همبستگی

احتمال تعطیلی یک کارخانه بزرگ و بیکار شدن کارگران در کرمان

جهت حفظ اشتغال 220 نفر پرسنل شرکت کرمانیت مدت دو سال روی این موضوع کار کردیم و همانطوری که قبلا اشاره کردم مبلغ یک ونیم میلیارد تومان در این رابطه هزینه کردیم و اگر مشکل نقدینگی ما رفع نگردد منجر به تعطیلی شرکت وبیکاری220 نفر کارگر خواهد شد.

کلمه: محمودعباسی، مدیرعامل شرکت کرمانیت گفت: به همت استانداری و فرمانداری کرمان طرح موفقیت‌آمیز تولید ورق نان ازبست (ورق بدون ازبست) توسط هیات شرکت کره‌ای در شرکت کرمانیت اجراگردید.

وی درگفت‌ و گو با ایلنا گفت: برای اولین مرتبه در بین۱۲ کارخانه درکشور شرکت کرمانیت موفق به تولید این محصول در پایان فروردین ماه سال‌ جاری شد که این مهم یکی از افتخارات استان کرمان می‌باشد.

وی افزود: جهت تولید ورق نان ازبست مبلغ یک و نیم میلیارد تومان هزینه کردیم که در این زمینه با نشستی که سال گذشته با استاندار کرمان داشتیم که وی قول مساعد داد در صورت راه اندازی این خط مبلغ ۲ میلیارد تومان وام بلاعوض از طرح‌های زودبازده توسط بانک‌های عامل به شرکت کرمانیت پرداخت شود.

وی تصریح کرد: جهت حفظ اشتغال ۲۲۰ نفر پرسنل شرکت کرمانیت مدت دو سال روی این موضوع کار کردیم و همانطوری که قبلا اشاره کردم مبلغ یک ونیم میلیارد تومان در این رابطه هزینه کردیم و اگر مشکل نقدینگی ما رفع نگردد منجر به تعطیلی شرکت وبیکاری۲۲۰ نفر کارگر خواهد شد.

وی گفت: به لحاظ اینکه قیمت تولید شده محصول نان ازبست بیشتراز محصول قبلی می‌باشداگر دوازده کارخانه تولیدکننده ورق درکشور، ازبست رااز محصول خود حذف نکنند ما مجبوریم مجددا همانند سایرکارخانجات محصول قبلی را تولید کنیم.

وی تاکید کرد: ما از سازمان محیط زیست‌کشور درخواست می‌کنیم به این تعداد کارخانه (دوازده کارخانه) درکشور سرکشی کند و همانطوری که در سال گذشته مسوولین محیط زیست، استانداری و فرمانداری کرمان پیگیر معضل شرکت کرمانیت شده و خواستار تعطیلی این واحد شدند طبق قانون با این گونه شرکت‌ها درکشور برخوردکنند.

وی یادآور شد: دراین رابطه قرار بود درخردادماه سال ۸۸ با هماهنگی وزارت بهداشت و صنایع جلوی واردات ازبست جهت تولید ورق در این گونه کارخانه‌ها به‌کشورگرفته شود که متاسفانه تاکنون این کار عملی نشده که جای سوال دارد چرا تا به حال این کار صورت نگرفته و هنوز واردات ازبست به کشور ادامه دارد و دوازده کارخانه دیگر در سطح کشور به تولید ورق ادامه میدهند.

آژانس ايران خبر: یکی از کارگران ایران خودرو به خبرنگار آژانس ايران خبر گفت: تا 16 اسفند 88, ایران خودرو 600 کارگر ازكارگراني را كه در بخش مجهزشدن خودروها كارميكردند اخراج کرد , قبل از عید زد و خورد هایی صورت گرفت , 33 کارگر به شدت مجروح شدند و بقیه با گاز اشک آور پلیس تهران دور شدند.
در این بخش 1200 کارگر داشتيم که منجر به اخراج 600 نفر شد.درحاليكه ايران خودرو كمبود بودجه نداشت وفقط كارگران را ازنان خوردن انداختند.

دویچه وله: در ۱۹ فرودین ۱۳۸۹ بزرگترین معدن طلای ایران در تکاب آماده‌ی بهره‌برداری شد. در این شهر آذربایجان‌غربی معدن طلای آق‌دره هم قرار دارد. زندگی و سرنوشت کارگران این معدن، نمونه‌ای است برای دیگر کارگران معادن ایران.

معادن طلای "زره شوران" و "آق‌دره" بزرگترین معادن طلای ایران و خاورمیانه به حساب می‌آیند. یک فعال امور کارگران معادن طلای تکاب که خود در کارخانه‌ی معدن طلای آق‌دره کار می‌کند، در گفتگو با دویچه‌وله درباره‌ی این معدن توضیح می‌دهد که صاحبان اصلی معدن آقایان "حاجی عباس نیری و برادرش مجید نیری از اعضای سابق سپاه پاسداران" هستند.

