همبستگی

مسئولان دادگاه انقلاب: «آنها چطور هنوز زنده هستند. حکم ایشان تا به الان می بایستی اجرا شده باشد

کمیته دانشجویی دفاع از زندانیان سیاسی: خانواده دو تن از زندانیان سیاسی که چندی پیش و برای چندمین بار به جهت پیگیری وضعیت این دو زندانی سیاسی به دادگاه انقلاب تهران مراجعه کرده بودند، ضمن عدم دریافت پاسخی قانع کننده از سوی مسئولان دادگاه انقلاب تهران با بی اعتنایی و برخورد زننده ایشان روبرو گردیده و به بیرون از دادگاه هدایت شدند.

به گزارش کمیته دانشجویی دفاع از زندانیان سیاسی، خانواده های علی صارمی و رضا بوکانی شریفی دو تن از زندانیان سیاسی بند چهار زندان رجایی شهر کرج که برای پیگیری وضعیت ایشان به دادگاه انقلاب تهران مراجعه کرده بودند، ضمن عدم دریافت پاسخی قانع کننده از سوی مسئولان دادگاه انقلاب تهران با بی اعتنایی و برخورد زننده ایشان روبرو گردیده و به بیرون از دادگاه هدایت شدند.

مسئولان این دادگاه در پاسخ به سوالات این خانواده ها در مورد وضعیت این زندانیان ضمن اظهار تعجب از اینکه ایشان هنوز زنده هستند! اظهار کرده اند که: «آنها چطور هنوز زنده هستند. حکم ایشان تا به الان می بایستی اجرا شده باشد.»

طی روزهای گذشته و با یورش ماموران اطلاعاتی زندان رجایی شهر کرج به بند چهار این زندان، برخی از لوازم شخصی زندانیان سیاسی این بند از جمله محمدعلی صارمی و رضا بوکانی شریفی مانند دفترچه خاطرات و دستنوشته های ایشان ضبط گشته و تردد ایشان در زندان محدود گردید که این موضوع موجب نگرانی بیشتر خانواده این دو زندانی سیاسی شده است.

محمد علی صارمی زندانی سیاسی 63 ساله، در سال 1386 و به دلیل سخنرانی در مراسم یادبود قربانیان 67 در خاوران، دستگیر و دی ماه سال گذشته پس از ۲۶ ماه بازداشت در زندان اوین که چندین ماه آن در انفرادی و تحت شدیدترین شکنجه های جسمی سپری گردید، در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب از طرف قاضی ابوالقاسم صلواتی به اعدام محکوم گردید. وی هم اکنون در زندان رجایی شهر کرج و در انتظار اجرای حکم اعدام می باشد.

همچنین رضا بوکانی شریفی نیز از دیگر زندانیان سیاسی محبوس در زندان رجایی شهر کرج می باشد که به اتهام «جاسوسی» و «محاربه» در پانزدهم اردیبهشت ماه سال جاری توسط ماموران وزارت اطلاعات در تهران دستگیر و همچنان زندان رجایی شهر کرج در بازداشت بسر می برد. وی برای اخذ اعترافات تلویزیونی تحت فشار و شکنجه بازجویان قرار داشته است.

----

گزارشی از وضعیت قرون وسطایی بند 1 زندان گوهردشت کرج و گفته های سهراب سلیمانی

بنابه گزارشات رسیده به "فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران" زندانیان بند 1 زندان گوهردشت کرج نزدیگ به یک هفته است که آنها را در شرایط زندان در زندان قرار داده اند. چندین روز است که درب سالنها بر روی زندانیان بسته شده است و در شرایط غیر انسانی قرار داده شده اند.

پس از ایجاد درگیری خونین توسط باند مافیایی زندان در 2 آبان ماه که منجر به در آستانه مرگ قرار گرفتن زندانی وحید خدا بخش شد .درب سالنهای بند1 بر روی زندانیان بسته شد و از آن زمان تاکنون زندانیان از رفتن به هواخوری محروم شدند و صدها زندانی که در فضای بسیار محدود و فاقد هواکش می باشند به حالت زندان در زندان در آمدند.به دلیل بستن بودن درب سالنها فروشگاه بند مواد مورد نیاز زندانیان را نمی تواند تامین کند و زندانیان که بخاطر پایین بودن کمیت و کیفیت غذا ناچار هستند که با خرید بیسکویت و غیره غذای مورد نیاز خود را تامین کنند خالی شده است. همچنین زندانیان سیگاری به علت پایان یافتن سیگار در فروشگاه قادر به تامین سیگار مورد نیاز خود نیستند .تعدادی از زندانیان این بند که سخت بیمار هستند اجازه انتقال به بهداری زندان را نیافتند. این مسئله باعث شده است که فضای تنش آلودی را در بند ایجاد کند.

