي نگاه كردن به چشمان سبز همسرم را ندارد، چشماني كه ميدانم ايمان و عشق به همگان در آن موج مي زند، چشماني عاري از كينه حتي كينه همان بازجو كه براي محكوم كردن او تلاش مي كند."
نامه به مراجع قم ؛ چه ظلمی از این بالا تر ؟
4 آبان ماه زینب حجاریان به دنبال وخیم شدن وضعیت جسمانی پدرش در زندان دومین نامه خود را خطاب به آیت الله موسوی اردبیلی نوشت. پس از نامه اول وی به مراجع تقلید همسر حجاریان و پسرش نیز دستگیر شده بودند و زینب حجاریان در این نامه از دستگیری آنها و و ضعیت پدرش نوشت .او در بخشی از این نامه آورد : "به من زینب دختر سعید حجاریان بگویید مگر در فاجعه کربلا به امام سجاد(ع) که بیمار بود رحم نکردند، چگونه اینان از پدر بیمار و معلول من دست برنمیدارند؟ راستی چه ظلمی از این بالاتر است؟ به من بگویید کدامین مسلمانی به این امر راضی است؟"
نامه خطاب به مردم ؛ از همسرم بی اطلاعم
اول بهمن ماه همسر محمد نوری زاد که نتوانست از طریق مراجع قانونی راهی برای دیدار همسرش ویا اطلاع از وی در زندان بیابد ،پس از آخرین دیدارش با دادستان تهران تظلم خواهی اش را به میان مردم آورد.
فاطمه ملکی نامه ای خطاب به مردم منتشر کرد که در آن شرح داد که در مدت یک ماه اسارت همسرش با هیچ درخواست ملاقات و تماسی موافقت نشده است .
ملکی در این نامه انگشت انتقاد خود را به سوی حکومت گرفت .در بخشی از این نامه آمده است : "البته با درنظرگرفتن آنچه که در چند ماه اخیر بر مردم بیگناه و آگاه کشورمان گذشت و انبوه جمعیتی که هنوز بعد از گذشت هفت ماه، روبروی ساختمان دادگاه انقلاب اسلامی، با نگاهی نگران و مستاصل، چشم انتظار عزیزانشان هستند و از همه دردناکتر سکوتی است که بر فضا حاکم است و یا در قالب وارونه انگاری وقایع خود را نشان می دهد، مشاهده ی چنین برخوردی نیز چندان دور از انتظار نبود."
پس از انتشار این نامه وی به همراه فرزندش به اوین فرا خوانده شد.
نامه به خدا ؛ همه بدانند
مهر ماه همسر فیض الله عرب سرخی نامه ای سرگشاده به خدا نوشت تا مردم ایران هم آن را بخوانند .او در ابتدای این نامه آورد : "میخواستم نامهای بنویسم به کسی که در قدرتی باشد . فکر کردم برای رئیس جدید دادگستری بنویسم، دیدم جایگاه رئیس قوۀ قضائیه بالاتر است، تصمیم گرفتم به رؤسای سه قوه که از قدرت زیادی جهت اتخاذ تصمیمات مهم برخوردارند، بنویسم اما دیدم بالاتر هم هست، به مقام معظم رهبری چطور؟... ناگهان آیه شریفۀ قرآن تلنگری محکم به ذهنم زد "ید الله فوق ایدیهم " اصلأ چرا به خودش ننویسم و بی جهت وقت بقیه را بگیرم؟ همو که خودش آفرید و رسالت را برای انسان تعریف کرد و همه را مسئول و موظف دانست . پس نامۀ سرگشادهام را برای خدا مینویسم و میدانم که میخواند حتی اگر ننویسم . اما مینویسم که همه بخوانند".
نامه او نیز سراسر شکایت از وضعیت سیاسی جامعه بود .
نامه ای به دختر؛تمام پدرها نیامدند
با نزدیک شدن ایام نوروز تلاش خانواده ها برای آنکه بتوانند برای زندانیشان مرخصی بگیرند بیشتر شد.
بسیاری از پدران و مادران به خانه باز گشتند اما خانواده آنها که در بند ماندند فصلی تازه از این اعتراضات لطیف را آغاز کردند .
همسر عیسی سحر خیز در نامه ای خطاب به دخترش رنج نبودن پدر در سال نو را به گوش همه رساند .
او در نامه اش آورد :" همه باباها شب عيد به خانه نيامدند كه اوين هنوز پر است از پدران و فرزندان اين ملت. دلم نمي خواست كه در عنفوان جواني كه بهترين روزهاي عمرت است و بايد با همه وجود تلاش كني تا آينده را بسازي در چم خم هاي غم گرفتار شوي ولي انگار خيلي چيزها در توان دستهاي ناتوان من نيست و تو چشيدي آنچه را كه تلخ بود و ناگوار"
این نامه هرچند برای مهتاب بود اما اعتراض نامه ای بود خطاب به مسوولان حکومت که در آن شرح مسئولیت ها و سابقه عیسی سحرخیز با زبانی لطیف آورده شده بود.
نامه به جعفر پناهی ؛ شاید آزادتری
همسر و فرزندان جعفر پناهی نیز یادداشتی را خطاب به وی منتشر کردند که در چند بخش تهیه شده بود .آنها گلایه از نبودن همسر و پدرشان را در لفافه احساسات خانوادگی و فشارهای اجتماعی پیچیدند و در نهایت اعتراض خود را به فضای محدود فیلم سازی در ایران ،نبودن حریم خصوصی و سایه وحشت و خشونت در جامعه ابراز کردند.در بخشی از این نامه آمده است :" شاید بیشتر از هر کس میفهمم که تو خیلی وقتها پیش، قبل از این یک ماه، به زندان افتاده بودی، تنها، و برای همین با کسی حرف نمی زدی. میفهمم برای کسی که تمام زندگیش در سینما خلاصه می شود، بی کاری بدترین زندان است. این که می توانستی هر جا قدم بگذاری که صحنه کارت باشد، اما عذاب می کشیدی، چون نمیگذاشتند کار کنی، چون در زندان بودی.
تو حالا واقعا در زندانی، و در سلولت نشسته ای. نمی دانم اما، شاید تو حالا آزادتری!"
نامه به زندانیان ؛اوین سبز است
"شما در دل مائید آقا فیض الله. و اختیار دل دیگر دست خود ماست. نه می شود فیلتر و سانسورتان کرد و نه حذف و نه تحریف. شما باعث شدید که اوین در غیبت عزیزان از بند رسته با حضور شما و سلیمانی ها و مفیدی ها و نورانی نژادها و محمودیان ها و سحرخیزها و باقی ها و بقیه اسرای سبزمان، همچنان خوشبخت بماند در آغازین روزهای بهار. اوین با حضور شماها همچنان سبز است و ما به شما و شرف و مردانگی تان افتخار می کنیم و به استقامت و پایداری میهمانان سرفراز زندان رجایی شهر، زیدآبادی و باستانی"
این بخشی از نامه همسر تاج زاده است به زندانیان در بند .
و در میان اینها،صدها زندانی در بند دیگر نیز هستند که هیچ نامی از آنها برده نمی شود و خانواده هایشان اگر هم روزی از روی دلتنگی سطری برای عزیز در بندشان بنویسند جایی منتشر نمی شود.
| 
بالاترین ::
دنباله ::
تویتر ::
فیس بوک ::
دیگران