|
زندانیان سیاسی صدور احکام اعدام علیه دستگیرشدگان اعتراضات را محکوم می
کنند
بنام خدا
رژیم حاکم بر ایران بیش از سه دهه است که به بهانه های واهی مردم مبارز
ایران را پشت درهای بسته به اعدام محکوم می کند و زندانها را مملو از
زندانی زنان و مردان و کودکانی می کند که تنها گناهشان زندگی در ایران است.
هربار رژیم که احساس خطر می کند همگام با به رگبار بستن مردم کوچه و خیابان
شماری از دستگیر شدگان را هم به جوخه های اعدام می سپارد. اینک در آستانه
فرا رسیدن 22 خرداد روز تقلب بزرگ رژیم برای چشم زهر گرفتن از مردم مبارز
ایران حکم اعدام تعدادی از هموطنان ما را صادر نموده است که جعفر کاظمی
نمونه ای از آنها است.
جعفر بیش از 7 سال از عمر نوجوانی اش را قبلا در زندانهای این رژیم مستبد
حاکم بر ایران گذرانده و اینبار فقط به جرم شرکت در اعتراضهای خیابانی نسبت
به تقلبهای گسترده در انتخابات نمایشی و مزحک ریاست جمهوری دستگیر و در
بازجوئیها از ایشون می خواهند که در مصاحبه های ساخته و پرداخته وزارت
اطلاعات مشارکت جوید در غیر اینصورت حکم اعدام او را صادر می کنند. او گفته
بود که در مصاحبه شرکت می کند اما حقایق را بیان می کند.
وزارت اطلاعات نپذیرفته بود و حکم اعدام او را همانطور که گفته بودند در
شعبۀ 28 صادر و تجدید نظر هم به امر وزارت اطلاعات آن را تایید نموده است.
بیم آن می رود که در سالگرد 22 خرداد برای خاموش کردن اعتراضهای مردم ایران
این حکم به اجرا در آید.
لذا ما زندانیان سیاسی گوهر دشت این حکم را محکوم کرده و خواستار محاکمه
آزادانه و عادلانه و .... عموم زندانیان سیاسی هستیم و از تمام محافل حقوق
بشر بین المللی دراین راستا کمک می طلبیم.
وسیعلمون الذین ظلمو ای منقلب ینغلبون
جمعی از زندانیان سیاسی زندان گوهردشت کرج
13 اردیبهشت 1389
----
شکنجه گروهی زندانیان در شکنجه گاه مخوف بند 1 معروف
به سگدونی
بنابه گزارشات رسیده به "فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران"، 3 زندانی بی
دفاع در بند 1 زندان گوهردشت به مدت طولانی مورد شکنجه های وحشیانه
پاسداربندها و گارد زندان قرار گرفتند. شکنجه ها به حدی شدید بود که دستهای
آنها شکسته شده و بدنشان خونین و کبود می باشد.
یکشنبه شب 12 اردیبهشت ماه در انتهای سالن 2 بند 1 که سلولهای انفرادی
معروف به سگدونی در آن قرار دارد سلولی وجود دارد که حسینیه نامیده می شود
و تعداد از زندانیان در آن زندانی هستند.پاسداربندها به زندانیان بی دفاع
با باتون یورش می برند و آنها را وحشیانه مورد ضرب وشتم قرار می دهند که
منجر به اعتراض شدید زندانیان و درگیری بین آنها و پاسداربندها می شود. یکی
از پاسداربندها به نام زینلی که از شکنجه گران سلولهای انفرادی است و مورد
نفرت زندانیان این بند می باشد توسط زندانیان بشدت گوشمالی می شود و به
بهداری زندان منتقل می شود.سایر پاسداربندهای این سالن بسته را ترک و
متواری می شوند.
حوالی ساعت 23:30 انبوهی از نیروهای گارد زندان به شکنجه گاه زندان گوهردشت
که در بند 1 می باشد و به تصرف زندانیان در آمده بود یورش می برند که با
مقاومت زندانیان مواجه می شوند. زندانیان برای دفاع از خود و دفع حملۀ آنها
اقدام به سوزاندن پتوهای خود می کنند. نیروهای گارد به آنها قول میدهند که
در صورت باز کردن درب شکنجه گاه به خواسته های آنها رسیدگی می کنند. ولی
نیروهای گارد به فرماندهی فردی بنام آقایی برخلاف قولی که داده بود به آنها
یورش می برد و سه زندانی بی دفاع به نام های حسن شریفی،بهرام تصویری و
محمد محمدی را ابتدا به آنها دستبند و پابند و چشم بند می زند و آنها را
وادار می کند که از تونلی که دو طرف آن گارد زندان قرار گرفته اند حرکت رفت
و برگشتی داشته باشند همزمان با آن از دو طرف آماج باتونهای آنها قرار می
گیرند و هر کدام از آنها بر روی زمین می افتد بصورت وحشیانه مورد ضرب و جرح
قرار می گرفت.
