«این یک لباس نیست»؛ شهادت زن ایرانی علیه حجاب در رسانه‌های فرانسه

سه شنبه, 28ام دی, 1400
اندازه قلم متن

شهدخت جوان، نویسنده ایرانی فرانسوی و کتابش در مورد حجاب که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد.

شهدخت جوان، نویسنده ایرانی فرانسوی و کتابش در مورد حجاب که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد.

رزیتا ناظر

صدای اعتراضات اخیر زنان ایرانی به حجاب اجباری در فرانسه طنین‌انداز شده است؛ کشوری که سابقه طولانی در زمینه مبارزه با سلطه مذهب بر جامعه دارد.

نشریه شارلی ابدو روز جمعه ۱۴ ژانویه در گزارشی به قلم یکی از گزارشگران زن خود، از کارزار اینترنتی اخیر «بگذارید حرف بزنیم» که به ابتکار مسیح علینژاد، روزنامه‌نگار و فعال حقوق زنان به راه افتاده، حمایت کرده است.

هدف اصلی این کارزار بازگو کردن رنج و شکنجه‌ای است که تحمیل قانون حجاب اجباری بر دختران و زنان اهل کشورهای مسلمان وارد می‌کند؛ چه آنانی که مدتی در زادگاهشان زندگی کرده‌اند، چه آنانی که به غرب مهاجرت کرده‌اند اما پیشتر اسیر قید و بندهای جامعه اقلیت یا خانواده مسلمان خود بوده‌اند.

«بگذارید حرف بزنیم» با اینکه از سوی زنان ایرانی به راه افتاده اما کارزاری بدون مرز و بدون جنسیت است و مردان هم می‌توانند از تجربه‌های خود در این زمینه بگویند.

در شرایطی که حجاب حتی وارد دنیای مد در غرب شده، حرف اصلی این کارزار و کارزارهای مشابهی که پیشتر نیز به راه افتاده، این است که حجاب یک پوشش معمولی یا یک لباس عادی مثل دیگر لباس‌ها نیست.

شرکت‌کنندگان در این کارزار معتقدند حجاب اجباری یک شیوه سرکوب و محدودسازی و انزوای زن بوده و هرگونه توجیه و ربط دادن آن با مسائل «تنوع فرهنگی» و «آزادی انتخاب»، تخفیف وجه سرکوبگرانه و کاستن از بار سیاسی حجاب است.

دو جنجال درباره حجاب در کانادا و اروپا

شارلی ابدو در گزارش خود اشاره کرده که ماجرای کارزار «بگذارید حرف بزنیم» واکنشی به یک اقدام مهم‌ترین نشریه پزشکی کانادا است که علاوه بر چاپ عکس دختربچه‌ای با حجاب اسلامی، نامه یک پزشک کودکان در اعتراض به این عکس را نیز سانسور کرد.

صدای اعتراضات اخیر زنان ایرانی به حجاب اجباری در فرانسه طنین‌انداز شده است؛ کشوری که سابقه طولانی در زمینه مبارزه با سلطه مذهب بر جامعه دارد.

نشریه شارلی ابدو روز جمعه ۱۴ ژانویه در گزارشی به قلم یکی از گزارشگران زن خود، از کارزار اینترنتی اخیر «بگذارید حرف بزنیم» که به ابتکار مسیح علینژاد، روزنامه‌نگار و فعال حقوق زنان به راه افتاده، حمایت کرده است.

هدف اصلی این کارزار بازگو کردن رنج و شکنجه‌ای است که تحمیل قانون حجاب اجباری بر دختران و زنان اهل کشورهای مسلمان وارد می‌کند؛ چه آنانی که مدتی در زادگاهشان زندگی کرده‌اند، چه آنانی که به غرب مهاجرت کرده‌اند اما پیشتر اسیر قید و بندهای جامعه اقلیت یا خانواده مسلمان خود بوده‌اند.

«بگذارید حرف بزنیم» با اینکه از سوی زنان ایرانی به راه افتاده اما کارزاری بدون مرز و بدون جنسیت است و مردان هم می‌توانند از تجربه‌های خود در این زمینه بگویند.

در شرایطی که حجاب حتی وارد دنیای مد در غرب شده، حرف اصلی این کارزار و کارزارهای مشابهی که پیشتر نیز به راه افتاده، این است که حجاب یک پوشش معمولی یا یک لباس عادی مثل دیگر لباس‌ها نیست.

شرکت‌کنندگان در این کارزار معتقدند حجاب اجباری یک شیوه سرکوب و محدودسازی و انزوای زن بوده و هرگونه توجیه و ربط دادن آن با مسائل «تنوع فرهنگی» و «آزادی انتخاب»، تخفیف وجه سرکوبگرانه و کاستن از بار سیاسی حجاب است.

دو جنجال درباره حجاب در کانادا و اروپا

شارلی ابدو در گزارش خود اشاره کرده که ماجرای کارزار «بگذارید حرف بزنیم» واکنشی به یک اقدام مهم‌ترین نشریه پزشکی کانادا است که علاوه بر چاپ عکس دختربچه‌ای با حجاب اسلامی، نامه یک پزشک کودکان در اعتراض به این عکس را نیز سانسور کرد.

از: رادیو فردا


به کانال تلگرام سایت ملیون ایران بپیوندید

هنوز نظری اضافه نشده است. شما اولین نظر را بدهید.