| بازگشت به صفحه اول |
|
اين هنوز گام اول آهنگ است
مهدی مهدوی شهميرزادی
(خوشا،خوشا که مردم ستوهمند و جان برلب
از شيادان رو دست نخوردند!
و رو دست آن مکاران
بلند شدند!
و گام نهادند فراتر از هرگونه طرح و توطئه ی
نامزد سازی و نامزد بازیِ جباران..
و کانديد دست چين نظام را هم به دنبال خود کشاندند..)
*
(اين هنوزگام اول آهنگ است.
اين سمفونی را آهنگساز تاريخ
به چند گام مرکب نوشته است. )
*
صدای نخستين شيپور
( وچند نُماد ايستادگی)
مژده! مژده! مژده!
سرمای سخت جان
از تند باد تازه وزان
پريشان شد..
*
آری، آری - اقيانوس يخ
به يک باره ترک خورد
به آميزه ای از دلهره و اعجا ب
در سراسر وجودش..
و بی گمان ولوله ای
ميان همه ی جانوران ماقبل تاريخ درونش..
*
ورق به ورق پس وپيش می کنم
اين دفاتر عصيان را
و زهازه! که به هر نسل
درج فصلی نو.. می خوانم
برصفحات طغيانی..
*
(با آن که خود آن " شعبده " را تحريم کرده ام)
اينک هر نفسم
در برابر آن نا مترقب..
استنشاق فخر و غرور است..
هر ضربان قلب خسته ام
سرشار از شوق و شور و سرور است..
*
رفيقان! دوستان! آشنا جان!
بُراق نشويد بر هيجان هردم افزون اين قلم!
*
می دانم- می دانم
آن فجر دمان پيروزی
تا تا بش برقله ی فرود انديشه ی نبرد فرجامين
اين نيست..
آن دور است آری دور..
اما چه گمان؟
چه خود در حال عبور است..
و می رسد به شکوهمندی
چرا که خط مسيرش
گام به گام رخشان تر و رخشان تر
از مشعل آگاهی
مرحله به مرحله
همه نور است و نور است..
*
اينک با دشمن فتنه ساز و حيله گر:
- ای جبار!
از آن گلوله ای که جنين را با زهدان مادر
به يک جا از هم شکافته
هرگز غافل مباش!
که به جانشينی آن جنين
هزاران يلان تناور دادخواه و دادگر
به عرصه پای می نهند!
و وای بر تو و وای بر تبار تو!
*
اين تازه ضرباهنگ شيپورپيش در آمد هاست
که می دمند نفس های گونه گون..
که در برابر چشمان وحشت زده ات
تن و جان ايران را
( که به گزاف افسرده اش می پنداشتند)
به لرزه در آورده!
*
باش تا آن ارکستر بزرگ هماهنگ را بشنوی
که صف به صف و شانه به شانه
به شمارهر انسان مهار در چنبره ی نظام اسارت و بردگی ات
همنواخت بنوازند طبل و نقاره و کرنا *
که به وحله ای واحد
اعلام ختم حيات حاکميت مذهب است و سرمايه
که تن و جان جهان را بلرزاند
و نوميد کند حاميان شرقی و غربی را..
*
آری ای سنگ سر!
عاقبت ديوار سخت سد عبوری
که بر گرد مردمان تعبيه کردی
آماج مليون مليون فرياد شکننده مردم شد..
*
بهوش! بهوش! بهوش!
ای سخت بی بهره از حد اقل عاطفه و درايت انسانی!
برخاستند آن خلايق با هوش!
که سه دهه ناگزيرمقهور قهر ولايت دين و دروغ تو بودند!
*
ای سردسته ی دزدان و راهزنان!
