|
ممانعت
مامورین وزارت اطلاعات از درمان زندانیان سیاسی
بنابه گزارشات رسیده به"فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران"،زندانی سیاسی
یدالله رحمانی که به دلیل وخامت وضعیت جسمی اش برای بستری شدند در
بیمارستان و رسیدگی پزشکی در خارج از زندان در حال درمان بود با یورش
مامورین وزارت اطلاعات دستگیر و به زندان جوبین قزوین منتقل شد.
روز یکشنبه 9 خرداد ماه زندانی سیاسی یدالله رحمانی 60 ساله به دلیل حاد
شدن بیماریش به او مرخصی استعلاجی داده شده بود. او در حال درمان و زیر نظر
پزشکان متخصص قرار داشت. اما مامورین وزارت اطلاعات اجازه ادامه درمان را
از او سلب و وی را دستگیر و به زندان قزوین منتقل کردند.
زندانی سیاسی یدالله رحمانی اسفند ماه 1388 بدلیل دیدار با فرزندش که 6 سال
پیش صورت گرفته بود بدون اطلاع و بدون حضور در دادگاه به یک سال زندان و
300 هزار تومان جریمه محکوم کردند.
اتهامی که دادگاه انقلاب قزوین به او نسبت داده بود خروج غیر قانونی از مرز
عنوان شده است این در حالی است که او دارای پاسپورت معتبر بوده است .
هنگامی که برای دیدار با فرزندش عازم قرارگاه اشرف در عراق شده بود با
پاسپورت معتبر و ویزای عراق و بصورت قانونی از ایران خارج شده بود و بعد از
دیدار با فرزندش مجددا به ایران بازگشته است.
آقای یدالله رحمانی از زندانیان سیاسی دهۀ 1360 می باشد و از سال 1361 تا
سال 1363 بدلیل هوادری از سازمان مجاهدین خلق در زندان جوبین قزوین تحت
شکنجه های وحشیانه بسر برد و در اثر این شکنجه ها مهره های کمر او دچار
آسیب شدید شد. او همچنان از ناراحتی مهره های کمرش رنج می برد و براحتی
قادر به راه رفتن نیست.
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، دستگیری اعضای خانواده هایی که بدلیل
دیدار با عزیزانشان و عدم اجازه درمان به آنها که جان زندانیان سیاسی را
به خطر می اندازد را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع
بین المللی خواستار اقدامات عملی برای پایان دادن به جنایت سیستماتیک و
سازمان یافته این رژیم علیه مردم ایران است.
فعالین حقوق بشر و
دمکراسی در ایران
15 خرداد 1389 برابر با 05 ژوئن
2010
----
شرایط
حاد و غیر انسانی زندانیان سیاسی بند 3 معروف به کارگری زندان گوهردشت کرج
بنابه گزارشات رسیده به "فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران" وضعیت و
شرایط زندانیان سیاسی بند 3 معروف به بند کارگری در زندان گوهردشت کرج که
اخیرا به این بند منتقل شده اند حاد و غیر انسانی می باشد.
از روز یکشنبه 9 خرداد ماه تعدادی از زندانیان سیاسی از بند های 2،4،6 و
زندان کچوئی پردیس کرج به بند 3 معروف به بند کارگری زندان گوهردشت کرج
منتقل شدند که تا به حال تعداد آنها در حدود ده نفر تخمین زده می شود.
اسامی تعدادی از زندانیان سیاسی که به این بند منتقل شده اند عبارتند از :
احمد زید آبادی،منصور رادپور،ارژنگ داودی،مسعود باستانی،علیرضا کرمی خیر
آبادی،بهنام فیدج (دانشجو از دستگیر شدگان اعتراضات)،مصطفی اسکندری (دستگیر
شدگان اعتراضات)،مهدی محمودیان،رضا رفیعی و حشمت الله طبرزدی می باشند.