شکنجه وحشیانه زندانیان تا ساعت 12:15 دقیقه ادامه داشت.از صدای زجه ها و
ناله های آنها زندانیان سایر سالن ها بیدار شدند و حتی بند کناری صدای
فریادهای آنها را می شنید.3 زندانی فوق بشدت شکنجه شده اند و دستان آنها در
اثر ضربات باتون شکسته شده است و بدن آنها خونین و کبود است. سپس با همان
حالت به سلولهای انفرادی منتقل شدند.
این چهارمین بار است که این شکنجه گاه در اعتراض به شکنجه های وحشیانه و
شرایط قرون وسطائی به تصرف زندانیان در می آید و هر بار زندانیان توانسته
اند به بعضی از خواسته های خود بطور موقت برسند ولی بعد از مدتی شرایط به
حالت اولیه خود بازگشته است.
شرایط و وضعیت این شکنجه گاه به حدی حاد و طاقت فرسا است که زندانیان برای
رهایی یافتن از آنجا اقدام به خودکشی می کنند.
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، شکنجه وحشیانه و قرار دادن زندانیان
در شرایط قرون وسطائی در شکنجه گاه مخوف زندان گوهردشت کرج را محکوم می
کند و از کمیسر عالی حقوق بشر وگزارشگر ویژه شکنجه سازمان ملل متحد و سایر
مراجع بین المللی خواستار اقدامات عملی برای پایان دادن به جنایت علیه
بشریت در زندانهای این رژیم است.
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران
14 اردیبهشت 1389 برابر با 4 می 2010
----
تداوم بازداشت سه تن از فعالین صنفی معلمان
سه شنبه 14 ارديبهشت 1389
خبرگزاری هرانا:
با گذشت یک هفته از بازداشت دبیر کل سازمان معلمان ایران و دو تن از اعضای ارشد کانون صنفی معلمان ایران، ایشان کماکان در بند امنیتی 209 زندان اوین محبوس اند.
بازداشت علی رضا هاشمی دبیر کل سازمان معلمان ایران، علی اکبر باغانی دبیرکل کانون صنفی معلمان و محمد بهشتی لنگرودی سخنگوی این کانون با توجه به سپری شدن روز معلم در حالی ادامه می یابد که تاکنون قرار بازداشتی برای ایشان صادر نشده و در اصل بازداشت ایشان غیرقانونی است.
گفتنی است ایشان صبح روز چهارشنبه، هشتم اردی بهشت ماه با مراجعه ی ماموران وزارت اطلاعات به منازل شخصی شان بازداشت شدند.
شواهد حاکی از آن است که بازداشت هاشمی، باغانی و بهشتی لنگرودی و فشار بر دیگر معلمان، بیانیه ای باشد که شورای هماهنگی تشکلهای صنفی معلمان در اعتراض به صدور احکام سنگین حبس و اعدام برای معلمان زندانی صادر و در پی آن اعلام کرده بود که از ۱۲ تا ۱۸ اردی بهشت ماه دست به اعتصاب غذا میزنند.
این در حالیست که روز یکشنبه 12 اردی بهشت ماه نیز نیروهای امنیتی با معلمانی که در ابن بابویه بر سر مزار ابوالحسن خانعلی گرد هم آمده بودند، برخورد بسیار بدی داشتند و برای متفرق کردن جمعیت اقدام به ضرب و شتم ایشان و بازداشت بسیاری از آنان نمودند. برخی از این افراد پس از اخذ تعهد کتبی مبنی بر عدم حضور در هرکونه تجمعی آزاد شدند.
----
سه شنبه 14 ارديبهشت 1389
خبرگزاری هرانا:
"مشفق سمندری" از شهروندان بهایی ساکن بابل، به 6 ماه حبس تعزیری محکوم شد.
مشفق سمندری شهروند بهایی ساکن بابل، که پیش تر و در اردی بهشت ماه سال
گذشته به اتهام "تبلیغ بهائیت" توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بود؛ از
سوی دادگاه تجدید نظر استان مازندران به 6 ماه حبس تعزیری محکوم شده است.
نامبرده صبح روز شنبه 11 اردی بهشت ماه برای اجرای حکم، خود را به دایره
اجرای احکام شهرستان بابل معرفی و در همان مکان بازداشت و به زندان بابل
منتقل گردید.
شایان ذکر است که نامبرده در اردی بهشت ماه سال گذشته به مدت 75 روز در
بازداشت بوده است.
| 
بالاترین ::
دنباله ::
تویتر ::
فیس بوک ::
دیگران