کردستان عراق هم حیاط خلوت جمهوری اسلامی است!

بعد از ماجراهای پیش آمده در ایران که منجر به دستگیری تعداد زیادی از فعالان سیاسی و روزنامه نگاران منتقد شد، عده ای با پا گذاشتن بر روی داشته هایشان و به این امید که به حداقل امنیت و آزادی برسند کشور را ترک کردند، عده ای راه ترکیه را در پیش گرفتند که خبر های رسیده از آزار و اذیت های فراوان پلیس این کشور حکایت دارد! برخی هم سر از کردستان عراق درآوردند که باز هم اخبار ناگواری از این پناهجویان منتشر شده است.

ماجرا از این قرار است که در کردستان عراق تعدادی از پناهجویان آسیب دیده از حوادث بعد از انتخابات ریاست جمهوری ایران از سوی مقامات امنیتی - اطلاعاتی حکومت جمهوری اسلامی تهدید شده اند و نه نمایندگی سازمان ملل مستقر در حریم کردستان عراق و نه پلیس این منطقه عهده دار هیچ گونه مسوولیتی در قبال تهدید ها و ارعاب ها نشده اند! تا مبادا مقامات جمهوری اسلامی از رفتار یا کردار مسوولان حزب حاکم بر کردستان عراق رنجیده خاطر نشوند!

در همین ارتباط امیر رضا امیر بختیار عضو جبهه ملی ایران در استان خوزستان گفته است که چندی پیش بازجوی اداره اطلاعات در تماسی تلفنی به وی گفته است که می دانند کجاست و چه می کند و در صورتی که به فعالیت هایش ادامه دهد با وی برخورد جدی  کرد! نکته حایز اهمیت تاکید تماس گیرنده در برخورد با این فعال سیاسی در شهر سلیمانیه و بازگرداندن وی به ایران است.

فریبرز سروش نیز روزنامه نگاری است که تحت همین شرایط به سلیمانیه گریخته است. وی نیز دو بار تلفنی مورد تحدید قرار گرفته است. یکبار از سروش خواسته اند در صورتی که به کنسوگری ایران در سلیمانه مراجعه کند، مقامات کنسولی به وی کمک خواهند کرد تا به ایران بازگردد!

در تماس دوم نیز تماس گیرنده علنا از ربودن و باز گرداندن این روزنامه نگار سخن به میان آورده است.

بنا بر این در صورت وقوع حوادث ناگواری که در گذشته نیز فراوان رخ داده است چه کسی مسوول حفظ حداقل امنیت این افراد خواهد بود؟ سازمان ملل؟ پلیس عراق یا کسانی که بی محابا از آدم ربایی سخن می گویند؟