گفته های سهراب سلیمانی رئیس سازمان زندانهای تهران: دقت در این نکته که سرویس‌رسانی و خدمات‌دهی در زندان‌ها به گونه‌ای شده که از جو یک محیط بد به محیطی دست پیدا کنیم که آن را هتل می‌نامند،...

از طرفی دیگر تعدادی از زندانیان که در سلولهای انفرادی بند 1 معروف به سگدونی در بازداشت بسر می بردند به سلولهای انفرادی بند 5 منتقل شده اند. اسامی تعدادی از افرادی که به سلولهای انفرادی بند 5 منتقل شده اند عبارتند از ؛شریف خسروی 24 ساله به دلیل شکنجه های وحشیانه پاها و دستهای او شکسته شده است و با ویلچر به بند 5 منتقل شد،محسن حسن وند28 ساله،امیر بیاتونی 27 ساله،محمود خانی 20 ساله و همچنین رضا جلال زندانی که به دلیل درگیری با یکی پاسداربندها که از شکنجه گران سلولهای انفرادی بند 1 می باشد انتقال یافتند.گزارشاتی حاکی از آن است که هدف از انتقال آنها به سلولهای انفرادی بند 5 احتمالا حذف فیزیگی این زندانیان است و بخصوص زندانی رضا جلال که جانش در معرض خطر جدی قرار دارد.تا به حال تعدادی از زندانیان معترض که به سلولهای انفرادی بند 5 (مانند سیامک بندلو و محمد عظیمی و...) منتقل شد بودند به صورت مرموزی به قتل رسانده شدند ولی در گزارشهای پزشگی آنها خودکشی و مصرف بیش از حد مواد مخدر ذکر شد.

گفته های سهراب سلیمانی رئیس سازمان زندانهای تهران: بحث خشونت و ظلم در حق زندانی از زندان‌های کشور رخت بربسته و صدمه جسمی به زندانی و ایجاد فشار بر وی خط قرمز عمل در سازمان زندان‌های کنونی است؛ در حال حاضر اقدامات و رفتارهای زندان‌بانی در ایران بهترین نوع آن در سطح دنیا است

یکی از شیوه های ضدبشری مسئول سازمان زندانهای استان تهران سهراب سلیمانی و مدیران تحت فرمان او مانند علی حاج کاظم ایجاد درگیری قومی بین زندانیان است. بعنوان مثال در بند 1 زندان گوهردشت کرج سالنها را به شکل قومیتی تقسیم کرده اند. در سالن 1 زندانیان استان تهران نگهداری می شوند و در سالن 3 زندانیان کرد و لر زندانی هستند.علی حاج کاظم و علی محمدی رئیس و معاون زندان ،کرمانی و فرجی رئیس و معاون اطلاعات و رضا ترابی رئیس بازرسی زندان با تشکیل باندهای مافیایی که در فروش مواد مخدر و در سرکوب زندانیان معترض نقش دارند به آنها دستور می دهند تا به درگیری خونین قومیتی در این بند دامن بزنند که نتیجه این درگیریها تعداد زیادی کشته و معلول بر جای گذاشته است.در هر سالن تعدادی از پاسداربندها به عنوان تحریک کننده درگیری قومی عمل می کنند پاسداربندهایی که درسالن 3 این نقش را به عهده دارند به نام های رضا طریقی و محمد محمدی ( فرزند قاسم محمدی معروف به دائی قاسم که از شگنجه گران بند 6 زندان گوهردشت می باشد و در شکنجه فیزیگی معلم اسیر رسول بداقی نقش داشت).در این بند به وفور مواد مخدر مانند کراک و شیشه و غیره یافت می شود.

