گوناگون

بیانیه شماره 4 کانون مدافعان حقوق کارگر در باره ی وقایع اخیر

جنبش اعتراضی مردم برای پایان دادن به دوران استبداد و دیکتاتوری، سرکوب و ارعاب و ایجاد جامعه ای بر اساس آزادی های اجتماعی و دموکراسی در کل ارکان های حاکمیت ادامه دارد. انتخابی و یا پاسخگو بودن کلیه ی مقامات با رفع کلیه تبعیض های جنسیتی و برابری زن و مرد، تبعیض های ملی، مذهبی، برقراری عدالت اجتماعی و زندگی شرافتمندانه ، کار و اشتغال برای کل آحاد جامعه و ایجاد تشکل‌های مستقل و در کلیه کارخانه‌ها، سازمان ها، ادارات، مراکز آموزشی خواسته مردم در یک صد ساله گذشته بوده است. دیگر دوران حکومت فردی، توتالیتر، سرکوب و شکنجه سر آمده است و حکومت هیچ‌گونه راهی جز تسلیم به مطالبات مردم ندارد.

آخرین اعتراضات شعارهای مردم حکایت از روشن‌تر شدن وعمیق‌تر شدن خواسته‌های اعتراض‌کنندگان دارد. انبوه مردم معترض که به خیابان ها می آیند شعارهایی می‌دهند که حاکی از نگرانی آنان در مورد سازش میان جناح های قدرت است. جناح های قدرت که در سی سال گذشته در سرکوب مردم و نادیده گرفتن خواسته های آنان شریک بوده اند، اکنون با حذف یک جناح از طرف جناح دیگر خواهان تقسیم مجدد قدرت هستند. خواسته های مردم که در شکاف قدرت بوجود آمده امکان بروز یافته است، هر روز پایه‌ای‌تر و مشخص تر می شود. در اعتراضات اخیر مشخص شده است که جناح قدرتمندتر حاضر است دست به هر گونه کشتار و جنایتی بزند اما ذره‌ای از قدرت خود را واگذار نکند. شکی وجود ندارد که هر دو جناح از خواسته‌های اساسی مردم فاصله‌ی زیادی دارند و خواست اساسی مردم که انحلال نهادهای سرکوب است را برنمی‌تابند.

هیچ کدام از جناح های اصلاح طلب تا کنون در باره ی انحلال نهادهای سرکوب که دست به کشتار مردم بی‌گناه می زنند حرفی نزده اند؛ مردمی که جز حقوق ابتدایی خود چیزی نمی‌خواهند. دستگیری خودسرانه، شکنجه و کشتاربازداشت شدگان به وسیله ی نهادهایی انجام می شود که برای مردم هیچ مشروعیتی ندارند. درحالی که اصلاح طلبان تنها بر نامشروع بودن ریاست جمهوری تاکید دارند، دستگاه‌های قضایی و نیروهای نظامی نقش اصلی را در کشتار وسرکوب مردم برعهده دارند. مواضع دو پهلو و سازشکارانه‌ی برخی از اصلاح‌طلبان این نگرانی را در مردم معترض بوجود آورده است که در سازش میان آنان خواسته‌های اصلی مردم به فراموشی سپرده شود. هوشیاری مردم درتداوم اعتراضات خود در آن است که هر چه بیشتر به نیروی خود متکی بوده و بر گسترش سازمان‌های مردمی برای تداوم اعتراضات به حق خود ادامه دهند.

اکنون مردم ما می‌دانند که تنها راه تداوم اعتراضات و رسیدن به خواسته‌های خود گسترش هر چه بیشتر نهادهای دموکراتیک مردمی و برخواسته از مردم در کلیه مراکز تولید، محیط کار و هم چنین محلات زندگی است.

در چنین شرایطی ناتوانی حکومت از حل مسائل اقتصادی، گرانی سرسام آور و تورم افسار گسیخته زندگی اقشار مختلف را تحت فشار هر چه بیشتر قرار داده است. مردم به جان آمده که فشار زندگی را بر اثر ناتوانی دولتمردان از اداره‌ی کشورمی‌دانند در آینده بر اعتراضات خود خواهند افزود. هر چند که در شرایط کنونی اعتراضات اقتصادی تحت الشعاع اعتراضات اجتماعی قرار گرفته است، اما مردم به خوبی می‌دانند که این دواز یک دیگر جدایی‌ناپذیرند. و ناتوانی دولتمردان در حل مشکلات اجتماعی و اقتصادی بیانگر عمیق‌تر شدن هر چه بیشتر بحران فراگیر جامعه است.

