|
|
|||
|
باور کن! این زمانه ی بیداد بگذرد رضا مقصدی بنشین کنارِ آتشم تا باد بگذرد خاکسترِ جوانی ی ناشاد بگذرد □ □ □ ای اَبر از کجای جهان، باز آمدی؟ باران! ببار! تا غمم با باد بگذرد □ □ □ اینگونه سخت وُ تلخ، دهان ِ مرا مبند! بگذار از گلوی ِ من، فریاد بگذرد □ □ □ ای عشق! صید ِ سبز ِ تو بوده ست این دلم دردا اگر ز صید ِ خود، صیاد بگذرد □ □ □ نام ِ تو یادگار ِ گُل ِ گلشن ِ من ست هرگز مباد نام تو از یاد بگذرد □ □ □ در هر نَفَس برای دل ِ من، قفس مساز بگذار این پرنده ام آزاد بگذرد □ □ □ دست ِ تو می نویسدم خطاط ِ خوب ِ عشق! شادا اگر ز دیده ی استاد بگذرد □ □ □ شیرین ِ روزگار نمیخواهد بعد ازین یک ذرّه از طراوت ِ فرهاد بگذرد □ □ □ هرچند مرگ ِ برگ، سرودت کبود کرد باور کن! این زمانه ی بیداد بگذرد
|
||||
|