سلیمانی به امکانات خدمت‌رسانی به زندانیان در زندان‌ها اشاره کرد و اداره‌های موجود در زندان‌ها از جمله اداره حفاظت و اطلاعات را ابزارهای خدمت به زندانیان برشمرد و ادعا کرد: وجود این ابزارها باعث جلوگیری از تبعیض بین زندانیان می‌شود

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران،قتل، شکنجه،ایجاد باندهای مافیایی برای فورش مواد مخدر،سرکوب خونین زندانیان معترض و ایجاد درگیریهای خونین قومی در زندان را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی خواستار رسیدگی به آشویتسهای بدون اتاق گاز در ایران است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

7 آبان 1389 برابر با 29 اکتبر 2010

----

بازجویی های غیرقانونی از ۱۴ زندانی سیاسی بند ۳۵۰

یکشنبه, ۹ آبان, ۱۳۸۹

چکیده: همه این زندانیان در حال گذراندن دوران حبس خود هستند و بازجویی از آنها کاملا غیرقانونی محسوب می شود .این زندانیان تحت نظر سازمان زندانها نگه داری می شوند و بازجویان وزارت اطلاعات حق احضار و بازجویی از آنها را نداشته اند .این زندانیان در این خصوص به مقامات سازمان زندانها و نماینده دادستان تهران شکایت کرده اند که هنوز از پاسخ این مقامات اطلاعی در دست نیست.

۱۴ زندانی سیاسی بند ۳۵۰ زندان اوین که چندی پیش در بیانیه ای خواستار تشکیل کمیته حقیقت‌یاب برای کشف حقایق مربوط به انتخابات و حوادث پس از آن شدند در هفته های اخیر توسط بازجویان وزارت اطلاعات مورد بازجویی قرار گرفتند. این زندانیان پس از بازجویی های طولانی تهدید شدند که به زندان های دور از مرکز تبعید خواهند شد.

بر اساس گزارش های رسیده از زندان اوین به کلمه، همه این زندانیان در حال گذراندن دوران حبس خود هستند و بازجویی از آنها کاملا غیرقانونی محسوب می شود .این زندانیان تحت نظر سازمان زندانها نگه داری می شوند و بازجویان وزارت اطلاعات حق احضار و بازجویی از آنها را نداشته اند .این زندانیان در این خصوص به مقامات سازمان زندانها و نماینده دادستان تهران شکایت کرده اند که هنوز از پاسخ این مقامات اطلاعی در دست نیست.

این زندانیان بیانیه شان را در واکنش به سخنان محمود احمدی نژاد، رییس دولت دهم که در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل پیشنهاد کرده بود یک گروه مستقل حقیقت‌یاب بین المللی حادثه حمله تروریستی یازدهم سپتامبر را بررسی کند، صادر کردند و خواستار آن شدند تا کمیته ای حقیقت‌یاب برای کشف حقایق مربوط به انتخابات و حوادث پس از آن تشکیل شود .

این زندانیان پس از صدور این بیانیه و انتشار آن درسایتهای خبری بارها از سوی مسوولان زندان تهدید شده اند. این زندانیان که همگی شان حکم های تایید شده دارند و دوران محکومیت شان را می گذرانند بدون تفهیم اتهام جدید ساعتها بازجویی می شوند، موضوعی که موجب اعتراض آنها شده است .

مسوولان زندان از این زندانیان سیاسی می خواهند تا امضای شان را تکذیب کنند اما آنها این خواسته را نپذیرفته و نسبت به برخوردهای غیر قانونی مسولان زندان و به ویژه بازجوهای وزارت اطلاعات شکایت دارند . آنها تاکید می کنند که بدون تفهمیم اتهام جدید بازجویی از آنها که در حال گذراندن حکم شان هستند به هیچ عنوان قانونی نیست .

بهمن احمدی امویی – سید میلاد اسدی – محسن امین زاده – علی پرویز – علی تاجر نیا – محمد داوری – مجید دری – امیر خسرو دلیر ثانی – محمد فرید طاهری قزوینی – کیوان صمیمی – کوهیار گودرزی – علی ملیحی – عبدالله مومنی و محسن میردامادی از امضا کنندگان این بیانیه بودند که در هفته گذشته ساعت ها توسط بازجویان وزارت اطلاعات تحت بازجویی قرار گرفته اند.

مجید دری چند روز پیش از تبعید به بهبهان و علی پرویز پیش از آزادی از زندان مورد بازجویی قرار گرفته اند. کوهیار گودرزی نیز چند روز پس از این بازجویی ها به زندان رجایی شهر کرج تبعید شد و اکنون بیم تبعید یا پرونده سازی های جدید برای سایر نویسندگان این بیانیه می رود.