تمامی زندانیان سیاسی نامبرده فوق در حسنینه این بند زندانی هستند. آنها
فاقد هرگونه امکانات اولیه می باشند و از داشتن تخت محروم هستند و زمین
خواب می باشند.تمامی امکانات اولیه مانند زیر اندار که در این حسینیه فرش
شده بود قبل از انتقال زندانیان سیاسی به آنجا ، خارج شده و به انبار بند
منتقل کرده اند.در حال حاضر فقط موکتی بسیار کثیف کف این حسنیه می باشد.
زندانیان با حداقل وسائل خود چند روزی است که با این شرایط غیر انسانی در
آنجا اسکان داده شده اند.
از طرفی دیگر زندانیان بند کارگری در حسینه دائم تردد دارند و پاسداربند ها
مراسم مختلفی در آن برگزار می کننند که گاها تا نیمه های شب ادامه می یابد
این مراسم که با صدای بلند برگزار می شود باعث فشارهای روحی و روانی و
مانع استراحت زندانیان سیاسی می شود.
رئیس بند 3 فردی است به نام گرامی که از جمله کسانی می باشد که در جریان
قتل عام زندانیان سیاسی در دهۀ 60 در این زندان فعالانه شرکت داشته است و
با افتخار از قتل عام زندانیان سیاسی آن دوران یاد می کند. این فرد در حال
حاضر از قرصهای روان گردان استفاده می کند و به مواد مخدر معتاد می باشد
رفتارهای غیر انسانی با زندانیان سیاسی دارد و دائم دنبال بهانه جویی
است.همچنین یکی از پاسداربند های این بند به نام نادری از جمله کسانی بود
که در جریان قتل عام زندانیان سیاسی در سال 67 خود چهار پایه را از زیر
پای زندانیان سیاسی می کشیده است و این کار را از افتخارات خود می
داند.پاسدار بند نادری می گوید سعی می کرده است که در کشیدن چهار پایه
هنگام اعدام زندانیان سیاسی در سال 67 از دیگر پاسدارها کوی سبقت را بگیرد
او نسبت به دیگر پاسداران بیشترین چهار پایه ها را کشیده است.
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران،قرار دادن زندانیان سیاسی در شرایط حاد
و غیر انسانی و همچنین دادن مسئولیت بند به کسانی که جنایت علیه بشریت را
از افتخارات خود می دانند را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر سازمان
ملل متحد و سایر مراجع بین الملل خواستار اقدامات عملی برای آزادی زندانیان
سیاسی در ایران است.
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران
14 خرداد 1389 برابر با 04 ژوئن 2010
----
تداوم اعمال فشار و آزار بهاييان مازندران
جمعه 14 خرداد 1389
خبرگزاری هرانا: در پي تشديد روزافزون اذيت و آزار بر شهروندان بهايي مازندران از سوي اداره اطلاعات استان دو تن بازداشت، چهار تن احضار و یک تن نیز محکامه شده است؛ موارد ذيل نمونه هايي از اين نوع فشارهاست كه توسط گزارشگران هرانا طي روزهاي اخير به ثبت رسیده است:
بازداشت:
- صبح روز 5 خرداد ماموران امنيتي اطلاعات ساري به منزل " پژمان روشنكوهي " شهروند بهايي ساكن شهر مزبور هجوم آورده كه پس از بازرسي ، نامبرده را نيز دستگير و به بازداشتگاه شهيد كچويي ساري منتقل مي كنند قابل ذكر است در حكم توقيف نامبرده 17 روز بازداشت موقت عنوان شده است .
- صبح روز دوشنبه 10 خرداد ماموران امنيتي به منزل يك شهروند بهايي ساكن قائمشهربه نام فخرالدين صميمي هجوم آورده كه پس از تفتيش منزل و ضبط كتب ، سي دي ها و كامپيوتر ، صاحبخانه را نيز دستگير و به زندان شهيد كچويي ساري منقل مي كنند.
احضار:
- صبح روز شنبه 8 خرداد دو شهروند بهايي ساكن قائمشهر به نامهاي " رامبد رحمانيان " و همسرش " ساقي شيرواني " به اداره اطلاعات شهر مزبور احضار شده كه پس از بازجويي همراه با توهين و تحقير نامبردگان آزاد مي شوند .