بيانیه شماره 3 کانون مدافعان حقوق کارگر در مورد وقایع اخیر

پیش از دو هفته از درگیری‌های خیابانی و حمله به مردم بی‌سلاح، ضرب و شتم، دستگیری کشتار و شکنجه‌ی آنان می‌گذرد. گزارش‌های مختلف حاکی از آن است که رفتار غیر‌انسانی با زندانیان ادامه دارد و برخی گزارش‌ها حاکی از آن است که این زندانیان زیر فشار انجام مصاحبه‌های خاص هستند تا بر کار ناکرده اعتراف کنند.

فشار به زندانیان برای انجام مصاحبه و اعتراف به گناه ناکرده روش‌ کهنه‌ای است که در سی ساله گذشته برای تواب‌سازی به کار گرفته شده است و امروز این روش‌ها هیچ گونه ارزشی در نزد مردم ما ندارد. در این سال‌ها رفتار با معترضان همواره به صورت غیر‌انسانی از طرف جناح‌های مختلف حاکمیت ادامه داشته است.

اعتراضات میلیونی مردم به دنبال اعلام نتایج انتخاباتی بود که برای تعیین ریاست جمهوری برگزار شد. این انتخابات با هیچ یک از استانداردهای دموکراسی‌های ظاهری در جهان هم‌خوانی نداشت، هیچ گونه نهاد نظارتی مستقل چه داخلی وچه خارجی وجود نداشت، احزاب سیاسی مستقل مخالف نزدیک به سه دهه است که غیرقانونی اعلام شده‌اند و مخالفان و منتقدان به بدترین وجه حذف و مورد تعقیب و سرکوب قرارگرفته‌اند و در نتیجه نمی‌توانسته‌اند برای این انتخابات کاندیدایی داشته باشند. در عین حال نهادهای برگزارکننده‌ی انتخابات حتا رقابت در درون جناح‌های حاکم را نپذیرفتند و در جنگ قدرت درونی یک جناح خواهان تمامیت قدرت بدون شراکت جناح مقابل است.

در این میان، خواسته‌های مردمی که در سه دهه‌ی گذشته همواره نادیده گرفته شده است، به اشکال مختلف بیان می‌شود و این بار بخشی از آن در تظاهرات خونبار شهرها بروز کرد. شعارهای این اعتراضات نشان‌دهنده‌ی آن است که مردم خواهان آزادی سیاسی و محو دیکتاتوری هستند. مردم خواهان آزادی زندانیان سیاسی و آزادی بیان و اندیشه آزادی مطبوعات و رسانه‌ها و کتاب و حذف سانسور هستند . خواسته‌های واقعی مردم تنها به تغییر ساده افراد محدود نمی‌شود. مبارزات مردمی طی سال‌های گذشته نشان داده است که آزادی‌های دموکراتیک و اساسی خواست اصلی آنان است.

رسانه‌های عمومی تبدیل به ابزاری در دست صاحبان قدرت برای وارونه نشان دادن اعتراضات مردم شده است و در حالی که نیروهای معترض خواهان رعایت حقوق اولیه‌ی خود هستند اما جناح حاکم در قدرت به مقابله با مردم از یک سو و تقابل با رقیب خود از دیگر سو می‌اندیشد و خواهان حفظ امتیازات اقتصادی و اجتماعی خود بدون مشارکت دیگران است. این انحصارطلبی بیانگر آن است که بسیاری از قراردادهای اقتصادی سودآور در دست بخشی از حاکمیت است در حالی که بخش دیگر نیز در گذشته و حال فعالیت های دیگری را در دست داشته، برای سهم بیشتر تلاش می‌کند و در این میان کارگران و حقوق بگیران و مردم تحت ستم و حتا اقشار میانی از درآمدهای سرشار نفتی در سال‌های گذشته سهمی به جز تورم، بیکاری و محرومیت دریافت نکرده‌اند. تمام سرمایه و امکانات جامعه در اختیار اقلیتی خاص قرار دارد و مردم غیر وابسته به منابع قدرت، هر روز زندگی فقیرانه‌تری را انتظار می‌کشند.

جالب است که دو جناح حاکم در اختلافات میان خود از حقوق اقشار زحمتکش، کارگران و حقوق‌بگیران صحبت نمی‌کنند. در برنامه انتخاباتی کاندیداهای مناقشه‌ای بر سر حقوق کارگران و زحمتکشان مشاهده نمی‌شود. با این وصف مردم معترض خواسته‌های خود را در اعتراضاتشان بیان کرده‌اند.

و اما امروز مساله‌ی اصلی در این اعتراض‌ها تامین حقوق ابتدایی مردم است که بارها و بارها نقض شده است و می‌توان پیش‌بینی کرد تا آن زمان که حقوق اولیه‌ی مردم، که عبارت از یک زندگی شرافتمندانه و انسانی است، برقرار نشود اعتراض‌ها به اشکال مختلف ادامه خواهد یافت.