در بخشی از این بیانیه همچنین آمده بود : «ما به عنوان بخشی از قربانیان بی گناه و در بند این حوادث که پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ به همان شیوه مورد اشاره آقای احمدی نژاد متهم، دستگیر و با احکام ناعادلانه زندانی شده ایم، پیشنهاد می کنیم یک گروه حقیقت یاب مستقل ملی، متشکل از افرادی معتبر و مورد اعتماد جامعه برای کشف حقایق مربوط به این انتخابات و حوادث پس از آن تشکیل شود. »

----

محكوميت يك شهروند بهايي ساكن قائم شهر به حبس

جمعه 07 آبان 1389

خبرگزاری هرانا: طبق حكم شعبه دوم دادگاه انقلاب شهرستان ساري به رياست قاضي سواد كوهي يك شهروند بهايي ساكن قائم شهر به نام " فخرالدين صميمي" به اتهام ترويج بهائيت به شش ماه حبس تعزيري محكوم شد .

پرونده مذكور در حال حاضر به دادگاه تجديد نظر استان ارسال شده است .

قابل ذكر است نامبرده در 10 خرداد ماه سال جاري پس از تفتيش منزل توسط ماموران امنيتي ، بازداشت شده كه پس از سه هفته حبس در زندان شهيد كچويي ساري آزاد گرديد.

----

ادامه ی فشارها بر فعالین دانشجویی چپ دانشگاه یزد

جمعه 07 آبان 1389

خبرگزاری هرانا: فشار و تهدید بر فعالین دانشجویی چپ دانشگاه یزد کماکان ادامه دارد.

علاوه بر محسن وفایی مدیر مسئول و سردبیر نشریه "بیان آزاد" که در هفته های اخیر خبر دستگیری و سپس آزادی اش منتشر شد، نیما کاویانی، سردبیر نشریه "پرومته و زمین" نیز بازداشت شده است.

این دانشجوی آزادیخواه و برابری طلب پس از 11 روز بازداشت به قید ضمانت موقتا آزاد شده است.

این در حالی است که فرخ باستانی دیگر دانشجوی چپ این دانشگاه و مدیر مسئول نشریه "پرومته" نیز در تابستان گذشته مدتی را در بازداشت به سر برده است.

هم چنین غیر از نیما کاویانی و فرخ باستانی چند تن دیگر از دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب یزد در معرض بازداشت اطلاعات این استان قرار دارند.

----

اخراج دو تن از فعالان دانشجویی دانشگاه مازندران و صنعتی نوشیروانی بابِل

۰۹ آبان ۱۳۸۹

جرس: پس از اخراج پنج نفر از فعالان دانشجویی استان مازندران، مسئولین دانشگاه مازندران و صنعتی نوشیروانی بابل طی احکام جداگانه‌ای دو دانشجوی دیگر این استان را از دانشگاه اخراج کردند.

به گزارش جرس، کاوه دانشور دبیر شورای صنفی دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل و بهنام فرازمند عضو انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه مازندران پس از سپری کردن دوران محرومیت از تحصیل خود از دانشگاه اخراج شدند.

بهنام فرازمند عضو انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه مازندران بوده که در حوادث پس از انتخابات دو بار توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بود به مدت یک سال و نیم از تحصیل محروم گشت. او که با آغاز سال تحصیلی جدید به پایان دوره محرومیت خود رسیده بود اجازه انتخاب واحد و ثبت نام در ترم جدید را پیدا نکرد و پس از مراجعه به حراست دانشگاه به اداره اطلاعات بابل فرستاده شد.

کاوه دانشور دبیر سابق شورای صنفی دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل نیز در حوادث پس از انتخابات در اعتراض به دستگیری فعالان دانشجوئی دانشگاه نوشیروانی دست به اعتصاب زد و پس از احضار به اداره اطلاعات شهرستان بابل مورد بازجوئی قرار گرفت.

----

پرونده سازی علیه زنان زندانی که با زندانیان سیاسی زن در ارتباط هستند

بنابه گزارشات رسیده به "فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران" تهدید به پرونده سازی وتحت فشار قرار دادن زندانیان عادی زن به دلیل داشتن ارتباط با زندانیان سیاسی توسط عباس جعفری دولت آبادی و معاون وی رشته احمدی صورت می گیرد.

