سهام‎دار یک روزنامه: سود فروش نرفتن روزنامه‌های دولتی بیش‎تر از فروش‎ آن‌ها است

جمعه, ۳ام خرداد, ۱۳۹۸
اندازه قلم متن
ایران وایر

یکی از سهام‎داران روزنامه «هفت صبح» شرحی از وضعیت کاغذ و فروش مطبوعات در ایران منتشر کرده و نوشته است دکه‌دار در شهرستان از فروش نرفتن هر نسخه «جام جم» ۵۰۰ تومان سود می‌کند و از فروش رفتنش تنها ۱۰۰ تومان عایدش می‌شود.

به گزارش خبرآنلاین، او در کانال تلگرامی «باشگاه روزنامه‌نگاران ایران» با اشاره به اخبار بحران کاغذ مطبوعات، قیمت آن را با نرخ‌های متفاوت ارز ارایه داده است: کاغذ یارانه ای با حواله ارشاد کیلویی پنج هزار و ۳۰۰ تومان،  کاغذ با ارز نیمایی هر کیلو ۱۳هزار و ۲۰۰ تومان و کاغذ در بازار آزاد هر کیلو ۱۷هزار و ۵۰۰ تومان.

او نوشته است:«حالا فرض کنید فلان روزنامه ۱۶ صفحه‌ای با تیراژ حدود ۱۵ هزار نسخه، روزانه یک تن کاغذ مصرف می‌کند. به عبارتی، هر نسخه روزنامه با احتساب پِرت کاغذ، نزدیک به ۷۰ گرم وزن دارد. یعنی هزینه کاغذ هر نسخه با قیمت کاغذ یارانه‌ای حدود ۳۷۰تومن می‌شود. قیمت این روزنامه مثلا دو هزار تومن است. پس از چاپ دو حالت پیش می‌آید؛ یا روزنامه به فروش می‌رسد و یا برگشت می‌خورد. در صورت فروش با احتساب نهایت ۴۰درصد هزینه توزیع، ۱۲۰۰ تومان دست روزنامه را می‎گیرد.»

اما اگر برگشت شود، چه می‌شود؟ او توضیح داده است:«اصل داستان این‌جا است. هر کیلو روزنامه باطله به قیمت امروز، هشت هزار تومان است؛ یعنی اگر فروش هم نرود، هر نسخه آن۵۶۰ تومن دست روزنامه را می‎گیرد. در واقع در بدترین حالت، روزنامه در هر نسخه فروش نرفته خود نزدیک به ۱۹۰ تومان سود کرده است و این سود ناشی از اختلاف ارز ۴۲۰۰ تومان و قیمت واقعی کاغذ است. حالا فرض کنیم کاغذ این روزنامه با ارز نیمایی، یعنی ۱۳۲۰۰ تومان تهیه شود. هزینه کاغذ هر نسخه می‌شود ۹۲۵ تومان و لذا با این حساب، دیگر فروش باطله برایش سود ندارد و نتیجه این می‎شود که تیراژش را بر اساس فروش تنظیم می‌کند و کاغذی که از دلار دولتی تهیه شده را باطل نمی‌کند.»

این فرد که در خبرآنلاین سهام‎دار روزنامه هفت صبح معرفی شده است، اضافه می‎کند:«حالا فرض کنید این روزنامه مربوط به یکی از ارگان‌هایی است که با پول بیت‌المال هزینه می‌شود که نمونه‌های آن بسیارند؛ از جمله همشهری، ایران، جام‌جم، اطلاعات، کیهان، فرهیختگان، شهروند، جوان و…که عموما روزنامه‌هایی هستند که خیلی به معادلات هزینه و درآمد توجهی ندارند و برایشان اصلا مهم نیست که چه تعدادی و به چه قیمتی بفروشند. بیش‎تر تیراژ برایشان اهمیت دارد؛ مثلا قیمت روزنامه جام جم در شهرستان ۵۰۰ تومان است که ۴۰ درصدش هم سهم توزیع است. یعنی از هر نسخه در صورت فروش، ۳۰۰ تومن به روزنامه می‌رسد و این در حالی است که هزینه کاغذ آن با توجه به این که ۲۴ صفحه است، حتی با دلار چهار هزار و ۲۰۰ تومانی هم۴۲۰ تومان می‎شود! از همه عجیب‌تر این که باطله این روزنامه ۸۰۰ تومان ارزش دارد! یعنی دکه‌دار در شهرستان از فروش نرفتن هر نسخه جام جم ۵۰۰ تومان سود می‌کند و از فروش رفتنش تنها ۱۰۰ تومان عایدش می‌شود! و این گونه است که هر روز تقاضای افزایش تیراژ دارد! تازه همه این‌ها در حالی است که مثلا صاحب روزنامه کاغذ پنج هزار و ۳۰۰ تومنی را در بازار آزاد به قیمت ۱۷هزار و۵۰۰ تومن نفروشد که غالبا این کار را می‌کنند.»

او افزوده است:«البته این حرف درست است که هزینه‎های روزنامه فقط کاغذ نیست ولی از طرفی درآمدهای روزنامه هم فقط فروش نسخه‌ای نیست. آگهی‌ها، رپرتاژهای خبری، یارانه دولت و… درآمدهای دیگری هستند که باید هزینه‎های روزنامه را پوشش دهند. اگر روزنامه‎ای آن درآمدها را نمی‎تواند کسب کند، باید فکر دیگری کند نه این که از جیب بیت‌المال کاغذ یارانه‌ای بگیرد.»

او نتیجه‎گیری کرده است که اگر روزنامه یا هر نشریه‌ای قرار است در شرایط فعلی کار کند، باید توان رقابت داشته باشد و هزینه و درآمد خود را مدیریت کند، نه این که از دولت بخواهد هزینه‌های او را با دادن یارانه پنهان پوشش دهد.


به کانال تلگرام سایت ملیون ایران بپیوندید

هنوز نظری اضافه نشده است. شما اولین نظر را بدهید.