- بر اساس احضاريه اي به تاريخ 11/3/ 89 از" سهيل حقدوست " شهروند بهايي ساكن قائمشهر خواسته شده كه طي 3 روز خود را به اداره تعزيرات معرفي كند .
- طبق احضاريه اي " مشتاق سمندري " شهروند بهايي ساكن شهرستان بابل از تاريخ 8 خرداد طي سه روز موظف است خود را به دادسراي انقلاب بابل معرفي كند و در صورت عدم معرفي ، حكم غيابي براي نامبرده صادر مي شود . قابل ذكر است در احضاريه نامبرده هيچ نوع اتهامي مشخص نشده است .
دادگاه :
- جلسه محاكمه " شهرام مودت " شهروند بهايي ساكن شهرستان بابلسر كه در زمستان سال گذشته مدتي دربازداشت بود روز سه شنبه 11 خرداد در دادسراي شهربابل تشكيل شد حكم نامبرده متعاقبا اعلام خواهد گرديد.
----
گلها و سیم خاردارها - شماره ۱ / محمد نوری زاد
شنبه 15 خرداد 1389
خبرگزاری هرانا: محمد نوری زاد، کارگردان، فیلمنامهنویس و روزنامهنگار دربند، تصمیم گرفته است با انتشار یادداشتهایی بر اساس مشاهدات خود به معرفی زندانیان گمنام یا کمتر مورد توجه قرار گرفته مبادرت کند، بر این اساس اولین نامه آقای نوری زاد از مجموعه گلها و سیم خاردارها توسط خبرگزاری هرانا در پی می آید:
گلها و سیم خاردارها - شماره ۱
من تلاش می کنم هرگاه از گلهایی که این روزها محبوس در اوین هستند برای شما بنویسم گلهایی که برای تعریف آنها از همه صداقت خود بهره می برم و دلیلی ندارد به خرزهره هایی که در جایگاه خود گل زیبایی نیز هست، خاطره ای از زنبق و گل سرخ بار کنم.
اولین گل سرخ معطری که در اوین اراده تعریف آن را دارم "سید علیرضا بهشتی" است، این گل آنقدر معطر و زیبا و پاک نهاد است که هر آدم گل نفهم و گل گریزی را شیدای خود می کند، معتقدم با پاکی، با صداقت، با درستی، با شرافت و شرم، جاذبه ای است که بر ناخودآگاه مخاطب اثر می گذارد و طرف مقابل را برابر بزرگی اثر به تمکین و احترام وا میدارد.
سید علیرضا بهشتی هیچ نسبتی با شهید بزرگوار، "بهشتی" معروف ندارد، گرچه وی هم نام سید علیرضا بهشتی فرزند گل شهید بهشتی است اما گل آن سوی سیم خاردار با گل این سوی سیم خاردار نسبتی ندارد.
خود زندانیان برای فهم ساده تر، یک پسوند "شیرازی" به انتهای شهرت گل مورد نظر من افزوده اند.
سید علیرضا بهشتی شیرازی، ۵۰ ساله، اکنون در سال ۴ اندرزگاه ۷ زندان اوین، زندانی است. بیش از ۲۰ جلسه بازجویی را در شرایط سخت پشت سر گذارده و هیچ خطایی جز ویرایش چند بیانیه ستاد میرحسین موسوی بر او بار نکرده اند.
افسوس من، خدایا تو خوب می دانی که نه از حضور این گل که در زندان اوین است بلکه از این می گدازم که جامعه ای نا زیبای آنسوی سیم خاردار به شدت در مضیقه گل هایی چون "سید علیرضا بهشتی شیرازی" است و بدیهی است که زندانی بودن او فضا را برای رشد خارهای گوشت خار آنسوی سیم خاردار فراخ می کند.
۱۵-۳-۱۳۸۹
محمد نوری زاد
اندرزگاه ۷ زندان اوین
| 
بالاترین ::
دنباله ::
تویتر ::
فیس بوک ::
دیگران