در طی چند روز گذشته خانم راحله زکایی 27 ساله یکی از زندانیان بند زنان زندان اوین به دلیل داشتن ارتباط با زندانی سیاسی زن زندان اوین به دادسرای اوین برده شد و چندین ساعت مورد بازجویی و تهدید به پرونده سازی قرار شد. او توسط فردی بنام رشته احمدی که خود را معاون دادستان معرفی می کرد با اتهام داشتن ارتباط با سازمان مجاهدین و به دلیل تبلیغ علیه نظام علیه وی پرونده سازی نمودد.عباس جعفری دولت آبادی دادستان تهران خطاب به خانم زکایی گفت : تو همان منافقی هستی که می گویند.خانم زکایی تا به حال 3 بار مورد بازجویی قرار گرفته است و هر بار این بازجویی ها چندین ساعت ادامه داشته است.

زندانی راحله زکایی در سال 1381 در حالی که 19 سال سن داشت و فرزند او 1 ساله بود توسط مامورین اطلاعات نیروی انتظامی مشهد همراه با پدر و دائیهایش دستگیر شد. او 6 ماه در سلولهای انفرادی اطلاعات نیروی انتظامی مشهد در بازداشت بسرد و تحت شکنجه های جسمی و روحی آنها قرار گرفت برای گرفتن اعتراف از آنها پدرش را مقابل وی و وی را مقابل پدرش مورد شکنجه قرار می دادند تا آنها را وادار به اعتراف شرکت در سرقت مسلحانه نمایند. کسانی که او را در زندان اطلاعات نیروی انتظامی مشهد مورد شکنجه قرار می دادند پاسدار منفرد،قنبری و معاون اطلاعات نیروی انتظامی مشهد علی اکبر یوسف زاده بودند. خانم زکایی در طی مدت بازداشت از ملاقات با فرزند یک ساله اش و خانواده محروم بود.

خانم راحله زکایی پس از 6 ماه انفرادی در اطلاعات نیروی انتظامی توسط قاضی قارونی رئیس شعبه 19 دادگاه مشهد مورد محاکمه قرار گرفت و به 4 سال زندان محکوم شد . سپس او را از زندان اطلاعات نیروی انتظامی به زندان وکیل آباد مشهد منتقل کردند و بجای اینکه او را به بند جوانان منتقل نمایند وی را به بند معتادین منتقل کردند که یکی از بدترین بندها می باشد. او در آنجا مورد خشونتهای زیادی قرار گرفت و در آن شرایط به اعتیاد رو آورد.خانم زکایی در آستانه پایان یافتن محکومیت خود بود که دوباره مورد محاکمه قرار گرفت و به 8 سال زندان محکوم شد.او پس از سپری کردن 4 سال مدت محکومیتش در زندان وکیل آباد مشهد به زندان سبزوار تبعید شد و به مدت یک سال درآنجا زندانی بود. پس از آن او را به زندان اوین تبعید نمودند.

خانم زکایی در بند زنان زندان اوین با زندانیان سیاسی در ارتباط قرار گرفت و با کمک آنها اقدام به ترک اعتیاد نمود.پس از ترک اعتیاد و گسترش یافتن ارتباط او با زندانیان سیاسی او را از زندان اوین به زندان خورین ورامین منتقل کردند که شرایطی همانند زندان کهریزک را دارا است. او به مدت 1 سال در آنجا در بازداشت بسر برد و بعد از یک سال او را مجددا به زندان اوین منتقل کردند.

زندانی راحله زکایی پس از بازگشت از زندان مخوف خورین ورامین به زندان اوین ارتباط خود را با زندانیان سیاسی بیشتر نمود.زندانبانان این بار او را ازکنار زندانیان سیاسی جدا کرده و به بند 3 زنان که یک بند ایزوله است منتقل نمودند.

فرزند خانم زکایی که هنگام بازداشت مادرش یک ساله بود در حال حاضر 9 ساله است ولی از داشتن شناسنامه محروم است و هنوز فرزند وی بدون هویت قانونی زندگی می کند و برای رفتن به مدرسه با مشکلات جدی مواجه است. اما قوه قضاییه مانع حل مشکل فرزند خانم زکایی می شود.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران،ممانعت از تماس زندانیان با زندانیان سیاسی و پرونده سازی علیه آنها به صرف داشتن تماس با زندانیان سیاسی را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی خواستار اقدامات عملی برای پایان دادن به نقض شدید و سیستماتیک حقوق بشر توسط رژیم ولی فقیه در ایران است.