کانون مدافعان حقوق کارگر بنا بر منشور خود خواهان آزادی‌های دموکراتیک برای همه‌ی کارگران و حقوق بگیران و آزادی تشکل‌ها و احزاب سیاسی بدون قید و شرط می‌باشد. ما امروز خواهان دفاع از حقوق جان‌باختگان تظاهرات خرداد و آزادی بی‌قید شرط همه‌ی زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان هستیم.

بیانیه شماره 2

چهارشنبه سی و یکم تیر 1388

کانون مدافعان حقوق کارگر: تداوم درگیری ها و اعتراضات مردم که ظاهرا به اعلام نتایج انتخابات مربوط می شود، در روزهای اخیر گسترش بیشتری یافته است. مردمی که در سه دهه ی اخیر تحت ستم و نابرابری های فراوانی قرار گرفته اند، اکنون زمینه را برای ابراز مخالفت خود با سیاست های حاکم آماده می بینند. و در تظاهرات و راهپیمایی ها و شعارهای مختلف آنها را بیان می کنند. فقر ، بیکاری، بی حقوقی و عدم امنیت شغلی، فقدان آزدی های سیاسی و اجتماعی، سرکوب آزادی های فردی و آزادی های فرهنگی در سی سال گذشته سبب انفجاری ناگهانی به صورت اعتراض به نتایج انتخابات در آمده است. اما این خطر وجود دارد که دست اندرکاران دو جناح حکومت که اکنون بر سر نتایج انتخابات با یکدیگر درگیر هستند در آینده با یکدیگر به سازش و توافق برسند. و خواسته های واقعی مردم از حکومت گران به دست فراموشی سپرده شود و یا در سازش میان دو جناح حکومتی پایمال شود. از این رو ضروری است تا مردم به صحنه آمده با هوشیاری بیشتر خواسته‌های خود را به صورت مشخص بیان کنند و تا آخر با پیگیری خواسته های خود از پای ننشینند. و به کسانی که بخواهند از اعتراضات مردم برای پانه زنی سهم بیشتر استفاده کنند اجازه ی سوءاستفاده را ندهند. در گذشته ی نزدیک ، خواسته های به حق مردم همواره با خشونت سرکوب شده است. اعدام دسته جمعی مخالفان در دهه ی شصت، قتل عام زندانیان سیاسی در سال 67، قتل‌های زنجیره‌ای در سال های بعد اعمالی بوده است که به وسیله ی هر دو جناح و در وحدت با یکدیگر صورت گرفته است. اکنونکه مردم به بهانه ی انتخابات و برای دست یابی به حقوق واقعی خود به پاخواسته اند، باید به گونه ای حرکت کنیم که خطر بازگشت شرایط گذشته برای همیشه از میان برود وسرکوبگران و پایمال کنندگان حقوق مردم امکان بازگشت مجدد و اعمال حاکمیت خودکامه را دوباره به دست نیاورند. ماباید به جای تکرار شعارهای توخالی خواسته های واقعی خود رابیان کنیم تا از سازش منافع واقعی مردم و بازگشت شرایط به حالت اولیه جلوگیری کنیم. خواست واقعی مردم دگرگونی نظام اقتصادی سرمایه سالار و سودپرست است که در گذشته عامل اصلی تمام بدبختی ها بوده است. خواست واقعی مردم انتقال قدرت به دست نمایندگان واقعی مردم است که در آن آزادی بیان و اندیشه به رسمیت شناخته شده و حقوق اولیه مردم پایمال نگردد. به همین جهت با خواسته های حداقلی مردم را در چند مورد زیر بیان می کنیم: 1- انحلال کلیه نهادهای سرکوب کارگری که در سال‌های اخیر به تعقیب و پیگیری کارگران و مردم تحت ستم پرداخته اند. 2- انحلال کلیه ی نهادهای غیر انتخابی و ضرورت انتخاب کلیه مقامات اجرایی و قضایی و قانون گذاری با رای مستقیم مردم 3- آزادی کلیه زندانیان سیاسی و جلوگیری از تعقیب افراد به خاطر داشتن ایده و عقیده ی خاص 4- ایجاد شوراهای کارگری و کارمندی در کلیه‌ی نهادهای اجتماعی و اقتصادی و آزادی هر گونه تشکل در محیط کار 5- لغو حکم اعدام شلاق و ... ما این موارد را حداقل خواست های مردمی می دانیم که در دهه های گذشته تحت ستم بوده اند. در کنار این مسایل بازگرداندن اموال غارت شده مردم از مسایل بسیار مهم است. ما با بیان این خواسته ها می توانیم از سازش احتمالی بر سر حقوق مردم جلوگیری کرده و راه خود را تا بدست آوردن آنها ادامه دهیم.

