کنسرت بزرگ به یاد جانباختگان و زندانیان راه آزادی در مونیخ

روز جمعه 31 جولای 2009 (9 مرداد 1388)، از ساعت 6 تا 10 بعدازظهر، شهر مونیخ در جنوب آلمان شاهد کنسرت بزرگی برای بزرگداشت جانباختگان و زندانیان مبارزات جاری مردم در ایران بود. اولین بار بود که چنین کنسرتی در مشهورترین میدان شهر، مارین پلاتز، در جلوی ساختمان تاریخی شهرداری، برگزار می شد. گروهی از فعالان ایرانی و آلمانی به نام «مونیخ همیار ایران»، که برخی از آنان پیش_­­تر نیز دو راه پیمایی بزرگ و چندین تظاهرات ایستاده در این شهر ترتیب داده بودند، سازمان دهنده این کنسرت بودند.

کامی، اسکندر آبادی، خانم سیما

مراسم با معرفی گروه ایرانی اسکندر آبادی (ویولن نواز و خواننده) و خانم سیما (خواننده) به همراهی کامی (ضرب) شروع شد. اسکندر آبادی چندین آهنگ زیبا و از جمله سرودی فارسی به نام حقوق بشر اجرا کرد و خانم سیما هم گاهی به همراه او و گاهی نیز به تنهایی با صدایی رسا و دلنشین آوازها و شعری از شاملو را اجرا کرد. این گروه یک بار دیگر نیز پس از اجرای برنامه به وسیله گروه های آلمانی بر روی صحنه حاضر شد و قطعاتی دیگری را اجرا کرد.

در ادامه برنامه، گروه های آلمانی Bushbayer, Kellerkind, Against the grain آهنگ های جالبی اجرا کردند. آرش ساسان، گیتاریست و خواننده ایرانی، به تنهایی آهنگ هایی از جمله برخی ساخته های خود را اجرا کرد. مونا فوکس، فعال آلمانی هم شعری از احمد شاملو را به آلمانی خواند.

آرش ساسان

در میان برنامه های موسیقی، سخنرانان مختلف به ابراز همبستگی یا شرح تجربیات خود پرداختند. دکتر هرمان پروبست، سخنران اول، کشیش پروتستان دانشگاه فنی مونیخ، بود. یکی دیگر از سخنرانان، وکیل دادگستری دکتر آندریاس موزر بود که به همراه وکیل حقوق بشری محمد مصطفایی در ایران دستگیر و شش روز را در سلول های انفرادی سپری کرده بود. او شرح آن روزهای رنجبار را با ذکر نمونه هایی از درد و رنج زندانیان بند 209 وزارت اطلاعات در زندان اوین، که در سلول خود شنیده بود، بازگو کرد و از تاثیر مهمی که این روزها بر زندگیش گذاشته است، سخن گفت. نماینده عفو بین الملل (امنستی اینترنشنال)، رولف اشترزینگر سخنانی پراحساس ایراد کرد و زمانی که قصد داشت رنج یکی از قربانیان هفته های اخیر را شرح دهد، نتوانست از اشک ریختن خودداری کند و جمعیت حاضر را به شدت تحت تاثیر قرار داد. نماینده حزب سبزها، فلوریان اشپرک، همبستگی حزب خود را با مبارزات مردم در ایران اعلام کرد.

رولف استرزینگر

در بخشی از برنامه، مردم حاضر در میدان بادکنک هایی به رنگ سبز، سفید و سرخ را به آسمان رها کردند. دور صحنه با پرچم سه رنگ ایران، بدون هرگونه نشانه فرقه گرایانه، تزئین شده بود و نام های عده ای از دستگیرشدگان و بازداشتیان هفته های اخیر سراسر صحنه را پوشانده بود. در بالای نام ها نیز عکس های تعدادی از جانباختگان به چشم می خورد.

در طول این کنسرت، بیش از 1000 نفر در ساعت های مختلف حضور یافتند ودر میان سخنرانی ها یا برنامه های موسیقی، با شعارهایی از جمله «زندانیان سیاسی را آزاد کنید»، «برچیده باد دیکتاتوری»، «آزادی برای ایران»، «ما همه با هم هستیم»، «زنده باد همبستگی بین المللی» همراهی خود را با مبارزات مردم در ایران ابراز کردند.

عکس های دیگری از این کنسرت در تارنمای «مونیخ همیار ایران» قابل مشاهده است. ویدئوی آن نیز در همین پیوند قرار خواهد گرفت.http://www.muenchenhilftiran.org