وی در ادامه می‌گوید: «تعداد ۶۰۰ نفر در معدن آق‌دره کار می‌کنند و کارخانه بدون وقفه ۲۴ ساعته کار می‌کند. میزان تولید طلا با احتساب آنچه که در اتاق طلا استحصال می‌شود، سالانه ۴ تن است که چیزی حدود ۱۴۰ میلیارد تومان برای اینها درآمد دارد. کسی از این آقایان حسابرسی نمی‌کند و کسی نمی‌پرسد که آنها با اینهمه درآمد چکار می‌کنند؟».

بنا به گفته‌ی این کارگر معدن طلای آق‌دره، وضعیت بد کارگران قابل توصیف نیست. کارگران بدون کلاه ایمنی، پوتین و ماسک‌های مخصوص به کار گمارده می‌شوند. بسیاری از کارگران در معدن به سل مبتلا هستند.

وی در ادامه توضیحاتش به دویچه وله همچنین می‌گوید، در خود کارخانه دو سوله‌ی فعال هست که در آنجا سنگ‌های بزرگ آسیاب می‌شوند.

وحشتناکترین قسمت این بخش مکانی‌ست بنام سوله‌ی سیانور. در اینجا برای استحصال خاک طلا از ناخالصی‌های دیگر، سیانور به آن اضافه می‌کنند. ولی چون ایران جزو کشورهایی است که در زمینه‌ی سیانور تحریم شده، اینها کودهای شیمیائی را از وزارت کشاورزی بصورت قاچاق دریافت می‌کنند. این کودها را که همه جای دنیا مصرف صنعتی آن ممنوع است بجای سیانور بکار می‌برند تا خاک طلا را از ناحالصی‌های دیگرجدا کنند.

یک کارگر اخراجی معدن آق‌دره هم به دویچه وله می‌گوید:«کارگرانی که در اینجا کار می‌کنند هیچکدام ماسک ویژه‌ای‌ ندارند. فضا آنقدر آلوده است که این ماسک‌ها هم کمکی نمی‌کنند. مهندسینی که اینجا هستند و نظارت باید بکنند از فاصله‌ی چند صدمتری آنجا رد می‌شوند و اصلا خودشان جرئت نمی‌کنند، بیایند ببینند سوله‌ی سیانور چه خبر است و اینکه کارگران کار می‌کنند یا نه؟».

این کارگر اخراجی به فوت یکی از همکاران خود هم اشاره می‌کند: «سال پیش سجاد قنبری کارگر ۲۸ ساله پس از ۴ سال کار در سوله‌ی سیانور بر اثر مسمومیت ناشی از سیانور و جیوه و همچنین بی توجهی مسئولین جان باخت».

بنا به گفته‌ی فعال کارگری معدن طلای آق‌دره، کارگران بارها اعتراض کردند ولی مسئولین بهداشت، سپاه واستانداری سکوت می‌کنند و حتی احمدی نژاد هم وقتی به اینجا می‌آید به "بزرگترین معدن طلای خاورمیانه" سری نمی‌زند و اصلا کاری به کار آنها ندارد.

وی در ادامه به این مسئله اشاره می‌کند که طلای این معادن در خود منطقه به شمش تبدیل نمی‌شود و این طلا را به دلایل واهی از جمله اینکه امنیت نیست به اصفهان و یا کرمان منتقل می‌کنند. به نظر او این سیاست از "نگاه قومیتی دولت به این مسئله" ناشی می‌شود.

او همچنین می‌گوید، تکاب که در آن دو معدن بزرگ طلای کشورواقع شده و ۶۰ نوع سنگ معدنی دارد و "بهشت زمین‌شناسی" به حساب می‌آید، وضعیت کارگران معدنش بسیار بد است.

کارگری که پیش از این درمعدن آق‌دره مشغول به کار بوده و اخراج شده به دویچه وله می‌گوید: «در طول دوماه‌ اخیر چندین بار شبنامه و قانون کار بین کارگران پخش شده. به دنبال شکایت‌های مختلفی که صورت گرفته، قرار شده در آنجا سندیکای کارگری تشکیل شود. ولی اعتراض‌ها هم نتیجه‌ای نمی‌دهد و معترضین را اخراج می‌کنند.»

بنا به گفته‌ی این کارگر اخراجی، بیشتر کارگران معدن طلای آق‌دره فصلی هستند یعنی از اول اردیبهشت به کار گرفته می‌شوند و با اولین بارش برف زمستان که معدن از کار می‌افتد، حدود ۴۰۰ نفر اخراج می‌شوند و دوباره آنهایی را که خودشان تائید می‌کنند، گزینش واستخدام می‌کنند.

فعال حقوق کارگری در منطقه هم که با دویچه وله صحبت کرد، اضافه می‌کند: «بیکاران باید از مزایای بیمه‌ی بیکاری برخوردار شوند ولی اداره‌ی کار بیکاری کارگران معدن را تائید نمی‌کند. کارهایی که در اینجا انجام می‌گیرد جزو مشاغل سخت و زیان آور است.»

بنظر او ماده‌ی ۵۲ قانون کار، مشاغل معدنی را جزو کار سخت و زیان آور محسوب می‌کند، ولی هیچگونه طبقه بندی به لحاظ سختی و زیان آور بودن نوع کار انجام نمی‌گیرد و مفاد قانون کار به علت "بی کفایتی مسئولین شهری" اصلا اجرا نمی‌گردد.