----

بيانيه شماره يک کانون مدافعان حقوق کارگر در باره وقایع چند روز اخیر

در چند روز گذشته خیابان‌های تهران و تعدادی از شهرهای دیگر شاهد زد و خورد و درگیری میان جوانان و مردم به خشم آمده با نیروهای پلیس، گاردهای ویژه امنیتی و لباس شخصی‌ها بود. در این وقایع تنی چند از مردم تحت ستم کشته شده و ده‌ها نفر زخمی شده‌اند. هم‌چنین بر طبق گزارشات صدها نفر دستگیر شده‌اند. منشا این درگیری‌ها به صورت ظاهری اعلام نتایج انتخابات است که طرفداران کاندیداها معتقدند این نتایج ساختگی و به‌دور از واقعیت است، انتخاباتی که میان جناح‌های حاکم و شریک قدرت در سی ساله گذشته برگزار شده است در حالی که در هیچ یک ازاین انتخابات حتا یک کاندیدای مستقل از قدرت و حکومت حضور نداشته است. در حقیقت سهم‌خواهی هر یک از جناح‌ها و تمامیت‌خواهی یک جناح عامل اصلی این اختلافات است.

در سی سال گذشته همواره مردم تحت شدیدترین فشارهای اقتصادی و اجتماعی بوده‌اند و از داشتن کوچک‌ترین حقوق ابتدایی یک جامعه‌ی آزاد محروم بوده‌اند. حملات اخیر گروه‌های جوانان خشمگین به بانک‌ها و مراکز اصلی قدرت اقتصادی حکومت، بیانگر آن است که مردم علت اصلی بدبختی و فقر و فلاکت خود را در این سال‌ها، سیاست‌های اقتصادی و مظهر اجرای این سیاست‌ها، یعنی بانک‌ها و مراکز اقتصادی می‌دانند. بیکاری، بی‌حقوقی، اخراج‌های دسته‌جمعی و نبود امنیت شغلی و آزادی‌های اجتماعی، سیاسی و فرهنگی اکثریت مردم را تحت فشار قرار داده است.

کانون مدافعان حقوق کارگر که وظیفه‌ی خود را دفاع از حقوق کارگران و زحمت‌کشان در همه‌‌ی زمینه‌ها می‌داند، ضمن محکوم کردن خشونت‌‌های پلیسی در ارتباط با مردم ِبه خشم آمده، به مسئولان هشدار می‌دهد که جدا از درگیری‌های جناحی ِتقسیم قدرت، پیام اصلی مردم را که مبارزه برای یک زندگی انسانی و شرافتمندانه است درک کرده و بیش از این در برابر خواست به حق مردم که یک زندگی انسانی و به‌دور از فقر و بیکاری و تبعیض است ایستادگی نکنند.

در سه دهه اخیر حقوق مردم ما پایمال شده است. زنان تحت شدیدترین ستم‌های اجتماعی قرار داشته‌اند. کودکان حقوق اولیه‌ی خود را که حق تحصیل است در بسیاری از موارد از دست داده‌اند. کارگران و زحمت‌کشان و تمامی حقوق بگیران که خواهان طبیعی‌‌ترین حقوق یک زندگی ابتدایی هستند به بدترین وجه مورد ستم قرار گرفته‌اند. تورم لجام‌گسیخته تمام زندگی وسفره‌ی خالی آنان را مورد تهاجم قرار داده است. این خشم فروخورده‌، امروز در چنین زمینه‌ای بروز و ظهور یافته است.

این وقایع بیانگر شکست کامل سیاست‌های حاکم است که در دهه‌های اخیر تنها به نفع عده‌ای خاص و اقلیتی بسیار کوچک از وابستگان قدرت بوده است. خواسته‌های مردم با تغییر قدرت از یک جناح به جناح دیگر حل نمی‌شود، بلکه باید هر چه بیشتر بر قدرت گرفتن تشکل‌های اجتماعی، صنفی، مردمی و کارگری تکیه کرد و در جهت گسترش هر چه بیشتر آنها تلاش کرد.

این تنها راه برای قدرت گرفتن مردم و تضعیف قدرت‌های سرکوبگر است. قدرتی که از آن مردم و برای مردم است.

کانون مدافعان حقوق کارگر از تمامی نهادهای مردمی و کارگری و سایر اقشار می‌خواهد که ضمن گسترش تشکل‌های خود، خواسته‌های واقعی مردم را هر چه گسترده‌تر بیان کنند که همانا دگرگونی سیستم اقتصادی نابرابر، ظالمانه و استثمارگرانه است.

کانون مدافعان حقوق کارگر

25 خرداد 88