سوقات سه دهه سلطه ی تو ودستيا ران تو چه بود؟
جز اسارت و غارت؟
جز تجاوز به حريم آزادی و آزادگی انسان؟
جز جباريت و ايستائی و توقف در برابر ديناميسم تاريخ؟
جز رواج کهنگی و کهنه پرستی و رويکرد به قهقرا؟
در برابر نوجوئی و نوخواهی و نوانديشی؟
جز فقر و خفقان و جنگ و کشتار؟
جز ناايمنی و تفرقه و پراکندگی خلايق؟
جز ويرانی و برپائی بنياد کوچ و بی خانمانی مردم؟
جزضديت با فرهنگ کهن مردمان:
- نوروزهزاران ساله و سور و سرورو سرودش؟
- هلهله ی رقص و رامشگرانش..؟
- بانگ نوشانوش و باربدانش.. ؟
- نوجامگی ها و نوپوشی هايش؟
آرايشگری ها و پيراستگی هايش؟
جز ضديت با گيسوی برهنه ی زنان
و عريانی بازوان مردان؟
جزپرورش و گسترش فرهنگ اوباش و اراذل؟
جز رواج فرهنگ تحميق و سالوس؟
*
اينک ندای ما را
مردم سراسر جهان به گوش های باز ديده اند!
اينک ندای مارا
مردم سراسر جهان به چشمان فراخ شنيده اند!
*
اينک اگردر اين ميدان به وسعت ايران
در اين رزمگاه به وسعت مليون مليون ابعاد انسانی
بپرسند: کيست ميان شما آن کس که نام اوست اسپارتاکوس؟
زنان و مردان با قامت استوار برمی خيزند
و با دست های افراخته فرياد می زنند!:
منم - ندا! که نام ديگرم سپارتاکوس!
*
اينک از آن خيل عظيم بردگان گلادياتور
اگر بپرسند کيست ميان شما آن کس که نام او نداست؟- ندا!
زنان و مردان با قامت استوار برمی خيزند
و با دست های افراخته فرياد می زنند!:
- ای کراسوس های کوچک پر تفرعنِ حقير!
منم – ندا!
که نام ديگرم اسپارتاکوس!.
*
اينک اگراز آن سپاه بی شمار مقاومت و ايستادگی بپرسند!:
کيست ميان شما آن کس که نام اوست بابک خرمدين؟
- آن رستم برخاسته از ميان مردم رزمنده ی آذرآبادگان!
زنان و مردان باقامت استوار برمی خيزند
و با دست های افراخته فرياد می زنند!
ای خليفت الخلفای عجوزو خرفت !
آن منم ! بابک خرمدين! که نام ديگرم نداست! ندا!
*
اينک دراين ميدان به وسعت ايران
اگر ازاين و آن همه گردان های رزمنده بپرسند:
کيست ميان شما آن کس که نامش دو واژه ی سرخ است؟
ترکيب گلسرخ - دانشی؟-
زنان و مردان با قامت های استوار بر می خيزند
و با دست های افراخته فرياد می زنند:
منم آن نام مرکب سرخ
که نام ديگرم نداست!
*
باری- بهوش! بهوش! ای استاد گورکن!
ای کارشناس گورجمعی ساز!
ديگر تنها فاتحه ای مانده که بايد بخواني
و به مصداق آن تمثيل
در گوری که به دست خويش کنده ای بتمرگی..
اگر- اگر از خشم و قهرداد ستانی مردم در امان مانی..
*
اينک - هزاران درودم! هزاران درودم!
هزاران ستايش- سرودم! هزاران ستايش- سرودم!
همرهانش هزاران بوسه! بوسه! بوسه!
به سيمای همچون مه و مهرمردم زادبوم ام
به سيمای همچون مه و مهرمردم زاد رودم
توأمن؛ هم به فخر، هم فروتن، سری در فرودم..
تحرير دوم - 20 ژوئن2009
غربت سار.
پانوشت:* کرنا، کرنای : نای بزرگ، شيپور جنگی.( فرهنگ عميد).
* همه تاريخ نويسان پژوهشگرغرب،اسپارتاکوس را ازجميع جهات ،
برجسته ترين شخصيت تاريخی مغرب زمين می دانند.
| بازگشت به صفحه اول |